نوشته‌ها

درمان پسوریازیس

ایلئیت و پسوریازیس: رابطه آن ها؟

نقش ستون فقرات
نقش ستون فقرات در پدیده پسوریازیس، عمیق تر از حد معمول است. این فصل در مورد ستون فقرات و اتصالات عصبی آن به بحث می پردازد که ممکن است برای خواننده متوسط کمی فنی باشد. من امیدوارم که برای سایر افراد مفید باشد، با این حال، امیدوارم که به خصوص برای حرفه ای ها جهت درک اینکه چرا ترکیب دستی ستون فقرات بخش مهمی از درمان است – که در کارهای ادگار کایس پیشنهاد شده است- مفید باشد. هدف من این است که به سادگی هر چه زودتر تا آنجا که امکان پذیر است، به پرسش های خوانندگان مبتدی و حرفه ای پاسخ دهم. من امیدوارم تا آن حد که امکان پذیر است، استفاده از ترکیب ستون فقرات را با نشان دادن اینکه استدلال مربوط به آن متکی به حقایق علمی استوار است، ترغیب کنم.
اگر برای مشاهده ارتباط بین ستون فقرات و بیماری های پوستی دشوار است، شما تنها نیستید. برای مدت زمان طولانی، من خودم و البته اغلب همکارانم و همکاران پزشکی ارتباطی بین آنها نمی دیدیم. با این حال، آگاهی جدیدی که همه چیز را به رسمیت می شناسد اکنون در حال ظهور است. این ایده یکپارچگی واقعا امر جدیدی نیست؛ از روزگارParacelsus، Hippocrates و Pythagoras مورد بحث و احترام قرار گرفته است، اما این مفهوم در عصر کنونی ما تجدید می شود و اغلب تحت عنوان “holism” شناخته می شود. همانطور که قبلا ذکر شد، زمانی که جهت مراقبت های بهداشتی مورد استفاده قرار گرفت، ما درباره “پزشکی جامع” صحبت می کنیم. بدیهی است، بدون درک اساسی از مکانیزم بدن، تقریبا غیرممکن است که درک درستی از دیدگاه کلی سلامتی و بیماری ها داشته باشیم. در کتاب علائم بیماری احشایی Francis Pottenger این مورد آمده است که: ” نمی توان بیماری ها را به دسته های مربوط به این یا آن ارگان تقسیم بندی کرد؛ زیرا بدن انسان یک واحد است. یک قسمت از بدن نمی تواند بدون تاثیر گذاری روی سایر قسمت ها آسیب ببیند. نمی توان هیچ ارگانی را درک نمود، جز اینکه آن را در رابطه با دیگر اعضای بدن و بدن را به صورت یک واحد کلی در نظر بگیریم. ” این اصول پایه رویکرد جامع درمانی است.
به راحتی قابل درک است که سیستم عصبی کنترل وظایف مختلف بدن را بر عهده دارد و اگر به درستی عمل نکند، کل بدن یا بخشی از آن، اثرات را به میزان بیشتر یا کمتری احساس می کند.
از آنجایی که هدف نهایی ما این است که علل ریشه ای پسوریازیس را بیابیم و اینکه تئوری ما شامل یکپارچگی دیواره های دستگاه روده است، لذا ما باید حداقل به بررسی ارتباطات عصبی آن یعنی جایی که آنها آغاز می شوند و اینکه ممکن است در صورت تحریک عصبی طبیعی چه اتفاقی رخ دهد بپردازیم.
بخش فوقانی روده توسط ضربه های عصبی ناشی از مهره های میردورسال (ناحیه بین تیغه های شانه ای) حمایت می شود. اگر این ریشه های عصبی تحت آسیب مستقیم قرار گیرند، انحنای ستون فقرات یا زیرلواکسازی ها (مهره های ناهموار) آسیب دیده، لذا ممکن است جریان طبیعی انرژی عصبی مختل شود. در حقیقت، یک گفتمان توسط کایس به وضوح بیان می کند که حتی یک سوفوکساسیون می تواند باعث ایجاد پسوریازیس شود، که دلیل آن تضعیف عصب یا اعصاب بوده که می تواند گردش خون معمولی دیواره های روده را مختل سازد و بنابراین گردش عادی کاهش یافته و در نتیجه موجب تضعیف این دیواره ها می شود که منجر شکسته شدن آنها می شود و این نیز به نوبه خود موجب می شود تا عناصر سمی نفوذ بیشتری داشته باشند. نازک شدن دیواره روده نه تنها قابل تصور، بلکه قابل پیش بینی است. ممکن است دیواره روده در سطح میکروسکوپی بسیار متخلخل باشد و از طریق عصبی شدن، عناصر سمی می توانند راه خود را به لنفات ها و جریان خون پیدا کنند. اگر این “مسمومیت” درمان نشده باشد، کلیه ها و کبد، سیستم های اصلی فیلتر کردن بدن، به شدت تحت تأثیر قرار می گیرند و بدن مجبور به فراخوانی پشتیبان بعدی خود یعنی پوست می شود تا برای از بین بردن سموم بدن وارد عمل شود چرا پسوریازیس تظاهر بیرونی پیدا کرده است.
ستون فقرات شما
به منظور مطالعه کارهای پیچیده ستون فقرات باید به بررسی زیبایی معماری و عملکرد زندگی بپردازید. هر مهره به طور کامل با دیگر مهرها ارتباط دارد تا بتواند حداکثر قدرت و انعطاف پذیری را – که گاهی اوقات همانطور که در مورد رقصنده ها، به شبیه سازی حرکات مار می پردازند – فراهم نماید. این ستون فقرات انسان را در رده معجزه مهندسی بیولوژی قرار می دهد. به این قسمت از عملکرد اولیه ستون فقرات در زمینه حفاظت “خط زندگی” بدن، نخاع گفته می شود و شما قابلیت های یک مکانیسم انسانی را که دانشمندان تخمین زده اند که برای تکامل آن ۱۰۰ میلیون سال زمان سپری شده است، می بینید.
از ۲۰۶ استخوان موجود در اسکلت بزرگسالان، ۳۳ مورد از آنها شامل استخوان های پشتی یا ستون فقرات می باشد. این سی و سه استخوان مهره نامیده می شوند. در مقایسه با سایر استخوانها، مهره ها کوچک هستند، اما هدف آنها هرچیزی که باشد کوچک است. این سی و سه استخوان منفرد، متمایز و بسیار مهندسی شده به پنج بخش تقسیم می شوند. کوچکترین استخوان ها مهره های گردن هستند که تقسیم بندی گسترده تری را نسبت به بقیه ستون فقرات به همراه دارد. مهره های پشتی (یا قفسه سینه) دوازده مورد هستند و بخش بالای کمر را تشکیل می دهند؛ آنها فقط از زیر مهره های هفتم گردن شروع می شوند. سنگین تر از مهره های گردنی بوده و استخوان های پشتی نیز دنده ها را در محل هایی که بندهای مفصلی – سوراخ های خاص دیسک شکل – نامیده می شوند، نگه می دارند.
پنج مهره بعدی در قسمت پایین کمر قرار دارند که مهره های کمری نام داشته و بیشترین بخش از وزن بدن را تحمل می کنند. موقعیت هر بند بر روی هر مهره، نسبت به مهره بعدی، نقش مهمی در آنچه که به نام جابجایی ستون فقرات یا ضایعه مهره ای نامیده می شود، ایفا می کند.
چهار منحنی متمایز در ستون فقرات افراد بالغ وجود دارد. با این حال، در هنگام تولد، تنها یک منحنی مستمر، محدب تعمیم یافته یا منحنی کیفوتیک وجود دارد. پس از تولد، وقتی که کودک شروع به رشد و خم کردن گردن خود می کند، منحنی گردنی که مقعر یا لردوتیک است نمایان می شود. یک روند مشابه در پایین کمر وجود دارد که منحنی مقعر ستون فقرات کمر را تشکیل می دهد. چهار منحنی مشخصه متمایز ستون فقرات در تصویر صفحه ۱۲۲ نشان داده شده است. توجه داشته باشید که من به طور خاص ستون های ششم و هفتم پشتی (قفسه سینه)، سوم گردن، نهم عقب و چهارم ناحیه کمر را مشخص کرده ام. این بخش های مهره ای هستند که به علت ارتباطات عصبی شان به طور مستقیم در مبارزه با پسوریازیس دخیل هستند.
در زیر مهره کمری، استخوان خاجی قرار دارد، که در هنگام تولد، واقعا پنج مهره کوچکتر جداگانه ای هستند که در نهایت در سن حدود بیست و پنج سالگی به استخوان گوه ای شکل تبدیل می شود که بین دو استخوان ران قرار می گیرند. در زیر استخوان خاجی، در انتهای ستون فقرات، کوکسیکس، با نام استخوان دنبالچه شناخته می شود. این استخوان ها نیز به عنوان استخوان های جداگانه کوچک (چهار عدد) هستند که در بزرگسالان به یک ساختار متصل می شوند.

ستون فقرات

بین هر یک از مهره های گردن، قفسه سینه، و کمر، و بین استخوان خاجی و مهره پنجم کمر، بالشتک های ویژه دیسک های بین مهره ای هستند. این دیسک ها که حدود ۲۵ درصد طول کمر فرد بالغ را تشکیل می دهند، به منظور جذب شوک طراحی شده اند و استخوان ها را در برابر یکدیگر حفظ می کنند. همچنین آنها امکان انعطاف پذیری بیشتر بین مهره ها و اجازه تغییر در تعادل بدن را فراهم می کنند. آنها نسبتا نرم و انعطاف پذیر هستند، به راحتی نسبت به تغییر تطبیق پیدا می کنند. با جدا کردن یک مهره از دیگری، دیسک ها نیز حفره هایی را ایجاد می کنند که اجازه می دهد اعصاب که از نخاع می آیند از بین مهره ها عبور کنند. دهانه ها، فورامین بین مهره ای می توانند از نظر اندازه و شکل غیرطبیعی آسیب، وضعیت تضعیف، نقص نخاعی یا علل ایدیوپاتیک (ناشناخته) متغیر باشند.

جابجایی ستون فقرات
ایجاد یک چنین تغییراتی در یکی از حفره ها می تواند یک نقطه فشار و / یا التهاب ریشه های عصبی را سبب شود. تئوری جراحی سلامت و بیماری بیان می دارد که این حالت که تحت عنوان دررفتگی شناخته می شود، که علت اصلی حالت های غیر طبیعی بدن است که می تواند طیف وسیعی از علائم از درد تا عملکرد فیزیولوژیک غیر طبیعی را در پی داشته باشد. ارتوپدها از عبارت ضایعات نخاعی جهت حالتی که اساسا مشابه است استفاده می کنند. درمان در هر دو حرفه نیز اساسا یکسان است: تنظیم و یا دستکاری ستون فقرات (یک هنر باستانی) برای حذف نقطه فشار.
برای ارائه یک بحث دقیق آناتومیک در مورد ارتباط عصبی بین نخاع و دستگاه گوارش، در اینجا هیچ هدف مفیدی وجود ندارد. همین اندازه کافی است که بگوییم تامین عصب به دستگاه فوقانی روده، به ویژه در ناحیه اتصال duodenal-jejunal (خمش)، در ناحیه مرکزی ستون فقرات ایجاد می شود، که این شامل مهره های ششم و هفتم که مهره های اصلی هستند می شود.

معاینه مهره های ششم و هفتم پشتی
تحریک پوست
آیا ترکیب ستون فقرات می تواند به طور مستقیم به پوست کمک کند و همچنین احیاء اندام های داخلی جهت دفع مواد زاید و خنثی سازی مواد سمی را در پی داشته باشد؟ من ادعا دارم که آنها می توانند و این کار را به خصوص به طور کلی در قالب تنظیمات کامل ستون فقرات انجام دهند.
پوست یک عضو بوده و در واقع بزرگترین ارگان بدن است. هر سلول در هر ارگان بدن انسان باید انرژی الکتریکی (عصبی) را برای حفظ سلامتی دریافت کند و این ارگان نیز مستثنی نیست. در واقع، یک عصب برای پوست وجود دارد، و همانطور که Pottenger می گوید، “ساختار پوست، تا آنجا که فیزیولوژیست ها قادر به تعیین آن هستند، فقط دارای اعصاب سمپاتیک می باشد که از ورید استخوانی (پشتی) و سه بخش بالایی کمر تامین می شوند. ”
بنابراین، از اولین سوراخ پشتی به یک سوم کمر، مجموع پانزده مهره، به وسیله اعصابی که بین این مهره ها وجود دارد، یک رابطه بین ستون فقرات و ساختار پوست ایجاد می شود. با توجه به این واقعیت تشریحی فیزیولوژیکی، آرایش ستون فقرات در واقع اعم از اینکه بیماری پوست وجود داشته باشد یا نه، در واقع می تواند به ساختارهای پوستی نفوذ کند.

تناقضات؟
احتمالا برای شما سوالات متعددی در خصوص مواردی که تا کنون گفته ام ایجاد شده است. موضع زیر که در فصل های قبل مورد بحث قرا گرفته بود، ممکن است متناقض به نظر برسد: اول، پسوریازیس ناشی از نازک شدن دیواره های بخش فوقانی روده است؛ دوم، این بیماری به دلیل یبوست مزمن ایجاد می شود؛ سوم، رژیم غذایی ضعیف، مورد سرزنش می باشد؛ و در حال حاضر، ستون فقرات از هم راستایی خارج شده است. آیا امکان دارد که تمام این اظهارات به اندازه یکسانی معتبر باشند؟ آیا یک دلیل وجود دارد که در تمامی موارد مشترک باشد؟
باید درک کرد که این علل مختلف ایجاد بیماری پسوریازیس می توانند در کنار یکدیگر وجود داشته باشند. تنها عامل شناخته شده در میان پسوریاتیک ها از این قرار است که به واسطه یک دلیل خاص یا مورد دیگر، بدن بیمار نمی تواند سمیت را دفع کند. اندام هایی که به طور معمول سموم را از بین می برند در زمان بروز این بیماری نمی توانند کار خود را به طور موثر انجام دهند و بنابراین پوست، خط دفاع ثانویه بدن، به کار خود ادامه می دهد. اگر ما بیماری پسوریازیس را به جای بیماری خاص به صورت یک شرایط در نظر بگیریم، بدین ترتیب جستجوی علت را متوقف نموده و دلایل را مورد بررسی قرار می دهیم. تعیین اینکه چرا بدن بیمار سم تولید می کند، به پزشک درمانگر بستگی دارد. هنگامی که پزشک این معما را حل کند، در این حالت وی به صورت هوشیارانه درمان مناسب را تجویز می نماید. اغلب اوقات، با توجه به صرف زمان مناسب، نتایج خوبی حاصل می شود.
آرایش ستون فقرات: منطق و تکنیک
هنگامی که افراد با موضوع تنظیم ستون فقرات توسط یک متخصص معالجه یا ارتوپد مواجه می شوند، این موضوع معمولا به این دلیل است که آنها در برخی نواحی ستون فقرات با درد روبرو هستند. این مورد خوب است زیرا در اکثریت قریب به اتفاق موارد، تنظیم آن چیزی که مورد نیاز است و به احتمال زیاد در صورتی که اصلاح مهره های ناهموار الزامی باشد مشکل را رفع خواهد کرد.
با این حال، به ندرت، افراد متوجه می شوند که ممکن است اصلاح ستون فقرات در ارتباط با عملکرد ارگان های خاص، به خصوص ناحیه احشایی شکمی، مورد نیاز باشد، زیرا اغلب در زمانی که یک ارگان یا بیشتر عملکرد درستی ندارند نشانه هایی از درد وجود ندارد. باید مطمئن شوید ممکن است علائم دیگری مانند زردی، اختلال یا سردرد وجود داشته باشد اما افراد این علائم را با ستون فقرات مرتبط نمی دانند. من معتقدم که این یکی از دلایلی است که برخی از بیماران نمی توانند از مزایای اصلاح ستون فقرات در رابطه با پسوریازیس قدردانی کنند. آنها بیشتر در معرض نقش متخصص اعصاب یا ارتوپدی در درمان و اصلاح ستون فقرات برای رها سازی انرژی عصبی مورد نیاز برای عملکرد مناسب ارگان های شکمی هستند. با مروری سریع به کتاب های درسی در مورد آناتومی و فیزیولوژی، نشان می دهد که اصلاح ستون فقرات می تواند نقش مهمی در درمان پسوریازیس ایفا کند. اثر مفید آنها ممکن است بر روی دستگاه گوارش، کانال گوارشی، مراکز غدد لنفاوی و پوست چشمگیر باشد.
تلاش برای اثبات این که آیا یک سوبوکساسیون وجود دارد ممکن است به نا امیدی بینجامد، زیرا در بسیاری از موارد نمی توان آن را به صورت بالینی نشان داد. با این وجود، می توان چنین فرض کرد. این که آیا بیمار پاسخ مثبت می دهد یا خیر، این همه آن چیزی است که واقعا اهمیت دارد و کاملا صریح همه بیماران به آن اهمیت می دهند. J. E. Bourdillon ، رئيس قبلی آکادمی پزشکی Manipulative آمریکای شمالی و یک مشاور جراح ارتوپدی سابق بیمارستان سلول Gloucestershire Royal انگلستان، به طور موثر در کتاب Manipulation Spinal به ما یادآوری می کند که نتایج عملی، به جای تجزیه و تحلیل علمی، همیشه هدف اصلی پزشکان بوده است. نگرانی مدرن ما در رابطه با علم موجب می شود تا ما به راحتی این موضوع را فراموش کنیم که “در چند نسل قبل پزشکی یک هنر بود و اکثریت عمده درمان های پزشکی و جراحی بر اساس نتایج تجربیات عملی، نه بر اساس پایه علمی استوار بود”.
چرا آرایش ستون فقرات برای پسوریاتیک امری بسیار حیاتی است؟ از آنجا که این مورد نه تنها می تواند موجب بازگرداندن یکپارچگی طبیعی دیواره روده ای که برای در مان بیماری ضروری است شود، بلکه همچنین زمینه را برای یک موردی که برای پسوریاتیک جالب است فراهم می کند: درمان دائمی. اگر کل منشا سندروم پسوریازیس متاثر از زیرفعالیت های نخاعی باشد، اصلاح این فراموشی ها باید خط اول حمله به این بیماری باشد. بنابراین نتیجه گیری من به این شکل است که بر اساس منطق و نظریه، اگر فردی تنظیم مورد نیاز ستون فقرات را دارا باشد و با تمام اقدامات دیگر که در رژیم مطرح شده است را به انجام برساند، درمان دائمی امکان پذیر خواهد بود.
تنها زمان و انجام تحقيقات بيشتر مي تواند پاسخ نهايي را در رابطه با دائمی بودن درمان ارائه دهد. یک مورد در پیروی از این رویکرد جایگزین قطعی است: اگر این روند موفقیت آمیز باشد، بیمار می داند که پس از آن به طور دائم کنترل وضعیت را در اختیار دارد.

دستکاری و تحریک ستون فقرات
تاریخچه تنظیم ستون فقرات (تنظیم مهره ها) به مصر باستان باز می گردد. تجدید مدرن این روش درمان قدیمی از سال ۱۸۹۵ شروع شد، زمانی که D. D. Palmer از Davenport، Iowa، به معنای واقعی کلمه “تنظیم” مهره های یک مرد به نام Harvey Lillard را انجام داد و با انجام این دستکاری، او را از شرایط ناشنوایی که هجده سال از آن رنج می برد رهایی بخشید. این حادثه موجب جنبش جابجایی ستون فقرات امروزی شد.

بعضی افراد به دلیل صداهای موجود در هنگام تنظیم، از انجام این کار سر باز می زنند. این گونه به نظر می رسد که دکتر در حال شکستن استخوان هاست، اگرچه او چنین کاری انجام نمی دهد. صدای ترک خوردگی بوسیله واکنش خلاء ایجاد می شود که وقتی دو مهره اندکی حرکت می کنند، که در اثر این کار ممکن است کاهش التهاب ایجاد شود.
نواحی اصلی ستون فقرات که تنظیم و تحریک می شوند در زیر نشان داده شده است.

تنظیمات ستون فقرات

حتی کسانی که دوست ندارند کار تنظیم برای آنها انجام شود، به طور مکرر از تحریک بخش های نخاعی با ماساژ دستی و / یا استفاده از روش های مختلف بهره می برند. شرایطی که من از آنها صحبت می کنم، عمدتا سه نوع هستند: تحریک الکتریکی توسط یک دکتر یا دستیار آموزش دیده، استفاده از ماساژور استاد Morfam و ماساژور دستی Oster. در بعضی موارد، ممکن است این واحدها جای تنظیمات ستون فقرات را گرفته و اثر بخشی آنها اثبات شود و یا اینکه ممکن است در تنظیمات ستون فقرات مورد استفاده قرار گیرند. هدف از این واحدها تحریک ریشه های عصبی است چرا که آنها از میان مهره ها (به ویژه مهره ششم و هفت پشتی) و بافت های اطراف بیرون می آیند.
این واحدها (به جز برای محرک الکتریکی) به طور عمومی برای عموم قابل دسترس هستند. برندهای بسیاری جهت ماساژورها وجود دارد، که البته برخی بهتر هستند. به حداکثر تعدادی که می توانید انجام دهید توجه داشته باشید و اگر یکی از آنها توسط دکتر شما مورد تایید قرار گرفت، آن را در خانه خود مورد استفاده قرار دهید. این یک راه ایمن برای فعال کردن ستون فقرات و تحریک اعصاب بوده و به سادگی احساس خوبی را به همراه دارد!
در سال های اخیر، روش “فعال کننده” برای تنظیم جابجایی های جزئی ستون فقرات به طور پیوسته از جانب تکنسین های آموزش دیده و بیماران آنها در حال رشد بوده است. یک دستگاه مکانیکی طراحی شده به صورت دستی جهت کاهش و یا حذف جابجایی های جزئی استفاده می شود. این مورد ثابت شده است که به کار گیری این روش در بسیاری از موارد موثر و آسان است.
التهاب مفاصل نخاعی گسترده نبوده و حتی با اشعه ایکس قابل تشخیص می باشد. در واقع می تواند به صورت یک کسر از میلی متر دقیق باشد که هنوز می تواند موجب ایجاد درد شود. برعکس، کوچکترین تنظیم (یک “کلیک” اندک، اگر شما بخواهید) می تواند درمان سمپتوماتیک را در پی داشته باشد، در نتیجه با محبوبیت رو به رشدی در خصوص روش فعال کننده تنظیم مواجه می باشد. فقط یک حرکت اصلاحی اندک توسط جراح و توسط دستگاه فعال کننده انجام می شود که می تواند میزان تسکین باور نکردنی به همراه داشته باشد. من می توانم به استاد آناتومی دانشگاه ارجاع دهم که به ما بگوید انحراف ستون فقرات (subluxation) با حداکثر ضخامت یک ورق کاغذ باعث ایجاد واکنش التهابی در محل می شود که درد و رنج زیادی به همراه دارد. خبر خوب از این قرار است که کوچکترین تعدیل اصلاحی می تواند کمک رسان باشد.
به طور خلاصه، دستکاری یا تحریک ستون فقرات به حفظ عملکرد هماهنگ کننده همه سیستم عصبی کمک می کند. بنابراین ممکن است قابل تصور باشد که فرد مبتلا به پسوریازیس می تواند از دستکاری ستون فقرات به دلیل این واقعیت که دستگاه روده و همچنین ساختار پوست با ضربه های عصبی ناشی از ستون فقرات پشتی تامین می شود، بهره مند شود. همانطور که Hippocrates اذعان داشت: “در جستجوی بیماری به دقت ستون فقرات را بررسی کنید.”

 

درمان پسوریازیس

ایلئیت و پسوریازیس: رابطه آن ها؟

این موضوع توجه مرا جلب کرده است که چندین بیمار مبتلا به ایلئیت (التهاب روده) گرایش هایی را نسبت به گسترش پسوریازیس نشان داده اند. این موارد مخصوصا در مواردی که ایلئیت شدید وجود دارد، ذکر شده است. پزشکان فعال در زمینه تحقیقات در خصوص ایلئیت احساس می کنند که ارتباطی بین این دو بیماری وجود دارد، اما آنها هیچ توضیحی برای آن ندارند. با توجه به آنچه که اکنون در این تحقیق ارائه شده است، یک علت احتمالی به نظر می رسد. اگر نظریه ای که من در حال کار بر روی آن هستم صحیح باشد، سم زدایی به دیواره روده نفوذ می کند و لنف و سیستم گردش خون را مورد حمله قرار می دهد. هرچیزی که سبب می شود دیواره روده شکننده شود، به نوبه خود موجب می شود تا فرآیند نفوذ رخ دهد و بیمار به سپتی سمی (ایجاد سم خون) مبتلا شود. پسوریازیس یا سایر مشکلات پوستی به طور طبیعی به دنبال رهای سازی بدن از سم انباشته شده رخ می دهد. ایلئیت، به خصوص اگر شدید باشد، مطمئنا دیواره روده را به خطر می اندازد، بنابراین این موضوع موجب تقویت آنچه که من در فکر دارم می شود و توضیحی منطقی برای ارتباط دو بیماری می باشد. شاید برای محققان غربی مفید باشد که از نارون لغزنده در موارد ایلئیت استفاده کنند. چینی ها آن را برای مدت قرن ها به شکلی موفقیت آمیز استفاده کرده اند.
چای بابونه
چای بابونه (Anthemis nobilis)، یکی از قدیمی ترین و بهترین داروهای خانگی شناخته شده می باشد که تقریبا در همه جا رشد می کند. اکثر فروشگاه های مواد غذایی سالم به خوبی این چای را عرضه می کنند. ممکن است به صورت گاه گاه چای بابونه به عنوان یک جایگزین به جای زعفران استفاده شود، زیرا اعتقاد بر این است که این دو گیاه عملکرد مشابهی بر روی بدن دارند.
مزایای متعددی برای بابونه برشمرده شده است که از جمله آنها می توان به کاهش مشکلات کلیوی، برونشیال و مثانه اشاره کرد که حتی هنگامی که بابونه و bittersweet به صورت پماد ترکیب شوند، حتی کبودی و رگ به رگ شدگی را درمان می کنند. با این حال، گسترده ترین مصرف بابونه در دسته گیاهان دارویی، مصرف آن به عنوان یک تونیک برای بدن می باشد. همچنین یکی از معطرترین و لذت بخش ترین مزه ها را به همراه دارد.
همانطور که قبلا ذکر شد، برخی از بیماران من که با ضایعات پسوریازیس در صورتشان مواجه بودند نسبت به حصول نتایج خوب در اثر مصرف زعفران اشباع شگفت زده شدند چرا که با مصرف آن بخارات به شکل ملایم به سمت بالا رفته و صورت را پوشش می داد. استفاده از بابونه به همین شکل نیز با موفقیت همراه بوده است. اگر چه اغلب چای بابونه توصیه می شود، اما چای زعفران باید بیشتر مصرف شود. چای بابونه باید همانند چای زعفران آماده شود.
احتیاط: در صورتی که بیمار حساسیت ضد تشنج داشته باشد، نوشیدن چای بابونه توصیه نمی شود.
چای مولین
مولین (Verbascum thapsus) چهارمین چای گیاهی است که مصرف آن به خصوص برای درمان پسوریازیس پیشنهاد شده است. برگ های تازه در صورت موجود بودن جهت تهیه چای ترجیح داده می شود. اگر آنها در دسترس نباشند، برگ های خشک مورد استفاده قرار می گیرد. نوشیدن چای مولین باید بعد از آنکه ده روز از مصرف چای نارون لغزنده گذشت، آغاز شود.
آماده سازی مولین
یک قاشق چای خوری از برگ های مولین را شکسته یا خرد کنید و آنها را در فنجان قرار دهید. یک پینت آب جوش را روی آن ریخته و برای مدت سی دقیقه در این حالت نگه دارید. آن را فشار داده، سرد کرده و بنوشید البته لزوما همه آن را نه در یک مرتبه بلکه در طول مدت سه یا چهار ساعت مصرف کنید.
توجه داشته باشید که در مورد چای مولین باید یک قاشق چای خوری کامل استفاده شود و محلول به دست آمده باید قبل از نوشیدن سی دقیقه دم بکشد. همچنین لازم به ذکر است که مولین و در واقع تمام گیاهان خشک شده برای تهیه چای های مورد بحث در این فصل باید همواره در یخچال نگهداری شوند. اگر این کار انجام نشود به خصوص در تابستان اگر بسته بندی به درستی انجام نشود ممکن است حشره ها را به خود جذب کند.
چای دانه هندوانه
چای بذر هندوانه (Citrullus vulgaris) به جهت اثربخشی آن به عنوان یک دیورتیک شناخته شده است و کمک آن به درمان عفونت های مثانه برای قرن ها شناخته و استفاده شده است. من مصرف این چای را به بیمارانم پیشنهاد می کنم که جایگزین زعفران برای کمک به تخلیه سیستم ادراری می باشد. چای بذر هندوانه به صورت تجاری به صورت چای فله یا کیسه های چای در دسترس است.
آماده سازی چای بذر هندوانه
دو قاشق غذاخوری چای به مدت پنج دقیقه در یک پینت آب جوشیده می شود. سپس این مخلوط پوشانده شده و اجازه می دهیم تا قبل از نوشیدن خنک شود. مصرف یک فنجان برای سه الی چهار مرتبه در روز پیشنهاد شده است.

درمان پسوریازیس

روش های جدید درمان گیاهی پسوریازیس

روش های درمان جدید پسوریازیس

چای های گیاهی

هنگامی که من یک پسر بودم، مجذوب ماجراهای تارزان که در قالب داستان های معروف ادگار رایس بروئوز ارائه می شد قرار گرفته بودم. من به ویژه تحت هیبت توانایی تارزان برای درمان زخمی ها و بیماری با استفاده از داروهای گیاهی بودم. این واقعیت که تارزان می توانست بیماری های داخلی و خارجی را از طریق گرفتن آب گیاهان مختلف و استفاده از آنها به طور مستقیم بر روی زخم یا استعمال آنها به صورت خوراکی درمان کند، و دلایل آن برای من غیر قابل توضیح اما درست بود.

البته داستان های تارزان تخیلی هستند، اما آیا روش های این پزشک بدوی جنگلی تا کنون محقق شده است؟ هنگامی که شما درنگ کرده و در مورد آن تامل می کنید، همه آنچه که ما در این صفحه هستی در اختیارداریم، از نقطه نظر فیزیکی، از زمین نشات گرفته است. گیاهان و چای های گیاهی از اوایل تاریخ انسان جهت درمان مورد استفاده بوده اند و اکثر داروهای مدرن هنوز از گیاهان تهیه می شوند. امروزه داروهای ما معمولا به شکل کپسول، به دقت اندازه گیری و به صورت جذاب بسته بندی می شوند، اما هنوز هم در طبیعت ریشه دارند.

