نوشته‌ها

آرتریت پسوریاتیک و بیماری پسوریازیس

انواع پسوریازیس

انواع پسوریازیس

پسوریازیس پوسچورال به صورت پوسته های استریل به نظر می رسد که به صورت موضعی یا نفوذی در بدن ظاهر شود (شکل های ۲۵ تا ۳۴).

ممکن است چرخه پسوریازیس پوسچولار از طریق اریتم، پوسته های و سپس پوسته پوسته شدن ایجاد شود. پسوریازیس پوسچولار می تواند دونوا یا در بیمار مبتلا به پسوریازیس ولگاریس ایجاد شود. برای رویکرد بالینی، پسوریازیس پوسچولار می تواند به صورت موضعی یا عمومی تعریف شود (کادر ۳). پسوریازیس پوسچولار موضعی عمدتا شامل دست ها و پاها می شود، در حالی که پسوریازیس پوسچولار عمومی (GPP) وقتی که به عنوان اریترومرد معرفی می شود، می تواند منجر به نارسایی چندگانه ای شود.

پالموپلانتار پوسچولوزیس: ارتباط پالموپلانتار پوسچولوزیس (PPP) با پسوریازیس ولگاریس بحث انگیز است. “سیگار کشیدن به عنوان یک عامل تحریک کننده احتمالی نشان داده شده است. ۲۶ PPP قبلا به صورت پسوریازیس پوسچولار در نظر گرفته شده بود، اما حدود ۱۰-۲۰٪ از بیماران مبتلا به PPP دارای پسوریازیس در محل های دیگر هستند. در حال حاضر این مورد شناخته شده است که آنها شرایط متمایز با زمینه های مختلف ژنتیکی هستند. پالموپلانتار پوسچولوزیس بسیار شایع است. این فکر وجود دارد که گیرنده های فعال نیکوتین در غدد تعریق باعث فرآیند التهابی می شوند.

Acrodermatitis continuo از hallopeau: اغلب از نوک انگشت شروع می شود، پوست قرمز می شود و پوسته پوسته ایجاد می شود، و سپس ممکن است بستر ناخن درگیر شده و در ناخن دیستروفی و ​​حتی onycholysis ایجاد شود. پوسچول های Vesiculo به دنبال حاشیه ای از اپیدرم تضعیف شده با پوست قرمز ایجاد می شوند.

ممکن است تغییرات استخوانی رخ دهد که منجر به پوکی استخوان فالانگز ديستال می شود. پایان آزاد انگشت ممکن است با اختلال در عروق خونی مواجه شود.

Acrodermatitis continua، هرچند که یک بیماری برای کودکان است، اما ممکن است در بزرگسالان مورد ابتلا به GPP تبدیل شود. ممکن است زبان نیز با شکسته شدن و یا مهاجر حلزونی در پسوریازیس پوسچولار تحت تاثیر قرار گیرد. Tweena manuum معمولا در توزیع و تظاهرات عناصر قارچی نامتقارن است که در ایجاد و تشخیص کمک می کند که بعضی اوقات به چالش کشیده می شود. می توان درماتیت تماسی را با تست پچ مورد تأیید قرار داد.

Parakeratosis  pustulosa در کودکان می تواند به طور مداوم نشان دهنده acrodermatitis rmmrc باشد. با این حال، بروز pustules نادر است. در این حالت مقیاس غالب و دیستروفی ناخن وجود دارد. معاینه بافت شناسی پسوریازیس را تأیید می کند که نشان دهنده میکرو ابسه های نوتروفیل می باشد.

پسوریازیس پوسچولار عمومی: در میان بسیاری از عوامل پیش بینی کننده، به نظر می رسد برداشت استروئید شایع ترین مورد است. داروهای زیادی وجود دارد که می تواند GPP را افزایش دهد (کادر ۴).

برای پسوریازیس پوسچولارعمومى حاد (van Zumbusch): دو گروه اصلی تشخیص داده شده است. در ابتدا، پسوریازیس معمولی با شروع اولیه پس از چند سال، که بعدها پس از یک عامل تحریک کننده به پسوریازیس پوسچولار تبدیل می شود. در مرحله دوم، پسوریازیس با پیشرفت خود به خودی به صورت پوسچولار ظاهر می شود. ۲۹ ممکن است این شروع همراه با احساس سوزش و خشکی پوست باشد. شروع ناگهانی تب بالا و اختلال شدید پیش از توسعه فاز عمومی به طور کامل از پوسچرهای دقیق مشخص شده است. لایه های اریتم و پوسچولاسیون برای گسترش پوستی که قبلا تحت تاثیر قرار نگرفته اند، مناطق آسیب دیده و ناحیه تناسلی را به طور خاص درگیر می کنند. پیکره بندی های مختلف مانند پوسچول های جدا شده، دریاچه های پوس، ضایعات دایره ای، پلاک های اریتم با حلقه های پوسچول یا اریترودرام تعمیم یافته دیده می شود. ممکن است امواج پوسچولاسیون یکدیگر را به دنبال داشته و پوسچول ها خشك شوند.

