نوشته‌ها

ازون درمانی

اوزون تراپی

اوزون درمانی چیست؟

اوزون درمانی یک روش تزریقی اکسیژن است. این درمان برای انوع مختلف درد مفاصل و ماهیچه ها مانند درد عصب سیاتیک مناسب است اوزون درمانی باعث اصلاح اختلالات به صورت پاتولوژی (آسیب شناسی) میشود. این روش ۷۵ درصد باعث درمان مبتلایان به بیماری مفاصل می شود.ozone-therapy-1-1024

تزریق اوزون باعث بازگشت جریان خون به بافت ها میشود وبا مهیا کردن مواد لازم برای بافت های آسیب دیده باعث بهبودی این بافت ها میشود. این تزریق ترکیبیاتی ازپروکائین برای کاهش درد ودوزهایی ازهورمون های استروئید ی برای جلوگیری از فعالیت بیش ازحد سیستم ایمنی بدن و رساندن مواد لازم برای بهبودی بافت ها است. دراین روش از مواد ضدالتهاب واکسیژن و اوزون برای بازسازی و ترمیم بافت ها استفاده میشود.

نکته بسیارمهمی وجود دارد که اوزون درمانی با افزایش جریان خون درلیگامنت هاومفاصل آسیب دیده باعث کاهش درد میشوند. پروکائین باعث ترمیم سلولهای آسیب دیده و بهبود جریان خون میشود داروهای ضدالتهاب هم میتواند به کاهش تورم و التهاب کمک کند و درنهایت منجر به افزایش جریان خون در بافت ها میشود. ترکیباتی مانند گلوکز،ویتامین ها وموادمعدنی برای عملکرد سوخت و سازبدن مهم است. این روش باعث افزایش انرژی و اکسیژن موجود در بافت ها میشود وبه بهبودی مفصل آسیب دیده کمک میکند
چگونگی درمان با اوزون

اوزون باعث تحریک جریان خون میشود و با افزایش اکسیژن در سلولها باعث افزایش انرژی آنها میشود. اوزون درپراکسید ترکیب میشود و باعث تحریک جریان خون میشود و درنتیجه سلولها مواد مورد نیازخود را دریافت میکنند و بازسازی و ترمیم میشوند. جریان خون ودر سلولها بهبود میابد و بافت ها شروع به بهبودی میکنند.

دلیلی که باعث میشود تعدادی ازآسیب دیدگی ها به صورت کامل بهبود یابد و تعدادی دیگر درمان نشود وجود جریان خون در بافت ها است زمانیکه یکی ازبافت های بدن دچارآسیب دیدگی میشوند باید این بافت ها مجددا بازسازی واحیا شوند وبرای احیا به موادی مانند ویتامین ،مواد معدنی واکسیژن نیازدارد که باید توسط خون به این بافت ها منتقل شود یکی ازمهمترین مواد برای ترمیم بافت ها اکسیژن است کاهش میزان اکسیژن دربدن باعث تجمع اسید لاکتیک دربدن ومنجر به درد میشود اوزون درمانی در۳روز انجام میشود درابتدا داروهای ضدالتهاب درناحیه آسیب دیده برای کاهش تورم والتهاب انجام میشود این کار باعث افزایش جریان خون دربافت میشود سپس به این ناحیه ویتامین ومواد معدنی که برای بهبودی ضروری است رسانده میشود ودرنهایت به این ناحیه بوسیله اوزون درمانی اکسیژن رسانده میشود. بافت ها موادی را که برای بهبودی نیازداشته اند دریافت میکنند وزمانیکه بهبود میابند جریان خون درآن ناحیه افزایش میابد ودرمان کامل میشود نتیجه این درمان دربین افراد مختلف متفاوت است اما اکثر بیماران فقط به ۳تا۵ مرحله درمان نیازدارند.