چای های تجاری معمولا حاوی کافئین، تئوباریم و تانین هستند که هر کدام به طور بالقوه برای بدن مضر هستند. آنها با قدرت بالا و یا در مقادیر زیاد، می توانند باعث ایجاد عصبانیت، بی خوابی، ضربان قلب سریع و اختلال در میزان قند خون شوند. در مقابل، اکثر چای های گیاهی حاوی این مواد مضر بالقوه نیستند و برخی از این چای ها در پاک سازی پسوریازیس بسیار مفید هستند. برای این منظور مصرف پنج گیاه خاص توصیه می شود. این گیاهان عبارتند از: (۱) زعفران زرد آمریکایی، (۲) نارون لغزنده (به شکل پودر پوست یا به صورت کپسول یا لوزی)، (۳) بابونه، (۴) mullein و (۵) چای بذر هندوانه.

چایOolong توسط بعضی از متخصصین پوست برای تسکین موارد اگزما پیشنهاد شده است. مطالعه بیش از صد بیمار گزارش شده در بایگانی پوست (ژانویه ۲۰۰۱) نشان داد که نوشیدن روزانه یک لیتر چای وانیل می تواند به میزان قابل توجهی التهاب و خارش را کاهش دهد.

من توصیه می کنم که بیمارانم در مصرف چای های گیاهی طبق دستور عمل کنند و اعتماد به نفس داشته باشند که با انجام این کار آنها قدم مهمی در کاهش پسوریازیس بر می دارند.

توجه: چای های گیاهی مورد اشاره در این فصل در بیشتر فروشگاه های مواد غذایی بهداشتی به خوبی ارائه می شوند و یا می توانید جهت سفارش آنها به فهرست تامین کنندگان درج شده در پیوست D مراجعه نمایید.

چای زعفران

زعفران مورد اشاره در موارد پسوریازیس زعفران زرد آمریکایی (Carthamus tinctorius) است و نه زعفران اسپانیایی “واقعی” (Crocus sativus) که نه تنها در اسپانیا بلکه در آسیای غربی، فرانسه، اتریش و ایران نیز کشت می شود . اکثر مردم احتمالا نسبت به قیمت زعفران اسپانیایی که حداقل با نرخ ۲۵ دلار در هر اونس به فروش می رسد، شوکه خواهند شد. این مورد به این خاطر است که حدود هفتاد و پنج هزار گل برای تهیه یک پوند مورد نیاز است. ارزش آن حتی در زمان سلیمان، سه هزار سال پیش، زمانی که آن را به عنوان یک رنگ، در ضمادهای معطر و به عنوان ماده ای معطر در سالن ها و دادگاه های یونان و در حمام های رومی قرار می دادند، شناخته شده بود. امروزه به علت هزینه آن، به استثنای اهداف دارویی خاص و (در درجه اول) به عنوان طعم دهنده آن را در غذاهای خاص استفاده می کنند.

زعفران زرد آمریکایی، اغلب جایگزین انواع اسپانیایی است و عمدتا در ایالات متحده، انگلستان و کشورهای اطراف دریای مدیترانه تولید می شود. برای درمان پسوریازیس، مصرف آن بهتر از زعفران اسپانیایی است چرا که قیمت آن یک دهم می باشد.

چای زعفران نوعی است که اغلب برای درمان انواع بیماری ها، نه فقط پسوریازیس تجویز می شود. بیماری های عمده که چای زعفران برای درمان آنها مفید است، شامل پسوریازیس، انزال زودرس، مشکلات دفع، عدم هماهنگی جذب و حذف، توکسمی و زخم ها می باشد. از این لیست می توانیم با اطمینان فرض کنیم که زعفران بر روی معده و روده عمل می کند و به کاهش بیماری های پوستی ناشی از سوء عملکرد کانال گوارش کمک می کند.

توجه داشته باشید که مصرف نارون لغزنده، چای های گیاهی آمریکایی و زعفران آمریکایی برای زنان باردار یا افرادی که در معرض بارداری قرار دارند توصیه نمی شود، چرا که مصرف این مواد موجب سقط جنین شده است، البته این موضوع در موارد نادری رخ داده است.

آماده سازی چای زعفران

حدود یک چهارم قاشق چای خوری چای زعفران را در یک فنجان بگذارید، سپس آب جوش را روی آن بریزید و هم بزنید. آن را سرد کرده، فشار دهید و بنوشید. این چای باید هربار که قرار است مصرف شود به صورت تازه تهیه شود. توجه داشته باشید که بهتر است چای زعفران قبل از اتمام کارها در شب مصرف شود. برخی از بیماران گزارش می دهند که در طول روز نیز از نوشیدن چند فنجان لذت می برند. اثرات مفید چای به این شکل جلوی خونریزی کبد و کلیه ها را گرفته، افزایش هوشیاری و تسریع بهبود زخم های روده ای را سبب می شود. چای زعفران نیز آنتی سپتیک روده ای نامیده شده است. این ماده باید به عنوان بخشی ارزشمند از رژیم درمانی در نظر گرفته شود. این چای باید به طور مداوم تا زمان پاک شدن پوست، یا حداقل پنج روز در هفته، و سپس به صورت دوره ای برای ادامه “مسیر” و به منظور حذف مناسب مصرف شود.

آب زعفران نوعی از چای زعفران است که مصرف آن در موارد شدید پسوریازیس مفید است. ایده از این قرار است که کمی زعفران در تمام آب آشامیدنی مصرفی بیمار وجود داشته باشد. اگر چه آب زعفران به اندازه چای غلظت ندارد، اما اثر پاکسازی آن نابرابر است.

برای تهیه آب زعفران، یک گالن آب خالص را جوشانده و یک قاشق چای خوری از زعفران زرد را به آن اضافه کنید. اجازه دهيد مخلوط بيست دقيقه در این حالت بماند. این مدت زمان برای زرد رنگ شدن آب کافی است. هنگامی که آب سرد می شود، آن را تحت فشار به یک ظرف شیشه ای یا ظروف چینی یا قوطی گالن بریزید و آن را در یخچال قرار دهید. بعدا می توانید آن را به عنوان آب آشامیدنی در هر زمانی که مورد نظر است استفاده نمایید. من نوشیدن حداقل دو تا چهار لیوان آب زعفران را در روز توصیه می کنم. ممکن است این مقدار بخشی از مصرف روزانه شش تا هشت لیوان آب آشامیدنی در روز در نظر گرفته شود. در حالی که همه دیگر قوانین رژیمی دنبال شود، در طی زمان، اثر پاکسازی آب زعفران نتایج مفیدی خواهد داشت.

در صورتی که تورم در مچ پا و قسمت های پایینی پاها اتفاق افتاد، مصرف آب (از جمله آب زعفران) را به نصف کاهش دهید، زیرا این وضعیت نشان می دهد نسبت سطح آب موجود و آب دریافتی بیش از حد است. اگر این اتفاق رخ دهد، با پزشک متخصص در مورد استفاده از دیورتیک برای تسکین تورم مشورت کنید.

گاهی اوقات ممکن است احساس نیاز به ادرار کردن حتی زمانی که مثانه به تازگی تخلیه شده است، وجود داشته باشد. می توان این موضوع را به اثر پاک کنندگی چای زعفران نسبت داد. بعد از گذشت یک دوره زمانی، در جریان خونریزی کلیه، چای موجب جریان ثابت ادرار به مثانه می شود. فرد مورد نظر نسبت قبل بیشتر ادرار می کند و به همین علت، قسمت داخلی مثانه به خصوص در ناحیه اسفنکتر در پایین مثانه تا حدودی تخریب می شود. این مورد نیز به نوبه خود سبب تحریک فیبرهای کششی می شود و موجب بروز این حس می شود که حتی زمانی که لازم نیست شما مجبور شوید ادرار کنید. اگر این اتفاق بیفتد، نوشیدن چای را متوقف کنید تا این حس برطرف شود.

بخار زعفران می تواند در برخورد با ضایعات پسوریازیس موجود روی صورت مفید باشد. اگرچه این وضعیت به طور ناگهانی در صورت و دست ها ظاهر می شود، اما موارد متعددی وجود دارد که پسوریازیس در این مناطق شکسته می شود. این امر می تواند اضطراب قابل ملاحظه ای در بیمار ایجاد کند زیرا این مناطق بسیار قابل مشاهده هستند. قرار گیری سر و دست در معرض اشعه خورشید بدون شک می تواند این مناطق را نسبتا از ضایعات پاک کند، اما زمانی که این مورد کافی نباشد، برخی از بیماران من در پاک کردن پسوریازیس صورت از طریق اعمال کمی چای زعفران یا بابونه در یک حوضه آب گرم، سپس قرار دادن یک حوله بر روی سر و تکیه بر حوضچه، که اجازه می دهد بخار به آرامی پوست را تحریک کند موفق بوده اند. (این روش مشابه استفاده از Vicks VapoSteam برای برطرف نمودن سرماخوردگی سر می باشد.)

یکی از بیماران به طور خاص وقتی که بعد از بخار، از استعمال روغن کرچک بر روی ضایعات استفاده کرده و برای مدت یک شب آن را نگه داشته بود، نتایج عالی ای را به دست آورده بود. صبح روز بعد، بعد از شستن صورت خود با صابون کوتیکورا، او متوجه بهبود چشمگیری شده بود. با این حال، پاک سازی واقعی از پاک سازی عمومی تعمیم یافته بدن ناشی می شود. این موضوع ثابت شده است که در این مورد درست است که بیمار متوجه شد که درمان بخار، در بهترین حالت، تنها اثر موقت دارد. او سپس یک نصف گالن آب زعفران را در مدت چند ساعت نوشید. به این دلیل میزان ادرار ایشان بسیار زیاد بود، اما در عرض یک روز چهره او عملا ۱۰۰ درصد روشن شده بود. او این نتیجه چشمگیر را به مصرف مقدار زیادی از آب زعفرانی مربوط می داند. پاک سازی کبد و کلیه ها صورت گرفت و به تخلیه بدن از سموم انباشته کمک کرد. اکنون چهره این بیمار همواره همانطوری که می خواهد روشن می باشد.

یافتن چای زعفران زرد آمریکایی یکی از دشوارترین موارد است که حتی در فروشگاه های مواد غذایی بهداشتی نیز یافت منی شود. من به بیمارانم توصیه می کنم که برای تهیه آن به محصولات Baar یا فروشگاه Heritage (پیوست D را ببینید) مراجعه کنند و آن را به طور مستقیم از طریق سفارش به آنها تهیه کنند.

چای پوست نارون لغزنده

چینی ها برای مدت زیادی از مزایای فراوان نارون لغزنده بهره برده اند. آنها آن را یکی از عالی ترین مواد طبیعی و مغذی می دانند و از آن جهت قابلیت در جذب گازهای ناپایدار در بدن استفاده می کنند؛ برای عملکرد ملایم و آرام بخش در موارد انتریتیس (التهاب روده) و کولیت (التهاب روده بزرگ)؛ و به دلیل ملایم بودن و طبیعت مخاطی آن، تخلیه روده را ساده تر و موثرتر می سازد.

با توجه به این موارد و همچنین اثر گذاری چینی، می توان نتیجه گرفت که نارون لغزنده به عنوان یک پوشش محافظ در امتداد پوشش داخلی بالا و پایین روده عمل می کند. این ماده نه تنها می تواند از اشباع سموم جلوگیری کند، بلکه همچنین در درمان دیواره های نازک و متخلخل روده و نیز به تخلیه کمک  می کند.

تهیه چای پوست نارون لغزنده

حدود یک چهارم تا نیم نصف قاشق چای خوری پودر پوست نارون لغزنده را در یک فنجان آب گرم قرار دهید آن را مخلوط نموده و اجازه دهيد حدود ۱۵ دقيقه قبل از نوشيدن در این حالت باقی بماند. البته نگذارید بیش از سی دقیقه در این حالت بماند چرا که ممکن است بو بگیرد. این مخلوط باید در صبح زود مصرف شود، که زمان آن در صورت امکان باید حداقل نیم ساعت قبل از صبحانه بوده و برای مدت ده روز اول رژیم ادامه داشته باشد. سپس میزان مصرف آن به جز در موارد شدید، به یک روز در میان کاهش می یابد و این روند تا زمانی که وضعیت پوست پاک شود ادامه می یابد. اکثر مردم

نسبت به مصرف نوشیدنی نارون لغزنده هیچ مشکلی ندارند، البته اگر بلع آن دشوار باشد، اضافه کردن کمی یخ به مخلوط ممکن است مفید باشد.

پوست نارون لغزنده نیز در دسترس است و می توان آن را جوید. برای بعضی افراد این موضوع دشوار نیست اما برای اغلب افراد نه تنها دشوار بلکه ناخوشایند نیز هست. جایگزین مناسب تر و راحت تر از این قرار است که موارد جویدنی شکل نارون لغزنده را از طریق فروشگاه مواد غذای بهداشتی یا یک داروخانه مجهز خریداری و مصرف کنید. مصرف مقدار کمی از این مواد در طی روز معمولا هدف مشابهی را دنبال می کند.

اهمیت مصرف زعفران و نارون لغزنده، به ویژه در موارد شدید یا مقاوم پسوریازیس، را نمی توان بیش از حد مورد تاکید قرار نداد. این چای های گیاهی بر جریان شکمی در سراسر معده اثر گذاشته و دیواره های دستگاه روده را تحریک می کنند تا موجب التیام نواحی ملتهب شوند.

به یاد داشته باشید، رویکرد ما برای کاهش پسوریازیس اساسا بر اساس رژیم غذایی، بهبود دیواره روده و حصول اطمینان از تخلیه مناسب پایه ریزی شده است. پودر پوست نارون لغزنده، در قالب یک چای یا یک چاشنی جویدنی، که به صورت منظم مصرف شود، بخش مهمی از این فرآیند درمان را تشکیل می دهد و من انجام آن را با یک استثنا مهم اجباری می دانم: همانطور که قبلا اشاره شد، زنان حامله یا زنانی که در مرحله بارداری قرار دارند باید از مصرف هر دو نارون لغزنده و چای زعفران زرد آمریکا اجتناب کنند زیرا مصرف آنها ممکن است باعث سقط جنین شود.

مهمترین عامل در مورد این چای های گیاهی این است که زمان مصرف آنها نباید بیش از حد به یکدیگر نزدیک شود؛ این بدین معنی است که باید بین مصرف نارون لغزنده و چای زعفران بین هشت تا ده ساعت فاصله بیفتد.

نکته: در صورت تمایل، می توانید توالی مصرف زعفران و نارون لغزنده را تغییر دهید. به عبارت دیگر، ممکن است زعفران در صبح و نارون لغزنده در شب مصرف شود. ممکن است مصرف آنها مطابق با برنامه کاری انجام گیرد. به یاد داشته باشید که زمان مصرف آنها نباید بیش از حد به یکدیگر نزدیک شود، چرا که این کار تاثیرات آنها را خنثی می کند. روکش های نارون لغزنده دیوار روده آسیب دیده را می پوشاند و به بهبود آن کمک می کند، در حالی که چای زعفران به تصفیه کبد، کلیه ها و کانال های گوارشی کمک می کند.

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

روش های درمان بیماری پسوریازیس

در موارد شدید که مخالفان آب درمانی کولون به آن پرداخته اند هرگز نتوانستند من را شوکه نکنند. آنها از احتمال تخلیه سدیم و کم آبی بدن، امکان عفونت روده و امکان تخریب باکتری فلور لازم برای عملکرد طبیعی روده صحبت می کنند. به نظر می رسد بزرگترین استدلال آنها به این شکل است که ممکن است بیمار به استعمال از بیش از حد کولونی وابسته شود.
اینکه بگوییم این احتمالات وجود ندارند نیز به همان اندازه مسخره است. البته که آنها وجود دارند – همانطور که اتفاقات ناگوار جراحی و عوارض جانبی خطرناک از مصرف دارو – به رغم تمام اقدامات احتیاطی لازم نیز ممکن است رخ دهد. از لحاظ آماری، برای صدمه دیدن بیمار از جانب کولون نسبت به داروها و روش های جراحی شانس کمتری وجود دارد. خطرات احتمالی پذيرفته شده MTX و PUVA به خوبی شناخته شده و مستند شده اند، هرچند هر دو به طور گسترده در مراکز پسوریاتیک و همچنین در شیوه های خصوصی مورد استفاده قرار می گیرند. در بیش از چهل سال در زمینه تجربه بالینی، من هرگز بیماری نداشته ام که به علت آب درمانی کولون دچار حادثه ناگواری شده باشد؛ در واقع، هیچ چیز به جز موارد معجزه وار کوتاه در بسیاری از موارد رخ نداده است.
بیماران من فقط چند مورد معدود کولونیک را طی دوره هفت الی هشت هفته ای تجربه کرده اند.
سپس آنها یک کولونیک را در چند ماه تا زمان بهبود علائم پسوریاتیک ادامه داده اند. به عنوان یک معیار نگهداری، بعد از شش ماه، در صورت لزوم، یک مورد کولونی دیگر استعمال می شود. اگر یک بیمار به طور کلی با آب درمانی کولون مخالف باشد، انجام آن اجباری نیست. انمای خانگی نیز می تواند بسیار موثر واقع شود. (کولونیک فقط باید تحت نظر پزشک شخصی انجام شود.)
انجام کولونیک ها برای کودکان و نوجوانان زیر سن شانزده توصیه نمی شود. در چنین مواردی، من توصیه می کنم به آرامی انمای خانگی را با استفاده از یک سرنگ توپی با آب گرم یا یک انمای سریع که در بیشتر داروخانه ها عرضه می شود، استفاده کنید.
درمان خانگی
اگر به هر دلیلی بیمار نمی تواند کولونیک را انجام دهد، من توصیه می کنم که از یک انمای خانگی استفاده نمایید. تفاوت بین کولونیک و انمای خانگی این است که انما معمولا بخش های نزولی و سگمویید روده بزرگ (حدود ده تا دوازده اینچ) را پاک می کند، در حالی که کولونیک روده بزرگ و صعودی را پاک می کند.
یکی دیگر از تفاوت های آشکار بین این دو روش از این قرار است که کولونیک حرفه ای، در اکثر موارد، باید توسط یک اپراتور در یک زمان خاص و در یک مرکز تعیین شده انجام شود، در حالی که می توان انمای خانگی را در حریم خصوصی و در خانه و در زمان مناسب انجام داد. در آخر، هزینه نیز باید در نظر گرفته شود، به خصوص اگر چندین مورد کولونویک مورد نیاز باشد. کولونیک ها می توانند هزینه ای در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ دلار جهت هر مرتبه در پی داشته باشند که بسته به محل مطب متفاوت می باشد. اما هزینه انمای خانگی در غیر از حالتی که توسط یک متخصص انجام می شود، عادی می باشد.
من در اینجا یک روش توسعه یافته توسط یکی از بیماران سابق پسوریازیسم را که بیش از بیست سال از این بیماری رنج می برد ارائه می نمایم. در نتیجه استفاده درست این روش، وضعیت پوست او به طور چشمگیری بهبود یافت.
او می تواند به سمت پشت خود در وان حمام دراز بکشد، از انمای خانگی استفاده کرده و آب را تا آنجا که امکان دارد برای مدت زمان طولانی تری و قبل از تخلیه در کولون خود نگه دارد. در حالی که وی در این موقعیت قرار دارد، او تمرینات ملایم – زانوها را به سینه، آرنج به زانو، دوچرخه سواری بالا به پایین و غیره را انجام می دهد و سپس زانوهای خود را بالا می برد و ناحیه روده بزرگ را از یک طرف به طرف دیگر ماساژ می دهد. این موثرترین راه برای تحریک عمل پریستالتک کولون است و همچنین می تواند تجمع مدفوعی که ممکن است بر روی دیواره های روده بزرگ وجود داشته باشد را از بین ببرد.
بیمار هشدار می دهد، “باید خیلی دقت داشته باشید!” اما وی توصیه می کند که “پس از چند جلسه تمرین، هر کسی می تواند آن را به آسانی انجام دهد.” او به طور متوسط ۲ بار در هفته انما را انجام می دهد.
پس از تمرین این روش برای چهار ماه علاوه بر ادامه دادن رژیم، او متوجه شد که مناطق پسوریازیس زیاد موجود در پشت او به میزان قابل توجهی بهبود یافته و هیچ اثری از زخم ها باقی نمانده است. پس از سپری کردن این مدت زمان، دیگر به انما نیازی نبود. عکسهای گرفته شده در دو سال بعد میزان بهبودی بیشتری را نشان دادند. (به مورد L.G. در بخش عکس نگاه کنید.)
رژیم غذایی سه روزه سیب
برای اطمینان از حداکثر میزان پاک سازی سیستم از سموم، رژیم غذایی سه روزه سیب که در زیر آورده شده است باید قبل از انجام کولونیک یا انما دنبال شود. (من دستورالعمل اصلی ادگار کایس را برای این رژیم اصلاح کردم.)
روز اول
اولین چیزی که در صبح می خورید: یک لیوان آب گرم را که به آن آب لیمو تازه اضافه شده است بنوشید.
یک ساعت بعد، موارد زیر را آغاز کنید: در طول روز، مقدار زیادی آب بنوشید و به اندازه دلخواه سیب های قرمز یا زرد بخورید. اکثر بیماران من در اولین روز از این رژیم، بین شش و هشت سیب می خورند.
اواخر بعدازظهر یا عصر: در صورتی که امکان پذیر باشد، انجام کولون سطح بالا توصیه می شود. اگر مقدور نبود، انمای خانگی توصیه می شود. هدف از انجام انما در این زمان پاک سازی سموم است که قبلا در لایه زیرین روده تجمع یافته اند. در شب، یک قاشق غذاخوری از روغن زیتون خالص (ترجیحا ارگانیک)، به صورت ساده و یا به شکل مخلوط ان با آب گرم و یا آب سیب را بنوشید.
توجه: اگر یک قاشق غذاخوری کامل از روغن زیتون موجب ناراحتی برای معده می شود، من توصیه می کنم که میزان آن را به یک قاشق چای خوری کاهش دهید. حتی اگر به دلیل عارضه کیسه صفرا یا وضعیت کبد از مصرف این مقدار نیز رنج می برید، ممکن است این مقدار نیز غیر قابل حمل باشد (اگر عارضه جانبی رخ دهد، روغن زیتون را حذف کنید.)
روز دوم
تمام دستورالعمل های داده شده برای روز اول را به جز آنکه به جای کولونیک، انمای خانگی توصیه می شود را تکرار کنید.
روز سوم
تمام دستورالعمل های ارائه شده برای روز اول را تکرار کنید. مهمترین نکته از این قرار است که در پایان روز سوم، مقدار کولونیک و انما انجام شود.
در تکمیل این چرخه سه روزه، یک پینت از ماست ساده را بخورید، که این کار به جایگزینی باکتری فلور طبیعی در دستگاه گوارش کمک می کند. یک ساعت بعد، اگر گرسنگی ادامه یابد، از پیشنهادات رژیم غذایی مندرج در فصل ۶ و ضمیمهA استفاده کنید که در ان گستره زیادی از انواع مختلف غذاها مجاز می باشد.
سیب ها برای همه افراد نیستند
بدون شک، بعضی از مردم نمی توانند سیب، خام و پخته شده را بدون توجه به نحوه تهیه آن مصرف کنند. سیب ها می توانند باعث ناراحتی روده یا حتی واکنش شدید آلرژیک در برخی افراد شوند. در صورتی که این مورد وجود داشته باشد، رژیم غذایی سیب حتی نباید مورد امتحان قرار بگیرد. چرا که ممکن است این افراد بتوانند سیب را به میزان معینی مصرف کنند، اما تحمل مصرف آن برای مدت سه روز را نداشته باشند. در این شرایط، توصیه من این است که به جای سه روز، از رژیم غذایی یک روز کامل پیروی کنید و در عصر یک قاشق غذاخوری روغن زیتون مصرف کنید. در روز بعد، من توصیه می کنم یا انمای خانگی یا کولونیک را استعمال کنید.
اگر در طی این دوره پاک سازی، ضعف، سرگیجه یا هرگونه عارضه جانبی دیگر را تجربه کردید، رژیم غذایی سیب را متوقف کنید و آن را با رژیم غذایی مناسب تر که در فصل ۶ و ضمیمهA مورد بحث قرار می گیرد جایگزین کنید. ممکن است این ضعف یا سرگیجه در نتیجه یک کاهش قند خون باشد. این واکنش ها بلافاصله با نوشیدن یک لیوان آب پرتقال، یک قاشق غذاخوری عسل خالص یا خوردن یک پینت ماست ساده کاهش می یابند.
در پایان هر روز رژیم غذایی یک روزه یا سه روزه، بیمار پیروی از اقدامات رژیمی ارائه شده در فصل ۶ و ضمیمهA را آغاز می کند.
جایگزین هایی برای رژیم غذایی سیب
برای افرادی که می دانند که قادر به پیروی از رژیم سیب نیستند یا نسبت به آنها آلرژی دارند، جایگزین هایی وجود دارد: رژیم انگور، رژیم غذایی مرکبات، و یا رژیم غذایی میوه های تازه. مراحل این رژیم ها با افرادی که از رژیم غذایی سیب پیروی می کنند تقریبا یکسان می باشد.
رژیم انگور
در این رژیم غذایی، برای مدت سه روز می توانید هر چقدر که می خواهید انگور بخورید و در هر روز حداقل بین شش تا هشت لیوان آب خالص بنوشید. تقریبا هر نوع انگوری را می توانید مصرف کنید، اما من توصیه می کنم از انواع بدون دانه سیاه کون کورد استفاده کنید.
اواخر بعد از ظهر و یا عصر روزهای اول و دوم این رژیم غذایی، توصیه می شود یک انمای خانگی را انجام دهید. علاوه بر این، هر عصر یک قاشق غذاخوری روغن زیتون خالص باید به صورت ساده یا مخلوط با آب گرم، آب انگور یا هر نوع میوه ی دیگری مصرف شود. در روز سوم، کولونیک باید به صورت حرفه ای در اواخر بعد از ظهر یا عصر، در صورت امکان، اعمال شود. مجددا یک انمای خانگی نیز می تواند جایگزین آن باشد. به دنبال به این مورد مصرف یک پینت ماست ساده انجام شود. یک ساعت بعد، بیمار می تواند پیشنهادات رژیم غذایی مندرج در فصل ۶ و ضمیمهA را ادامه دهد.
رژیم مرکبات
رژیم غذایی مرکبات عمدتا از میوه های گرمسیری و نیمه گرمسیری تشکیل شده است. متداول ترین آنها پرتقال، گریپ فروت، لیموی زمستانی، لیمو شیرازی، نارنگی، کوموکات، ماندارین، تنگلو و پوملو است. این رژیم غذایی باید به جای سه روز برای مدت پنج روز ادامه یابد. شما می توانید روزانه مقدار نامحدودی از این میوه های خاص را علاوه بر نوشیدن شش تا هشت لیوان آب خالص بخورید.
روش ایده آل به این شکل است که یک کولونیک را در اواخر بعد از ظهر یا عصر روزهای اول و پنجم و همچنین در روز سوم یک انمای خانگی داشته باشید. اگر کولونویک در دسترس نباشد، پیشنهاد من این است که در روزهای اول، سوم و پنجم انمای خانگی داشته باشید. هر عصر، یک قاشق غذاخوری روغن زیتون خالص – که می تواند ساده یا مخلوط با آب گرم، یا مخلوط با هر آب میوه مرکبات باشد – باید مصرف شود.
در انتهای سیکل پنج روزه، یک پینت ماست ساده باید مصرف شود و یک ساعت پس از آن، بیمار باید اقدامات رژیمی را که در فصل ۶ و ضمیمهA آمده است را آغاز نماید.
توجه: همانند رژیم سیب، برخی از افراد به مرکبات حساسیت دارند. اگر این مورد وجود داشته باشد، از رژیم غذایی مرکبات اجتناب کنید. همه موارد اگزما و آرتریت پسوریازیس باید از مصرف میوه های مرکبات و میوه های مرکبات اجتناب کنند.
رژیم غذایی میوه های تازه
رژیم غذایی میوهای تازه دقیقا همان چیزی است که از نامش پیداست. امکان مصرف روزانه تمام میوه ها با هر تعدادی وجود دارد، علاوه بر آن شما می توانید آب خالص نیز بنوشید. این رژیم غذایی باید برای مدت سه یا پنج روز ادامه یابد.