ناخن ها با ضخیم شدن و یا از بین بردن دریاچه های سوبونگوال نیمه خنثی می شوند. ممکن است مخاطی بینی و زبان درگیر باشد، زبان “جغرافیایی” و زبان ضخیم، از نشانه های دهانی مشترک هستند.   علائم بهبودی در چند روز یا چند هفته اتفاق می افتد. خستگی، سمیت یا عفونت علت شایع مرگ در موارد درمان نیافته است. بهبودی به وسیله erythroderma یا بازگشت به حالت اولیه است. عود بیماری امری رایج است.

پسوریازیس پوسچولار در نوزادان و کودکان: پسوریازیس پوسچولار در دوران کودکی یک بیماری نادر است که معمولا در ۲ تا ۱۰ سالگی ظاهر می شود و کمتر از ۱٪ از پسوریازیس کودکان را تشکیل می دهد. ۳۱,۳۲ یک بررسی در خصوص ۱۲۶۲ مورد پسوریازیس کودکان، میزان ۰٫۶ درصد از انواع پوسچولار را نشان می دهد. چهار نوع بالینی پسوریازیس پوسچولار در کودکان معرفی شده است: یعنی GPP orvon Zumbusch، پسوریازیس پوسچر حلقوی (APP)، پسوریازیس پوسچولار exanthematic و پسوریازیس پوسچولار موضعی. به نظر می رسد اشکال حلقوی شایع ترین نوع هستند. آنها الزاما و متقابلا منحصر به فرد نیستند و ممکن است انواع مختلف نیز امکان پذیر هستند.۳۳ در کودکان، الگوی بالینی GPP (شکل حاد، اپیزودیک و نوع بالقوه تهدید کننده پسوریازیس برای زندگی) به طور کلاسیک به عنوان لایه های گسترده ای از پوسچولار استریل در پوست erithematous روشن است که در طی ۳-۴ روز، با امواج مکرر التهاب رفع می شود. پوسته شدن حاد معمولا با تب و تغییرات سمی مرتبط است. ۳۴,۳۵ در مقایسه با فرمهای بزرگسالان، اولین مورد GPP معمولا در کودکان شدیدتر می باشد، که با تب بالا همراه با پوسچول های عمومی به وجود می آید. بعضی از این موارد در نهایت پسوریازیس ولگاریس را گسترش می دهند. ۳۶ ممکن است قبل تر از سن شروع، وضعیت شدیدتر بیمار رخ داده باشد.

کادر ۳ انواع پسورازیس پوسچولار

  1. پسوریازیس پوسچورال موضعی:
  • پالموپلانتار پوسچولوزیس
  • Acrodermatitis مداوم
  1. پسوریازیس پوسچولار عمومی (GPP):
  • حاد
  • در مورد بارداری
  • نوزادان و نوجوانان
  • Circinal، حلقوی، خطی
  1. شکل موضعی GPP
  2. کادر ۴ مواد دارویی تسریع کننده پسوریازیس پوسچولار عمومی
  3. سالیسیلات ها
  4. یدید
  5. لیتیم
  6. فینیل بوتازون
  7. Oxyphenbutazone
  8. پروژسترون
  9. تربینافین
  10. Amfebutamone
  11. خروج سیکلوسپورین
  12. سیرسینات، فرم های حلقوی و خطی پسوریازیس پوسچورال:

نوع سیرسینات پسوریازیس پوسچولار به صورت مناطق گسسته اریتما ظاهر می شود که افزایش می یابد و تورم به دنبال دارد. پوسچول ها در لبه های ضایعات دور ظاهر می شوند، حلقه ها ایجاد می شوند، به صورت سانتریفیوژ پخش می شوند و ممکن است سانتریفیوژ erythema annulare را تقلید کنند. پوسچول ها خشک می شوند و ضایعات در حال گسترش هستند. ضایعات حلقوی و دیگر الگوهای ضایعات در GPP حاد دیده می شود، اما مشخص تر از فرم های بین نیمه مزمن یا مزمن پسوریازیس پوسچولار گسترده است. ممکن است این مورد به تنهایی یا به صورت یک مرحله در تکامل GPP رخ دهد. اشکال خطی پسوریازیس پوسچولار گاهی اوقات در زمینه پوسچولوزیس بیشتر تعمیم یافته مشاهده می شود.

شکل موضعی GPP: این مورد باید از PPP یا acropustulosis متمایز باشد. شاید اصطلاح “پسوریازیس با پوسچول” تناسب بیشتری داشته باشد. ممکن است یک یا چند پلاک از پسوریازیس ولگاریس پوسچول ها را ایجاد کند، که به ویژه پس از درمان موضعی بسیار مضر است.

پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریتودرمی به صورت اریتم تعمیم یافته، درد، خارش و پوسته شدن می شود؛ اشکال مختلف پاسچولی نیز وجود دارد. معمولا این نوع تقریبا کل BSA را پوشش می دهد (شکل ۳۵ تا ۴۵).

ممکن است این نوع با تب، لرز، هیپوترمی و کم آبی بدن همراه باشد، که به دلیل درگیری زیاد با BSA می باشد. بیماران مبتلا به پسوریازیس شدید پوسچولار یا اریترومتری ممکن است برای کنترل متابولیسم و ​​درد به بستری شدن در بیمارستان نیاز داشته باشند. ممکن است بیماران سالمند مبتلای به پسوریازیس اریترومایس بی ثباتی قلب و فشار خون ناشی از شانت زیاد عضلانی در پوست را تجربه کنند.

ادمای پدال، به ویژه در اطراف مچ پا، ممکن است همراه با عفونت نیز گسترش یابد. اختلال در مکانیزم حرارتی منجر به لرزش بخش می شود. عفونت، پنومونی و نارسایی احتقانی قلب ناشی از پسوریازیس اریترومایسمی میتواند خطرناک باشد. پسوریازیس اریتروترومیک یک نوع خاص التهابی از پسوریازیس است که اغلب بر روی اکثر سطوح بدن تاثیر می گذارد. این نوع به طور کلی در افراد مبتلا به پسوریازیس پلاکی ناپایدار وجود دارد که در ان ضایعات به وضوح مشخص نیستند. این ویژگی به صورت دوره ای و قرمزی فراوان در پوست مشخص می شود. تایید هیستوپاتولوژیک برای بررسی علت پسوریازیس اریترودرما همیشه در طول مراحل حاد میسر نیست. هنگامی که بیمار برای اولین بار بدون ارزیابی سابقه پسوریازیس، مورد بررسی قرار می گیرد، باید منتظر فاز حاد در تشخیص باشیم. استروئیدهای سیستمیک باید در مواردی با  نهایت احتیاط استفاده شود.

پسوریازیس اریتودرمی در کودکان: پسوریازیس اریترودرمیک، یک بیماری بالقوه نادر در پسوریازیس دوران کودکی است. ممکن است این نوع از هر نوع دیگر و معمولا از نوع پلاک ایجاد شود. ممکن است از هر گونه پسوریازیس ناشی شود. مواد دارویی، عوامل زیست محیطی، روانشناختی و متابولیکی می توانند باعث ایجاد فرم ارثی در این بیماری شوند. این طیف پسوریازیس با اریتم تعمیم یافته، ادم، پوست و سازگاری سیستمیک مشخص می شود. کودک با تب، کم آبی، ناراحتی و سوء تغذیه مواجه است. ظهور کلی می تواند از فرم خفیف تا شدید باشد. شکل اریترودرمی در حدود ۱٫۴٪ موارد پسوریازیس در کودکان و نوجوانان رخ می دهد. به طور کلی، کمتر از ۳٪ از پسوریازیس دوران کودکی با اریترودرمات ظاهر می شود.

پسوریازیس مادرزادی ارثی دردناک: پسوریازیس مادرزادی، به این معنی است که پسوریازیس در هنگام تولد یا ظهور در دوره نوزادی امری استثنایی است. وقوع مادرزادی پسوریازیس، که به عنوان توسعه ی هر یک از انواع بالینی آن در هنگام تولد و یا در طول اولین روزهای زندگی تعریف شده، بسیار نادر است. همبستگی کلینیکوپاتولوژیک در تایید عفونت ادراری مادرزادی ناشی از پسوریازیس امری ضروری است.

پسوریازیس نامنظم

پسوریازیس نامنظم یک مورد اضطراری پوستی است. ممکن است مورد افراد مبتلا به پسوریازیس پلاک مزمن پایدار به طور ناگهانی به پسوریازیس ناپایدار تبدیل شود. همچنین این موضوع شامل اشکال مانند فرم اریترودرمیک  و فرم پوسچولار است که می تواند به سرعت در حال پیشرفت بوده و باعث عواقب خطرناک و حتی کشنده پزشکی، حتی مرگ در پی داشته باشد. اریتم و پوسته پوسته شدن پوست اغلب با خارش و درد شدید همراه است. پسوریازیس اریترودرمیک یک نوع خاص پسوریازیس التهابی است که اغلب بر روی اکثر سطوح بدن تاثیر می گذارد. این نوع در افراد مبتلا به پسوریازیس پلاک ناپایدار ظاهر می شود، جایی که ضایعات به وضوح مشخص نشده اند، با دوره ای و قرمزی گسترده و آتشین در پوست (شکل ۴۶) مشخص می شود.