اوزون ترابی در زیبایی

امروزه زیبایی ، حفاظت و نگهداری از موی سر یکی از دغدغه های عموم مردم می باشد . به طوری که در بیشتر مواقع افراد در جهت نگهداری و حفاظت از آن هزینه های زیادی را پرداخت می کنند و متاسفانه در پاره ایی مواقع نه تنها تاثیری ندارند بلکه به دلیل مواد شیمیایی مشکلات و عوارض دیگری را به همراه دارد .

اما خبر خوش اینکه یکی از کاربرد های بی نظیر اکسی‍ژن فعال ( ازن ) استفاده آن در جهت نگهداری ، حفاظت و زیبایی مو می باشد . بطوریکه این راهکار کاملاً ارگانیک و طبیعی بوده و هیچ گونه پیامد و عوارضی ندارد .

طبق بررسی های به عمل آمده اکسیژن فعال ( ازن ) تاثیرات بی نظیری در افزایش و ماندگاری مو داشته و می تواند به طرز فوق العاده ایی باعث رفع کامل در ریزش مو گردد.

بسیار جالب است بدانید اکسیژن فعال ( ازن ) با ایجاد یک لایه محافظ به نام  peptones  بر روی مو باعث پوشش کوتیکول مو و بهبود سلامت کلی مو می شود . به ترتیبی که اکسیژن فعال ( ازن ) با ایجاد ارتباط میان ساختار درونی هر رشته مو و رنگ شیمیایی و طبیعی آن باعث جلای مو و خوش رنگ شدن عالی آن می شود . به نحویکه امروزه آن را به عنوان عامل مهم در رنگ آمیزی مناسب مو معرفی نموده و می شناسند . با توجه به تعاریف بالا می توان اثرات اکسیژن فعال ( ازن ) را به ترتیب زیر بیان نمود :

۱ . جلوگیری بی نظیر از ریزش مو

۲ . پر پشت شدن آن به دلیل افزایش ضخامت هر تار مو

۳ . افزایش فوق العاده در دوام و ماندگاری مو

۴ . خوش رنگ شدن و افزایش جلای طبیعی

۵ . رفع کامل شوره ، حساسیت و خارش

آیا تا کنون به اهمیت واقعی اکسیژن در زندگی‌ خود فکر کرده اید؟ انسان میتواند چند روز بدون آب و روز‌های طولانی‌ تر بدون غذا زنده بماند ولی‌ قادر نیست بیش از چند دقیقه بدون اکسیژن به حیات خود ادامه دهد، براستی چرا چنین است؟ پاسخ این است که سلولهای تشکیل دهنده بافت‌های مختلف بدن ما برای ادامه حیات و انجام وظایف فیزیولوژیک خود ناگزیر از تولید انرژی می‌باشد. بخشی از انرژی تولید شده صرف حفظ گرمای بدن و مابقی آن صرف انجام فعل و انفعالات متابولیک بافت‌ها و اعضای مختلف می گردد. تولید انرژی سلولی بطور مطلق وابسته به وجود و مصرف کافی‌ اکسیژن در بافت‌های بدن ما می‌باشد. به عبارت ساده تر این اکسیژن است که قسمت اعظم انرژی مورد نیز روزانه ما را  تامین می‌کند و آب و مواد غذایی‌ در درجه دوم اهمیت قرار می گیرند. انسان در شبانه روز متجاوز از ۲۰۰۰۰ بار تنفس می‌کند ولی‌ تنها چندین نوبت مبادرت به خوردن و آشامیدن می نماید که این خود گواه بر اهمیت فوق العاده اکسیژن در عملکرد صحیح بافت‌ها و اعضای بدن و حفظ انرژی و سلامت آن است.