مزیت انتخاب این رژیم غذایی نسبت به سایر موارد این است که حالت پر کنندگی بیشتری داشته و رضایت بخش تر می باشد و همچنین انواع بیشتری قابل انتخاب بوده و می توان میوه های تازه را به صورت خام یا پخته مصرف نمود. با توجه به رژیم مرکبات تنها محدودیت در مورد انتخاب میوه ها از این قرار است که همه انواع ملون ها، سیب های خام و موزها باید به طور جداگانه و نه به صورت ترکیبی با سایر میوه ها خورده شوند. اگر یک حالتی از آرتریت یا اگزما وجود داشته باشد، توت فرنگی نباید مصرف شود.
اگر رژیم غذایی میوه ای سه روزه را انتخاب می کنید، باید انمای خانگی را در اواخر بعد از ظهر یا عصر روز اول و دوم اعمال نمایید و جهت روز سوم باید کولونیک استعمال شود. اگر امکان اعمال کولونیک وجود نداشته باشد، می توان انمای خانگی را جایگزین کنید.
اگر از رژیم غذایی پنج روزه پیروی می کنید، باید در روزهای اول و پنجم کولونیک یا انمای خانگی را اعمال کنید. یک پینت ماست باید پس از آخرین کولونیک یا انمای خانگی مصرف شود. یک ساعت بعد، شما می توانید یک رژیم غذایی متنوع و رضایت بخش را با مواد غذایی که در فصل ۶ و آپاندل A معرفی شده است آغاز کنید. در این دوره سه یا پنج روزه، باید یک قاشق غذاخوری روغن زیتون خالص هر شب مصرف شود.
این رژیم ها نه تنها باعث دفع حجم زیادی از سموم می شود، بلکه همچنین بیماران با کاهش وزن پنج تا شش پوندی یا بیشتر مواجه می شوند.
توجه: اگر در طول دوره پاک سازی ضعف یا سرگیجه رخ دهد، و یا اگر فرد همچنان در معرض گرسنگی قرار می گیرد، توصیه می کنم که یک سالاد برگ سبز یا یک قاشق چای خوری پنیر خامه ای کم چرب، یا ماست کم چرب یا ژله بدون قند را به رژیم اضافه کنید.
این غذاهای اضافی کمک می کنند تا حجم بیشتری از شکم پر شود.
اگر در مورد اینکه آیا یک فرد می تواند هر یک از این رژیم های پاک سازی را دنبال کند یا خیر سوال دارید، من اصرار دارم که قبل از شروع رژیم به مشاوره با دکتر پزشکی خود بپردازید. ممکن است در علاوه بر پسوریازیس در صورت ابتلا به دیابت، هیپوگلیسمی، کاندیدا یا دیورتیکولیت برخی افراد قادرنباشند تا با خیال راحت به انجام این رژیم ها بپردازند.
اهمیت آب
هنگامی که کسی متوجه باشد که بدن در درجه اول از آب تشکیل شده است، در این حالت سخت نیست که میزان حیاتی بودن این عنصر را جهت تمام فرآیندهای شیمیایی بدن به طور کامل درک کنیم. این یک واقعیت بیولوژیکی از زمان تولد تا مرگ است. در جنین، آب ۹۰ درصد وزن بدن را تشکیل می دهد. در بزرگسالان، آب ۷۳ درصد را – بدون در نظر گرفتن چربی- تشکیل می دهد. هر چقدر که یک فرد پا به سن می گذارد، این درصد حتی بیشتر می شود. به طور کلی می توان گفت که آب بین دو سوم تا سه چهارم بدن انسان را تشکیل می دهد.
بدون وجود این ماده چند کاره که در آن تمام بر هم کنش های بیولوژیکی زندگی رخ می دهد، زندگی امکان پذیر نیست. در میان ویژگی های مختلف، پاک سازی مهمترین المان بدن می باشد. بافت ها شسته می شوند ، روده ها تصفیه می شوند، دمای بدن تنظیم می شود و خلق و خوی بدن حفظ می شود. دیگر عملکردها آن قدر زیاد هستند که نمی توانیم به ذکر آنها بپردازیم، چرا که موارد وابسته به آب در بدن خیلی زیاد هستند. بدیهی است که مصرف آب در پاک سازی داخلی بسیار مهم است. مصرف آب ما عمدتا از طریق مواد غذایی، در مرحله دوم از نوشیدنی ها، و در نهایت از فرآیندهای اکسیداسیون مانند سوزاندن چربی، که مقدار کمتری از آب تولید می کنند، اما به هر حال یکی از منابع اصلی هستند، تامین می شود.
برای مرور: میزان مصرف آب روزانه توصیه شده شش تا هشت لیوان است، که این مقدار علاوه بر تمام مایعات مصرفی دیگر می باشد. آب باید قبل و بعد از وعده های غذایی مصرف شود، که بدین ترتیب نه تنها اطمینان از هضم صحیح حاصل می شود بلکه همچنین به تخلیه بهتر کلیه ها کمک کرده در نتیجه تخلیه تجمع اسید اوریک را در پی خواهد داشت.
نیازی به گفتن نیست، هر چقدر آب خالص تری مصرف شود بهتر خواهد بود. از آنجا که امروزه تمام مواد افزودنی شیمیایی مختلف در آب های شهر وجود دارد و همچنین آلودگی مداوم منابع آب طبیعی ما ادامه دارد، لذا من توصیه می کنم از یک سیستم فیلتر آب خانگی و یا آب کوهی که به نظر خالص است استفاده نمایید.
آب مقطر در این رژیم عمدتا به عنوان خالص ترین شکل آب استفاده می شود، اما باید در مقادیر محدودی مصرف شود که روزانه بین ۶ الی ۸ لیوان توصیه می شود، آب مقطر باید بیش از یک یا دو لیوان نباید مصرف شود. من هنوز معتقدم که آب مقطر ممکن است ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن را از بین ببرد.
Cathartics طبیعی (ملین ها)
Cathartic خمیری است که برای تخلیه روده مورد استفاده قرار می گیرد. برخی از آنها دارویی هستند، بعضی دیگر طبیعی می باشند. من در صورت لزوم مصرف نوع دوم را که با آن مواجه بوده ام را قویا به بیمارانم توصیه می کنم. کولونیک یا آنما روده بزرگ یا کولون را پاک می کند؛ کاتارتیک طبیعی نیز بخش فوقانی روده را پاک می کند. در حالت ترکیبی، این دو روش، موثرترین روش برای پاک سازی کل کانال گوارشی، از معده تا روده می باشد.
بهترین گونه های طبیعی کاتارتیک ها، میوه ها و سبزیجات خام هستند. میوه های خرد شده نیز بسیار مؤثر هستند و باید هر چه سریع تر خورده شوند. سودمند ترین میوه ها، انجیر، سیب، کشمش، زردآلو، گلابی، هلو و آلو هستند. ممکن است در صورت لزوم آنها را با هم مخلوط کنیم و به میزان یک نصفه تا یک فنجان را دو مرتبه در روز غذا مصرف کنیم تا زمانی که تخلیه کامل انجام شود. بعد از آن، میوه های خرد شده بخشی از رژیم روزانه شما خواهند بود و به شما کمک می کنند تا سیستم را در حین تامین قندهای طبیعی به صورت پاک حفظ کنید.
در مورد میوه ها با طبیعت دانه ای، انجیر، کشمش و غیره- حرکات روده ای به وسیله عمل مکانیکی بخش غیر قابل خوردن بقایای میوه (دانه) تحریک می شود. این دانه ها موجب تحریک رگ های موضعی در اعصاب دیواره روده می شوند. پوسته های میوه های تازه و سلولز سبزیجات خام، گندم کامل و سبوس، به وسیله افزایش حجم و به تبع آن میزان کشش دیواره روده تحریک روده را افزایش می دهند.
مصرف غذاهایی که غنی از ویتامینB هستند، نیز به طور خاص توصیه می شود، که این پیشنهاد نه تنها به دلیل ارزش غذایی آنها بلکه نیز به دلیل واقعیت کم شناخته شده ای است که ویتامینB به پاک سازی روده کمک می کند. از کتاب بدن زنده توسط Charles Best و Norman
Taylor، ما یاد می گیریم که “ویتامینB و سایر عوامل ب کمپلکس سبب تقویت تنه عضلات روده و به این ترتیب بهبود حرکات طبیعی تخلیه می شوند.”
طبق اذعان محققان جدید در امر تغذیه، غذاهای غنی از ویتامینB و B کمپلکس شامل گیاه گندم، مخمر آبجو، جو خالص خام، آرد سویا، آرد کل گندم، گندم سیاه، نخود خام، زرده تخم مرغ، نان چاودار، بادام، ماهی، مرغ، عسل، برنج، چغندر، قاصدک، سبزیجات سبز برگ، و کلم بروکلی هستند.
ترکیبات موثر
Senokot، یک ملین طبیعی گیاهی مشتق شده از برگ سنا، به شکل دانه ای یا قرص، یک کاتارتیک طبیعی بوده و ایجاد کننده عادت نیست. یک قاشق چای خوریSenokot به صورت مخلوط در یک لیوان آب چغندر گرم یک ملین مؤثر می باشد. من به بعضی از بیمارانم توصیه می کنم که این ترکیب را حداقل یک بار در روز بنوشند تا تخلیه کامل صورت گیرد. با این حال، برای افرادی که دیابتی هستند این ترکیب توصیه نمی شود، Senokot باید در یک لیوان آب گرم مخلوط شود.
Castoria Fletcher همراه با شربت تولید شده از انجیر کالیفرنیایی یکی دیگر از حذف کننده های بسیار عالی است. یک قاشق چای خوری از کاستوریا باید از یک بطری شش اونسی برداشته شود و با یک قاشق چای خوری شربت انجیر جایگزین شود. (از یک بطری دوازده اینچی، دو قاشق چای خوری باید برداشته شود و با دو قاشق چای خوری شربت جایگزین شود.) که قبل از مصرف، بطری باید به صورت کامل تکان داده شود. سپس بیماران من نصف قاشق چای خوری از این مخلوط را هر نیم ساعت قبل از تخلیه کامل مصرف می کنند.
متاستازCastoria و شربت انجیر با جدا کردن آنها نیز دیگر روش موثر می باشد. به عبارت دیگر، یک بیمار نصف قاشق چای خوری از کاستوریا را مصرف می کند، سپس یک نصفه دیگر تا یک ساعت بعد و سپس یک نصفه قاشق چای خوری از شربت انجیر را دریافت می کند. این چرخه باید تا زمان تخلیه کامل ادامه یابد.
توجه: شربت انجیر توسط خمیر کردن پنج یا شش انجیر کالیفرنیایی در یک گلدان آب سرد پس از چند ساعت آماده می شود. آب باید به طور کامل انجیرها را برای چهار یا پنج اینچ پوشش دهد. این ترکیب را بجوشانید، سپس حرارت شعله را کم کنید تا در حالت سرخ شدن قرار بگیرد. اجازه دهید انجیر ها برای تقریبا پنجاه دقیقه سرخ شوند. اگر بعد از پانزده دقیقه تبخیر بیش از حدی را مشاهده نمودید، آب بیشتری اضافه کنید. انجیر ها خورده می شوند و مایع (شربت) در یک مخزن قرار داده می شود و پس از خنک شدن در یخچال قرار داده می شود.
یکی دیگر از ترکیبات موثر “ساندویچ” آب پرتقال است. برای مدت قرن ها، موثر بودن روغن کرچک برای پاک سازی سموم از بدن به خوبی شناخته شده است. برای افرادی که مصرف آن از طرف خودشان دشوار است، روش دریافت آن نه تنها موثر بوده، بلکه ترکیب کردن آن با آب پرتقال موجب خوشمزه شدن هم خواهد شد. دو اونس آب پرتقال به یک لیوان شش اونسی ریخته می شود، سپس شیشه ای تکانده می شود و یک اونس روغن کرچک به آرامی به آب پرتقال اضافه می شود. سپس به آرامی حجم آن را با اضافه نمودن دو اونس آب پرتقال دیگر بالا ببرید. روغن کرچک بین دو لایه آب پرتقال به حالت تعلیق در می آید، بنابراین یک ساندویچ آب پرتقال ایجاد می شود. به این ترتیب قورت دادن کرچک آسان تر می شود. می توان آب سیب را جایگزین آب پرتقال نمود و همچنین روغن زیتون یا روغن کبد ماهی کاد را می توان جایگزین روغن کرچک نمود.
Zilatone ،Innerclean، و پوسته اسفرزه ، حذف کننده های اضافی هستند که مصرف آنها توصیه می شود. این محصولات بعضی اوقات در فروشگاه های بهداشت مواد غذایی موجود هستند و می توان آنها را از طریق تامین کنندگان محصولات Cayce، که در ضمیمهD ارائه شده است، خریداری نمود.
نمک های انو، یک محصول مبتنی بر میوه، یکی دیگر از ملین های طبیعی – چرا که از موادی مانند شیر مگنزیا، که هر دو قلیایی هستند تولید شده است- توصیه شده می باشند.
امروزه بسیاری از محصولات دیگری که بی خطر و بی عیب و نقص هستند در بازار وجود دارد.
برای کسب بهترین نتایج، توصیه می شود آنها را به همراه یک حذف کننده گیاهی در یک روز و بر اساس حذف کننده مبتنی بر میوه در روز دیگر مصرف نمایید.
روغن زیتون
روغن زیتون، که توسط خودش گرفته شده باشد، یک کاتارتیک بسیار مفید و کارآمد است. من به بیمارانم توصیه می کنم یک یا چند قاشق چای خوری روغن زیتون را تقریبا سه یا چهار بار در روز مصرف کنند تا در نهایت جنبش روده ای خوب برای آنها ایجاد شود. اگر شرایط کبدی خوبی ندارید، دوزهای کمتر پیشنهاد می شود.
مصرف داخلی روغن زیتون، اخیرا توسط انجمن علمی به عنوان روشی موثر در جلوگیری از ایجاد کلسترول در دیواره شریانی به رسمیت شناخته شده است. همچنین این روغن با تامین مواد مغذی برای دستگاه گوارش، به عنوان غذای روده ای به فرآیند حذف کمک می کند.
همچنین روغن زیتون به عنوان یک انمای ملایم جهت پاک سازی کامل روده بزرگ توصیه می شود. برای استراحت کولون، استفاده از یک انمای خانگی با استفاده از یک نصف پینت روغن زیتون خالص بدون افزودنی های دیگر اغلب موثر واقع می شود. پس از یک تخلیه کامل، اعمال یک انمای بعدی با استفاده از آب گرم پیشنهاد می شود. جهت شستن نهایی، یک قاشق غذاخوری Glyco- Thymoline (دهان شویه پاک کننده قلیایی) باید به یک و نیم کوارت آب با درجه حرارت بدن اضافه شود. این روش پاک سازی نهایی از بروز یک حالت “تضعیف کننده” عمومی جلوگیری خواهد کرد. توصیه می شود این روش به خصوص در موارد یبوست مزمن یا پسوریازیس خفیف توسط بیماران یک یا دو بار در هفته انجام شود.
نمک های Tri
این مخلوط در مطالب کایس به عنوان یک عامل پاک کننده موثر برای بیماران مبتلا به پسوریازیس توصیه شده است. این ماده از ترکیب مقادیر مساوی گوگرد، کرم تارتار و نمک روشل ساخته شده است. این محصول با عنوان Sulflax فروخته می شود و در فروشگاه Heritage و محصولات Bar قابل دسترس می باشد (به ضمیمهD مراجعه کنید). به افرادی که تصمیم به استفاده از آن دارند توصیه می شود که هر صبح یک قاشق چای خوری که روی برچسب نیز به آن اشاره شده است را مصرف نمایند. اگر چه Sulflax یک داروی بدون نسخه است، اما باید تحت نظر استئوپات یا یک پزشک مصرف شود.
مواد غذایی با فیبر بالا
نمی توان اهمیت غذاهای دارای فیبر بالا در رژیم غذایی امروزی را بیش از حد مورد تاکید قرار نداد. مصرف این غذاها بسیار توصیه می شود، زیرا آنها به تحریک عمل پریستالتیک در داخل روده و پاک سازی کولون به دلیل عمل سخت خود بر روی دیواره ها کمک می کند.
در سال های اخیر افزایش آگاهی در مورد ارزش غذاهای دارای فیبر بالا در پیشگیری از سرطان روده بسیار بیشتر شده است. مجله پزشکی نیوانگلند گزارش داد که محققان دانشگاه مودنا در ایتالیا معتقدند که مواد غذایی با فیبر بالا احتمالا می توانند از بروز سرطان کولون جلوگیری کنند و همچنین خطر ابتلا به بیماری قلبی را با کاهش سطح کلسترول خون در پی دارند. محققان بر این باورند که یکی از دلایل این امر از این قرار است که رژیم های غذایی دارای فیبر زیاد موجب افزایش سرعت حرکت غذا از طریق روده کوچک می شوند و از این طریق مانع فرایندهای خاص بیماری زا می شوند. Associated Press در ماه ژوئن سال ۱۹۸۲ مقاله ای را منتشر کرد که بر اساس یک مطالعه دو ساله برای آکادمی ملی علوم نشان می دهد که یک رژیم غذایی با فیبر بالا محتوی غلات، میوه ها و سبزیجات کامل می تواند مهار برخی از سرطان ها را در پی داشته باشد.
اگر چه این دانشمندان ادعا می کنند که یافته های آنها غیر قابل استتناد است، اما این واقعیت باقی می ماند که غذاهای غنی از فیبر، به دلیل ناتوانی در هضمشان، دارای اثر تمیز کننده ای جهت سراسر روده هستند. غذاهای فیبردار مانند (زردچوبه) سرعت فرآیند حذف مواد زاید و عناصر مخرب، و احتمالا حتی مواد سرطان زا را افزایش می دهند، و بدین ترتیب مواد مورد اشاره زمان لازم برای پیدا کردن جا در روده بزرگ را نخواهند داشت چرا که قبل از آن، از طریق دیواره های روده بزرگ برداشته شده و دفع می شوند. این نتیجه گیری ها به موازات موارد به دست آمده توسط محققان دانشگاه مودنا می باشد.
متداول ترین غذاهای پر فیبر عبارتند از نان گندم خرد شده، غلات صبحانه کامل، میوه ها و سبزیجات تازه و بادام. بادام از مزایای خاصی برخوردار است زیرا به صورت طبیعی دارای فیبر زیاد و خاصیت قلیایی می باشد. می توان بادام را به صورت خام (ترجیحا دو تا چهار عدد در هر روز و حداقل برای مدت ۳ روز در هفته)، در قالب محصولات پخته شده و یا در سایر مواد غذایی مصرف نمود.
مهمتر از همه این است که غذاهای غنی از فیبر، هر زمان که ممکن باشد، باید در رژیم غذایی روزانه در نظر گرفته شوند. این مواد غذایی باعث کاهش زمان عبور مدفوع از روده می شود و به عناصر سمی (مواد زاید) کمک می کنند تا به طور طبیعی طی بیست و چهار تا سی و شش ساعت از بدن دفع شوند. اگر زمان انتقال ناخالصی ها بیش از سی و شش ساعت طول بکشد، فشارهای بیشتری ایجاد می شود که می تواند منجر به تحریک پذیری دستگاه روده شود که این نیز به نوبه ی خود منجر به بروز ناراحتی و شاید ظهور یک بیماری شود که زندگی فرد را به خطر بیندازد.
نمونه هایی از غذاهای صبحانه غنی از فیبر عبارتند از سبوس میلر، کل سبوس، سبوس جو، Chex گندم، Wheaties، دانه های انگور و گندم خرد شده شیرین نشده. برخی از سبزیجات غنی از فیبر عبارتند از لوبیا سبز، گل کلم، هویج، کاهو، سیب زمینی شیرین، کرفس و کلم (سبز و قرمز). سایر غذاهایی که به عملکرد دستگاه گوارش و سم زدایی کمک می کنند پکتین (در سیب ها)، آگار، پسیلیوم، گوار، عصاره مالت و روغن زیتون هستند. از بین این موارد، فیبر پوسته پسیلیوم بسیار سودمند تر می باشد. (توجه: غذاهای غنی از فیبر، آب را جذب می کنند؛ بنابراین مصرف مایعات کافی ضروری است.)
بخار و حمام بخار
یکی از قدیمی ترین روش ها برای جوان سازی بدن، پاک سازی و تحریک پوست بدن، بخار سنتی یا حمام بخار است. هدف این فرم از هیدروتراپی (در صورت وجود) باز کردن حفره ها به منظور کمک به حذف سموم از طریق غدد تعریق پوستی می باشد. اگر پوست بسیار حساس و تقریبا بافت نازکی داشته باشد، همانطور که اغلب در پسوریازیس خفیف این مورد اتفاق می افتد، استعمال بخار توصیه نمی شود. خوشبختانه این موارد بسیار شدید نادر هستند. این نوع از هیدروتراپی را می توان با خرید یک واحد خانه یا با موارد تعبیه شده در کابین ها و باشگاه های سلامتی مورد استفاده قرار داد. یک کلمه در مورد احتیاط: اگر فرد از مشکل قلبی، فشار خون بالا و یا از هر شرایط مشکوک سیستمیک دیگر رنج می برد، استفاده از اتاق بخار یا کابین بخار توصیه نمی شود.
حتی اگر هیچ دلیلی برای انتظار یک واکنش نامطلوب جانبی نسبت به بخار وجود نداشته باشد، من هنوز هم توصیه می کنم که همیشه یک همراه در دسترس قرار داشته باشد تا در صورتی که شخص در حالی که در کابینه بخار گرم قرار دارد، با حرارت بیش از حد مواجه شد بتواند حوله های سرد را روی سر و گردن اعمال کند. کابینت تمام بدن غیر از سر را پوشش می دهد تا بدین ترتیب امکان مصرف اکسیژن کافی وجود داشته باشد.

فرد در این واحد مخصوص می نشیند و بخار تولید شده نیز تمام بدن را فرا می گیرد.
برای شرایط پسوریازیس، کایس این توصیه را دارد که مخلوطی از یک قاشق غذاخوری هویج و یک نصف پینت آب در مخزن کابینت بخار قرار گیرد. حد متوسط زمان برای باقی ماندن در این کابین بخار بیست تا سی دقیقه است. البته ممکن است این مدت تا پنج دقیقه متفاوت باشد. دانستن این نکته که هر بیمار بدون اینکه دچار عوارض جانبی شود تا چه مدت می تواند در زیر بخار دوام بیاورد بسیار حایز اهمیت است. بهتر است پس از دریافت حمام بخار یا بخار، با آب گرم ساده دوش بگیرید. از استعمال صابون، که تمایل دارد منافذ پوستی را مجددا مسدود کند اجتناب نمایید.
مقدار زیادی از مایع بدن در طول حمام بخار یا بخار دفع می شود. هر فرد تحمل و واکنش متفاوتی نسبت به این میزان دفع سیال دارد. اگر میزان دفع بیش از حد باشد، واکنش شبیه به یک فردی خواهد بود که به ناراحتی گرمایی مبتلا است و درمان مشابه نیز برای وی توصیه می شود. علائم کلاسیک عبارتند از غش، سرگیجه و ضعف. جایگزین کردن نمک از دست رفته جهت سلول های بافت امری حیاتی است. بنابراین اطمینان حاصل کنید که فرد یک لیوان آب نوشیدنی که دو قاشق نمک به آن اضافه شده است را قبل و بعد از حمام بخار، و همچنین یک یا دو لیوان آب خالص در هنگام استعمال بخار می نوشد. برای جلوگیری از دست دادن پتاسیم و کلسیم، بهتر است غذاهای غنی از این مواد معدنی را قبل و بعد از این درمان بخورید.
من نمی توانم کمک کنم، اما به یاد داشته باشید که واکنش نامطلوب برای یکی از بیماران سابق من از دست دادن نمک بوده است. پس از مسافرت در یک روز بسیار گرم در یک اتوبوس بدون کولر و احساس خستگی کامل، او برای یک حمام بخار که از قبل برنامه ریزی شده بود مراجعه کرد. در حالی که وی در کابینت بخار قرار داشت، احساس بی حالی و ضعف داشت. مسئول همراهی او بلافاصله وی را از کابینه خارج کرد و خواستار اطلاع من نسبت به واکنش ایشان شد. من پیشنهاد دادم که او یک لیوان آب که یک چهارم قاشق چای خوری نمک به ان اضافه شده است را بخورد. پس از نوشیدن آب، او دریافت که بی حالی و ضعف وی تقریبا بلافاصله رفع شد. این موضوع شبیه به تجربه ورزشکارانی است که قرص های نمک را در روزهای گرم برای جایگزینی میزان نمکی که ممکن است از طریق تعریق از دست بدهند، مصرف می کنند.
چای زعفران یا آب زعفران و حمام بخار
روش دیگری که من پیشنهاد می کنم و بیماران بیشترین بهره را از بخار دریافت کرده اند از این قرار است که یک فنجان چای زعفران یا یک لیوان آب زعفران شش تا هشت اونسی را حدود سی دقیقه تا یک ساعت قبل از حمام بخار بنوشند. بخار سوراخ ها و منافذ پوستی را باز می کند و چای یا آب زعفران از طریق پوست به صورت صحیح وارد می شود و همراه با ورود آن مواد سمی خارج می شوند، بنابراین در روند پاک سازی داخلی کمک رسانی می کند. من این موضوع را ارزشمندترین روشی می دانم که شما می توانید در صورت دسترسی به حمام بخار از آن پیروی کنید. بحث در هر دو مورد چای زعفران و آب زعفران در فصل ۷ پوشش داده می شود.
اقدامات احتیاطی اساسا مشابه با حمام های نمکی Epsom است. هیچ یک از موارد ناراحتی قلب و عروق نباید از حمام بخار یا بخار استفاده کنند و در صورت لزوم همواره باید یک مراقب در کنار بیمار حضور داشته باشد تا در مواقع لزوم آمادگی لازم را برای کمک داشته باشد. اگر پوست حساسیت بیش از حدی نسبت به افزودن نارون کوهی داشته باشد، می توانیم در ابتدا از بخار ساده استفاده کنیم. من حمام سونا را در موارد پسوریازیس یا اگزما، مگر در حالت سونای مرطوب توصیه نمی کنم.
هر شخص باید در مورد اینکه برای او چه چیزی قابل تحمل است و چه چیزی قابل تحمل نیست تصمیم گیری کند. من به همه افرادی که تلاش دارند تا از بخار و یا حمام بخار استفاده کنند توصیه می کنم تا قبل از این کار با پزشکان خود مشورت کنند. با وجود موثر بودن این درمان ها اما ممکن است برای برخی از افراد مضر باشد.
ورزش
ورزش یک بخش حیاتی از رژیم مربوط به پاک سازی پسوریازیس است. این کار باعث تحریک ساختار داخلی بدن می شود، گردش خون را افزایش می دهد، غده ها را فعال می کند، اکسیژن رسانی به خون را بهبود می بخشد، منافذ را باز می کند، لنف را پمپ می کند، خون را از طریق کبد و کلیه ها فیلتر می کند.
ورزش کردن، به ویژه در فضای باز، مزایای ناگفته ای را فراهم می آورد. من بیمارانم را تشویق می کنم که در ورزش های غیر تماسی مانند تنیس، بدمینتون، گلف، پیاده روی (متوسط)، راه رفتن و شنا کردن مشارکت کنند. باید از ورزش تماسی اجتناب نمود زیرا پسوریاتیک یک لایه پوستی حساس دارد. ممکن است شما به خاطر داشته باشید که اغلب به این مورد اشاره شده است که شروع این بیماری پس از کبودی پوست اتفاق می افتد.
دوچرخه سواری، اعم از خارج از منزل یا به صورت دوچرخه سواری ثابت خانگی، قایقرانی و ایروبیک با ضربه کم در خانه و یا در باشگاه، فرم های دیگری از ورزش هستند که برای درمان پسوریاتیک مفید بوده و باید به صورت منظم مثلا دو یا سه مرتبه درهفته انجام شوند. تمرینات کششی نیز به بدن در حذف موثرتر مواد زائد کمک می کنند، اما برای کسانی که پسوریازیس دارند، باید به یاد داشته باشیم که ممکن است کشش به لایه های حساس پوست آسیب برساند؛ بنابراین، این نوع ورزش ها باید به آرامی و در حالت اعتدال انجام شود. رقص اجتماعی موجب تحریک تمام ساختارهای داخلی بدن می شود و در نتیجه به روند پاک سازی کمک می کند.
موثرترین نوع پیاده روی، پیاده روی سریع، در بیرون، در حالت بارانی یا آفتابی می باشد.
تنفس ریتمیک در حین راه رفتن موجب مضاعف شدن اثر آن می شود. این امر به وسیله استنشاق تا شماره شش، نگه داشتن نفس تا شش شماره و سپس بازدم تا شش شماره می باشد. انجام این کار به شما کمک می کند تا یک الگو برای راه رفتن روزانه خود ایجاد کنید. در صورت امکان، زمان خاصی را برای راه رفتن روزانه تعیین کنید و هرگز تا نقطه خستگی راه نروید. هنگامی که شما راه می روید، ذهن باید از پرداختن به هر گونه مشکل آزاد باشد و در غیر این صورت مزایای مورد نظر در ازای تفکر آشفته و مخرب از دست خواهد رفت.
این موضوع پیشنهاد شده است که اگر می خواهید از یک حمله قلبی جلوگیری کنید، باید یک سگ برای خود تهیه کنید. اما چرا؟ از آنجا که شما باید به طور منظم با سگ خود به راه رفتن بپردازید. بسیاری از ما از انجام هرگونه پیاده روی، خصوصا در عصر غفلت می کنیم، چرا که ترجیح می دهیم که به تلویزیون تماشا کنیم. داشتن یک سگ ما را از این عادت بی حوصلگی دور می کند.
من شخصا می توانم این توصیه ها را توجیه کنم، زیرا موارد متعددی وجود دارد که پس از یک روز کامل از ملاقات با بیماران، آخرین چیزی که من می خواستم انجام دهم راه رفتن با سگم، شین بود. اما او با چشمان خوبش به من نگاه می کند، تا من بگویم: “خوب، اکنون وقت آن رسیده است که از من مراقبت کنی.” من خودم را از صندلیم بیرون می کشم تا بتوانم کمربند خود را بچرخانم، از طریق در وسط راه بیفتم و راه خود را آغاز کنیم. قبل از اینکه آگاهی جدید از وضعیت سلامتی به من برسد. خستگی من در کجا محو شد، و از کجا انرژی تازه من شکل گرفت؟ شاید از تولید اندورفین ها، که یک مزیت کشف شده از طریق آهسته راه رفتن می باشد. دلیل هر چه که باشد، هنگامی که شروع به راه رفتن کردم، احساس متفاوتی داشتم که اکسیژنه شدن و هشدار را به همراه داشت. به طور ناگهانی متوجه شدم که من از Shane مراقبت نمی کردم – او از من مراقبت می کرد!
شنا برای مدت طولانی به عنوان یک ورزش و فعالیت جسمانی سودمند شناخته شده است، البته این مزیت به شرطی است که آبی که شما در آن شنا می کنید عاری از آلودگی باشد. این روش بسیار موثر است زیرا این عمل باعث فعالیت عضله، مفصل و رباط بدن می شود. همچنین به تنفس، گردش خون و انعطاف پذیری که یکی از مهم ترین عناصر در مقابله با پیری و سختی آن می باشد کمک می کند. شنا در آب پاک، به ویژه آب پاک اقیانوس، موجب تمیز شدن و تحریک پوست می شود و در نتیجه کمک می کند تا سموم بهتر دفع شوند. لذا مزایای زیادی وجود دارد که نمی توانیم به همه آنها اشاره کنیم. شنا را به بخشی از زندگی خود تبدیل کنید و بدین ترتیب قدرت و انعطاف پذیری همواره و هر جا که بخواهید همراه شما خواهند بود. حس جوانی شما را احاطه کرده – و اگر شما سلامتی را بازتاب دهید در این صورت سلامتی در تمام دوران زندگی تان به شما کمک خواهد کرد.
زمان مناسب برای ورزش کردن را پیدا کنید و یا در غیر این صورت طبیعت چیزی به شما نخواهد داد و زمانی خواهد رسید که باید به صورت مسطح به پشت بخوابید!
دتوکس
اگر بخواهیم هدف از رژیم های غذایی فوق الذکر، کاتارتیک ها و روش های پاک سازی کردن را در یک کلمه بیان کنیم: باید به سم زدایی اشاره کنیم. این موارد تنها برخی از گزینه های موجود را که من به بیمارانم ارائه می دهم، پوشش می دهند. برخی از گزینه ها برای افراد مختلف موثرتر از دیگران می باشد. تعیین دقیق موثرترین روش توسط پزشک و بیمار انجام می شود.

تجربه حاصل از سال ها پرداختن من به بیماری پسوریازیس منجر به نتیجه گیری غیر قابل انکار می شود که پسوریازیس در عمل یک سیستم پشتیبانی است. این پوست شماست که در حال تلاش برای انجام کار یک عضو دیگر می باشد. به خاطر داشته باشید، پسوریازیس سوزانده نشده یا از بین نمی رود؛ بلکه بیرون می ریزد!