این چنین پسوریازیس اریترودرمیک موجب “پرتاب شدن” شیمیایی بدن می شود که در پی ان کمبود پروتئین و مایع رخ می دهد که می تواند به بیماری شدید منجر شود. عوامل شاخص رایج شامل عفونت، داروها، الکل و توقف ناگهانی استروئیدها می باشد. دوره بیماری غیر قابل پیش بینی است و این وضعیت یک مورد اورژانس پزشکی است و به مراقبت های چند جانبه نیاز دارد.

محل های مورد ابتلا

پسوریازی پوست سر

پسوریازیس پوست سر در حدود ۵۰٪ از بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد. پوست سر معمول ترین جای مورد ابتلا در کودکان و بزرگسالان می باشد. خارش و ریزش مو، علائم شایع هستند، هرچند که این موضوع در همه موارد دیده نمی شود. پوست سر را می توان یا به عنوان یک جای غیر ابتلا و به عنوان بخشی از نوع پسوریازیس پلاکی، پسوریازیس پوسچولار و پسوریازیس اریترودرمیک در نظر گرفت. پوسته پوسته شدن و اریتما معمولا به خط موی جلوی سر اسیب می زند و البته به تمایز ان با درماتیت سبورئیک کمک می کند. گاهی اوقات تنها برخی پلاکها دراین نوع نمایان می شوند. پلاک های pityriasis amiantacea بر روی پوست سر با وجود پوسته هایی مانند آزبست. ریزش موی موضعی در کودکان همراه با pityriasis amiantacea دیده می شود. ممکن است ریزش مو در افراد مبتلا به پسوریازیس اریترومایسمی وجود داشته باشد. این پلاک ها به صورت پلاک های برجسته اریتماتوزی با پوسته های سفید رنگ ظاهر می شوند، که اغلب با درماتیت سبورئیک اشتباه گرفته می شود. پوسته ها سفید رنگ هستند و پلاک فراتر از حاشیه مو گسترش می یابند که همانند درماتیت سبورئیک، پوسته ها چرب است و پچ به ناحیه مقاوم مو محدود می شود (شکل های ۴۷ تا ۵۲).

 

نوعی از پسوریازیس است که سطوح عضله معمولی را جایگزین می کند و روی زمینه های بی نظیری (یعنی axillae، folds inept، creases inframammary) با مقادیر پوسته کم تاثیر می گذارد. با توجه به ماهیت مرطوب منطقه ای که این نوع پسوریازیس قرار دارد (ضایعات ۵۳ تا ۵۶)، ضایعات صاف و ملتهب بدون پوسته پوسته شدن مشخص می شود.

Candida intertrigo باید در نظر گرفته شود و می تواند رشد بیش از حد کاندیدا در پسوریازیس خمشی وجود داشته باشد. پسوریازیس فلکسورال در حدود ۱۰٪ پسوریازیس مربوطه دوران کودکی دیده می شود. بعضی اوقات جای گیری اریتماتوز، پلاک های ضخیم پوستی، از جمله زیره و کشاله ران، می تواند با پسوریازیس نوع پلاك در سایر جاها مرتبط باشد. در نوزادان، درماتیت پوشک ممکن است با پسوریازیس اشتباه گرفته شود و بالعکس. ممکن است این روند با ضایعات ارتیماتو گسترده در پوست کل بدن دنبال شود. در بزرگسالان چاق، پسوریازیس خمشی کشاله ران و زیر بغل به راحتی با Candida Intertrigo اشتباه گرفته می شود.

پسوریازیس پالموپلانتار

پسوریازیس کف دست و پا می تواند به سه روش متفاوت ظاهر شود:

  1. بخش های قرمز رنگ شبیه به پسوریازیس در هر جای دیگر
  2. ضخیم شدن و پوسته پوسته شدن کف دست و پاها (keratoderma)
  3. لایه های کوچک پوسچول های زرد قهوه ای (PPP).

پسوریازیس پالموپلانتار به سمت یک بیماری مکرر مزمن گرایش دارد. در بسیاری از بیماران، پسوریازیس پالموپلانتار، یک بیماری دردناک است، محدود کردن فعالیت های روزمره، منجر به عملکرد ضعیف شغلی می شود.

پسوریازیس پالموپلانتار ، یکی از مواردی است که با بیشترین ناراحتی همراه است، و در حدود ۱۲٫۸٪ از کودکان مبتلا به پسوریازیس در مطالعه هندی به این نوع مبتلا بودند. قبل از تشخیص عوامل ضد انعقادی به عنوان درمان (اشکال ۵۷ تا ۷۰) باید از عوارض Tinea pedes، eczema و keratoderma بنا به دیگر دلایل باید مستثنا شوند.