 

هایپر باریک

کاربرد اکسيژن هايپرباريک (HBOT) در درمان زخم پای ديابتي

بيماری ديابت شيرين از معضلات مهم بهداشتی جامعه جهانی است که از شيوعی بين ۸-۵ درصد در نقاط مختلف ايران برخوردار است. مشکلات ناشی از زخم پای ديابتی يکی از جدي­ترين عوارض مزمن بيماري ديابت مليتوس است و يکی از عوارض و علل اصلی قطع عضو در بيماران مبتلا به ديابت نيز به شمار مي­رود. از سوی ديگر در فرد ديابتی که دچار قطع عضو شده است ميزان بقای سه ساله فقط۵۰ درصد است. اکسيژن پرفشار نوعی درمان علمی پزشکی است که در آن بيمار در يک محفظه بسته در معرض اکسيژن ۱۰۰ درصد خالص در فشاری بالاتر از فشار دريا (۴/۱ اتمسفر و يا بالاتر) قرار می گيرد و اکسيژن خالص را به طور متناوب استنشاق مي­ نمايد که سطوح اکسيژن بافت رابيشتر کرده و التيام زخم را افزايش مي­دهد. هدف از اين مطالعه، مروری بر کاربرد اکسيژن هايپر باريک در درمان پای ديابتيک بود.

 

مواد و روش­ها: مطالعه حاضر با جستجو به صورت مروری در متون موجود در پايگاه­های اطلاعاتی فارسی شامل Iranmedex ,SID, Magiran  و انگليسی Google Scholars, EBSCO , Pub med , ProQuest با کليد واژه­های  Hyperbaric Oxygen Therapy and diabetic foot مربوط به سال­­های ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۲ انجام گرديد.

 

 

 يافته­­ها: اکسيژن هايپرباريک با وجود منافعی که برای درمان زخم­های ديابتيک دارد باعث افزايش سطح اکسيژن بافتی، التيام زخم به وسيله­ی مکانيسم­های آنژيوژنز سنتز کلاژن، افزايش پاسخ فيبروبلاست­ها، رگ­سازي مجدد و افزايش فعاليت ضد باکتريايی لکوسيت­ها يک سری عوارض جانبی نيز به دنبال دارد که برخی شامل مسموميت با اکسيژن در مغز و ريه، باروتروماهايی در گوش ميانی، ميوپيا، تشنج و… مي­باشد که به منظور کاهش عوارض جانبی مانيتور کامل بيماران به وسيله­ی پزشکان و پرستارانی که درمان با اکسيژن هايپرباريک را انجام مي­دهند توصيه مي­گردد. 

 

بحث و نتيجه ­گيری: از آنجائيکه نتايج نشان دادند که اکسيژن هايپر باريک ممکن است خطر آمپوتاسيون­های بزرگ را کاسته و ميزان بهبودی بعد از يک سال را تسريع کند ولی بايد در خصوص اين درمان مطالعات بيشتری به صورت کارآزمايي­های بالينی صورت گيرد تا با اطمينان و دقت بيشتری از درمان اکسيژن هايپر باريک به عنوان درمان استاندارد در درمان زخم پای ديابتيک بهره گرفت. 

 