 

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

بیماری پسوریازیس و درمان آن

جایگزین طبیعی
یک فرض ساده و دوگانه وجود دارد که مبنای این جایگزینی که من در درمان پسوریازیس به آن دست یافته ام را تشکیل می دهد:
۱٫ سموم دفع شده در بدن را پاک سازی کنید.
۲٫ جلوگیری از دریافت عناصر سمی بیشتر را در دستور کار قرار دهید.
من بدون ملاحظه خاصی بیان می دارم که هنگامی که این دو فرآیند در حال پیشرفت هستند، بازسازی آغاز می شود و فرم های جدید پوست جایگزین بافت قدیمی می شوند.
برنامهCayce / Pagano
شاید خوانندگان این کتاب بیانیه پیشین را به شکل برجسته تری در نظر بگیرند، اما من می توانم به این واقعیت اعتماد کنم که این دقیقا همان چیزی است که اتفاق می افتد. در فصل قبل توضیح داده شد که سلول های جدید به طور مداوم در لایه درمال پوست ما تشکیل می شوند و به لایه بیرونی مهاجرت می کنند تا اپیدرم را تشکیل دهند، که پس از آن از بدن جدا می شود. این واقعیت علمی ثابت شده است. بنابراین گفتن اینکه شکل های پوستی “جدید” تشکیل می شوند دور از ذهن نیست؛ این امر به طور طبیعی در هر ماه اتفاق می افتد. هدف پسوریاتیک این است که اطمینان حاصل شود که دفعه بعد پوست جدیدی بدون افزودن عناصر سمی ایجاد خواهد شد.
اینکه تعیین کنیم که چقدر طول می کشد تا یک فرد سم زدایی کامل را پشت سر بگذارد امری غیر ممکن است.
برای هر فرد ساعت داخلی بدن ایشان تعیین کننده است. با این حال، سریع ترین پاسخ در مورد شدیدی که من تا کنون درمان نموده ام، سی سال طول کشید تا پس از تحمل این مدت علایم پاک سازی شود؛ برای طولانی ترین مورد دو سال پس از تحمل بیست و هشت ساله این بیماری شاهد بهبودی کامل بودیم. به خاطر داشته باشید که در این درمان طی مسیر عامل اصلی بوده و سنجش سرعت مورد نظر نمی باشد.
برای دستیابی به دو نیاز اساسی که در ابتدای این فصل ذکر شد،
اقدامات زیر ضروری می باشد:
۱٫ پاکسازی داخلی
۲٫ رژیم غذایی با محتوای قلیایی زیاد – محتوای اسیدی کم
۳٫ چای گیاهی خاص
۴٫ تنظیمات ستون فقرات
۵٫ موارد استعمال خارجی
۶٫ تفکر درست – حتمیت در بهبود هر گونه بیماری
همانطور که ما پیش می رویم، تمام این اقدامات به طور جداگانه مورد رسیدگی قرار می گیرند. از آنجا که هر فرد موردی متفاوت می باشد، اقدامات معینی برای برخی افراد اهمیت بیشتری نسبت به دیگران دارد. در اینجاست که مهارت و حساسیت پزشک و یا درک شخصی بیمار، نقش مهمی ایفا می کند. به این ترتیب، بیمار قادر است نقاط قوت و ضعف خود را تعیین کند و به همین ترتیب درمان را ادامه دهد.
به زودی آشکار خواهد شد که این رژیم شما را نه تنها در مورد پوست، بلکه در خصوص تمام بدن تان آگاه می کند. تمام ارگان ها یا سیستم های بدن به یکدیگر وابسته هستند. به همین دلیل است که چیزی که برای یک سیستم سودمند است، به طور خودکار برای دیگری نیز سودمند خواهد بود و برعکس، چیزی که باعث تخریب یک سیستم می شود می تواند موجب آسیب سیستم دیگر نیز بشود. هنگامی که همه این سیستم ها عملکرد درستی داشته باشند، در نهایت بدن به حالت تعادل یا هوموستازی می رسد و به یک واحد کاری با انرژی کامل – وضعیت طبیعی سلامت تبدیل می شود.
درمان جامع
هالیسم یا درمان جامع، به یک کلمه ی خانوادگی تبدیل شده است. بشریت به این نکته واقف شده است که بسیاری از چیزهایی که در خارج دیده می شوند، در واقع تشکیل شده و یا نشات گرفته از مواردی هستند که غیر قابل دیدن می باشند. در پرداختن به درمان جامع، ضروری است انسان را به عنوان یک روح، ذهن و بدن یکپارچه بشناسیم. این یک توازن مناسب میان این سه جنبه است که سلامت و رفاه فرد را شامل می شود.
افلاطون در Phaedrus اشاره می کند: “این خطای بزرگ امروزه ی ماست که جهت درمان بدن انسان، پزشکان روح را از بدن جدا می دانند.” به تازگی، بسیاری از پزشکان به نتیجه گیری مشابهی دست یافته اند.
به عنوان مثال، ممکن است یک بیماری پوستی با منشا یک ناراحتی احساسی مانند ناراحتی ناشی از خشم ایجاد شود و در فرد باقی بماند تا علت ناراحتی درک شده و یا ریشه کن شود. سردرد اغلب به یک آسیب فراموش شده به سینه و یا اختلالات گوارشی ناشی از یک رژیم غذایی ضعیف نسبت داده می شود. جذب نامناسب و جذب مواد معدنی خاصی می تواند علت بیماری روانی، از جمله برخی از انواع اسکیزوفرنی باشد.
موادCayce به طور مداوم بر رویکرد سه جانبه مربوط به سلامتی تأکید دارد که تعادل تمام سه نیرو، روح، ذهن و بدن را به عنوان ضرورتی برای سلامت و شادی که اولویت ما می باشد، را فراهم می کند. این اصل سه گانه اساس پژوهش من است. در اصل، آرایش درست مربوط به حرکات نیروهای طبیعی درون افراد است که می تواند به بدن در درمان و ترمیمش کمک کند.
موارد زیادی وجود دارد
تمام مراتب ناگهانی وجود دارد که ممکن است در طول روند بهبودی رخ دهد. برخی از آنها خفیف هستند، در حالی که دیگر موارد می توانند شدید باشند. معمولا تظاهرات نسبتا خفیف هستند و مردم راحت از کنار آنها عبور می کنند. هنگامی که ظهور پوست جدید آغاز می شود، بازسازی کامل پوست در نهایت اتفاق می افتد.
با این حال، برای برخی از افراد مبتلا به این بیماری، زمانی که تظاهرات باعث ایجاد ترس و وحشت می شود مداخلات پزشکی ضروری است. معمولا دوزهای کوچک متوترکسات (MTX) توسط یک متخصص پوست به کار می رود، که به کنترل التهاب پوستی کمک می کند و بیمار را از طریق طی دوره ی پاک سازی، بحران بهبودی یا، به لحاظ علمی، “واکنش Herxheimer” یاری می دهد. در چند سال گذشته، من شاهد آن بوده ام که این مورد تنها دو یا سه بار اتفاق افتاده است. اکثر افراد مایل هستند تا به رژیم خود ادامه دهند و از آن پیروی کنند. با کمک پزشک، آنها می توانند به تدریجMTX را کاهش دهند، تا اینکه به طور کامل رفع شود. این مسئله زمانی صادق است که پوست در معرض ابتلا به حالت مقاوم قرار داشته باشد. آن را برای آنچه که در واقع می باشد تشخیص دهید: بدن، خود را پاکسازی می کند، سم زدایی می کند که این موضوع برای مدت چند سال متوقف شده است. به نظر می رسد که این بیماری بدون مبارزه وجود دارد.
آیا MTX هر بار کارایی دارد؟ خیر، آیا اغلب کارایی دارد؟ بله در چنین زمان هایی، زمانی که MTX کارایی دارد، جایگزین طبیعی (که گاهی اوقات از آن با عنوان رژیم کایس / پگانو یاد می شود) همراه با دارو، می تواند نتیجه بسیار جذابی را به ارمغان بیاورد.
مفهوم “۳-۲-۱” بیماری
نتایج به دست آمده در بیش از سی سال مطالعه، مشاهده و مشارکت فعال در زمینه مدیریت بالینی پسوریازیس، موجب شد تا من مفهوم شکل گیری بیماری را به صورت “۳-۲-۱” فرموله کنم.
۱٫ پسوریازیس، تجلی بیرونی تلاش بدن برای از بین بردن سموم انباشته شده ای می باشد که به سلول های لنفاوی، جریان خون و سلول های بدن حمله می کنند و این موضوع عمدتا از طریق دیواره نازک یا متخلخل روده صورت می پذیرد.
۲٫ پسوریازیس با تکه های التهابی (ضایعات) با پوسته های نقره ای پوستی شناخته می شود که به جای حالت عادی و طی دوره بیست و هشت روزه در سه الی چهار روز ظاهر می شوند.
۳٫ می توان پسوریازیس را با در نظر گرفتن گام های لازم برای درمان دیواره روده و باز کردن کانال های عادی درمان نمود و همچنین جلوگیری از ورود سموم بیشتر به سیستم بسیار موثر می باشد.
در فصل هایی که در پیش داریم، به شما کمک می کنم تا با اصول اولیه این بیماری از دیدگاه جدید آشنا شوید. این امر منجر به مشاهده روند درمان پسوریازیس در قالب فرایندی، و نه شرایطی که وابسته به یک کالای خاص است، خواهد شد – و این یک فرآیندی است که من آن را جایگزین طبیعی می نامم.
فصل ۵

پاکسازی داخلی
برای شروع فرآیند درمانی بهتر ابتدا از کجا کار را آغاز کنیم؟ حس عمومی به ما می گوید قبل از بازسازی و مرمت به “خانه تکانی” بپردازیم. در مورد پسوریازیس، اولین شرط برای اصلاح، توجه به آلودگی انباشته شده است که تمام جریان خون را آلوده کرده و سپس تمام ارگان ها و سلول های بدن را درگیر نموده است. این مورد با باز کردن کانال های طبیعی حذف، که در درجه اول روده و کلیه و در درجه بعدی پوست و ریه ها هستند عملی می شود.
بدیهی است، موثر ترین روش برای پاک سازی، پاک سازی روده و کلیه ها است. این روند موجب برداشته شدن فشار مضاعف ایجاد شده بر روی کبد و مجاری صفرا و همچنین روده می شود و امکان آزاد شدن مواد زاید انباشته شده را فراهم می نماید. به این ترتیب سلول های کبدی (کبد) می توانند آزادانه یکی از مهمترین وظایف خود را به انجام برسانند: فیلتر کردن و تمیز کردن خون و لنف.
یبوست مزمن و عادت های ضعیف دفع علت اصلی ناتوانی کولون است که به خودی خود یکی از دلایل اصلی شکست در دیواره روده می باشد. Francis M. Pottenger, MD – که یکی از نوابغ جهان در زمینه نورولوژی می باشد- در کتاب پزشکی کلاسیک خود، علائم بیماری احشایی که یکی از معتبرترین کتاب های دنیا در زمینه نورولوژی می باشد، به وضوح اثر روده نشت کننده را با دیواره روده توضیح می دهد: “هنگامی که محتویات روده ای با تأخیر در حرکات روده مواجه می شوند، آنها تغییرات خاصی را تحمل می کنند که بیشتر و یا کمتر باعث تحریک و آسیب زدن به دیواره روده می شوند. استاز ایجاد شده از طریق این عارضه معمولا با جذب سموم همراه است. ”
کولون (روده بزرگ)
اجتناب از اهمیت دادن و توجه دقیق به روده بزرگ و عملکرد مناسب آن امری غیر ممکن است.
ممکن است برخی از اختلالات فیزیکی سبب ناتوانی در روده بزرگ شوند. حتی اگر هیچ فرآیند پاتولوژیک مانند تشکیل تومور یا استریستاسیون وجود نداشته باشد، ممکن است در بعضی افراد روده بزرگ، طولی بیش از حد نرمال ۵ فوت مربوط به افراد بالغ داشته باشد. این مورد ازدیاد طول کولون نام دارد. موقعیت آن در حفره شکمی نیز ممکن است غير طبيعي باشد، و موجب چرخش نامنظم يا چرخش آن می شود که عبور عادی ماده مدفوع را کند می کند.

تصاویری که در صفحات ۳۸، ۳۹ و ۴۰ نشان داده شده است، برخی از شرایط غیر عادی که ممکن است در روده بزرگ اتفاق بیفتند را نشان می دهد. این موارد از طریق کتاب “پاک سازی بافت از طریق مدیریت بافت” از دکتر Bernard Jensen اقتباس شده است.
به عبارت دیگر، دلایل تشریحی برای سوء عملکرد روده بزرگ وجود دارد؛ در واقع این موضوع همیشه به مسئله رژیم غذایی ضعیف و عادت های بد مربوط نمی شود. سوء عملکرد به هر دلیلی که باشد، اگر وجود داشته باشد، در این صورت باید اقدامات لازم برای اصلاح آن انجام شود. خوشبختانه، ناهنجاری های تشریحی در موارد بسیاری کمی وجود دارد. در اغلب موارد، دلیل پسوریازیس دفع نامناسب مواد زاید به علت عادات اشتباه غذا خوردن می باشد که در بیشتر موارد می توان آنها را تصحیح نمود. هر دوی این موارد نیازمند رعایت نظم و انضباط از طرف بیمار می باشد. در مورد غذا خوردن، بیمار باید انواع غذاهای قابل هضم و قابل جذب را انتخاب کند. (رژیم غذایی کاملا در فصل ۶ و ضمیمه A ارائه شده است.)

روده بزرگ به ۴ قسمت تقسیم می شود: صعودی، عرضی، نزولی و سیگموئید.

کولون عادی
سیگموئید به شکل بالون در آمده

عادت های مزاجی ضعیف بسیار شایع تر از مواردی هستند که معمولا نسبت به آنها گمان وجود دارد. شگفت انگیز است که کشف کنید که بعضی از افراد عادی محسوب می شوند. به عنوان مثال، یک بیمار وقتی که درباره میزان حرکات روده اش از وی سوال می شود این پاسخ را عنوان می کند: “اوه، دکتر! با هیچ مشکلی مواجه نیستم. من هر چهار یا پنج روز و بدون مشکلی به دستشویی می روم.” آیا می توانید چهره شگفت زده وی وقتی که به او توضیح دادم که نداشتن ” مشکل” به این معنی است که در روز یک بار، دو بار یا حتی سه بار عادت مزاج داشته باشید را تصور کنید؟ او چندین سال تحت تصور اشتباهی قرار گرفته بود، زیرا یک پزشک یک بار به او گفته بود که دفع مزاج نامرتب چیزی نیست که بخواهی در موردش نگرانی داشته باشی، و برای او طبیعی بود. هنگامی که روده هایش عادت مزاجی مرتبی را در هر روز داشت، بیماری پسوریازیس او، و همچنین سایر مشکلات بهداشتی که او با آنها موجه بود، رفع شدند. از آن زمان (هشت سال پیش) او هرگز با عود علائم مواجه نبوده است.
کولیت
دیورتیکولی
اسپاسم
جراحت
پرولاپسوس
پرولاپسوس با فشار بر اندام های تحتانی
دلیلی که یکی دیگر از بیمارانم نتوانسته بود بیش از یک بار در هفته عادت مزاج داشته باشد، به نقل از ایشان، “من دوست نداشتم به حمام بروم!” در نهایت متوجه شدم که این عادت مشترک همه اعضای خانواده اش می باشد. او حقیقتا به این باور رسیده بود که عادت مزاج امری کثیف است و فقط وقتی باید انجام شود که مطلقا ضروری است.
هنگامی که این بیمار به غلط بودن این باور اعتقاد پیدا کرد، او از آن به بعد نقطه ای برای تغییر عادات خود ایجاد نمود. در طی زمان، نتایج خوب نشان داد که شرایط پسوریازیس عمومی او با بهبودی تدریجی مواجه شده است. در طی یکی از جلسات بیماران پسوریازیس که من در مطبم برگزار کرده بودم، او به سایر بیماران اشاره کرد که او تا به حال به اثری مفید که عادات منظم مزاج بر روی پوستش داشته است توجه نداشته است.
اصل نکته ای که باید در این زمینه درک شود از این قرار است که انسداد یا انسداد جزئی روده بزرگ، بنا به هر دلیلی، برای سلامت عمومی افراد مضر است. ممکن است نتیجه یک چنین اختلالاتی بطور قابل توجهی و بسته به شکل یک بیماری تا دیگری متفاوت باشد.
آرتریت روماتوئید، اگزما، اسکلرودرمی، لوپوس اريتماتوز، پسوریازیس و تعدادی از بیماری های سیستمیک دیگر می توانند بنا به همین دلیل ایجاد شوند. بنابراین عمدتا مسیر اصلی که باید جهت درمان طی شود همین مسیری خواهد بود که در این کتاب توضیح داده شده است. در این نوع بیماری ها و بدون در نظر گرفتن نوع بیماری، درمان باید با پاک سازی داخلی شروع شود. هنگامی که این روش دنبال می شود، بدن می تواند روی تلاش های خود برای بازگرداندن سریعتر متمرکز شود، مگر آنکه مجبور شود تا قبل از شروع بازسازی “دشمن” یعنی سموم انباشته شده را از بین ببرد. پس از آن هر چقدر پاک سازی داخلی موثرتر انجام شود رفع و درمان پسوریازیس نیز سریعتر رخ می دهد.
کلیه ها
کلیه ها نیز همانند کبد و روده نقش مهمی در رهایی بدن از سموم ایفا می کنند. آنها این کار را با فیلتر کردن ناخالصی های بالقوه خطرناک از خون انجام می دهند و مواد زاید روزانه از طریق مثانه در قالب ادرار دفع می شود. در هر ساعت، خون دو بار از طریق کلیه ها فیلتر می شود. ویتامین ها، اسیدهای آمینه، گلوکز، هورمون ها و غیره به جریان خون منتقل می شوند، و باقی مانده و قسمت مازاد از طریق ادرار دفع می شود. محصول نهایی پروتئین اوره است. این مورد ضروری است که کلیه ها سطح متعادلی از اوره را حفظ کنند. اگر مقدار کمی از آن در خون وجود داشته باشد، این موضوع می تواند نشان دهنده این مطلب باشد که کبد به درستی کار نمی کند؛ اگر بیش از حد نیز وجود داشته باشد، ممکن است مسمومیت اورمی باعث خونریزی در فرد شود.
همچنین کلیه ها وظایف زیاد دیگری را همچون کمک به تولید گلبول های قرمز، حفظ سطح شیمیایی طبیعی سلول ها و نقش متمایز در تعادل اسید قلیایی بر عهده دارند، که مورد آخر موضوعی است که بیشترین نگرانی را نسبت به پسوریاتیک ایجاد می کند.
آیا تعجب آور است که کلیه ها اغلب به عنوان “متخصصان شیمی” بدن شناخته می شوند؟ داشتن کلیه های پاک و عاری از مواد زاید انباشته شده به طور عمده با نوشیدن مقدار کافی آب خالص روزانه انجام می گیرد. نوشیدن شش تا هشت لیوان آب در هر روز، علاوه بر تمام مایعات دیگر، توصیه می شود. من اغلب طرفدار آن هستم که یک بیمار در هر زمان یک گالن آب خالص کوهی را در یخچال نگه دارد و در صورت امکان کمی آب لیموی تازه به ان اضافه کند. این نه تنها یک نوشیدنی برای رفع تشنگی می باشد، بلکه نیز به تخلیه کلیه ها کمک نموه و ضد قلیایی می باشد. در فصل بعدی، ما درباره اهمیت مواد غذایی و نوشیدنی با واکنش قلیایی و اسیدی بحث خواهیم کرد و نحوه ارتباط این موضوع با پسوریازیس را روشن خواهیم کرد. در سال های اخیر وضعیت بی اختیاری ادرار (از دست دادن کنترل مثانه) به عنوان یک مشکلی که حدود ۱۰ میلیون نفر -مخصوصا بیشتر برای بانوان- را در این کشور مبتلا نموده است، مطرح شده است. اگر افراد مبتلا به این بیماری پسوریازیس نیز داشته باشند، با مشکل دیگری مواجه می شوند، زیرا توصیه های مربوط به مصرف شش تا هشت لیوان آب روزانه می تواند باعث ایجاد مشکلات غیر قابل تحمل برای آنها شود.

خوشبختانه، این مورد به اثبات رسیده است که برخی فرایندهای پزشکی بسیار موثر و حتی درمانگرهستند. اگر بیمار از بی اختیاری ادراری رنج می برد، من قبل از شروع این رژیم، توصیه می کنم که این مشکل را برطرف نماید.
دیالیز، که در فصل ۳ به آن اشاره شده، یک روش پزشکی است که در آن ناخالصی های موجود خون بیماران که توسط کلیه ها پالایش نمی شوند، فیلتر می شوند. پدیده جالبی در برخی از بیماران مبتلا به دیالیز کلیوی که پسوریازیس نیز دارند دیده شده است. آنها در حالی که از این روش درمانی پیروی می کنند با پیشرفت چشمگیری مواجه شده اند. از آنجا که تنها هدف این روش پزشکی، پاک سازی خون می باشد، لذا من فکر می کنم این نکته که پوست در زمانی که دیالیز انجام می شود، واکنش مثبتی نشان می دهد کاملا قابل توجه است. این واکنش جالب به طور تصادفی چند سال پیش کشف شد. امروز دیالیز درمانی به طور محدود و تنها به عنوان آخرین راه حل در موارد بسیار شدید پسوریازیس استفاده می شود.
این امر نشان می دهد که عملکرد درست کلیه ها نقش مهمی را در زمینه حفظ پوست از لکه های پوستی ایفا می کند.
پوست و ریه ها
به طور متوسط فرد به ندرت پوست و ریه را به عنوان مسیری برای دفع سموم و ناخالصی ها می شناسد. در واقع، آنها اندام های ثانویه جهت دفع هستند که پس از روده و کلیه ها در رتبه بعدی قرار می گیرند. ما در هنگامی این ویژگی پوست را در نظر می گیریم که تشخیص علت ضایعات پسوریازیس، و همچنین تظاهرات تحریک کننده، تند و تیز اگزما و سایر اختلالات پوستی را مورد بررسی قرار می دهیم.
پوست
در تصویر ارائه شده در فصل ۳ بخشی از پوست معمولی نشان داده شده است که در آن غده تعریق در رابطه با عملکرد آنها به عنوان پورتال خروج سموم انباشته مورد بحث قرار گرفته است، در نتیجه تکمیل این کار هدف اصلی پوست می باشد. با این حال، آیا می دانستید که در همان بخش ۸/۱ اینچ پوست نه تنها صد غده تعریق، بلکه دوازده فوت اعصاب، صدها انتهای عصبی، ده فولیکول مو، پانزده غده چربی و سه فوت رگ خونی وجود دارد؟
در ۱۸ فوت مربع از پوست که بدن را پوشش می دهد حدود ۲ میلیون غده تعریق وجود دارد. هر یک از آنها لوله های پنجاه اینچی محکم پیچیده ای هستند که به صورت عمیق در درمیس قرار گرفته و به عنوان کانالی به سطح بیرونی از آن بیرون می آیند. در مجموع، شش مایل از این کانال ها وجود دارد. این غدد تعریق به طور مداوم عمل می کنند و آب، نمک و مواد زاید را از خون استخراج می شوند.
آیا جای تعجبی وجود دارد که پوست بزرگترین عضو بدن است؟
ریه ها
اکثر مردم به نقش ریه ها در حذف سموم داخلی واقف نیستند. عملکرد خاص ریه ها به این شکل است که هوا را از محیط خارجی دریافت نموده، اکسیژن لازم را از طریق خون به هر سلول بدن می رسانند و سم های گازی و بویژه دی اکسید کربن را از بدن خارج می کنند. به اثبات رسیده است که استفاده از تمرینات تنفسی عمیق مانند مواردی که در یوگا آموزش داده می شود که در ان هوای خالص، به طور مناسب در معرض استنشاق قرار گرفته و برای مدت کوتاهی نگه داشته می شود، به آهستگی می تواند سلامت جسمی و روانی فرد را بهبود بخشد.
در حالت سلامتی عادی، نقش ریه ها به سختی شناخته می شود. در واقع، گفته شده است که وقتی شما نسبت به ریه های خود آگاه هستید، از قبل در معرض مشکل هستید!
در یک فرد دارای حالت ثابت، ریه ها معمولا حدود هفده بار در دقیقه پمپ می شوند. در حالت پیاده روی به اکسیژن بیشتری نیاز می باشد، بنابراین پمپاژ به حدود بیست و چهار نفس در دقیقه افزایش می یابد. در حال دویدن مقدار آن دو برابر می شود که نرخ آن به حدود پنجاه نفس در هر دقیقه می رسد. وقتی ورزش در هوای آزاد انجام می شود، گازهایی که در خون استفاده شده اند خارج می شوند و به صورت آزادانه با اکسیژن جایگزین می شوند؛ از این رو، از در معرض قرار گرفتن ریه ها در برابر ناخالصی هایی مانند گازهای شیمیایی و دود اگزوز خودرو باید تا حد امکان اجتناب شود. فرد مبتلا به پسوریازیس باید نسبت به این واقعیت ها آگاهی داشته و بر این اساس عمل کند، چرا که پاک سازی ریه ها، گامی بزرگ برای از بین بردن پسوریازیس می باشد.
مراقبت ریه های خود باشید. آنها را با تامین هوای تازه تغذیه کنید تا بتوانند وظیفه خود را به درستی انجام دهند. آنها نیز به نوبه خود از هر سلول، ارگان و عضله در بدن شما مراقبت می کنند و اکسیژن را برای هر فعالیت، اعم از خوابیدن تا فکر کردن تامین می کنند. این اندام های نگهبان و تامین کننده انرژی حیاتی را به خوبی محافظت کنید، زیرا ریه ها به واقع برای شما نفس زندگی را به ارمغان می آورند.
کبد
کبد به آن اندازه ارگان مهم و قابل توجهی است که برخی از فرهنگ ها آن را به عنوان محل زندگی در نظر می گیرند. بدون در نظر گرفتن کار باور نکردنی انجام شده توسط کبد نمی توان درک کرد که این ارگان چگونه عناصر سمی بدن را فیلتر می کند. هنگامی که کبد به درستی کار نمی کند، نه تنها توکسین ها در بدن ایجاد می شوند، بلکه ممکن است تغییر در حالت خلقی، رفتار و سلامت عمومی نیز رخ دهد. مشخص شده است که کبد مسئول بیش از پانصد فعالیت جداگانه می باشد. یکی از این وظایف بسیار متنوع که بیشتر مورد توجه ما می باشد تجزیه و دفع مواد سمی می باشد. کبد یکی از غدد مهم فیلتر کردن در بدن است. بسیاری از کارکردهای آن عمدتا توسط یک واحد ساختاری قابل توجه، به نام سلول های کبدی انجام می گیرد. حدود ۳۰۰ میلیارد از این سلول های منحصر به فرد در یک کبد وجود دارد که در میان دیگر موارد، در حالت استراحت دو و یک دوم پینت از خون را در هر دقیقه تصفیه می کند. در یک سال، این مقدار فیلتر کردن خون برای پر کردن بیست و سه کامیون شیر کافی است! همچنین کبد توانایی احیاء قابل توجهی دارد. اگر ۹۰ درصد از کبد حذف شود، قطعه باقیمانده هنوز هم می تواند به کار خود ادامه دهد. در حقیقت، حتی ممکن است مجددا به اندازه اصلی خود برسد.
با وجود عملکرد معجزه آسایی که کبد در زمینه تولید و عملکردهایش دارد، اما با این حال می تواند به دلیل کار بیش از حد و مداوم و استهلاک به یک نقطه ناکارامدی برسد. در بین آسیب های مستقیم به این ارگان و / یا فرآیندهای آسیب شناختی، شایع ترین علت عارضه کبد، رژیم نامناسب و یا مصرف مایع است. هنگامی که کبد به طور جدی با سموم ایجاد شده مواجه می شود، تجزیه سلول های کبدی اتفاق می افتد، بنابراین امکان سوء عملکرد، عفونت و گرفتگی ایجاد می شود.
خوشبختانه، وقتی که سوخت مناسبی برای کار وجود داشته باشد، کبد توانایی باور نکردنی در خصوص بازسازی دارد. بنابراین، ما باید همه کارهایی که از دستمان بر می آید را به انجام برسانیم تا این ارگان حیاتی را قابل انعطاف و عاری از سموم انباشته حفظ کنیم. یکی از واضح ترین روش های انجام این کار جلوگیری از ورود مواد غذایی مخرب به سیستم است و از این رو اهمیت تغذیه مناسب بیش از پیش مشخص می شود. ما باید از غذاها یا نوشیدنی هایی که دارای اثر پاک سازی داخلی هستند مانند موارد توصیه شده در فصل ۶ و ضمیمهA که در ارتباط با رژیم غذایی و تغذیه هستند، استفاده کنیم.

موقعیت کبد در ارتباط با سایر ساختارهای داخل شکمی
یک اقدام موثر بیرونی برای کمک به بازسازی کبد، این است که به آرامی کل ناحیه کبد را با مخلوط روغن زیتون و بادام زمینی -در غیر حالت وجود حساسیت به بادام زمینی – ماساژ دهیم.
یک روش موثر دیگر که برای برخی از بیماران پیشنهاد می شود استفاده از بسته های روغن کرچک به صورت مستقیم بر روی کبد باشد. ساده ترین راه برای رسیدن به این هدف به این شکل است که ناحیه کبد را با روغن کرچک اشباع کنید؛ یک پارچه گرم، مرطوب، نرم را جای گذاری کنید (ترجیحا فالانل سفید، چهار لایه ضخیم) در روی ناحیه؛ سپس آن را با یک تکه بسته بندی پلاستیکی بپوشانید. یک پد حرارتی که در محیط قرار دارد، در سراسر یک بسته برای به مدت یک تا دو ساعت قرار می گیرد. من با رضایت مندی این مورد را متوجه شدم که ماساژ کبد و یا استفاده از بسته های روغن کرچک یکی از مهمترین اقداماتی است که می تواند برای کمک به این عضو در انجام عمل تصفیه کردن خون انجام شود.
من به تمام بیمارانم استفاده از این بسته های گرم را توصیه می کنم. پوست برخی افراد ممکن است حساسیت بیشتری نسبت به دیگران داشته باشد.
همبستگی کبد / پوست-کلیه / ریه
بسیاری از نظریه ها بر تاثیر آلودگی داخلی بر بدن تاثیر گذاشته است، اما وقتی که صحبت از اختلالات پوستی و ریه به میان می آید، هیچ کس نمی تواند خود را با اثر Henry G. Bieler, MD, در کتاب عالی وی، غذا بهترین داروست، مقایسه کند. من پیشنهاد می کنم که به دقت بخش ذیل از این کتاب را بخوانید زیرا اطلاعات اولیه مورد نیاز برای درک ارتباط کبد / پوست، کلیه / ریه را فراهم می کند:
کبد و کلیه ها اندام های مهم دفع کننده مواد زاید هستند. البته برای کبد، مسیر طبیعی از بین بردن، از طریق روده؛ برای کلیه ها، از طریق مثانه و مجرای ادرار است.
با این حال، هنگامی که کبد انباشته شده و نتواند عملکرد حذف را به خوبی انجام دهد، مواد زائد (سموم) به جریان خون منتقل می شوند. به طور مشابه، هنگامی که کلیه ها ملتهب می شوند، سموم نیز در خون نفوذ می کنند. خون سمی باید سموم خود را دفع کند و یا اینکه فرد می میرد، به همین دلیل به طور طبيعی از حذف يا جایگزین استفاده می کند. بنابراين ريه ها، وظيفه حذف بعضي از ضايعات را که بايد از طريق كليه ها و يا پوست و كبد دفع شوند را بر عهده دارند. این به این معنی است که ریه ها کلیه های بسیار خوبی را ایجاد نمی کنند. با توجه به تحریک ناشی از حذف سموم در این کانال “نیابتی”، ممکن است ما به برونشیت، پنومونییا و سل مبتلا شویم، که این موضوع توسط شیمی مخصوص سم در حال حذف مشخص شده است. بنابراین، می توانیم بگوییم که ریه ها به طور کلی به کلیه ها کمک می کنند و یا تحت فشار به عنوان کلیه های جایگزین به ایفای نقش می پردازند. به همان شیوه، اگر سم صفرای موجود در خون از طریق پوست بیرون بیاید، باعث ایجاد تحریکات مختلف پوستی می شود و موجب بیماری های پوستی بسیاری می شود و یا اینکه از طریق غشاهای مخاطی (داخل پوست) به عفونت های مختلف و یا از طریق دیگر در پوست به عنوان جوش، carbuncles، آکنه، و غیره ظاهر می شود بنابراین، پوست جایگزینی برای کبد است و یا حذف نیابتی از طریق پوست اتفاق می افتد.
واضح است که نمی توان یک قسمت از بدن را از دیگری جدا کرد. تمام ارگان ها به هم متصل هستند. آلوده شدن یک ناحیه نواحی دیگر را آلوده می کند؛ برعکس، با پاک سازی یک ناحیه، دیگر نواحی نیز پاک سازی می شوند. هدف مناسب برای افراد مبتلا به پسوریازیس، پاک سازی کل سیستم است. هنگامی که این کار انجام می شود، بدون توجه به اینکه چه مدت طول می کشد، وضعیت داخلی سلول های پاک سازی شده بدن در قالب ظاهر بیرونی سطح بدن – یک پوست سالم انعکاس پیدا می کند.