هایپر باریک

درمان زخم های مزمن با استفاده از طب هایپرباریک

ارزش استفاده از اکسیژن در فشار بالا برای درمان بیماری Decompression قبلا” اثبات شده بود ولی در سایر موارد  تنها در سطح استفاده تحقیقاتی باقی مانده که علت آن به دلیل ضعف فهم فیزیولوژیک آن و عدم وجود پشتوانه علمی برای آن  بود.
کاربرد بالینی نوین از اکسیژن( HBO) از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ شروع شده است که همزمان با آنالیز گازهای شریانی و شناخت فیزیولوژی تبادل گازبود، در اوایل دهه در بخش جراحی دانشگاه آمستر دام ,Boerema و سپس Bakker از اکسیژن   هیپر باریک برای درمان  گانگرن گازی سود بردند. از این سال به بعد عمده فعالیتها تحت هدایت و راهنمایی انجمن پزشکی UHMS در  Bethesdaانجام گردید.
مکانیسم عمل
طبق قوانین فیزیک و فیزیولوژی تنفس اکسیژن در فشار بالا باعث افزایش فشار اکسیژن آلوئولی و ۳ اثر فارما کو لوژیک روی بدن می شود.
۱- محتوی O2 شریانی را  افزایش می دهد که منجر به بهبودی حالت ایسکمیک ناشی از نبود اکسیژن مثل زخم های مزمن ترمیم نیافته می شود.
۲- باعث انقباض عروقی می شود(در درمان ادم بافتی از جمله ادم مغزی یا سندرم های کمپارتمان محیطی استفاده می شود  به این ترتیب تا حدی کار قلبی را کاهش می دهد.
۳- اثر ضد باکتریایی مخصوص، علیه باکتری های بی هوازی دارد ( مهار تولید سموم باکتریهای بی هوازی ومهار رشد  باکتری و افزایش قابلیت فاگوسیتیک و افزایش  تاثیر آنتی بیوتیکها )
اندیکاسیونها
GAS EMBOLISM – 1
مانند آمبولی ناشی از بسیاری از اقدامات پزشکی نظیر تزریق داخل وریدی، عمل قلب باز، تهویه مکانیکی، همودیالیزو بعضی از اعمال جراحی  که باعث علائم عصبی فوکال، آریتمی قلبی و ایسکمی عضوی می شود.
CARBON MONOXIDE POISONING -2
به علت حساسیت بالای سیستم قلبی عروقی و اعصاب مرکزی   اکسیژن تنها نقطه عطف درمان این نوع از مسمومیت است و اکسیژن نه تنها اکسی هموگلوبین را افزایش می دهد بلکه اکسیژن رسانی بافتی را نیز بهبود می بخشد.
علا وه بر اثرفوق  HBOبااثر مثبت روی بر طرف کردن عوارض پا توفیزیولوژیک ناشی از آسیب در سیستم  اعصاب مرکزی با مکانیسم بهبود روند اکسیداتیو در میتوکندریها و مهارپراکسیداسیون چربی و مهار اتصال WBC به دیواره عروق ریز آسیب دیده، نهایتا” میزان مرگ ومیر را کاهش و بهبود قلبی عروقی وعصبی را افزایش میدهد.
GAS GANGRENE-3
با تاثیر HBO روی کلستریدیا و سایر بی هوازیها بر اثر تولید رادیکالهای آزاد اکسیژن است که در شرایط تقریبا” بدون وجود آنزیم های degrading مثل superoxidase  .dismutase  . catalase  .peroxidase اتفاق می افتد.
۴- CRUSH INJURY
۵-COMPARTMENT SYNDROME
۶- DECOMPERESSION SICKNESS
۷- SKIN GRAFTS AND FLAPS
۸- EXCEPTIONAL BLOOD LOSS ANEMIA
۹- TREATMENT OF  OSTEOMYELITIS
۱۰- INTRCARANIAL  ABSCESS
۱۱- MANEGMENT OF FUNGAL DISEASE
۱۲- RADIATION INJURY TO TISSUE
۱۳- PELVIC RADIATION NECROSIS AND RADIATION CYSTITIS
۱۴- REPERFUSION ISCHEMIA
۱۵- AEROBIC AND ANAEROBIC SOFT TISSUE INFECTIONS
۱۶-TREATMENT OF THERMAL BURNS
موارد متعدد زخم های مختلف امروزه به یکی از معضلات شایع تبدیل شده است.
از جمله زخمهای عروقی ساق پا، که عود کننده هستند و عاقبت ناراضی کننده ای دارند  زخمها ی فشاری (زخم بستر) ، زخم های دیابتیک و …. میباشند.
با توجه به اتیولوژی اصلی زخم ها و مشکل عدم بهبود ناشی ازپرفیوژن ناکافی بافتی که منجر به هیپوکسی و عفونت می شود HBO با اکسیژناسیون متناوب بستر زخم منجر به بهبودی به طریق ذیل می گردد.
 ۱- عملکرد WBC رادر کشتن باکتریها بهبود می بخشد و باعث تقویت اثر آنتی بیوتیکها و تحریک کلاژن سازی می شود (در مرحله هیپر اکسیک )
۲-  تولید سم توسط باکتری را مهار می کند و پاسخهای ایمنی و التهابی مضرراسرکوب می نماید و از عملیات مضر سلول های سفید در زمان پس از پرفیوژن مجدد جلوگیری می کند.
۳-  تاثیر فاکتورهای محرک رشد اندوتلیال عروق و فاکتورهای رشد مشتق از پلاکت را افزایش می دهد
 و از طرفی با افزایش تولید عروق جدید سبب بهبود اکسیژن رسانی به بافت اپی تلیال در زخم می گردد.

 

ریسکهای درمان با اکسیژن هایپر بار

۱- مسمومیت با اکسیژن (عوارض مربوط به سیستم عصبی مرکزی و ریه ها )

۲- فشار روی گوش و آسیب به پرده صماخ

۳- اثرات دراز مدت روی بینایی

۴- خطرات مربوط به آتش سوزی به جهت اکسیژن غلظت بالا

۵- عوارض مربوط به اثر فشاربر روی ریه (آمبولی- پنوموتوراکس ،….)

هایپر باریک

درمان با اکسیژن هایپرباریک چیست؟

درمان با اکسیژن پرفشار یک درمان پزشکی است که از طریق تنفس اکسیژن ۱۰۰% در یک اتاقک بسته در حالیکه فشار آن تا حداقل ۱٫۴ ATA تحت کنترل افزایش داده شده است موجب تقویت فرآیندهای بهبود طبیعی در بدن می شود.
این روش برای چندین دهه است که برای درمان بسیاری از مشکلات پزشکی استفاده می شود اما در حال حاضر تحقیقاتی در مورد کاربرد این روش درمانی برای یکسری از مشکلات نورولوژیک مانند آسیب مغزی تروماتیک، سکته مغزی و دیگر اختلالات نورولوژیک در جریان است.

بعضی از مشکلات و اختلالاتی که از اکسیژن پرفشار جهت درمان آنها استفاده می شود به شرح زیر است:

–    اندیکاسیونهای پذیرفته شده

  • آمبولی هوا/گاز
  • مسمومیت با گاز مونوکسید کربن
  • سندرم کمپارتمان
  • آسیب های ناشی از تصادف
  • بیماری کاهش فشار محیطی (بیماری بندز)
  • مشکلات و زخم ناشی از بیماری دیابت
  • از دست دادن خون (آنمی)
  • گاز گانگرن (قانقاریا)
  • آبسه های داخل جمجمه
  • عفونت بافت نرم نکروزه
  • نکروز استخوان ناشی از رادیوتراپی و آسیب های بافتی ناشی از تشعشع
  • عفونت راجعه استخوان
  • اختلال در موفقیت گرافت و فلپ های پوستی
  • سوختگی های ناشی از حرارت

–    اندیکاسیونهای در حال بررسی

  • اتیسم
  • فلج مغزی
  • بیماری لایم
  • سردرد میگرن
  • بیماری MS
  • غرق شدگی
  • بهبود جراحی پلاستیک
  • آسیب های ورزشی
  • سکته
  • آسیب های مغزی ناشی از ضربه
  • فیبرومیالژیا
  • سندرم خستگی مزمن
  • آنسفالوپاتی سمی (توکسیک)
  • آنسفالوپاتی ایسکمیک ناشی از هیپوکسی
  • سندرم دیستروفی سمپاتیک رفلکسی (RSDS)
هایپر باریک

درمان برخی سرطانها با اکسیژن هایپرباریک

دیر گروه طب دریایی و هایپربار دانشکده  پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا و نیروی دریایی راهبردی از امیدهای تازه‌اي براي درمان برخی سرطانهای صعب العلاج و بعضا لاعلاج با استفاده از اتاقهای فشار پزشکی و اکسیژن هایپرباریک خبر داد و گفت: آمارها حاکی از شیوع فراوان سرطان‌ها در کشور است.