سموم
از آنجا که ایجاد سم چیزی است که در واقع باعث ایجاد پسوریازیس می شود، برای این بیماران مفید است تا در مورد معنای کلمه سم شناسی مواردی را بیاموزند. اگر این کار هیچ فایده دیگری نداشته باشد، حداقل شما قادر به شناسایی دشمن خود خواهید بود.
برای شروع، سم یک ماده سمی است که از سلول های حیوانی یا گیاهی تشکیل شده است. هنگامی که سموم در جریان خون نفوذ پیدا می کنند، نتیجه آن توکسمی خواهد بود، یعنی وضعیتی که خون حاوی میزان سم بیش از حد است. توکسین ها توسط سلول های بدن یا با رشد میکروارگانیسم ها تولید می شوند که باعث عفونت عمومی می شود که در آن خون شامل سموم اما نه باکتری خواهد بود. هنگامی که این تولید بیش از حد موجب شود که مکانیسم طبیعی بدن نتواند با آن مقابله کند، در این حالت بیمار مسموم در نظر گرفته می شود. علائمی مانند خستگی، احساس ناراحتی، کمبود انرژی و اغلب هالیتوز (نفس کشیدن بد) نشانه های عمومی سمیت هستند.

چرا درک پسوریاتیک نسبت به توکسمی مهم است؟ Francis

Pottenger, MD معتقد است که “در تمام موارد توکسمی، و به ویژه موارد مسمومیت حاد، دستگاه گوارش به کاهش فعالیت تمایل پیدا می کند” (با تاکید). بدیهی است، هنگامی که این “فقدان” رخ می دهد، گرایش بیشتری برای جذب عناصر سمی از طریق دیواره روده کوچک و بزرگ وجود خواهد داشت. استدلال من این است که علت اصلی بسیاری از بیماری های تخریب کننده، ناتوان کننده و همچنین بیماری های مختلف پوستی، از جمله پسوریازیس همین موضوع می باشد.

امکانات بهبود یافته حمام

از زمان آغاز قرن بیستم، طول عمر انسان دو برابر شده است. اکثر ما فرض می کنیم که این به خاطر پیشرفت های تکنولوژی پزشکی، داروهای شگفت انگیز، روش های جراحی و غیره است. بی تردید، این ها تا حد زیادی به طول عمر انسان کمک کرده اند. اما با این حال، نقش بهبود شرایط بهداشتی، به ویژه ظهور لوله کشی داخلی به رسمیت شناخته شده است. زمانی که امکانات توالت در داخل خانه به امری رایج تبدیل شد عصر جدیدی از سلامتی و طول عمر آغاز گردید.

امروزه، یک چنین امکاناتی به ویژه برای جوانان حایز اهمیت است. در سال های گذشته، بیرون از منزل به عنوان محوطه حفظ حریم خصوصی شناخته شده بود. از آنجا که در فاصله چند متری از خانه اصلی قرار گرفته بود، به ویژه در چله ی زمستان، تلاش بیشتری برای دیدار وجود داشت. این تمایل به به شکل صبر کردن بود، و لذا از تخلیه تا زمانی که کاملا ضروری شود اجتناب می شد. در حقیقت، شاید چند روز طول می کشید تا یک نفر خود را تخلیه کند. این به طور طبیعی موجب ایجاد فشار بیشتر مدفوع می شد، که اغلب این روند تا جایی ادامه پیدا می کرد که عفونت های خودکار ایجاد شده و بدون شک زمینه بسیاری از بیماری های سیستمیک فراهم می شد. شواهد مربوط به این موضوع در مقایسه با

زندگی ۸۰ سال روزانه فعلی ما یا بیشتر با میانگین حدود ۴۰ سال در قرن بیستم دیده می شود. دیگر لازم نیست که تمام سموم و مواد زائد را به دلیل عدم امکانات راحت و ناخوشایند توالت در بدن نگه دارید، زیرا لوله کشی در محیط داخلی راحت بوده و فقط چندین گام ساده با راحتی در خانه خودتان فاصله دارید.

پاسخ “پرخوری”

توکسین ها نه تنها از مواد شناخته شده مضر برای بدن تشکیل می شوند، بلکه از موادی که ممکن است در صورت انباشت بیش از حد، سمی شوند نیز ایجاد می شوند. به طور معمول، ممکن است این چنین مواد غذایی اثر مثبتی نداشته باشند، اما به دلیل میل سیری ناپذیر نسبت به یک غذای خاص، برخی افراد تمایل به پرخوری داشته باشند. این امر همان چیزی است که من از آن با عنوان پاسخ “پرخوری” یاد می کنم. در این موارد، عدم تعادل شیمیایی رخ می دهد و بدن از طریق بروز شرایط پوستی، واکنش های آلرژیک، اختلالات غدد لنفاوی و چندین بیماری دیگر پاسخ خواهد داد.

افکار و توکسین ها

همانطور که قبلا تأکید شد، پاک سازی بدن از سموم انباشته از اهمیت زیادی برخوردار است. با این حال، این موضوع نیز قابل توجه است که به حفظ یک نگرش ذهنی سالم بپردازیم. شکی در مورد آن وجود ندارد: افکار منفی و مخرب نیز سم های اسیدی تولید می کنند که می توانند به یک سیستم آلوده آسیب بیشتری برسانند.

به عنوان مثال، شما نمی توانید احساس نفرت را بدون ایجاد مشکلات معده یا کبدی ادامه دهید. احساسات منفی مانند خشم یا غرور غیرقابل کنترل می تواند باعث اختلالات گوارشی یا قلبی شوند. گرگرفتگی و نگرانی می تواند منجر به شرایط اضطراری سیستمیک بیشتری شود. اندیشه ها بیشتر بر روی محیط داخلی بدن تأثیر می گذارند. این مورد در حال حاضر به طور کامل پذیرفته شده و توسط جامعه علمی به رسمیت شناخته شده است.

شما باید یاد بگیرید که قدردان جنبه های شاد زندگی باشید و از موقعیت ها و شخصیت های منفی که به طور واضح تحت عنوان “کشنده های واقعی” به انها اشاره شده است اجتناب ورزید. یک صورت آفتابی، لبخند زدن، نه تنها برای خود شما بلکه برای افرادی که در اطراف شما هستند دلپذیر خواهد بود. این موضوع مهم در فصل های ۱۰ و ۱۱ بیشتر مورد بحث قرار خواهد گرفت.

به طور خلاصه، هدف این است که بدن از سمومی که طی یک دوره طولانی مدت انباشته شده اند رهایی یابد و از ورود مجدد عناصر سمی مشابه به سیستم جلوگیری شود. باید یاد بگیرید که آلودگی ها را که معمولا ناشی از غذاهای خاصی هستند تشخیص داده و از به هیچ وجه آنها را مصرف نکنید. ما فرایند را با پاک سازی داخلی شروع می کنیم.

اقدامات موثر پاک سازی

از آنجا که اندام های اولیه جهت دفع مواد زاید روده و کلیه ها هستند، لذا مهم است که بر عملکرد مناسب آنها و اقداماتی که به پاک سازی آنها کمک می کند تمرکز داشته باشیم. اثربخشی رژیم غذایی، چای، ملاحظات، روغن ها و غیره اگر بدن به صورت پاک حفظ شود، صدها برابر می شود. با انجام این کار، فرد احساس تازگی می کند، و بدن خود را تا حتی سطح سلولی بازسازی می کند. به نظر من پاک سازی اولیه نقطه عطفی در درمان پسوریازیس است – نقطه ای که از انجا روند معکوس بیماری آغاز می شود. به محض این که آلاینده های بدن دیگر جذب نشوند و رژیم پاک سازی ادامه پیدا کند، سم زدایی آغاز می شود.

با ادامه روند تصفیه، سموم بیشتر و بیشتری از هر سلول بدن خارج می شوند.

هنگامی که این مرحله به پایان برسد، عناصر مغذی غذا به درستی جذب می شوند و بازسازی در سطح سلولی آغاز می شود. در واقع در اینجا فقط مسئله زمانی است که قبل از بازسازی کامل رخ می دهد.

سموم تولید شده توسط “مواد زاید” موجود در بدن، عمدتا از طریق خوردن غذاهای ملین و نوشیدنی و پاک سازی روده بزرگ دفع می شوند. علاوه بر این، التهاب ناشی از حمام بخار همراه با تمرینات تنفسی عمیق نیز در از بین بردن عناصر سمی از پوست و همچنین از ریه ها مفید می باشد. مصرف کافی و روزانه آب خالص کمک می کند تا از پاکیزگی کلیه ها اطمینان حاصل شود. به این ترتیب، بدن از سموم انباشته رهایی می یابد. برای اثربخشی بیشتر، آب درمانی کولون یا انمای خانگی باید با یک رژیم پاک سازی همراه باشد، که بعضی از آنها بعدا در این فصل مورد بحث قرار خواهند گرفت.

آب درمانی کولون

در مورد روده (کولون)، به نظر من، هیچ روش پاک سازی موثرتری از آب درمانی کولون یا انما در که توسط انسان مدرن ابداع شده باشد وجود ندارد. بهترین توصیف برای این روش، استعمال ملایم و موثر هیدروتراپی مورد استفاده برای تمیز کردن روده بزرگ است. روش آب درمانی کولون موجب پاک سازی سیگموئید، بخش نزولی، عرضی و صعودی روده بزرگ می شود که در مجموع، در مورد عموم بزرگسالان ​​حدود پنج فوت را شامل می شود. ماده مدفوع و مواد زاید می توانند در طول چند سال در اطراف پوشش داخلی و پیچیده روده بزرگ تجمع پیدا کنند. از آنجا که لنفات های متعدد به طور مستقیم به دیواره های خارجی کولون متصل می شوند، ماده سمی به طور مداوم ملحقات لنفاوی را تغذیه می کند و به زنجیره لنفاوی حمله می کند. یک آب درمانی کولون که به درستی انجام شده باشد می تواند به تخریب مواد زائد آسیب زننده که به دیواره های داخلی روده بزرگ چسبیده اند بپردازد. پس از انجام این کار، ناخالصی ها از بین می روند. در نتیجه، “نفوذ” دیگر سموم اتفاق نخواهد افتاد.

مزیت نهایی از این قرار است که این روش یبوست مزمن را نیز درمان می کند و از این طریق به جلوگیری از استاز روده (تاخیر غیرمستقیم در عبور ماده مدفوع در روده) کمک می کند که پیشتر با نقل قول Francis M. Pottenger مورد اشاره قرار گرفته است.

یک روش کولونیک که به درستی مدیریت شده باشد، اغلب می تواند تفاوت بین موفقیت و نارسایی پسوریاتیک را روشن کند. من روی “مدیریت درست” تاکید می کنم زیرا پیدا کردن یک تکنسین خوب که در درمان با کولونیک مجرب باشد، کار آسانی نیست و شرایط بهداشتی دستگاه به همان اندازه تکنیک مورد استفاده اهمیت دارد. شرایط بهداشتی در هرجایی که درمان های کولونی صورت می پذیرد، باید جنبه حاکم را داشته باشد. حتی اگر ممکن نباشد که روده را به عنوان یک منطقه استریل درنظر بگیریم، باید آن را با تجهیزات استریل پاک کنیم تا از آلودگی جلوگیری شود. اگر درمانگر که به درمان کولون می پردازد، معمولا یک پرستار رسمی، معتبر بوده و تجهیزات خود را با توجه به نیازهای حرفه ای در اختیار داشته باشد، مشکلی وجود نخواهد داشت. اگر بیمار در مورد وضعیت یا ظاهر واحد یا شرایط فنی تکنیسن اطمینان نداشته باشد، من توصیه می کنم که ضمن پوزش این موضوع را بیان کند که نیاز دارد بیشتر فکر کند. من توصیه می کنم که اگر سوالی در مورد حرفه ای بودن تکنسین یا شرایط بهداشتی واحد وجود داشته باشد، بیمار به آن مطب برنگردد.

در سال های اخیر، نازل و شلنگ های یک بار مصرف در دسترس قرار گرفته اند. آنها فقط برای یک بار و یک بیمار مورد استفاده قرار می گیرند و سپس دور انداخته می شوند. نیازی به گفتن نیست، زمانی که از مواد یک بار مصرف استفاده می شود، احتمال ابتلا به عفونت اگر نگوییم به صفر می رسد اما بسیار کاهش می یابد.

پس از توصیه کولون بالا برای مدت بیش از چهل سال، من نتیجه گرفته ام که یک درمانگر کلون بسیار معتبر در بازگرداندن سلامت همانند یک جراح بسیار ماهر ارزشمند است. اگر چه این روش به اندازه ای تحسین برانگیز نیست و تکنیک های آنچنان زیادی مورد نیاز نیست، اما ارزش یک کولون درمانی گاهی اوقات می تواند غیر قابل اندازه گیری باشد. حتی در بعضی موارد ممکن است به اجتناب از مداخلات جراحی کمک کند. در شرایط شدید یا خفیف پسوریاتیک-اگزما، من بدون درنگ این فرم آب درمانی را توصیه می کنم. یکی از بیمارانم که مدت ۲ ماه بدون حصول نتیجه قابل ملاحظه ای به رژیم ادامه می داد و با آن سرعتی که من انتظار داشتم نتوانسته بود پاسخی دریافت کند، به توصیه من گوش داد و دو مورد آب درمانی کولون را در یک هفته به انجام رساند. نتایج تقریبا فوری بود. وضعیت سریعا به سمت پاک سازی پیش رفت و در عرض دو ماه بعدی پوستش از تمام ضایعات پاک شده بود و از آن زمان تاکنون روشن مانده است. او به من گفت که نقطه عطف زمانی شکل گرفت که از دو آب درمانی کولون استفاده کردم. از آن لحظه بود که او می دانست که در حال پیشرفت درمان است. (به مورد M.F. در بخش عکس نگاه کنید.)

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درباره ی پسوریازیس و راه های درمان بیشتر بدانیم

پسوریازیس Flexural در بخش های چین دار طبیعی پوست، مانند زیر بغل، چین های سینه، پوبیس، ناحیه تناسلی، کشاله ران، و چین باسن ایجاد می شود. منطقه مبتلا شده بسیار التهاب دارد اما پوسته پوسته شدن در آن دیده نمی شود چرا که روانکاری طبیعی در بدن انجام می شود. از آنجایی که این بخش ها خیلی کم در معرض اشعه های خورشید قرار می گیرند و کرم های دارویی می توانند بیشتر تحریک کننده باشند، می توان به راحتی شادی در درمان این ضایعات را با در نظر گرفتن رویکرد داخلی توصیف شده توسط من تصور نمود.
پسوریازیس عمومی / erythroderma شکل گسترده ای دارد، بخش های زیادی از سطح بدن را پوشش می دهد. من مواردی را درمان کرده ام که تقریبا در هر یک اینچ مربع از پوست متاثر بوده اند. تمام بدن قرمز می شود (اریترو به معنی “قرمزی” است)، که شکل آن نیز تقریبا شبیه به خرچنگ پخته شده است. پوسته پوسته شدن می تواند گستردگی داشته باشد و ایجاد خارش غیر قابل تحمل است. اگر آرتریت همراه با بیماری باشد، بیمار با یک خطر دوگانه مواجه می شود. آیا این نوع پسوریازیس به طور طبیعی بهبود می یابد؟ ممکن است این اتفاق رخ دهد چرا که شواهدی از موارد مربوط به A.M. و L.G ارائه شده است (بخش عکس را ببینید.)
پسوریازیس پوسچر نوعی است که در آن پوس به صورت جوش ظاهر می شود، که این امر نشان دهنده نفوذ سلول های سفید خون است. (به مورد J.C. در بخش عکس نگاه کنید.) اگر چه این نوع نادر است اما ممکن است به نوع عمومی همراه با تب و ناتوانی عمومی تبدیل شود. این بیماری پس از آنکه توسط پزشک برای اولین بار توصیف شد به نام بیماری von Zumbusch شناخته می شود. این نوع بیشتر در کف دست و کف پا دیده می شود. (به تصاویر در فصل ۱۳ نگاه کنید.)
نوع عصبی ویرانگرترین نوع پسوریازیس است. کل پوست درگیر شده و التهاب عمیق و پوسته پوسته شدن وجود دارد. ممکن است این بیماری در اثر گسترش یا درجه پیشرفته گوتای حاد یا دیگر تظاهرات گسترش یابد. پسوریازیس عصبی معمولا پس از دو یا سه سال به مرگ منتهی می شود.
آرتریت پسوریاتیک نوعی از پسوریازیس می باشد که همراه با فرسایش مفصلی رخ می دهد و گاهی اوقات شدید بوده و معمولا بسیاری از مفاصل، به ویژه انگشتان دست را درگیر می سازد. با پیشرفت بیماری، کاهش مواد معدنی استخوان رخ می دهد، که به راحتی با بهره گیری از آزمایشات اشعه ایکس قابل تشخیص است. اگرچه این نوع بسیار شبیه به آرتریت روماتوئید می باشد، آزمایش های خونی نشان دهنده فقدان فاکتور روماتوئید می باشد. بنابراین، آرتریت پسوریاتیک تحت عنوان یک بیماری به خودی خود طبقه بندی می شود. به گفته دکتر رونالد مارکس در کتاب “پسوریازیس” ایشان، “اکثر تحقیقات نشان می دهد که یک فرد از بین بیست نفر به نوعی مبتلا به پسوریازیس دارای نوع آرتریت است و یک مورد از بین بیست مورد نیز به آرتروز که همراه با نوعی پسوریازیس است مبتلا می باشد!”.
در خصوص این نوع پسوریازیس سن زیاد تعیین کننده نیست. برای برخی افراد این بیماری در اوایل نوجوانی گسترش می یابد. این بیماری بیشتر در دهه ی بیست سالگی یا سی سالگی شیوع دارد، اما افراد میان سال نیز تحت تأثیر قرار می گیرند. به دلیل اهمیت آن، من فصلی را با نام “ارتباط آرتریت” (فصل ۱۶) به آن اختصاص داده ام که به طور انحصاری به این نوع بیماری می پردازد.
اغلب متخصصین پسوریاتیک می دانند که این بیماری مسری نیست. با این وجود، در شرایطی که قابل مشاهده است، بروز این امر در تعاملات اجتماعی یا حرفه ای خیلی راحت نیست. به علت ظاهر فیزیکی متاثر از این بیماری، به طور متوسط فرد با بیماری مسری در نظر گرفته می شود، و معمولا تماس با بیمار، به ویژه غریبه ها مورد اجتناب واقع می شود. این امر می تواند منجر به بروز احساسات کاهش اعتماد به نفس و خجالت زدگی شود. هر تلاشی جهت محیا کردن شرایط حداقل “خوب به نظر رسیدن” انجام می شود و برای بسیاری از افراد این روند به اندازه کافی خوب است.
البته، ممکن است یک فرد با یک نوع ضایعه مواجه باشد که در نهایت به یک نوع دیگر تبدیل شود یا انواع مختلفی داشته باشد که با یکدیگر همپوشانی دارند. همانطور که قبلا ذکر شد، صرف نظر از اینکه پسوریازیس از چه نوعی باشد، بیماری مشابه بوده و درمان اساسا با تغییرات جزئی همراه است. ممکن است عجیب به نظر برسد که من مشاهده کرده ام که برخی موارد عمومی با شدت بیشتر سریعتر از دیگر مواردی که فقط با یک یا دو نقطه ابتلای نسبتا جزئی مواجه بوده اند درمان شده اند. به هر اندازه یا نوع، موفقیت تنها زمانی حاصل می شود که فرد محدودیت زمانی برای خود تعریف نکرده باشد بلکه از رژیم تجویز شده پیروی کرده و اجازه دهد تا روال طبیعی درمان طی شود.
داده های آماری
چه افرادی ممکن است به پسوریازیس مبتلا شوند؟ پاسخ به این سوال ساده و آسان است: همه افراد! پسوریازیس به سن، نژاد یا جنسیت بستگی ندارد. با این حال، گروه های خاصی وجود دارند که این بیماری در مورد آنها شیوع یبشتری دارد. در آخرین نسخه NIH تعداد موارد ابتلا به پسوریاتیک تنها در ایالات متحده حدود ۴ تا ۶ میلیون نفر گزارش شده است که ۱۵۰،۰۰۰ مورد جدید در هر سال رخ می دهد. در سراسر جهان، پسوریازیس حدود ۲ درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می دهد. با این حال، در سوئد، بنا به دلایلی که هنوز مشخص نشده است، این رقم حدود ۳ درصد است.

در ایتالیا و روسیه، جمعیت پسوریازیس تا ۴ درصد تخمین زده می شود.
ممکن است این بیماری در هر زمان، از ابتدای تولد (هرچند این موارد نادر است) تا سن پیری رخ دهد. اوج شیوع آن بین سنین ۱۵ تا ۲۵ سال است. پسوریازیس در هر دو جنس مرد و زن با میزانی برابر ظاهر می شود. افراد دارای پوست تیره کمتر از افراد عادی یا دارای پوست روشن آسیب دیده اند.
مقاله ی John O’Rourke در مجله Let’s Live، “ویتامین A در برابر پسوریازیس” شامل فهرست “The Dermatologie Dozen” توسط Jerome Z. Litt، MD، نویسنده پوست شما و نحوه زندگی با آن می باشد. دکتر Litt پسوریازیس را چهارمین بیماری پوستی شایع تعریف می کند که تنها آکنه، زگیل و اگزما جلوتر از آن هستند. با توجه به جورج لوئیس،MD، یک مورد سابقه خانوادگی برای حداقل نیمی از موارد پسوریازیس وجود دارد.
پسوریازیس در سرخپوستان شمال و جنوب امریکا نادر است. این بیماری در بین بومیان آفریقایی رایج بوده و در آفریقای جنوبی نسبتا موارد ابتلای کمی دارد. اعتقاد بر این است که علت کمتر بودن موارد پسوریازیس در بین آمریکایی های آفریقایی ریشه های اجدادی آنها در غرب آفریقا می باشد. ژاپن به عنوان یک کشور با شیوع کم این بیماری محسوب می شود، اما حتی تعداد زیادی از شهروندان نیز در معرض آن قرار دارند. در سخنرانی های انجام گرفته در سراسر ژاپن، متوجه شدم که اگزما بیشتر از پسوریازیس در آن کشور شیوع دارد.
من اغلب شنیده ام که کشورهای اروپایی، به ویژه آلمان، سابقه ابتلا به پسوریازیس را در قبل از جنگ جهانی دوم داشته اند. در طول جنگ، این بیماری عملا زمانی که غذا، به خصوص گوشت قرمز، در با عرضه کم مواجه بود ناپدید شد. پس از جنگ، به محض بهبود اقتصاد و تامین مواد غذایی، مجددا با برگشت بیماری مواجه بودیم. این امر به خودی خود برخی موارد را برای ما خاطر نشان می کند.
در نوامبر ۱۹۸۹، از من خواسته شد تا در اولین کنفرانس بین المللی سلامت عمومی و پزشکی در بنگلور، هند، در مورد تحقیقات انجام گرفته در زمینه پسوریازیس صحبت کنم. این اولین مرتبه ای بود که من توانستم یک ایده از بروز پسوریازیس در خاور دور بگیرم. از پزشکانی که در سخنرانی من حضور داشتند، متوجه شدم که پسوریازیس، اگزما و بیماری های پوستی مرتبط با آن نه تنها در هند بلکه در سراسر آسیای جنوب شرقی گسترش یافته است. آنها برخی از بیماران را برای بررسی و استفاده از این روش درمانی جدید به من معرفی نمودند. بر اساس ۲ درصد از ۱ میلیارد نفر جمعیت مردم هند که به این بیماری مبتلا هستند، ما با خیال راحت می توانیم فرض کنیم که حداقل یک جمعیت ۲۰ میلیونی از بیماران پسوریاتیک به تنهایی در هند وجود دارند. این درصد احتمالا نماینده همه آسیای جنوب شرقی است.
با فرض اینکه آمار صحیح باشد، ۲ درصد از جمعیت جهان (حدود ۶٫۵ میلیارد نفر) به افراد مبتلا به پسوریازیس اختصاص دارد که این به معنی این است که در سراسر جهان نزدیک به ۱۰۰ میلیون نفر به این بیماری مبتلا هستند! آنچه که موجب نگرانی خاصی می باشد این واقعیت است که میزان ابتلا به پسوریازیس به خصوص در میان جوانان در حال افزایش می باشد.
بنیاد ملی پسوریازیس (NPF) آمار زیر را منتشر کرد
این آمار به بیماران آمریکایی مبتلا به پسوریازیس تعلق دارد:
• ۶٫۴ میلیون آمریکایی تحت تأثیر قرار دارند.
• در زنان نسبت به مردان شایع تر می باشد.
• متوسط سن افراد مبتلا بیست و هشت سال می باشد، اما موارد پسوریازیس از زمان تولد
تا سن ۹۰ سالگی مشاهده می شود
• کودکان زیر ۱۰ سال حدود ۱۰ الی ۱۵ درصد از بیماران را تشکیل می دهند.
• آرتریت پسوریاتیک ۱۰ الی ۲۰ درصد مبتلایان به پسوریازیس را شامل می شود.
• در هر سال بین ۱۵۰،۰۰۰ تا ۲۶۰،۰۰۰ مورد جدید گزارش می شود.
• هزینه سالانه جهت مداوا ۱٫۶ تا ۳٫۲ میلیارد دلار است.
• هر ساله چهارصد نفر از افراد مبتلا به پسوریازیس خدمات ناتوانی های اجتماعی را دریافت می کنند.
• سالانه تقریبا ۴۰۰ نفر به علل مرتبط با پسوریازیس می میرند.
• بیش از ۱٫۵ میلیون نفر در سال توسط پزشکان ایالات متحده برای پسوریازیس ویزیت می شوند.
مکانیسم هایی که سبب بروز پسوریازیس می شوند
معمولا یک قربانی پسوریازیس ابتدا متوجه یک درد کم در جایی از بدن خود می شود، دردی که التیام نمی یابد. بعد از آن به نظر می رسد که وضعیت بدتر شده و گسترش آن آغاز می شود. سپس زخم های بیشتر در مناطق مختلف ظهور پیدا می کنند. بعضی از زخم ها همان طور کوچک مانده یا در نهایت ناپدید می شوند، اما در اغلب موارد با گذشت زمان وضعیت آنها بدتر می شود و بدین ترتیب بیمار در جستجوی درمان خواهد بود.
مواردی وجود دارد که اولین علائم بیماری پس از آسیب یا سایش پوستی ظاهر می شوند. منطقه آسیب دیده به درستی ترمیم نمی شود و ضایعات پسوریازیس در طول جراحت ایجاد می شود. این موضوع به عنوان پدیده کوبنر شناخته می شود. سایش شدید، خراشیده شدن و يا كشيدن ناحيه مربوطه تنها موجب بدتر شدن آن مي شود. رطوبت کم، داروهایی که به طور سیستمیک مصرف می شود و استرس عاطفی شدید نیز می توانند موجب ایجاد عوامل پیش از ابتلا به بیماری شود. حتی با استفاده از یک اسفنج لووف به جای یک پارچه نرم و یا فقط دست، در هنگام دوش گرفتن می تواند پوست را با التهاب شدید تحریک کند.
موارد متعددی وجود دارد که در آن زن باردار مبتلا به پسوریازیس به طور چشمگیری در دوره حاملگی بهبود می یابد. با این حال، بیماری معمولا پس از فارغ شدن وی مجددا باز می گردد.
واقعیت از این قرار است که بدن در معرض ابتلا به پسوریازیس قرار دارد که مدتها قبل از اولین نشانه های بیماری ظاهر می شود، چرا که آلودگی داخلی، که عامل اصلی عفونت بیماری می باشد در ابتدا بر بدن تاثیر می گذارد.
آیا افراد مبتلا به پسوریاتیک سالم هستند؟ یک نظر شخصی
از آنجا که پسوریازیس به ندرت به عنوان بیماری تهدید کننده زندگی در نظر گرفته می شود، اغلب جامعه علمی کمتر آن را نسبت به سایر بیماری های ویرانگر مورد توجه قرار می دهند. در واقع، یک متخصص در زمینه تحقیقات پسوریازیس بیشتر به پسوریاتیک تحت عنوان افراد سالم مبتلا به یک مشکل پوستی اشاره دارند. من این را به عنوان یک تضاد در نظر می گیرم. شرایط پسوریازیک اولین نشانه ای است که بیان می دارد که بیمار در حالت سالمی قرار ندارد.
یکی از بیماران من که در هر اینچ مربع از بدن او ضایعات وجود داشت، به من گفت: “دکتر، من این را درک نمی کنم. من یک انسان سالمی هستم – اما به من نگاه کنید، من دچار یک آشفتگی هستم”. و این یک گونه ای از آشفتگی بود – که برای مدت بیست و پنج سال با او همراه بود. من متقاعد شده ام که کلمه سالم یک اسم بی مسمی در خصوص این موضوع است. هنگامی که ناراحتی، درد، خارش، پوسته پوسته شدن پوست و غیره با پسوریازیس همراه است، فرد واقعا بیمار و ناسالم است. من بیمارانی را داشته ام که به ضایعات زیادی در سراسر بدن خود مبتلا بوده اند، اما آنها به شرایط خود کاملا عینی و بدون جنبه احساسی نگاه می کنند. بنا به دلایلی، آنها تحریک دردناكی را كه اغلب با بیماری همراه می باشد را نادیده می گیرند.
به عبارت دیگر، هنگامی که نشانه های مکرر ناراحت کننده ای وجود ندارد، برخی از افراد با این بیماری زندگی دشواری نخواهند داشت. هنگامی که یک بیمار با علائم تحریک کننده مواجه باشد و هر روز در معرض آن قرار بگیرد، او بیشتر مایل است با هر وسیله ای که امکان دارد، از درمان بهره مند شود. اما در هر دو مورد، بیمار به همان اندازه ناسالم و به همان اندازه نیازمند درمان است.
درمان ها در دسترس هستند
لیست اقدامات درمانی که در طول سال ها توسعه یافته، طولانی و متنوع می باشد. چنین اقداماتی شامل درمان موضعی (خارجی)، درمان سیستمیک (داخلی) و درمان دوگانه مانند فتوکموتراپی (ترکیبی از دارو با نور ماوراء بنفش) می باشد. نتایج این روش ها نیز متفاوت است. در مورد برخی از بیماران، آنها اغلب نتایج بسیار دلگرم کننده به دست می آورند، در حالی که در مورد دیگران، پاسخ به دست آمده می تواند فاجعه آمیز باشد. همانند سایر روشهای درمانی، بعضی از افراد پاسخ مطلوبی دریافت می کنند؛ اما برای دیگران اینگونه نیست. تقریبا تمام روش های ارتودوکس شامل نوعی از استعمال خارجی می باشد که معمولا در قالب ضمادها، کرم ها و لوسیون ها استفاده می شود، اما تکنیک هایی که از حمام های tar تا فتوکموتراپی و پرتوهای لیزری استفاده می کنند، با درجه های مختلف موفقیت و یا شکست همراه هستند. سونوگرافی به صورت آزمایشی در بعضی موارد و همچنین نوار چسب ساده قابل استفاده هستند. استروئیدهای فلورافته، تزریق استروئید و گلوكوكورتیكواستروئیدها (ترکیبات استروئید) اغلب با نظارت دقیق مورد استفاده قرار می گیرند، چرا که با خطر عوارض جانبی احتمالی مضر، از جمله نازك شدن پوست و قرمزی و انقباض عروق خونی سطحی همراه هستند.
رژیم Goeckerman یکی از قدیمی ترین و موثر ترین درمان ها است که در پی ارائه این روش توسط یک دکتر آمریکایی که طراح آن بوده به این نام ثبت شده است. این روش بیش از شصت سال پیش کشف شد، رژیم شامل استفاده از تار تقطیر شده، خام و یا تصفیه شده روی پوست است، در بیشتر موارد آن را در شب و در معرض تابش اشعه ماوراء بنفش قرار می دهند. در بسیاری از مواقع، این روش موجب پاک سازی پوست برای یک مدت زمان طولانی می شود، اما آشفتگی ایجاد شده در این روش به عنوان یک عیب برای این روش محسوب می شود. این روش تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته است، زیرا ثابت شده است که نسبتا امن و موثر می باشد.
PUVA (نور ماورا بنفش psoralen نوع A) به فتوکموتراپی اشاره دارد. این نوع درمان به مدت چندین سال در بیمارستان عمومی ماساچوست آزمایش شده است. این روش ترکیبی از دارویpsoralen است که به صورت خوراکی مصرف می شود و به مدت دو ساعت نیز باید در معرض UV تحت نور با نوع A قرار گرفت. Psoralen باعث می شود که پوست حساسیت بیشتری نسبت به جذب نور UV داشته باشد. هرچند که PUVA در ماه مه سال ۱۹۸۲ توسط اداره غذا و دارو (FDA) به تایید رسیده است، اما ممکن است عوارض جانبی جدی مانند گسترش انواع خاصی از سرطان پوست، تشکیل آب مروارید و سوزاندن واقعی توسط نور را در پی داشته باشد. بنا به این دلیل و سایر دلایل، محققان از این نوع درمان تنها در موارد شدید استفاده می کنند و از استفاده طولانی مدت PUVA اجتناب می ورزند.
دیالیز خون (همودیالیز) یک روش درمانی جهت پاکسازی خون افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه است. با این حال، این مورد کشف شده است که در موارد پسوریازیس شدید، اما مجددا، اثرات دراز مدت هنوز شناخته شده نیست. این روش فقط به عنوان یک روش استثنایی مورد استفاده قرار می گیرد.
رتینوئید آروماتیک یک داروی شیمیایی مرتبط با ویتامین A است. این یک فرم مصنوعی ویتامین A است که در درمان بعضی موارد شدید موثر است. با این وجود باید با احتیاط تجویز شود، زیرا طبق NIH، دوزهای بالا می توانند موجب بروز التهاب در لب ها، ریزش مو و خشکی غیرطبیعی چشم، پوست و دهان شود.
نور ماورا بنفش – نوع A به تنهایی بهترین روش برای پاکسازی پسوریازیس نیست. همانطور که قبلا ذکر شد، وقتی که آن را به طور گسترده مورد استفاده قرار دهیم، احتمال بروز عوارض جانبی جدی زیاد خواهد بود. این نوع فقط باید در یک مطب متخصص پوست و یا در یک بیمارستان مورد استفاده واقع شود.
نور ماورا بنفش نوع B (UVB) متداول ترین نور مورد استفاده در درمان پسوریازیس بوده و برای مدت بیش از پنجاه سال استفاده شده است. بیمار باید برای آن تحمل کافی را دارا داشته باشد. در نتیجه، در ابتدا، دوزهای کوچک برای حدود سی ثانیه اعمال می شود و به تدریج مقدار آن افزایش می یابد. اثرات آن تقریبا مشابه با نور خورشید طبیعی است. نور UVB همانند UVA عمیقا به پوست نفوذ نمی کند.
متوترکسات (MTX)، یک داروی سرطانی، اغلب در موارد شدید مورد استفاده داخلی قرار می گیرد. با این حال، بیوپسی های کبدی به طور مرتب در بیماران مبتلا به MTX انجام می شود، زیرا بعد از مدت طولانی، این دارو اثرات مضری بر ساختار داخلی (احشاء) بدن، به ویژه کبد خواهد داشت. طبق نظر دکتر مایکل هولیکMD، مدیر مرکز تحقیقات بالینی دانشکده پزشکی بوستون، کرم ویتامینD فعال شده در موارد قابل توجهی جهت درمان پسوریازیس استفاده شده است. همچنین یک فرم خوراکی فعال ویتامینD وجود دارد، اما ممکن است به عنوان شکل موضعی موثر نباشد.
لیستی از ضمادهای استاندارد مثل آنترالین (دیترانول)، PsoriGel، Estar، اسید سالیسیلیک همراه با کربن و یا کرم استروئید،Diprosone و غیره، بسیار طولانی است. همه آنها مزایا و معایب خود را دارند، اما هر کدام از این روش ها در بهترین حالت می باشند و علائم یک بیماری ناخوشایند را نشان می دهند که در سطح ظاهر می شود اما منشا آن سایر نقاط بدن می باشد.
درمان در دریای مرده. در بستر عمیق ترین گسل پوسته زمین در اسرائیل، حوزه آبی وجود دارد که با نام دریای مرده شناخته می شود. از آنجا که محتوای نمکی آن بسیار بالاست (نه برابر بیشتر از اقیانوس ها)، هیچ چیزی نمی تواند در آن زندگی کند، بنابراین نام “دریای مرده” برای ان انتخاب شده است. برای قرن ها، کسانی که استطاعت داشتند و می توانستند بنا به دلایل زیبایی و سلامتی به دریای مرده سفر کنند، ادعا می کردند که آب آن پسوریازیس و همچنین آرتریت و روماتیسم را درمان می کند.
از آنجا که دریای مرده دوازده فوت پایین تر از سطح دریا است، لذا ستون بلندتری از هوا در بالای آن وجود دارد که اشعه خورشید باید از آن عبور کند. دکتر بریان دیفی، پزشک اصلی، در بیمارستانDryburn در Durham، انگلستان، می گوید که این نور می تواند بخش بیشتری از نور UVB را فیلتر کند و لذا مقدار بیشتری از نور UVA را که در معرض قرار می گیرد را جذب می کند. “با این حال،” او اضافه می کند، “فرد باید هشت ساعت در روز برای سه الی چهار هفته در دریای مرده جهت پاک سازی حضور داشته باشد”.
همچنین غوطه وری در دریای مرده به عنوان بخشی از رژیم درمانی است که ممکن است شامل مایعات و رطوبت ساز های مختلفی باشد که باعث نرم شدن و کنده شدن پلاک سنگین پسوریازیسی شود. علاوه بر این، اعتقاد بر این است که استراحت و دوری گزینی از زندگی روزمره استرس زا و گروه درمانی روانشناختی موجب کمک به اثربخشی آن می شود. اگرچه مقامات پزشکی معتقدند ارزش واقعی دریای مرده را مورد سوال قرار می دهند، اما گردشگران به حضور خود در آنجا بنا به دلایل سلامتی ادامه می دهند.