به گزارش خبرگزاری مهر، ناخدا یکم دکتر شهرام اولیائی در حاشیه ضیافت افطار موسسه خیریه حمایت از بیماران سرطانی اظهارداشت: با ترسیم  چشم‌انداز مشخص برای کنترل و پیشگیری از انواع سرطان‌ها در راستای سیاست‌های کلی سلامت و تدوین و اجرای برنامه‌های استراتژیک و راهبردهای اجرایی بین بخشی و فرابخشی و با عزمی ملی، می‌توان بطور چشمگیر در یک بازه‌ي زمانی ۱۰ ساله از شیوع آن کاست.

وي ادامه داد: در این راستا مي‌توان به تجربه‌ي موفق برخی کشورها که گام‌های اصولی در این جهت برداشتند و سبب کاهش شیوع سرطان، بهره‌وری و کاهش هزینه‌های سربار درمانی و نگهداشت سرمایه‌های انسانی بعنوان ستون اصلی توسعه پایدار شدند استناد و مطالعه كرد.

مدیر گروه طب دریایی و هایپربار دانشکده  پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا و نیروی دریایی راهبردی افزود: با تغییر الگوی زندگی و کنترل آلودگی هوا، مبارزه با استعمال دخانیات اعم از سیگار، قلیان و … و نيز افزایش سرانه‌ي مصرف آبزیان، ماهی و تغذیه‌ی مناسب خصوصاً با استفاده از غذاهای سالم در رژیم غذایی و البته توسعه‌ي فرهنگ ورزش همگانی، می‌توان به كاهش شیوع  سرطان‌ها اميدوار بود.

اوليائي با اشاره به کاربردهای روزافزون پزشکی هایپربار در درمان بیماریهای مختلف گفت: درمان بیماریهای عفونی مقاوم به درمان نظیر زخم‌های عارضه‌دار، زخم پای دیابتیک که در نتیجه عدم درمان به موقع، به قطع عضو منجر می‌شود یا استئومیلیت‌های مقاوم به درمان(عفونت‌های استخوانی)، سوختگی‌های شدید، اعمال جراحی زیبایی برای ترمیم سریع و بی‌عارضه‌ی محل برش‌های ناشی از جراحی و بازتوانی سریع ورزشکاران پس از جراحت‌های ورزشی و ترمیم سریع و بهبود محل جراحی برای بازگشت به موقع  آنها به میدان‌ها و مسابقات ورزشی با استفاده از اکسیژن هایپربار و درمان حیات بخش مسمومیت‌های ناشی از منوکسیدکربن که در فصل زمستان جان بسیاری را می‌گیرد، با استفاده از اکسیژن هایپربار، مورد تأئید سازمان غذا و داروی ایالات متحده FDA ،  قابل درمان است .

وی با اشاره به تحقیقات و دستآوردهای جدید در زمینه‌ي درمان برخی سرطان‌ها به‌ كمك اکسیژن هایپرباریک افزود: بافت سرطانی، از نظر میزان اکسیژن، بافت فقیری است و همین هایپوکسیک بودن(کم اکسیژن بودن) آن باعث افزایش عمر سلول سرطانی، مقاوم شدن آن برای رشد در شرایط سخت، افزایش آنژیوژنزیس(افزايش توليد رگ)، افزایش متابولیسم گلیکولایتیک(متابولیسم بی‌هوازی با محصول لاکتات) و تسریع روند متاستاز يا گسترش و انتقال سلول‌های سرطانی به دیگر بافت‌های بدن می‌شود.