سیکلوسپورین، یک درمان سیستمیک نسبتا جدید است، که برای اولین بار در سال ۱۹۷۹ در مورد آرتریت پسوریازیس و پسوریازیس درمان موثری بوده است. مجله پزشکی نیوانگلند (۳۱ ژانویه ۱۹۹۱، ۳۲۴ شماره ۵) یک مقاله از چارلز الیس را در مورد اثر سیکلوسپورین روی پسوریازیس از نوع پلاک منتشر کرد. با این حال، موارد احتیاطی در مورد استفاده مداوم وجود دارد، چرا که این مورد پیشنهاد شده است که استفاده طولانی مدت از سیکلوسپورین ممکن است منجر به سرکوب سیستم ایمنی بدن و تومورهای سیستمیک (لنفوم) و همچنین سمیت بالقوه دارو شود. مجله گزارش می دهد: “بنابراین، اگرچه سیکلوسپورینیک عامل بسیار مؤثری جهت درمان پسوریازیس شدید است، احتمالا باید آن را به عنوان درمان کوتاه مدت در نظر بگیریم تا تجربیات بیشتری گزارش شود”.

تئوری سلول T
سلولهایT که با عنوان سلول های قاتل نیز شناخته می شوند، اولین خط دفاع بدن را در برابر مهاجمین خارجی و آنتی ژن های یک نوع یا دیگری تشکیل می دهند. بدون آنها شما بی دفاع خواهید بود.
در سال ۱۹۹۵، محققان دانشگاه راکفلر کشف کردند که سلول هایT در تعداد زیادی از مواضع ضایعات پسوریازیس یافت می شوند. آنها نتیجه گرفتند که از آنجا که سلولهایT با این تعداد متمرکز هستند، اینها احتمالا علت این بیماری هستند. بنابراین، اقدام منطقی این است که سلولهایTرا از بین ببریم و به این ترتیب بیماری را درمان می کنیم. مطالعات انجام شده برای توسعه یک داروی تزریقی انجام گرفت که در جستجوی روش نابود کردن سلول هایT بود، که از لحاظ تئوری می توانست این بیماری را تسخیر کند. فهرست داروهای سیستمیک تجویز شده گسترده است، اما در زمان نوشتن این مطلب، شاید رایج ترین آنها عبارتند از Amevive، Embrel و Raptiva.
اطلاعات بیشتر
در حال حاضر، تعدادی از داروهای تازه توسعه یافته جهت بیماران مبتلا به پسوریاتیک و / یا آرتریت پسوریاتیک در دسترس می باشد که ارائه آنها به نسخه پزشک نیاز دارد.
برای دسترسی به یک رساله گسترده تر در مورد محصولات بدون نسخه و اقلام تجویزی، با بنیاد ملی پسوریازیس به آدرس، SW 6600 خیابان ۹۲، سوئیت ۳۰۰، پورتلند، یا ۹۷۲۲۳، ۱-۸۰۰-۷۲۳-۹۱۶۶، یا به صورت آنلاین و مراجعه به وب سایت psoriasis.org، ارسال درخواست “راهنمای درمان پسوریازیس و آرتروز پسوریاتیک، ۲۰۰۴/۲۰۰۵” تماس بگیرید.

راه دیگری وجود دارد
شگفت آور است که بسیاری از بیمارانم به سرعت تصور می کنند که پسوریازیس اساسا یک سوء عملکرد داخلی است. هنگامی که این توضیح ارائه شد، واکنش آنها این است: “این منطقی است!” به ندرت، اگر تا کنون رخ داده باشد، من با مقاومت بیمار در ارتباط با نظریه ای که بیان می دارد پسوریازیس به علت آلودگی داخلی است که از طریق پوست خود را بروز می دهد مواجه شده ام. این مورد به خصوص پس از ارائه شواهد ملموس در زمینه درمان به بیماران بسیار قانع کننده است. برای اولین بار پس از ابتلا، آنها برای تشخیص اختلال پوستی خود توضیح می دهند که می توانند درک کنند.
با توجه به درک این دانش جدید، بیمارانی که نسبت به این موضوع موضع گیری نمی کنند، آماده ادامه درمان هستند – اما حمله آنها به این مسئله از یک جهت متفاوت آغاز می شود: یک جایگزین طبیعی.

مرور کلی بر روش های درمانی پسوریازیس

درمان و کنترل بیماری پوستی پسوریازیس

بیماری پسوریازیس در بعضی از افراد بسیار آزاردهنده است و راه‌ هایی برای کنترل و درمان پسوریازیس به کنترل علائم بیماری آن‌ ها کمک می‌ کند. راه‌ ها و داروهای مختلفی برای درمان پسوریازیس وجود دارد اما راه‌های خانگی درمان پسوریازیس کمک شایانی در کنترل بیماری دارد و استفاده از این درمان‌های خانگی آسان و مفیدتر است.

پسوریازیس چیست؟

پسوریازیس، یک بیماری پوستی است که، چرخه زندگی سلول‌ های پوستی را بهم می‌ زند و با افزایش سرعت ساخت سلول بر سطح پوست، باعث بوجود آمدن تکه‌ های قرمز یا نقره‌ای ضخیم، خارش‌ دار و خشک می‌ شود. این ضایعات پوستی بیشتر در نقاط اطراف پوست سر، آرنج و زانو ظاهر می‌ شوند. در ادامه مطلب به تعدادی از درمان های خانگی این بیماری مزمن پوستی اشاره می کنیم:

۱- کرم ضخیم بمالید:

آیا به دنبال راهی برای کم کردن خارش ضایعات پوستی‌ تان هستید؟ کرم‌ های ضخیم می‌ تواند به شما در این زمینه کمک کند.سعی کنید روی ضایعات پوستی، کرم ضخیم بمالید. این کار زخم را التیام می‌ دهد و قرمزی پوست شما را کاهش می‌ دهد.کرم ضخیم مالیدن درمان پسوریازیس و علائم آن را برایتان آسان می‌ کند.

1

۲- سرکه سیب طبیعی برای پوست سر:

استفاده از سرکه سیب روشی مناسب برای درمان پسوریازیس در پوست سر شما است. محلول آن را چند بار در هفته روی برخی از نقاط پوست سر خود بمالید، این کار خراش پوست سر ناشی از پسوریازیس را التیام می‌ دهد و موجب می‌ شود التهاب پوست سر شما خشک شود. درمان پسوریازیس و بثورات جلدی آن به این روش آسان است.
از سرکه سیب روی نقاطی که ترک خورده و خونریزی کرده است، استفاده نکنید، زیرا موجب می‌ شود که شما احساس سوزش کنید.

2

۳- نور خورشید:

مدت زمانی از روز را خارج از خانه و جلوی نور خورشید بگذرانید. نور خورشید بهترین درمان پسوریازیس است. به نقاط بدون پسوریازیس، کرم ضد آفتاب بمالید و ۵ یا ۱۰ دقیقه در روز جلوی نور آفتاب بروید. بیش از حد زیر نور آفتاب نروید، نور خورشید بیش از حد می‌ تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را بالا ببرد.

3

۴- حمام نمک دریایی:

آیا به دنبال راهی برای تسکین خارش پوستتان هستید؟ وان آب گرم به همراه نمک طعام دریایی و سولفات منیزیم می‌ تواند به درمان پسوریازیس کمک کند. بدنتان را ۱۵ دقیقه در حمام نمک بخیسانید و بعد از اینکه بدنتان را آب کشیدید، روی ضایعات پوستی بدنتان مرطوب کننده بمالید.

4

۵- کپسایسین:

این ماده باعث تندی فلفل می‌ شود و در فلفل تند وجود دارد. محققان می‌گویند این ماده درد، التهاب و قرمزی را کاهش می‌دهد. این ماده در برخی از کرم‌ ها نیز وجود دارد و این نوع کرم‌ ها برای درمان پسوریازیس مفید هستند. البته ممکن است، زمانی که از این کرم‌ ها استفاده می‌ کنید، احساس سوزش داشته باشید.

5

۶- زردچوبه:

مطالعات نشان می‌ دهد که زردچوبه، از عود و شعله‌ور شدن پسوریازیس جلوگیری می‌ کند و در درمان پسوریازیس نقش به سزایی دارد. از این ماده در وعده‌ های غذایی و برای چاشنی غذاهایتان استفاده کنید تا درمان پسوریازیس در شما به آسانی صورت گیرد.

6

۷- روغن درخت چای:

این یک گیاه بومی استرالیایی است؛ اما برای تهیه این گیاه نیاز نیست به آن دور دست‌ ها بروید. شامپوهای حاوی این گیاه در بازار موجود است و استفاده از آن‌ها به درمان پسوریازیس پوست سر کمک می‌ کند.

7

۸- خیس کردن در جو:

این کار یک راه طبیعی برای درمان پسوریازیس و تسکین پوست است. در حمام آب گرم مقداری جو بریزید و مدتی در این آب گرم به همراه جو بشینید تا پوست شما التیام یابد. توجه کنید که از آب ولرم استفاده کنید تا پوستتان تحریک نشود.

8

۹- مدیتیشن و یوگا:

کاهش استرس می‌ تواند موجب تسکین علائم بیماری شما شود. یوگا بهترین درمان پسوریازیس است، به خصوص اگر دچار ورم مفاصل پسوریازیس هستید و از درد آن رنج می‌برید. یوگا درد مفاصل را تسکین و دامنه حرکات شما را گسترش می‌ دهد.

9

۱۰- روی آن نواحی را جمع کنید:

در هنگام خواب و یا مواقعی که می‌ توانید، روی نواحی پسوریازیس پوستتان مرطوب کننده بمالید و سپس با روکش پلاستیکی یا دستکش روی آن نواحی را بپوشانید، بعد از آن یک لباس تنگ نیز بپوشید تا مرطوب کننده بتواند به درستی عمل کند و نواحی پسوریازیس پوست شما درمان شود. حفظ مرطوب کنندگی پوست، راهی مفید برای درمان پسوریازیس است.

10

۱۱- اسید چرب امگا۳:

این اسیدهای چرب با التهاب و تورم مبارزه می‌کند، این اسیدهای چرب در ماهی‌ های چرب مانند ماهی آزاد، ماهی خال مخالی، ماهی تن، ساردین و قزل‌آلا وجود دارد. شما می‌ توانید با استفاده از این ماهی‌ ها یا مکمل‌ های روغن ماهی، اسید چرب امگا ۳ را دریافت کنید. مصرف امگا۳ به درمان پسوریازیس کمک می‌کند، البته هنوز در مطالعات انجام شده مشخص نشده است که چه میزان امگا۳ برای درمان پسوریازیس مفید است.

11

۱۲- انگور اورگان:

این اسم کمی گمراه کننده است، این گیاه همیشه سبز است. نام رسمی این گیاه ماهونیا آکویفولیوم (Mahonia aquifolium) است. کرمی را خریداری کنید که ۱۰% مواد تشکیل دهنده آن گیاه انگور اورگان باشد. استفاده از این نوع کرم‌ها در درمان پسوریازیس نقش مؤثری دارد.

12

۱۳- رژیم غذایی مدیترانه‌ای:

این برنامه غذایی بر روی ماهی، سبزیجات و میوه‌جات و غلات سبوس‌دار تمرکز دارد. یک مطالعه نشان می‌ دهد که این رژیم غذایی در درمان پسوریازیس مؤثر است.

13

۱۴- آلوئه ورا:

مطالعات نشان می‌ دهد این گیاه می‌ تواند پسوریازیس را بهبود بخشد و در درمان پسوریازیس نقش مؤثری دارد. آلوئه ورا یک گیاه ضد التهابی است و به کاهش قرمزی کمک می‌ کند. از ژل یا کرم با ۰.۵٪ آلوئه ورا بر روی ضایعات پوستی خود بمالید تا علائم پسوریازیس شما تسکین یابد.

 

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درماندرمان پسوریازیس پسوریازیس

درمان پسوریازیس

درمان پسوریازیس

مرور کلی بر روش های درمانی پسوریازیس

بیماری پسوریازیس چیست؟

 بیماری پسوریازیس، یک بیماری شایع پوستی است که، چرخه زندگی سلول‌های پوستی را بهم می‌زند. پسوریازیس با افزایش سرعت ساخت سلول بر سطح پوست ، باعث بوجود آمدن تکه های نقره ای ضخیم و خارش دار، خشک و یا تکه های قرمز که گاهی اوقات دردناک هم هستند، می‌شود. این تکه ها بیشتر در نقاط اطراف پوست سر، آرنج و زانو ظاهر می‌شوند. برای بعضی از افراد بیماری پسوریازیس فقط آزاردهنده است، اما برای بعضی دیگر این بیماری بخصوص اگر با ورم مفاصلهمراه باشد، باعث از کار افتادگی می‌شود.

علایم ابتلا به بیماری پسوریازیس

علایم پسوریازیس می‌تواند بین افراد مختلف، متفاوت باشد و شامل یک یا چندتا از نشانه های زیر شود:

  • تکه های قرمز روی پوست که با فلس‌های نقره‌ای پوشیده شده است.
  • نقاط کوچک پوسته پوسته شده (معمولا در کودکان دیده می‌شود).
  • پوست خشک و ترک خورده که ممکن است خونریزی هم بکند.سس
  • خارش، سوزش و یا درد در نقاطی از پوست.
  • ناخن ضخیم، سوراخ شده و یا برآمده.
  • مفاصل متورم و سفت شده.

نواحی مبتلا به پسوریازیس می‌توانند شامل قسمت‌های کوچک شوره مانند تا تکه های بزرگ که کاملا قسمت درگیر (مثلا دستها) را می‌پوشانند، باشد. انواع متعادل پسوریازیس فقط آزاردهنده هستند، درحالیکه انواع سخت و شدید آن باعث ازکار و شکل افتادگی ناحیه می‌شود.

بعضی از انواع پسوریازیس شامل:

  • پسوریازیس پلاکی (Plaque psoriasis):این نوع از پسوریازیس شایع ترین نوع این بیماری است و حدودا ۹۰ درصد مبتلایان به پسوریازیس از این نوع از بیماری رنج می‌برند. نشانه‌های آن شامل، جراحات و زخم های پوستی خشک و قرمز می‌شود، که با فلس‌های نقره‌ای پوشیده شده‌اند. هرچند ناحیه خاصی مخصوص این نوع از بیماری نیست و این بیماری می‌تواند در همه جای بدن ظاهرشود، اما معمولا پسوریازیس پلاکی در آرنج، زانو و پوست سر خود را نشان می‌دهد. پلاک‌ها می‌توانند خشک و خارشدار باشند. در مراحل پیشرفته و شدید بیماری، پوست دور مفاصل ممکن است، تکه شده و خونریزی نماید.
  • پسوریازیس پوست سر (Scalp psoriasis):این نوع پسوریازیس می‌تواند تنها در بخشی از پوست سر و یا همه نواحی پوست سر خود را نشان‌دهد.  دربعضی از افراد مبتلا به پسوریازیس پوست سر، ناحیه شدیدا خارش دارد. در موارد پیشرفته بیماری می‌تواند باعث ریزش موی موقتی شود، که با درمان بیماری ریزش مو هم بهبود می‌یابد.
  • پسوریازیس ناخونی (Nail psoriasis):تقریبا نصف افراد مبتلا به پسوریازیس، بیماری بر ناخون‌هایشان تاثیر می‌گذارد. پسوریازیس می‌تواند باعث سوراخ شدن و یا غیرعادی شدن  ناخن‌های شما (رشد بیش از حد، رفتن رنگ ناخن و حتی جداشدن ناخن ازدست) بشود.
  • پسوریازیس قطره‌ای (Guttate psoriasis):این نوع از پسوریازیس باعث بوجود آمدن نقاطی کوچک شبیه قطره برروی، قفسه سینه، دستها، پا و پوست سر می‌شود. معمولا پسوریازیس قطره‌ای بعد از چند قزره از بین می‌رود، هرچند که در بعضی از افراد بیماری پیشرفت کرده و به پسوریازیس پلاکی تبدیل می‌شود. این نوع از پسوریازیس بعضی اوقات بعد از عفونت گلو در کودکان و نوجوانان بوجود می‌آید.
  • پسوریازیس معکوس (Inverse psoriasis):عموما این بیماری زیربغل، کشاله ران، زیر پستان و دور نواحی جنسی رخ می‌دهد. پسوریازیس معکوس باعث بوجود آمدن، تکه‌های نرم و قرمز و پوست ملتهب در آن ناحیه می‌شود. این نوع بیماری در افراد چاق شایع تر است و با عرق کردن و یا مالیدنش بدتر می‌شود.

دلایل ابتلا به پسوریازیس

دلیل اصلی ابتلا به پسوریازیس هنوز معلوم نیست، اما عواملی که در ادامه بیان می‌شوند، معمولا بیشترین تاثیر را در ابتلا به بیماری پسوریازیس داشته‌اند، این عوامل شامل:

  • سابقه خانوادگی و ژنتیک
  • عفونت از جمله عفونت گلو یا برفک دهان
  • صدمه به پوست، ازجمله بریدن ست و یا نیش حشرات
  • استرس
  • هوای سرد
  • سیگارکشیدن
  • مصرف زیاد الکل
  • داروهایی خاص از جمله داروهای درمان بیماری دوقطبی، فشارخون بالا، داروهای ضدمالاریا و…
  • چاقی

درمان بیماری پسوریازیس با روشهای طبیعی

هرچند درمانهای خانگی نمی‌توانند بیماری را شفا دهند و از بین ببرند، اما می‌توانند به بهتر شدن آن کمک کنند. این موارد شامل:

  • حمام کردن روزانه.اینکار می‌تواند به برداشتن نقاط و تکه‌های خشک می‌شود و پوست ملتهب را آرام می‌کند. سعی کنید ۱۵ دقیقه در وان بمانید و همچنین از آب داغ و صابون‌های خشک استفاده نکنید. آب ولرم و صابون‌های معمولی که چربی و روغن هم در خود دارند مناسب است. اضافه کردن روغن حمام، نمک فرنگی اصل یا نمک دریای مرده هم می‌تواند، به درمان کمک کند.
  • استفاده از مرطوب کننده.پس از حمام پوست خود را با مالیدن مرطوب کننده مبتنی برپماد برروی آن مرطوب نمایید. همچنین در روزهای سرد و خشک میبایست چندین بار در روز پوست خود را مرطوب نمایید.
  • قراردادن پوست در برابر مقدار کمی آفتاب.دقت کنید که آفتاب زیاد می‌تواند برای بدن مضر باشد و بیماری را نیز بدتر کند. همچنین در هنگام آفتاب گرفتن از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید.
  • پوشاندن نواحی تحت تاثیر در هنگام خواب.
  • دوری از مصرف الکل.
  • رژیم غذایی سالم.

پسوریازیس (به فرانسوی: Psoriasis)، صدفک[۱] یا داءالصدف بیماری پوستی مزمن خودایمنی است. این بیماری هنگامی رخ می‌دهد که دستگاه ایمنی بدن سیگنال‌های اشتباهی می‌فرستد. این سیگنال‌ها باعث افزایش سرعت چرخهٔ رشد سلول‌های پوست می‌شود؛ یعنی افزایش بیش از حد سلول‌های پوستی از میزان ریختن آن‌ها. پسوریازیس واگیردار نیست.[۲]

پنج نوع اصلی پسوریازیس، پلاکی، خالدار، معکوس، پوسچولار و اریترودرمیک می‌باشد. شایع‌ترین آن پسوریازیس پلاک مانند است که با ناحیه‌هایی قرمز رنگ با پوششی نقره‌ای و سفید از سلول‌های مردهٔ پوست مشخص می‌شود. پسوریازیس در هر نقطه‌ای از بدن مانند زانو، آرنج، پوست سر و کف دست و پا می‌تواند مشاهده شود و با سایر شرایط جسمی جدی مانند دیابت، بیماری‌های قلبی و افسردگی در ارتباط است. حدود ۳۰ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می‌شوند.[۲]

باور بر این است که پسوریازیس یک بیماری ژنتیکی است[۳] و محرک‌های آن استرس، صدمه به پوست، برخی داروها و عفونت می‌باشد.[۴] پسوریازیس اغلب در سنین جوانی شروع می‌شود، اما می‌تواند در هر سنی از دوران نوزادی تا سنین کهولت شروع شود. زنان و مردان تقریباً به یک نسبت به این بیماری مبتلا می‌شوند.[۵]

در حال حاضر این بیماری درمان قطعی ندارد، اما داروهای بسیاری وجود دارند که با استفاده از آنها، پسوریازیس کنترل می‌شود.[۵] انواع روش‌های کنترل پسوریازیس عبارتند از: درمان‌های موضعی، نور درمانی، داروهای سیستمیک، بیولوژیک و طب مکمل و جایگزین.[۶] پسوریازیس اگر چه آزار دهنده است ولی در صورت درمان مناسب و رعایت دستورهای پزشکی، می‌توان با آن کنار آمد و بیماری را کنترل کرد.[۷] حدود ۲٪[۵] و بیش از ۱۲۵ میلیون نفر در سراسر جهان پسوریازیس دارند و ۲۹ اکتبر (۷ آبان) روز جهانی پسوریازیس می‌باشد.

محتویات

 

بیماری‌زایی

پسوریازیس یک بیماری مرتبط با دستگاه ایمنی بدن است. در طی این بیماری دستگاه ایمنی با ارسال سیگنال‌های معیوب موجب تسریع رشد سلول‌های پوست می‌شود. در واقع در حالت عادی سلول‌های پوست بطور دائم از لایه‌های زیرین به طرف سطح حرکت کرده، در آنجا هسته‌های خود را از دست داده و بصورت پوسته‌های مرده از بدن دفع می‌شوند. این روند بطور معمول حدود یک ماه به طول می‌انجامد، اما در جریان پسوریازیس، چرخهٔ حیات سلول‌های پوست بر اثر همان اشکالات دستگاه ایمنی، سرعت یافته، در نتیجه چندین لایه سلول مرده در سطح پوست تجمع پیدا می‌کنند که همان پوسته‌های پسوریازیس را تشکیل می‌دهند.[۵]

علائم

علائم پسوریازیس می‌تواند بین افراد مختلف، متفاوت باشد و شامل یک یا چند از نشانه‌های زیر شود:

  • تکه‌های قرمز روی پوست که با فلس‌های نقره‌ای پوشیده شده است.
  • نقاط کوچک پوسته پوسته شده (معمولا در کودکان دیده می‌شود).
  • پوست خشک و ترک خورده که ممکن است خونریزی هم بکند.
  • خارش و سوزش در نقاطی از پوست.
  • ناخن ضخیم، سوراخ شده یا برآمده.
  • مفاصل متورم و سفت شده (آرتریت پسوریاتیک).[۹]

تشخیص

پسوریازیس اغلب با معاینه بالینی تشخیص داده می‌شود و هیچ تست خونی برای تشخیص آن وجود ندارد، هر چند گاهی اوقات انجام برخی آزمایش‌ها برای یافتن علل شعله‌ور کنندهٔ آن ضروری است. در هر حال در موارد مشکوک، می‌توان از بیوپسی پوست استفاده کرد. در این روش پزشک با بریدن تکهٔ کوچکی از پوست و بررسی آن زیر میکروسکوپ، بیماری را تشخیص می‌دهد.[۵] پسوریازیس ممکن است با درماتیت (اگزما) اشتباه گرفته شود.

انواع پسوریازیس

پنج نوع پسوریازیس وجود دارد. یادگیری بیشتر در مورد نوع پسوریازیس خود کمک خواهد کرد که بهترین درمان برای شما تعیین شود.

پسوریازیس پلاکی

پلاک پسوریازیس، یک مرکز نقره‌ای احاطه شده توسط یک مرز قرمز می‌باشد.

بازوی فردی که با پسوریازیس پلاکی پوشش داده شده است.

پسوریازیس پلاکی (Plaque Psoriasis) (پسوریازیس والگاریس) رایج‌ترین شکل از بیماری است و به صورت تکه‌های برآمده و قرمز پوشش داده شده با یک لایهٔ سفید نقره‌ای از سلول‌های پوست مرده به نظر می‌رسد. این تکه یا پلاک اغلب در پوست سر، زانو، آرنج و کمر ظاهر می‌شود. آنها اغلب خارش‌دار و دردناک هستند، و می‌توانند خونریزی کنند.

خالدار

نوشتار اصلی: پسوریازیس خالدار

پسوریازیس خالدار (Guttate) یا قطره‌ای یک نوع از پسوریازیس است که به صورت ضایعات نقطه مانند کوچک به نظر می‌رسد. پسوریازیس خالدار اغلب در دوران کودکی یا جوانی شروع می‌شود، و می‌تواند توسط یک عفونت استرپتوکوکی باعث شده باشد. این نوع شایع‌ترین پسوریازیس، پس از پسوریازیس پلاکی است. حدود ۱۰ درصد از افرادی که به پسوریازیس مبتلا می‌شوند، پسوریازیس خالدار دارند.

معکوس

پسوریازیس معکوس (Inverse) یا فلکسورال به صورت ضایعات قرمز در روی بدن مانند پشت زانو، زیر بغل یا در کشاله ران است. ممکن است صاف و براق به نظر برسد. بسیاری از مردم از نوع دیگری از پسوریازیس در جای دیگر در بدن در همان زمان مبتلا هستند.

پوسچولار

نوشتار اصلی: پسوریازیس پوسچولار منتشر

پسوریازیس پوسچولار (Pustular) یا چرک‌دانه‌ای که با جوشهای چرکی سفید (تاول چرک غیر عفونی) احاطه شده توسط پوست قرمز به نظر می‌رسد. چرک متشکل از سلول‌های سفید خوناست. این یک عفونت نیست، و مسری نمی‌باشد.

اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک (Erythrodermic) به صورت خاص شکل التهابی پسوریازیس است که اغلب بر بیشتر سطح بدن تأثیر می‌گذارد. این ممکن است که در ارتباط با پسوریازیس پوسچولر von Zumbusch رخ می‌دهد. این یک نوع نادر از پسوریازیس است و یک بار یا بیشتر در طول عمر ۳ درصد از افرادی که پسوریازیس دارند رخ می‌دهد. به طور کلی در افرادی که پلاک پسوریازیس ناپایدار به نظر می‌رسد. این به این معنی است که ضایعات به وضوح تعریف نشده است. گستردگی، قرمزی آتشین و لایه برداری از پوست مشخصهٔ این فرم از پسوریازیس است. خارش شدید و درد اغلب با آن همراه است.

افراد با شعله‌ور شدن پسوریازیس اریترودرمیک باید فوراً به دکتر مراجعه کنند، این شکل از پسوریازیس می‌تواند تهدید کنندهٔ زندگی باشد.[۲]

مکان‌های پسوریازیس

پسوریازیس می‌تواند در هر نقطه‌ای از بدن مانند بر روی پلک، گوش، دهان و لب‌ها، چین‌های پوست، دست و پا، و ناخن خود را نشان دهد. پوست در هر یک از این سایت‌ها متفاوت است و نیاز به درمان‌های مختلف دارد.

نور درمانی یا درمان‌های موضعی اغلب زمانی که پسوریازیس به یک بخش خاص از بدن محدود است استفاده می‌شود. با این حال، پزشکان ممکن است داروهای خوراکی یا تزریقی را تجویز کنند اگر پسوریازیس تا حد زیادی کیفیت زندگی یک شخص را تحت تأثیر قرار داده باشد. درمان‌های مؤثر در دسترس هستند، بدون توجه به جایی که خود پسوریازیس قرار گرفته است.[۲]

پوست سر

حداقل نیمی از تمام افرادی که به پسوریازیس مبتلا هستند آن را بر روی پوست سر خود دارند.

پسوریازیس پوست سر می‌تواند بسیار ملایم، خفیف، با پوسته پوسته شدن کم باشد. همچنین می‌تواند بسیار شدید با ضخامت و پوست سر پوشیده شده از پلاک باشد. پسوریازیس می‌تواند فراتر از خط مو بر روی پیشانی، پشت گردن و اطراف گوش‌ها گسترش یابد.

سایر اختلالات پوستی مانند درماتیت سبوره‌ای، ممکن است مشابه پسوریازیس پوست سر باشد. با این حال، پسوریازیس پوست سر، پودری با برق نقره‌ای به نظر می‌رسد، در حالی که درماتیت سبوره‌ای زرد و چرب به نظر می‌رسد.

درمان پسوریازیس پوست سر بستگی به شدت بیماری، بلندی موها و طرز زندگی بیمار دارد. طیف گسترده‌ای از شامپوها، روغن‌ها مانند روغن بادام، محلول‌ها و اسپری‌ها برای این منظور تهیه شده است که اکثراً محتویکورتون یا قطران هستند. بیمار باید از شستشوی زیاد سر با شامپو و خراشیدن پوست سر خودداری کند.[۷]

در پسوریازیس پوست سر کوتاه کردن یا تراشیدن مو باعث تأثیر بیشتر درمان‌های موضعی و نور درمانی می‌شود.

صورت

پسوریازیس صورت اغلب بر ابرو، پوست بین بینی و لب بالا، پیشانی بالا و خط مو تأثیر می‌گذارد. با پسوریازیس در صورت و اطراف آن باید به دقت برخورد شود چون پوست در اینجا حساس است.[۲]

در پسوریازیس صورت استفاده گاه به گاه استروئیدهای موضعی خفیف، که کورتیکواستروئیدها نیز نامیده می‌شود، ممکن است مؤثر باشد. درمان‌های دیگر شامل کلسیپوتریول، تازاروتین، محصولات کراتولیتیک (جدا کننده‌های پوسته) و نور ماوراء بنفش هستند. کلسیپوتریول و تازاروتین می‌تواند تحریک کننده باشد، بنابراین شما باید با دکتر خود برای پیدا کردن راهی برای رفع این نگرانی صحبت کنید.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) دو داروی تاکرولیموس و پیمکرولیموس را برای درمان اگزما تأیید کرده است که بسیاری از متخصصین پوست دریافته‌اند که برای درمان پسوریازیس در چهره یا دیگر مناطق حساس به خوبی کار می‌کند.[۱۱]

دست و پا

پسوریازیس کف دست

شعله‌ور شدن ناگهانی پسوریازیس در دست‌ها و پاها به سرعت و با دقت باید درمان شود. در برخی از موارد، ترک خوردگی، تاول و تورم همراه با عود آن وجود دارد.[۲]

ناخن

تغییرات ناخن در تا ۵۰ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس و حداقل ۸۰ درصد از افراد مبتلا به ورم مفاصل پسوریاتیک رخ می‌دهد.[۲] پسوریازیس می‌تواند باعث سوراخ شدن یا غیرعادی شدن ناخن‌ها (رشد بیش از حد، رفتن رنگ ناخن و حتی اونیکولیز یعنی جدا شدن ناخن از بستر) بشود.[۹] اصولاً درمان پسوریازیس ناخن مشکل است.[۷]

پسوریازیس تناسلی

رایج‌ترین نوع پسوریازیس در منطقهٔ تناسلی پسوریازیس معکوس است، اما انواع دیگر پسوریازیس می‌تواند بر روی اندام تناسلی به خصوص در مردان ظاهر شود. پسوریازیس تناسلی نیاز به درمان دقیق و مراقبت دارد.[۲]

پوست‌های چین‌دار

پسوریازیس معکوس می‌تواند در پوست‌های چیندار مانند زیر بغل و زیر سینه رخ دهد. این شکل از پسوریازیس اغلب با مالش و عرق کردن تحریک می‌شود.[۲]

در حالی که دانشمندان هنوز نمی‌دانند که دقیقاً چه چیزی باعث پسوریازیس است، ما می‌دانیم که دستگاه ایمنی و ژنتیک نقش عمده‌ای در توسعه آن دارند.[۲]

دانشمندان معتقدند که دست کم ۱۰ درصد از جمعیت عمومی یک یا بیشتر، از ژن‌هایی که باعث ایجاد یک زمینه به پسوریازیس می‌شود را به ارث می‌برند. با این حال، تنها ۲ الی ۳ درصد از جمعیت دارای این بیماری است. محققان بر این باورند که یک فرد برای ابتلا به پسوریازیس، باید ترکیبی از ژن‌هایی که باعث پسوریازیس می‌شود را داشته و در برابر عوامل خارجی خاص شناخته شده به عنوان «محرک» قرار گرفته باشد.[۴]

دستگاه ایمنی

پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است. شرایط خود ایمنی در نتیجه حمله بدن به خودش است. در مورد پسوریازیس، سلول‌های سفید خون شناخته شده به عنوان سلول‌های T به اشتباه به سلول‌های پوست حمله می‌کنند.

در یک بدن معمولی، سلول‌های سفید خون مستقر برای حمله و از بین بردن باکتری‌های مهاجم و مبارزه با عفونت هستند. این حمله اشتباه باعث می‌شود که روند تولید سلول‌های پوست بیش از حد شود. تولید سلول پوست با سرعت بالا باعث می‌شود سلول‌های جدید پوست با سرعت بیش از حد توسعه یابند. آنها در سطح پوست تحت فشار قرار می‌گیرند، جایی که آنها شمع‌ور می‌شوند.

این نتایج در پلاک‌هایی هستند که رایج‌ترین همراه پسوریازیس است. حمله به سلول‌های پوست باعث قرمزی، و توسعه نواحی ملتهب پوست می‌شود.[۱۲]

ژنتیک

باور بر این است که پسوریازیس یک بیماری ژنتیکی است، هر چند محققان دقیقاً نمی‌دانند که چگونه پسوریازیس از یک نسل به نسل دیگر منتقل می‌شود. الگوی وراثت احتمالاً شامل چندین ژن یا ترکیبی از بسیاری از ژن‌ها است.

در حدود یک سوم از افراد مبتلا به پسوریازیس گزارش سابقهٔ خانوادگی این بیماری را داشته‌اند. اگر یکی از والدین پسوریازیس داشته باشد، کودک به احتمال ۲۵ درصد به پسوریازیس مبتلا می‌شود. اگر هر دو پدر و مادر پسوریازیس داشته باشند، یک کودک به احتمال حدود ۶۵ درصد به این بیماری مبتلا می‌شود.

مطالعات از دوقلوهای همسان مبتلا به پسوریازیس نشان می‌دهد که پسوریازیس حداقل تا حدی ژنتیکی است. اما این مطالعات نیز تقویت پیچیدگی پسوریازیس را به همراه داشته است. در حدود یک سوم از دوقلوهای همسان که در آنها پسوریازیس وجود داشته است، تنها یکی از دوقلوها بیماری را داشته و این نشان می‌دهد که عوامل زیست‌محیطی یا محرک در ابتلا به پسوریازیس نقش بازی می‌کنند. این نظریه وجود دارد که پسوریازیس از ترکیبی از ژن‌ها و نیروهای خارجی باعث می‌شود. هنگامی که ژن‌های مسئول برای پسوریازیس کشف شوند، الگوی وراثت ممکن است بهتر درک شود.[۳]

کار با نمونه‌های DNA از یک خانوادهٔ بزرگ شامل بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس، یک جهش ژنی به نام CARD14 را شناسایی کرده است که منجر به پسوریازیس پلاکی می‌شود.[۴]

محرک‌ها

محرک پسوریازیس جهانی نیست. چه بسا ممکن است آنچه باعث پسوریازیس یک نفر می‌شود، بر دیگری تأثیر نمی‌گذارد. محرک‌های ایجاد پسوریازیس عبارتند از: استرس، صدمه به پوست، برخی داروها و عفونت.

استرس

استرس می‌تواند باعث شروع پسوریازیس برای اولین بار یا تشدید پسوریازیس موجود شود. آرامش و کاهش استرس ممکن است به پیشگیری از استرس حاصل از تأثیر پسوریازیس کمک کند.

صدمه به پوست

پسوریازیس می‌تواند در مناطقی از پوست که آسیب دیده یا دچار آسیب‌های روانی شده‌اند به نظر برسد. این پدیدهٔ کوبنر نامیده می‌شود. واکسیناسیون، آفتاب سوختگی و خش همه می‌توانند موجب راه‌اندازی پاسخ کوبنر شوند. پاسخ کوبنر می‌تواند درمان شود اگر به موقع عمل کنید.

داروها

برخی داروها با تحریک پسوریازیس در ارتباط هستند، از جمله:

لیتیم: مورد استفاده برای درمان افسردگی، جنون و سایر اختلالات روانی می‌باشد. لیتیوم باعث تشدید پسوریازیس در حدود نیمی از افراد مبتلا به پسوریازیس که آن را مصرف می‌کنند می‌شود.

داروهای ضد مالاریا: Plaquenil، کیناکرین، کلروکین و هیدروکسی کلروکین ممکن است باعث شعله‌ور شدن پسوریازیس شوند، معمولاً ۲ تا ۳ هفته پس از مصرف دارو پسوریازیس گرفته شده است. هیدروکسی کلروکینکمترین میزان بروز عوارض جانبی را دارد.

پروپرانولول: این درمان فشار خون بالا باعث بدتر شدن پسوریازیس در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به پسوریازیس که آن را استفاده کرده‌اند شده است. معلوم نیست که تمام داروهای فشار خون بالا (مسدود کنندهٔ بتا) باعث بدتر شدن پسوریازیس شوند، اما ممکن است که بالقوه توان آنرا داشته باشند.

کویندین: این داروی قلب گزارش شده است که باعث بدتر شدن برخی از موارد پسوریازیس شده است.

ایندومتاسین: این یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی برای درمان آرتریت است. این دارو برخی از موارد پسوریازیس را بدتر کرده است. سایر ضد التهاب‌ها معمولاً می‌تواند جایگزین شود. اثرات منفی دارو معمولاً کم است هنگامی که آن را به درستی استفاده کرده باشید. در هر حال عوارض جانبی آن معمولاً با منافع آن در ورم مفاصل پسوریاتیک همراه است.

عفونت، میکروب‌ها و اچ‌آی‌وی[ویرایش]

هر چیزی که می‌تواند سیستم ایمنی بدن را تحت تأثیر قرار دهد به پسوریازیس تأثیر می‌گذارد. به طور خاص، عفونت استرپتوکوکی (گلو درد) با پسوریازیس خالدار همراه است. گلو درد اغلب با شروع اولین پسوریازیس خالدار در کودکان همراه است. شما ممکن است شعله‌ور شدن پسوریازیس بعد از یک گوش درد، برونشیت، التهاب لوزه‌ها یا عفونت‌های تنفسی را بیش از حد تجربه کنید.

این غیر معمول نیست برای اینکه کسی به یک شعله‌ور شدن پسوریازیس بدون علائم گلو درد دچار شود. صحبت با دکتر در مورد گرفتن تست گلو درد در صورت شعله‌ور شدن پسوریازیس لازم است.[۴]

پسوریازیس ممکن است با استعمار پوست یا روده توسط استافیلوکوکوس اورئوس، مالاسزیا، و کاندیدا آلبیکنس بدتر شود.

نرخ پسوریازیس در افراد HIV مثبت مانند افراد HIV منفی است، با این حال، پسوریازیس در افراد آلوده به اچ آی وی گرایش به شدت بیشتر دارد.[۱۳]

سایر محرک‌های محتمل

اگر چه از نظر علمی اثبات نشده، برخی از افراد مبتلا به پسوریازیس گمان می‌برند که آلرژی، رژیم غذایی و آب و هوا محرک پسوریازیس آنهاست.[۴]

مکانیزم

پسوریازیس با یک رشد غیرطبیعی بیش از حد و سریع مشخص لایهٔ اپیدرمی پوست همراه است. تولید غیرطبیعی سلول‌های پوستی (به خصوص در زمان ترمیم زخم) و بیش از حد بودن سلول‌های پوست دنباله‌ای از حوادث آسیب شناختی در پسوریازیس می‌باشد. در پسوریازیس سلول‌های پوست هر ۵–۳ روز به جای معمول ۳۰–۲۸ روز جایگزین می‌شوند. این تغییرات از بلوغ زودرس کراتینوسیت ناشی از آبشار التهابی در درم شامل سلول‌های دندریتیک، ماکروفاژها، و لنفوسیت‌های تی (سه زیرگروه از سلول‌های سفید خون) بوجود می‌آیند. این سلول‌های ایمنی از حرکت درم به اپیدرم و ترشح سیگنال‌های شیمیایی التهابی (سایتوکاین) مانند عامل نکروز توموری آلفا، اینترلوکین ۱β، اینترلوکین ۶ و اینترلوکین ۲۲ بوجود می‌آیند. این ترشح سیگنال‌های التهابی هستند که سلولهای کراتینوسیت را به تکثیر تحریک می‌کنند. این یک فرضیه است که پسوریازیس شامل نقص در سلول‌های T تنظیمی، و در سایتوکین نظارتی اینترلوکین ۱۰ می‌باشد.

جهش‌های ژن پروتئین‌های درگیر در توانایی پوست به عنوان یک مانع عمل در نشانگر حساسیت برای توسعه پسوریازیس شناخته شده است.

DNA یک محرک التهابی در بیماری پسوریازیس است و تحریک گیرنده‌های روی سلول‌های دندریتیک خاص، که به نوبهٔ خود تولید سایتوکین اینترفرون α می‌کند. در پاسخ به این پیامهای شیمیایی از سلولهای دندریتیک و سلول‌های T، همچنین سلولهای کراتینوسیت سیتوکین‌هایی را ترشح می‌کنند به عنوان اینترلوکین ۱، اینترلوکین ۶ و فاکتور نکروز توموری-α، که به سیگنال سلول‌های التهابی در پایین دست می‌رسند و تحریک التهاب اضافی می‌کنند.

سلول‌های دندریتیک پل دستگاه ایمنی ذاتی و دستگاه ایمنی تطبیقی بدن است. آنها در ضایعات پسوریازیس افزایش می‌یابند و موجب تکثیر سلول‌های T و سلول‌های نوع ۱ کمک کنندهٔ T (سلولهای Th1) می‌شوند. ایمونوتراپی هدفمند و همچنین پسورالن و فرابنفش (PUVA) درمانی می‌تواند تعداد سلول‌های دندریتیک را کاهش دهد و به نفع یک لنفوسیت تی کمک‌کننده در الگوی ترشح سیتوکین بیش از یک پروفایل سیتوکین سلول وابسته به Th1/Th17 عمل کند. سلول‌های T پسوریاتیک از درم به اپیدرم حرکت می‌کنند و اینترفرون γ و اینترلوکین ۱۷ ترشح می‌کنند. اینترلوکین ۲۳ به القاء تولید اینترلوکین ۱۷ و اینترلوکین ۲۲ شناخته شده است. آثار اینترلوکین ۲۲ در ترکیب با اینترلوکین ۱۷ برای وادار کراتینوسیت به ترشح سایتوکاین نوتروفیل-جذب عمل می‌کند.[۱۳]

ریخت‌شناسی

نوع پسوریازیس کد ICD-10
پسوریازیس ولگاریس L40.0
پسوریازیس پوسچولر منتشر L40.1
زنجیره اکردرمایتس L40.2
پوستولوزیس کف دست و پا L40.3
پسوریازیس خالدار L40.4
ورم مفاصل پسوریاتیک L40.50
اسپوندیلیت پسوریاتیک L40.53
پسوریازیس معکوس L40.8

پسوریازیس به عنوان یک اختلال پاپولواسکواموس طبقه‌بندی شده و معمولاً بیشتر به دسته‌های مختلف بر اساس ویژگی‌های بافت تقسیم می‌شود. انواع آن شامل پلاک، پوسچولر، خال‌خال، و پسوریازیس خمشی می‌باشد. هر فرم دارای یک کد ICD-10 اختصاص داده شده به آن است. پسوریازیس همچنین می‌تواند به انواع غیر پوسچولر و پوسچولر طبقه‌بندی شود.

پاتوژنز

یکی دیگر از طرح‌های طبقه‌بندی عوامل ژنتیکی و جمعیت شناختی را در نظر می‌گیرد. نوع ۱ دارای سابقهٔ خانوادگی مثبت، قبل از سن ۴۰ سالگی شروع می‌شود، و با وجود پادگن گلبول سفید انسانی، HLA-Cw6 همراه است. در مقابل، نوع ۲ سابقهٔ خانوادگی را نشان نمی‌دهد، قبل از سن ۴۰ سالگی شروع می‌شود و با HLA-Cw6 همراه نیست. نوع ۱ برای حدود ۷۵٪ از افراد مبتلا به پسوریازیس اتفاق می‌افتد.

طبقه‌بندی پسوریازیس به عنوان یک بیماری خود ایمنی بحث قابل توجهی را برانگیخته است. محققان توصیف متفاوت از پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک مطرح کرده‌اند. برخی از نویسندگان آنها را به عنوان بیماری‌های خود ایمنی طبقه‌بندی کرده‌اند در حالی که دیگران آنها را از بیماری‌های خود ایمنی متمایز و از آن به عنوان بیماری‌های التهابی با واسطه ایمنی یاد می‌کنند.

شدت

توزیع شدت

اتفاق نظری در مورد چگونگی طبقه‌بندی شدت پسوریازیس وجود دارد. پسوریازیس خفیف به عنوان یک درصد از سطح بدن (BSA≤۱۰) تعریف شده است، شاخص شدت منطقه پسوریازیس (PASI) نمرهٔ ≤ ۱۰، و شاخص کیفیت زندگی پوست (DLQI) نمرهٔ ≤ ۱۰. پسوریازیس متوسط تا شدید توسط همان گروه به عنوان (BSA>۱۰) یا نمرهٔ (PASI>۱۰) و نمرهٔ (DLQI>۱۰) تعریف شده است. DLQI یک ابزار با ۱۰ سؤال برای اندازه‌گیری تأثیر بیماری‌های مختلف پوستی در عملکرد روزانه است. محدودهٔ نمرهٔ DLQI از ۰ (حداقل اختلال) تا ۳۰ (حداکثر اختلال) و با هر پاسخ ۳–۰ نمره اختصاص داده می‌شود. نمرات بالاتر نشان دهندهٔ اختلال اجتماعی یا شغلی بیشتر است.

شاخص شدت منطقهٔ پسوریازیس (PASI) ابزاری است که به طور گسترده برای اندازه‌گیری پسوریازیس استفاده می‌شود. PASI ارزیابی شدت ضایعات و منطقهٔ تحت تأثیر و ترکیب این دو عامل به یک نمره تک از ۰ (بدون بیماری) تا ۷۲ (حداکثر بیماری) می‌باشد. با این وجود، PASI می‌تواند بیش از حد سنگین برای استفاده خارج از پژوهش باشد که به تلاش برای ساده کردن شاخص برای استفادهٔ بالینی منجر شده است.[۱۳]

درمان

نمودار شماتیک از درمان پسوریازیس

گزینه‌های درمانی برای پسوریازیس[۱۴]
درمان‌های موضعی (پماد، کرم، لوسیون،

ژل، یا کف اعمال شده به پوست)

ویتامین D3 آنالوگ
کورتیکواستروئیدها
به عنوان مثال، بتامتازون و هیدروکورتیزون
آنترالین/دیترانول
رتینوئیدهای موضعی
فتوتراپی (درمان با نور فرابنفش)
درمان‌های سیستمیک

(قرص یا تزریق/وریدی)

متوتروکسات
سیکلوسپورین
اسیترتین
داروهای بیولوژیک
مولکول‌های کوچک خوراکی

در حال حاضر این بیماری درمان قطعی ندارد، اما داروهای بسیاری وجود دارند که با استفاده از آنها، بیماری پسوریازیس کنترل می‌شود. با توجه به متفاوت بودن پسوریازیس در افراد مختلف، روش درمان در هر فرد بسته به سن، جنس، شغل، وسعت بیماری و بسیاری از عوامل دیگر متفاوت خواهد بود.[۵]

در درمان پسوریازیس مدیریت و کنترل بیماری اهمیت دارد. صحبت با دکتر برای پیدا کردن یک درمان برای کاهش یا حذف نشانه‌های پسوریازیس لازم است. یک درمان برای یک فرد مبتلا به پسوریازیس ممکن است برای دیگری کار نکند؛ بنابراین مهم است که گزینه‌های درمانی مختلف را بدانید و سعی در پیدا کردن روش مناسب برای درمان پسوریازیس خود داشته باشید.

انواع روش‌های درمانی عبارتند از: درمان‌های موضعی، نور درمانی، داروهای سیستمیک، بیولوژیک، درمان‌های جدید خوراکی و طب مکمل و جایگزین.[۶]

درمان‌های موضعی

درمان‌های موضعی با تماس به پوست استفاده می‌شوند و معمولاً اولین درمان است که امتحان می‌کنید، زمانی که با پسوریازیس تشخیص داده می‌شوید. درمان‌های موضعی را می‌توان بدون نسخه یا با نسخهٔ پزشک خریداری کرد.[۶]

کورتیکواستروئیدهای موضعی معمولاً شایعترین درمانی است که برای پسوریازیس استفاده شده، باعث کم شدن التهاب و تحریک پذیری پوست می‌شود. خیلی از اوقات پزشک ترکیبی از یک داروی از بین برندهٔ لایهٔ شاخی (کراتولیتیک) مانند اسید سالیسیلیک و استروئید موضعی را تجویز می‌کند. نکتهٔ مهم در مصرف کورتیکوستروئیدهای موضعی آن است که غالباً پس از مدتی، دیگر آن پاسخ مطلوب ابتدایی حاصل نمی‌شود، ضمن آنکه خطر نازک شدن پوست در اثر مصرف این داروها نیز وجود دارد؛ بنابراین انتخاب دقیق نوع استروئید موضعی و مصرف درست آن می‌تواند باعث کم شدن این اثرات ناخواسته شود.

علاوه بر کورتیکواستروئیدهای موضعی و داروهای کراتولیتیک داروهای قدیمی‌تری چون قطران زغال‌سنگ و دیترانول نیز از مدت‌ها قبل در درمان پسوریازیس بکار رفته و با اثرات قابل قبولی همراه بوده است. همچنین استفاده از ترکیبات موضعی ویتامین D3 (کلسیپوتریول وکلسیتریول) نیز در درمان این بیماری با نتایج خوبی همراه بوده است.[۵] تازاروتین نیز یک ویتامین مشتق شده، رتینوئید موضعی است که برای کم کردن رشد سلول‌های پوست استفاده می‌شود.[۱۵]

محصولات دیگر حاوی موادی مانند آلوئه ورا، جوجوبا، پیریتیون روی و کپسایسین وجود دارد، که برای مرطوب کردن، تسکین دادن، کاهش مقیاس یا تسکین خارش استفاده می‌شود.[۱۶]

نور درمانی

نور درمانی، شامل تاباندن نور ماوراء بنفش به پوست به صورت منظم و تحت نظارت پزشکی است. درمان در کلینیک پوست یا در خانه با دستگاه فتوتراپی انجام می‌شود.[۶]

بسیاری از اوقات هنگامی که صحبت از درمان با اشعه می‌شود، بیمار آن را با رادیو تراپی یا پرتو درمانی یکسان تصور می‌کند، در حالیکه غالباً منظور از درمان با اشعه در پسوریازیس در واقع درمان با طول موج‌های خاصی از نور می‌باشد. درواقع در این روش که از قدیمی‌ترین روش‌های درمانی در بیماری‌های جلدی می‌باشد، بیمار پس از مصرف دارویی به نام پسورالن (P)، که از عصارهٔ گیاهان خانوادهٔ هویج بدست می‌آید، در برابر اشعهٔ ماوراء بنفش (UVA) قرار می‌گیرد. از همین روست که به این روش درمانی، PUVA درمانی گفته می‌شود. هرچند PUVA درمانی نیز عاری از عارضه نمی‌باشد، اما در کل روش بسیار مؤثری در درمان پسوریازیس‌های وسیع و مقاوم بوده و معمولاً تا ماه‌ها تأثیر آن پایدار باقی می‌ماند. امروزه علاوه بر PUVA از طیف‌های اختصاصی‌تری از ماوراء بنفش همچون UVB نیز در درمان پسوریازیس استفاده می‌شود. این روش‌های درمانی غالباً در بخش‌های پوست بیمارستان‌ها، مراکز تخصصی پوست و گاهی نیز در مطب پزشکان یا با استفاده از نور خورشید انجام می‌شود.[۵]

داروهای سیستمیک

داروهای سیستمیک داروهای تجویزی است که به صورت خوراکی یا تزریقی می‌باشد و در سراسر بدن کار می‌کند. آنها معمولاً برای افراد با پسوریازیس و ورم مفاصل پسوریاتیک متوسط تا شدید استفاده می‌شوند.[۶]

معمولاً متوترکسات اولین دارویی است که برای این منظور بکار می‌رود. این داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی که در سال ۱۹۵۱ برای اولین بار در درمان پسوریازیس مصرف شد تکثیر سلول‌های پوست را کم کرده و غالباً بخوبی بیماری را کنترل می‌کند. متوترکسات می‌تواند هم بصورت خوراکی و هم تزریقی مصرف شود و غالباً پس از چند هفته اثر آن ظاهر می‌شود.

همچنین مشتقات ویتامین آ که به رتینوئیدها معروف هستند مانند اسیترتین (نئوتیگازون) با کاستن تکثیر سلول‌های پوست، باعث بهبودی پسوریازیس می‌شوند. از داروهای دیگر می‌توان به سیکلوسپورین یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی که اولین بار برای کمک به جلوگیری از رد پیوند در بیماران پیوند عضو مورد استفاده قرار گرفت[۵] و داروهای تأیید نشده برای درمان پسوریازیس مانند هیدروکسی اوره، ایزوترتینوین، مایکوفنولات موفتیل،سولفاسالازین و تیوگوانین اشاره کرد.[۱۷] طبیعی است که تمام این داروها با نظر پزشک تجویز شده و برای اطمینان از بی‌عارضه بودن آنها، انجام آزمایش‌های پایه و دوره‌ای ضروری است.

در هر حال، آنچه در مورد داروهای سیستمیک در پسوریازیس بسیار اهمیت دارد، این است که بجز موارد استثنایی، نباید از کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا تزریقی در این بیماری استفاده شود. مصرف این داروها، اگرچه ممکن است باعث بهبودی ظاهری اولیه شوند، ولی متعاقباً علاوه بر اثرات سوء متعددی که دارند، باعث شعله‌ور شدن بیماری یا تبدیل شدن آن به اشکال خطیرتر را دارند.