مدیر گروه طب دریایی و هایپربار دانشکده‌ي  پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا و نیروی دریایی راهبردی گفت: یکی از ویژگی‌های سلول‌های سرطانی  شاخص میرایی كم و يا تمایل سلول سرطاني به زنده ماندن يا اندکس(شاخص) آپوپتوزیس پائین آنهاست.

اوليائي افزود: اين در حالي است كه در سلول‌های طبیعی مرحله‌ی تولد، رشد، بلوغ، پیری و مرگ وجود دارد اما سلول‌های سرطانی تمایلی به مرگ ندارند پس شاخص آپوپتوزیس یا میرایی سلول آنها پایین است از همین‌رو سلول‌های سرطانی به سرعت رشد و تکثیر می‌یابند و سبب  اختلال فعالیت بافت‌ها، ارگان‌ها و بالاخره مرگ بیمار می‌شوند.

وي رفتار دوگانه‌ی سلولهای غیرسرطانی و سرطانی در برابر افزایش اکسیژن بافتی را از جالب‌ترین پدیده‌های بیولوژیکی دانست و گفت: تحقیقات جدید در مدل‌های حیوانی و انسانی و در محیط‌های آزمایشگاهی و داخل بدن، حاکی از  تأثیر متفاوت اکسیژن هایپربار در بافت‌های دچار جراحت ناشی از زخم یا سوختگی و بافت‌های سرطانی است بصورتی‌که در بافت‌های دچار زخم و سوختگی، افزایش اکسیژن بافتی باعث ترمیم سریع‌تر زخم، جراحت و سوختگی و حتی نجات سلول و بافت از مرگ می‌شود(تکثیر و افزایش عمر سلول‌ها) حال آنکه با افزایش اکسیژن در برخی بافت‌های سرطانی به‌وسیله‌ي اکسیژن هایپرباریک با افزایش اندکس(شاخص) آپوپتوزیس، مرگ سلول‌های سرطانی تسریع می‌شود و این به معنای کنترل و کندی رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی در برخی کانسرها(سرطانها) نظیر گلیومای مغزی (نوعی تومور مغزی) و لوکمیا(سرطان خون) و کانسر پستان در مدل‌های حیوانی  است.

مدیر گروه طب دریایی و هایپربار دانشکده  پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا و نیروی دریایی راهبردی افزود: اکسیژن هایپربار با افزایش اکسیژن بافتی در سلول‌های غیر سرطانی اثر توليد رگ یا آنژیوژنز را تشدید و بر عکس در بافت سرطانی تضعیف می‌کند.

اوليائي ادامه داد: تاکنون  هیچ مطالعه‌ای مبنی بر اثرات مضر اکسیژن هایپرباریک بر روند بیماری سرطان منتشر نشده است. در مطالعات پيشين و اخیر هم هیچ شواهدی مبنی بر تأثیر اکسیژن هایپربار بر افزایش رشد تومور و یا افزایش تکثیر سلول سرطانی و متاستاز گزارش نشده است اما در مقابل مطالعات متعدد و تحقیقات جدید بر کاهش تکثیر و رشد توده‌ي سرطانی و افزایش اندکس یا شاخص آپوپتوزیس (تمایل به مرگ سلول) و کاهش آنزیوژنز(توليد رگ) و کاهش احتمال متاستاز(گسترش سلولهای سرطانی و دست اندازی به بافت‌های سالم بدن) در برخی سرطان‌ها با استفاده از اکسیژن هایپربار که همگی از عوامل مهم کنترل و بهبود سرطان هستند، تأکید دارند.

وي يادآور شد: نکته‌ي جالب دیگر اثر هم‌افزایی درمان رادیوتراپی و شیمی درمانی به همراه اکسیژن هایپربار در برخی سرطان‌هاست . نتایج تحقیقات جدید نشان داده است در برخی سرطان‌ها بلافاصله پس از هایپرباریک اکسیژن‌تراپی تأثیر شیمی درمانی به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. در برخی مطالعات اکسیژن هایپرباریک  جذب داروی شیمی درمانی  مانند ۵-FU را افزایش داده است، هم‌چنین اکسیژن هایپربار زمان استقرار بیولوژیک داروی «کربوپلاتین» را در بیمار با  تومور گلیوما(نوعی تومور مغزی)  طولانی‌تر مي‌كند و یا در  استئوسارکوما(نوعی سرطان استخوانی) تأثیر «کربوپلاتین» را افزایش مي‌دهد.

مدیر بخش تحقیقات طب زیرسطحی غواصی و هایپربار پژوهشکده و مرکز تحقیقات طب دریا ، سطحی زیرسطحی و هایپربار  نیروی دریایی راهبردی با بیان اینکه اکسیژن هایپربار دو کاربرد مجزا در رادیوتراپی  بیماران سرطانی دارد، یادآور شد:  درمان عوارض ناشی از رادیاسیون(اشعه درمانی)، در بیماران سرطانی یکی از این کاربردهاست که مورد تأئید FDA یا سازمان غذا و داروی ایالات متحده است.

اوليائي در خصوص کاربرد دوم اکسیژن هایپربار و رادیوتراپی افزود: افزایش تأثیر رادیوتراپی، در صورتی که بلافاصله  پیش از انجام رادیوتراپی از اکسیژن هایپربار ، خصوصاً در برخی سرطان‌ها مانند تومورهای سرو گردن استفاده شود، موجب افزایش حساسیت به رادیوتراپی می‌شود. به این ترتیب می‌توان از دوز، شدت و مدت تابش برای کنترل و کاهش عوارض نیز کاست.

وي گفت: تأثیر اکسیژن هایپربار در درمان تیپ‌ها و ساب‌تایپ‌های  مختلف سلول‌های سرطانی و انواع کانسرها(سرطان‌ها) متفاوت است، طوری‌که در مطالعات حیوانی تأثیر آن در درمان کانسر سرویکس و مثانه تاکنون  مشخص نشده است اما اکسیژن هایپربار در کانسر پستان، که از شایعترین‌ سرطان‌های زنان و دربرگیرنده‌ی ۲۲٫۸ درصد کانسرهای شایع در زنان جهان است، اثرات درمانی مطلوبی دارد و به تنهایی در مدلهای مطالعات آزمایشگاهی اثرات پرقدرتی برای جلوگیری از تکثیر سلول‌های سرطانی از خود نشان داده است.

مدیر بخش تحقیقات طب زیرسطحی غواصی و هایپربار پژوهشکده و مرکز تحقیقات طب دریا، سطحی زیرسطحی و هایپربار  نیروی دریایی راهبردی یادآور شد: در کانسر پروستات که دومین کانسر(سرطان) شایع در مردان جهان با ۱۳٫۶درصد شیوع و فراوانی است، استفاده از اکسیژن هایپربار، باعث کاهش سرعت رشد تومور و افزایش حساسیت به داروهای ضد سرطان مانند «تاکسول» و «دوکسوروبایسین» در تجربه‌ي آزمایشگاهی محیط خارج از بدن شده است.

اوليائي خاطرنشان کرد: روزنه‌های امیدبخشی در درمان برخی سرطانها  و کنترل سلولهای سرطانی با استفاده از اکسیژن هایپربار به روی بیماران سرطانی گشوده شده است که به مرور افق دید پزشکان را به این روش درمانی غیرتهاجمی، بی‌خطر و بی‌عارضه و مفید، روشن‌تر می‌کند و می‌توان به بیماران سرطانی این اطمینان را داد که پژوهشگران در پژوهشکده و مرکز تحقیقات طب دریا ، سطحی، زیرسطحی و هایپربار نیروی دریایی راهبردی در جهت رسیدن به این افق روشن تلاش می‌کنند و از هیچ کوششی برای کاهش آلام بیماران فروگذاري نمی‌کنند.