نکتهٔ دیگری که بسیار اهمیت دارد، این است که هنگامی که یک خانم مبتلا به پسوریازیس در سنین باروری تحت درمان با داروهای سیستمیک قرار می‌گیرد، باید بدقت از نظر پیشگیری از بارداری توجیه شود. در مورد برخی از این داروها حتی تا ماه‌ها پس از قطع دارو نیز بارداری می‌تواند خطراتی برای جنین در پی داشته باشد.[۵]

داروهای بیولوژیک

داروهای بیولوژیک معمولاً برای پسوریازیس و ورم مفاصل پسوریاتیک متوسط تا شدید که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد تجویز می‌شوند. آنها توسط تزریق یا داخل وریدی (IV) وارد بدن می‌شوند.[۶]

با شناخت بهتری که از چگونگی ایجاد شدن بیماری پسوریازیس طی سال‌های اخیر حاصل شده است و با عنایت به این نکته که دستگاه ایمنی نقش مهمی در ایجاد شدن بیماری دارد، طی چند سال گذشته طیف جدیدی از داروها غالباً به روش زیست‌فناوری (بیوتکنولوژی) ساخته شده‌اند که قادرند با تصحیح اختلالات حاصل شده از پسوریازیس، بیماری را بهبود بخشند. این داروها که غالباً به داروهای «بیولوژیک» معروفند، گاهی اوقات با نتایج بسیار درخشانی همراه هستند اما نکتهٔ مهم در مورد آنها قیمت بسیار بالای آنهاست و از این رو فعلاً فقط در موارد بسیار شدید بیماری مصرف می‌شوند.[۵]

مسدودکنندهٔ عامل نکروز توموری آلفا (TNF آلفا)

Enbrel (اتانرسپت)، Humira (آدالیمومب) و Remicade (اینفیلیکسیماب)[۱۸] داروهایی است که مسدود کنندهٔ TNF-آلفا می‌باشد. TNF-آلفا سایتوکاین یا یک پروتئین است، که بدن را وادار به ایجاد التهاب می‌کند. در عارضهٔ پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک، تولید بیش از حد TNF آلفا در پوست یا مفاصل وجود دارد، که منجر به رشد سریع سلول‌ها و آسیب پوست یا بافت‌های مشترک می‌شود. مسدود کردن تولید TNF-آلفا به توقف چرخه‌های التهابی بیماری پسوریازیس کمک می‌کند.

تصاویر یک بیمار مبتلا به پسوریازیس (و ورم مفاصل پسوریاتیک) در ابتدا و ۸ هفته پس از شروع درمان با اینفیلیکسیماب.

اینترلوکین ۱۲/۲۳

Stelara (اوستکناماب) آثار انتخابی پروتئین، یا سایتوکاین، اینترلوکین ۱۲ (IL-12) و اینترلوکین ۲۳ (IL-23) را هدف قرار می‌دهد. اینترلوکین‌های-۱۲/۲۳ با التهاب پسوریازیس مرتبط است.

اینترلوکین ۱۷

Cosentyx (سکییوکروماب) و Taltz (ایکسیکیزوماب)[۱۹]

داروهای بیوژنریک

بیوژنریک یا بیوسیمیلار به داروهایی گفته می‌شود که کاملاً مشابه با داروهای بیولوژیک تولید شده توسط سازنده اولیه که برای اولین بار روش تولید آنرا ابداع کرده است، می‌باشد.

Altebrel (اتانرسپت)[۲۰] و CinnoRA (آدالیمومب)[۲۱] داروهای بیوژنریک تولید شده توسط ایران هستند. Erelzi (اتانرسپت)، Amjevita (آدالیمومب) و Inflectra (اینفیلیکسیماب) دیگر داروهای بیوژنریک می‌باشند.[۲۲]

از بیولوژیک‌ها استفاده نکنید اگر:

  • دستگاه ایمنیشما به طور قابل توجهی به خطر بیافتد؛
  • شما دارای یک عفونتفعال هستید.

عوارض جانبی شایع برای بیولوژیک‌ها عبارتند از:

  • عفونت‌های تنفسی
  • علائم آنفولانزامانند
  • واکنش در محل تزریق

این عوارض جانبی معمولاً خفیف هستند و در اکثر موارد سبب جلوگیری از مصرف داروی افراد نمی‌شوند.

عوارض جانبی نادر برای بیولوژیک‌ها عبارتند از:

  • اختلالات جدی دستگاه عصبی، مانند مولتیپل اسکلروزیس، تشنج، یا التهاب اعصاب چشم؛
  • اختلالات خونی؛
  • انواع خاصی از سرطان.[۱۹]

درمان‌های جدید خوراکی

درمان‌های جدید خوراکی با مهار مولکول خاص در ارتباط با التهاب، بهبود نشانه‌های بیماری پسوریازیس را به همراه دارد. برخلاف بیولوژیک‌ها، که از منابع زنده به دست آمده و باید از طریق تزریق یا انفوزیون تجویز شود، این درمان را می‌توان به طور مؤثر به عنوان قرص‌های خوراکی تحویل داد.[۶]

فسفودی‌استراز ۴

جدیدترین درمان خوراکی برای پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک، Otezla (اپرمیلاست) است. Otezla ورم مفاصل پسوریاتیک را با تنظیم التهاب در داخل سلول بهبود می‌بخشد. این از یک آنزیم شناخته شده به عنوانفسفودی‌استراز ۴، یا PDE4 جلوگیری می‌کند. PDE4 کنترل بسیاری از التهاب در سلول‌ها، که می‌تواند بر سطح التهاب در بیماری پسوریازیس تأثیر بگذارد را بر عهده دارد.[۲۳]

پزشکی مکمل و جایگزین

پزشکی مکمل و جایگزین (CAM) گروهی متنوع از مراقبت‌های پزشکی و سیستم سلامت، شیوه‌ها و محصولات است که در حال حاضر به نظر نمی‌رسد که بخشی متعارف از طب غربی باشد.[۶]

درمان‌های مکمل و جایگزین عبارتند از: رژیم غذایی و تغذیه، درمان گیاهی، ذهن/بدن درمان، ورزش، یوگا و تای چی.[۲۴]

رژیم غذایی

رژیم غذایی خاصی برای فرد مبتلا به پسوریازیس لازم نیست،[۵] هرچند مطالعات کنترل نشده نشان داده‌اند که افراد مبتلا به پسوریازیس یا آرتریت پسوریاتیک ممکن است از یک رژیم غذایی با مکمل روغن ماهی غنی ازایکوزاپنتانوییک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA) بهره‌مند شوند. توصیه‌های رژیم غذایی شامل مصرف ماهی آب سرد (ترجیحا ماهی وحشی، نه پرورشی) مانند ماهی قزل آلا، ماهی سالمون، شاه ماهی، و ماهی خال مخالی، روغن زیتون زیاد، حبوبات، سبزیجات، میوه‌ها و غلات سبوس دار؛ و جلوگیری از مصرف الکل، دخانیات، گوشت قرمز و محصولات لبنی است. اثر مصرف کافئین (از جمله قهوه، چای سیاه و شکلات تیره)، نامشخص است.

نرخ بالاتری از بیماری سلیاک در میان افراد مبتلا به پسوریازیس وجود دارد. شدت بیماری به طور کلی در افراد مبتلا به بیماری سلیاک و کسانی با آنتی‌بادی‌های ضد گلیادین پس از اتخاذ یک رژیم غذایی فاقد گلوتن کاهش می‌یابد.[۱۳]

کاهش وزن، داشتن قلبی سالم، استفاده از مواد غذایی ضد التهابی و فاقد گلوتن و مصرف ویتامین‌ها می‌توانند در بهبود پسوریازیس مؤثر باشند.[۲۵]

مدیریت خارش

خارش پسوریازیس ممکن است تأثیر بیشتری در کیفیت زندگی از اثر قابل مشاهده‌ای از این بیماری را داشته باشد. با این حال، درمان پسوریازیس نیز می‌تواند به شدت این نشانه‌ها و توانایی خود برای مقابله با پسوریازیس را روز به روز بهبود بخشد.

درمان خانگی

راه‌های کمک به خارش و تسکین درد در افراد مبتلا به پسوریازیس عبارتند از:

  • پوست را آغشته نگه دارید. این اولین گام در کنترل خارش است به دلیل آن که قرمزی و خارش را کاهش می‌دهد و کمک می‌کند تا پوست التیام بخشد. متخصصین پوست توصیه به استفاده از کرم و پماد غلیظ برای نگهداشتن آب در پوست می‌کنند. حتی روغن پخت و پز نیز می‌تواند جایگزین مقرون به صرفه برای مرطوب کنندهٔ تجاری باشد.
  • به حداقل رساندن مقیاس پوسته پوسته‌ها. استفاده از محصول نرم‌کننده (کراتولیتیک) برای کاهش پوست اضافی و جلوگیری از پلاک پسوریازیس از ترک خوردگی و پوسته پوسته شدن.
  • دوش آب سرد و کمپرس سرد نیز می‌تواند خارش را تسکین دهد. از حمام کردن در آب بسیار گرم خودداری کنید و سعی کنید به محدود کردن دوش گرفتن به ۱۰ دقیقه یا کمتر. آب گرم می‌تواند باعث تحریکات پوستی شود و خشکی را تشدید کند. استفاده از لوسیون پس از شستشو برای نگهداشتن رطوبت توصیه می‌شود. قرار دادن لوسیون خنک‌کننده در یخچال و فریزر قبل از استفاده می‌تواند کمک به افزایش تسکین خارش کند.

درمان نیاز به نسخهٔ پزشک[ویرایش]

دیگر درمان‌های خارش پسوریازیس شامل آنتی هیستامین‌ها (لوراتادین، هیدروکسی‌زین یا ستیریزین)، نور درمانی، استروئیدها، کپسایسین، بی‌حس کنندهٔ موضعی مانند Pramoxine و داروهایی که کمک به آرام کردن پاسخ ایمنی بیش از حد فعال که باعث ضایعات پسوریازیس می‌شود و داروهای ضد افسردگی و آسپرین می‌تواند کمک کننده باشد. داروهای Yosipovitch معمولاً بیشتر جهت درمان دردهای عصبی مانند گاباپنتین و برخی داروهای ضد افسردگی به نام نورآدرنرژیک و سروتونرژیک خاص (NaSSA) برای از بین بردن خارش پسوریازیس استفاده می‌شود. درمان‌های موضعی برای پسوریازیس می‌تواند به کاهش درد و خارش کمک کند.

پوست سر

پسوریازیس پوست سر می‌تواند به ویژه خارش‌دار و ناراحت‌کننده باشد. درمان معمولاً شامل پماد موضعی و شامپوهای خاص است.[۲۶]

شرایط مرتبط

افراد مبتلا به پسوریازیس در معرض افزایش خطر ابتلا به دیگر شرایط مزمن و جدی به عنوان «بیماری‌های همراه» هستند. تخمین زده می‌شود که تا ۳۰ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به ورم مفاصل پسوریاتیک مبتلا می‌شوند. افراد مبتلا به بیماری پسوریازیس همچنین در معرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، افسردگی و بیماری‌های دیگر می‌باشند.[۲۷] البته این بدین معنا نیست که شما حتماً به این بیماری‌ها مبتلا می‌شوید.

آرتریت پسوریاتیک

نوشتار اصلی: آرتریت پسوریاتیک

آرتریت یا ورم‌مفاصل پسوریاتیک باعث درد، سفتی و تورم در داخل و اطراف مفاصل می‌شود.[۲۸] حدود ۱۱ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس همچنین با آرتریت پسوریاتیک تشخیص داده شده‌اند. با این حال، در حدود ۳۰ درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس در نهایت آرتریت پسوریاتیک توسعه می‌یابد. آرتریت پسوریاتیک اغلب ممکن است تشخیص داده نشود، به ویژه در اشکال خفیف تر آن. با این حال، این مهم است که برای درمان آرتریت پسوریاتیک در اوایل برای کمک به جلوگیری از آسیب‌های مفصلی دائمی اقدام شود.[۲]

سرطان

تعدادی از مطالعات نشان داده‌اند که در افراد مبتلا به پسوریازیس خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان، از جمله سرطان لنفوم و سرطان غیرملانومی پوست افزایش یافته است. یک مطالعهٔ اخیر نشان داد که هیچ درمانی به تنهایی به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان را افزایش نمی‌دهد، و این نشان می‌دهد که خود بیماری خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. افراد مبتلا به بیماری پسوریازیس باید آزمایش سرطان را به طور منظم با مراقبت‌های معمول خود ترکیب کنند.

بیماری قلب و عروقی

تحقیقات همچنین به رابطهٔ پسوریازیس با افزایش خطر بیماری‌های قلبی عروقی، به ویژه در افراد مبتلا به پسوریازیس شدید را نشان می‌دهد. افراد مبتلا به پسوریازیس شدید به احتمال زیاد بیشتر از ۵۸ درصد به یک رویداد قلبی بزرگ و بیشتر از ۴۳ درصد احتمال ابتلا به سکتهٔ مغزی را دارند. خبر خوب این است که یک مطالعه نشان می‌دهد با درمان بیماری خود می‌توانید خطر ابتلا به حمله قلبی و سکته مغزی را کاهش دهید. با دکتر خود در مورد خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی گفتگو کنید.

افسردگی

پسوریازیس می‌تواند استرس‌های روحی روانی قابل توجهی برای بیمار، از جمله کاهش عزت نفس و بروز اختلالات خلقی، مثل افسردگی را افزایش دهد. مطالعات نشان می‌دهد که درمان پسوریازیس می‌تواند علائم افسردگی را کاهش دهد.

دیابتپ

افراد مبتلا به پسوریازیس در معرض خطر افزایش دیابت نوع ۲ با توجه به مطالعهٔ ۲۰۱۲ می‌باشند. افراد مبتلا به پسوریازیس شدید به طور خاص، ۳۰ درصد بیشتر احتمال دارد به دیابت نوع ۲ مبتلا شوند. یک مطالعه اخیر نشان داد که دارویی به نام glucagon-like peptide-1 مورد استفاده در درمان دیابت نوع ۲ ممکن است به پسوریازیس کمک کند. اگر شما علائم دیابت نوع ۲، مانند افزایش تشنگی، گرسنگی، تاری دید یا خستگی را دارید، به دکتر خود بگویید.

سایر شرایط

دیگر بیماری‌های همراه مرتبط با سوریازیس شامل بیماری کرون، سندرم متابولیک، چاقی، پوکی استخوان، یووئیت، بیماری کبد چرب غیرالکلی و نارسایی مزمن کلیه هستند.[۲۷]

همه‌گیرشناسی

تخمین زده می‌شود که پسوریازیس بر حدود ۲٪ از جمعیت جهان تأثیر می‌گذارد.[۵] نرخ پسوریازیس با توجه به سن، جنس، منطقه و قومیت متفاوت است. تصور می‌شود که ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی مسئول این تفاوت‌ها است. این می‌تواند در هر سنی رخ دهد، با وجود آن که اغلب برای اولین بار بین سنین ۱۵ و ۲۵ سال به نظر می‌رسد. تقریباً یک سوم از بیماران مبتلا به پسوریازیس اظهار داشته‌اند که قبل از سن ۲۰ سالگی تشخیص داده شده‌اند. پسوریازیس بر هر دو جنس به طور مساوی تأثیر می‌گذارد.

افراد مبتلا به بیماری التهابی روده مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو در معرض افزایش خطر ابتلا به پسوریازیس می‌باشند. پسوریازیس در کشورهای دورتر از خط استوا شایع‌تر است.[۱۳]

به نظر می‌رسد که پسوریازیس بخصوص در کشورهای اسکاندیناوی بیشترین شیوع را داشته تا ۶ درصد از جمعیت این نواحی ممکن است به پسوریازیس مبتلا باشند، در حالیکه بر عکس در میان اسکیمو‌ها، ژاپنی‌ها و غرب آفریقا پسوریازیس بیماری نادری محسوب می‌شود.

اگرچه آمار دقیقی در مورد شیوع این بیماری در ایران وجود ندارد، اما باید گفت پسوریازیس در ایران جزو بیماری‌های شایع پوستی بوده و به نظر می‌رسد در شمال ایران حتی از شیوع بالاتری نیز برخوردار باشد.[۵]

تاریخچه

محققان بر این باورند که پسوریازیس در میان شرایط پوستی مختلف با نام زارات (ترجمه به جذام) در کتاب مقدس عبری گنجانده شده است، یک وضعیت که به عنوان مجازات تهمت تحمیل شده است. بیمار مبتلا «نجس» (تیما و تاهارا را ببینید) تلقی و در نهایت توسط کوهن درمان می‌شده است. با این حال، بیشتر احتمال دارد که این سردرگمی برای استفاده از اصطلاح یونانی یکسان برای هر دو شرایط به وجود آمده باشد. یونانیان خوره (λεπρα) را مدتی برای شرایط فلس مانند پوست استفاده می‌کردند. آنها psora را مدتی برای توصیف شرایط خارش پوست مورد استفاده قرار می‌دادند. آن در اواخر قرن ۱۸ به عنوان خورهٔ ویلن شناخته شد سپس متخصصین پوستانگلیسی رابرت ویلن و توماس بیتمن متوجه تفاوت آن از دیگر بیماری‌های پوستی می‌شوند. آنها گفتند جذام به طور منظم، به صورت دایره‌ای از تکه‌های متمایز تشکیل شده، در حالی که پسوریازیس همیشه نامنظم است. ویلان دو دسته را از هم باز شناخت: graecorum leprosa و leprosa psora.

تصور می‌شود که پسوریازیس ابتدا از روم باستان توسط آلوس کورنلیوس سلسوس توصیف شده باشد. این بیماری برای اولین بار توسط پزشک انگلیسی توماس ویلن طبقه‌بندی شد. متخصص پوست انگلستان توماس بیتمنارتباط احتمالی بین پسوریازیس و نشانه‌های آرتروز را در سال ۱۸۱۳ شرح داده است.

تاریخ پسوریازیس با درمان مشکوک و سمیت بالا همراه بوده است. در قرن ۱۸ و ۱۹، محلول فاولر، که شامل یک ترکیب آرسنیک سمی و سرطان‌زا بوده، توسط متخصصین پوست به عنوان یک درمان برای پسوریازیس مورد استفاده قرار گرفته است. جیوه نیز برای درمان پسوریازیس در طول این مدت استفاده شده است. گوگرد، ید و فنل نیز معمولاً برای درمان پسوریازیس در طول این دوره مورد استفاده قرار گرفت که به غلط اعتقاد بر این بود که پسوریازیس یک بیماری عفونی است. قطران زغال‌سنگ به طور گسترده‌ای با تابش نور ماوراء بنفش به عنوان یک روش درمان موضعی در سال‌های ۱۹۰۰ میلادی اولیه مورد استفاده قرار گرفت. در طول مدت زمان مشابه، مواردورم مفاصل پسوریاتیک با آماده‌سازی طلا به صورت داخل وریدی تجویز شده، به همان شیوه‌ای که آرتریت روماتوئید تحت درمان قرار می‌گرفته است. همهٔ این‌ها با درمان‌های موضعی و سیستمیک مدرن جایگزین شده است.

ریشه‌شناسی

کلمه پسوریازیس از کلمه یونانی ψωρίασις، به معنی «شرایط خارش» یا «خارش داشتن» از psora، «خارش» و -iasis، «عمل، وضعیت» گرفته شده است.[۱۳]

تحقیقات

نقش مقاومت به انسولین در پاتوژنز پسوریازیس در حال حاضر تحت بررسی است. تحقیقات اولیه نشان داده است که آنتی اکسیدان‌ها مانند پلی‌فنول‌ها ممکن است اثرات مفیدی در مشخصهٔ التهاب داشته باشند.

بسیاری از داروهای در دست تحقیق هدف Th۱۷/IL-۲۳ محور، به خصوص IL-23p۱۹ به عنوان بازدارنده در افزایش ضخامت ضایعات پوستی پسوریازیس است در حالی که کمک کمتری به محافظت در برابر عفونت‌های فرصت طلب می‌کند. سایر سایتوکاین‌ها مانند IL-۱۷ و IL-۲۲ نیز هدف بوده است برای مهار آنها که نقش مهمی در پاتوژنز پسوریازیس بازی می‌کنند. یکی دیگر از پژوهش‌ها متمرکز بر روی استفاده از مهارکننده پروتئین کیناز برای درمان پسوریازیس است. داروهای خوراکی به عنوان جایگزین برای داروهای تزریقی مورد بررسی قرار گرفته است شامل مهارکننده ادم کیناز، مهارکننده‌های پروتئین کیناز C، مهارکننده‌های پروتئین کیناز فعال‌شده با میتوژن، ومهارکننده‌های فسفودی‌استراز-۴، همه آنها در فازهای مختلف ۲ و ۳ آزمایش‌های بالینی مؤثر واقع شده است. با این حال، این عوامل اثرات جانبی بالقوه شدید به علت سازوکارهای سرکوب‌کنندهٔ دستگاه ایمنی دارد.[۱۳]

مرور کلی بر روش های درمانی پسوریازیس

درمان پسوریازیس – قسمت دوم

روش های درمانی ترکیبی

گاهی اوقات پزشکان یک محصول حاوی یک یا چند ماده فعال با کارکردهای مختلف را تجویز می کنند. ممکن است این کار به منظور ساده کردن روش های درمانی باشد که در هر زمان یک بار مورد استفاده قرار گیرد و یا ممکن است به دلیل موثرتر بودن عوامل فعال در زمان ترکیب شدن باشد. تعداد زیادی برای ترکیبات احتمالی وجود دارد. ممکن است در برخی موارد انها را به عنوان “موارد ویژه” در نظر داشته باشیم که به فرمولاسیون هر دارو اشاره دارد که البته به “نیاز بالینی مخصوص” بیمار بستگی دارد. این موارد باید توسط متخصص داروساز انجام گیرد و تضمین کیفیت مربوطه همراه با طول عمر کوتاه می تواند گران باشد.

دیترانول

بیش از ۱۰۰ سال است که دیترانول در زمینه درمان پسوریازیس مورد استفاده بوده است. در واقع این ماده یک ماده شیمیایی بوته ای می باشد، که از پوست یک درخت Araroba در امریکای جنوبی گرفته شده است. دیترانول در خمیر لاسار (اسید سالیسیلیک و خمیر اکسید روی ساخته شده توسط پوستر آلمانی متخصص پوست لسار) با بیشترین موفقیت جهت بیماران بستری در بیمارستان ها مورد استفاده بوده است. استفاده از دیترانول بدون عوارض جانبی نیست: چرا که می تواند موجب لکه دار شدن پوست و لباس شود و همچنین در صورتی که استعمال ان با دقت همراه نباشد می تواند پوستی که مبتلا نشده بوده را نیز بسوزاند. بنابراین استفاده دقیق در بیمارستان بسیار امن تر می باشد در حالی که استفاده از ان در خانه اغلب و به دلیل دشواری در استعمال ان تاثیر کمتری دارد.

موارد کاربردی زیادی جهت تمرکز پزشکان وجود دارد و همچنین گرایشی برای افرادی که غلظت های مختلف برای انه تجویز می شود جهت استفاده در حالت گام به گام وجود دارد که در آن قدرت محصول با توجه به سطح مفید بودن و یا واکنش منفی افزایش می یابد.

محصولات اختصاصی حاوی دیترانول بیشتر، مقبولیت بیشتری دارد و می توان آنها را روی پلاک های پسوریات اعمال نمود و پس از یک ساعت ان شستشو داد. این روش موجب کاهش ریسک سوزاندن و رنگی شدن توسط دیترانول می شود اما هنوز هم در نظر داشتن این مورد ضروری است که شما در هنگام مصرف محصول دقت لازم را داشته باشید؛ همچنین توصیه می شود به منظور محافظت روی یک حوله کهنه بنشینید تا در صورت لزوم از فیبرها حفاظت شود.

آرام بخش ها

رطوبت موجب تسکین، صاف شدن و هیدراته شدن پوست می شود و برای تمام اختلالات خشکی یا پوسته پوسته شدن مورد استفاده قرار می گیرد. اثرات آنها کوتاه مدت بوده بوده و باید انها به صورت و حتی پس از آن مشاهده بهبودی مورد استفاده قرار داد. این دارو برای اختلالات مربوط به و اگزما؛ و کمتر برای پسوریازیس، مفید هستند هر چند که می توانند زمینه ساز کاهش خارش شده و به حذف علت کمک کنند. مرطوب کننده های ملایم برای بسیاری از بیماران مبتلا به پوست خشک مناسب هستند اما طیف گسترده ای از آماده سازی های چرب تر در دسترس هستند که از جمله انها می توان به پارافین سفید نرم، امولسیون پماد، و پماد پارافین نرم و مایع سفید اشاره داشت. شدت شرایط، ترجیح بیمار و محل شیوع پسوریازیس اغلب در انتخاب نرم کننده دخیل هستند. مرطوب کننده ها باید در جهت رویش مو اعمال شوند.

در موارد نادر ممکن است رشد بعضی از مواد تشکیل دهنده موجب ایجاد حساسیت شود به طوری که اگر واکنش اگزمایی رخ دهد، بهتر است استفاده از نرم کننده متوقف شود. می توان از آماده سازی هایی مانند کرم مرطوب کننده و امولسیون پماد به عنوان جایگزین هایی برای صابون جهت شستشو و در حمام بهره برد؛ این آماده سازها باید قبل از شستشوی کامل بر روی پوست اعمال شوند. اضافه کردن روغن حمام نیز می تواند مفید باشد. با این حال کرم مرطوب کننده برای درمان اگزمای آتوپیک توصیه نشده است چرا که به دنبال ان لاریل سولفات سدیم (مواد شوینده سوزاننده) موجب کم رنگ شدن پوست می شود و همچنین به لایه پوستی آسیب می رساند. آماده سازی شامل تهیه ضد باکتری می باشد که باید از ان مگر در موارد عفونی و موارد استفاده مکرر اجتناب شود.

اوره به عنوان یک عامل مرطوب کننده مورد استفاده می باشد. این ماده در شرایط پوسته پوسته شدن استفاده می شود و ممکن است جهت درمان بیماران مسن مفید واقع شود. گاهی اوقات نیز همراه با دیگر موارد عوامل موضعی مانند کورتیکواستروئیدها برای افزایش نفوذ استفاده می شود. جزوات بهداشتی و پسوریازیس ما را مشاهده نمایید.

داروهای ضدافسردگی

این مورد در طول دهه ۱۹۵۰ به اثبات رسید که متوترکسات در پاکسازی پسوریازیس مفید بوده و در نهایت استفاده از ان در دهه ۱۹۷۰ مورد تایید قرار گرفت. در مورد پسوریازیس، متوترکسات از طریق جلوگیری از تقسیم و ازدیاد بیش از حد سلول های پوستی که سبب پوسته پوسته شدن و کم رنگ شدن پوست می شوند مفید واقع می شود. این دارو تنها زمانی استفاده می شود که شرایط شدید بوده و نسبت به روش های درمانی متداول پاسخ مناسبی دریافت نکنیم چرا که در غیر این صورت عوارض جانبی این دارو نیز مطرح هستند. همچنین می توان از ان در درمان آرتریت بهره برد، بنابراین می توان از ان در هر دو حالت و به صورت همزمان بهره مند شد. در مردان با توجه به شروع خانواده، یک دوره شستشوی سه ماهه جهت اتمام مصرف دارو در نظر گرفته می شود. برای زنان این توصیه وجود دارد که در زمان مصرف هر کدام از این داروها باردار نشوند. سیکلوسپورین یکی دیگر از داروهای ضد افسردگی می باشد که در اصل است برای جلوگیری از احتمال پس زدن در بیماران پیوندی استفاده می شود. پزشکان متوجه شدند که بیمارانی که سابقه قبلی پیوند پسوریازیس داشتند پس از پیوند پلاک های کمتری داشته و لذا تحقیقات بیشتری به خصوص در مورد بیماران پسوریازیس انجام گرفت. این تحقیق نشان داد که سیکلوسپورین به عنوان یک عامل سریع عمل می کند و معمولا به عنوان یک دوره کوتاه در نظر گرفته می شود اما می تواند به طور مداوم و تا یک سال نیز در نظر گرفته شود. سیکلوسپورین در مواردی که پسوریازیس شدید وجود داشته و نسبت به درمان های دیگر بسیار مقاوم می باشد (سر سخت) اثر بخشی بیشتری دارد. اینکه این  دارو دقیقا چطور کار می کند به طور کامل درک نشده است اما ممکن است منجر به نفوذ زیاد اپیدرمال (نرخ بالای تقسیم سلولی) با سرکوب فعالیت لنفوسیت T (سلول های سفید خون) در سطح پایین تر (درم) و لایه های فوقانی (اپیدرمی) پوست پسوریاتیک گردد.

فتوتراپی

افرادی که مبتلا به پسوریازیس هستند گاهی جهت انجام درمان از طریق نور ماوراء بنفش UV به واحد بیمارستان تخصصی مراجعه می کنند. نور ماورا بنفش به طور طبیعی در نور خورشید یافت می شود و دارای سه طبقه بندی می باشد: اشعه ماوراء بنفش A، B و .C UVA نفوذ عمیق تری داشته است و این امر با پیری پوست و چین و چروک همراه خواهد بود؛ UVB موجب قرمز شدن پوست شده و در صورتی که از پوست محافظت نشود موجب قهوه ای رنگ شدن و سوختن ان می شود؛ UVC توسط لایه اوزون جذب شده و به سطح زمین نمی رسد. از اشعه های UVC در روش درمان فتوتراپی استفاده نمی شود.

UVB برای درمان پسوریازیس گوتتا یا پسوریازیس پلاک استفاده شد که البته نتوانست نسبت به درمان های موضعی ساده پاسخ دهد. این روش موجب بروز واکنش های شیمیایی ای می شود که قابلیت سلول های آسیب دیده در زمینه تکثیر را کاهش می دهد. دو نوع روش درمانی مبتنی بر UVB وجود دارد: باند پهن و باند باریک. در روش باند باریک UVB که اغلب با نام TL01 از ان یاد می شود و شایع ترین نوع درمان UVB در انگلستان است روش کاری بسیار شبیه به UVB باند پهناست، اما دقیق تر و شدیدتر می باشد که این موضوع به معنی این است که پلاک ها سریع تر پاک شده و درمان های کمتری برای این مهم لازم می باشد.

PUVA یکی دیگر از روش های درمانی نور UV می باشد. در این روش از نور UVA و یک عصاره گیاهی با نام psoralen استفاده می شود. این ماده شیمیایی موجب حساس تر شدن پوست نسبت به نور شده  و باعث افزایش تاثیر نور UVA  می شود. Psoralen به طور معمول به صورت یک قرص و یا از طریق حمام با یک محلول پسورال مورد استعمال قرار می گیرد. همانند روش درمانی UVB، این روش نیز عموما در بیمارستان مورد استفاده قرار می گیرد اما در برخی از مناطق روستایی یک سرویس خانگی نیز ممکن است در دسترس باشد. هر دو فرم درمان از طریق نور UV دارای اثر انباشتگی بر روی پوست هستند، که طیف انها از freckling، ضخیم شدن اپیدرمال و چروکیده شدن به دلیل دیسپلازی اپیدرمی یا تومورهای پوستی مانند کارسینوم سلول بازال (که با عنوان زخم جوندگان شناخته می شود، چرا که به صورت موضعی و به ندرت گسترش می یابد) متغیر هستند. به این دلیل محدودیتی برای تعداد درمان های مجاز وجود دارد که باید در زمان درمان پوست در نظر گرفته شود. با این حال، سطوح ابتلا به نور خورشید و استفاده از سوله های آفتابی می تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش دهد و ممکن است برای افرادی که سابقه ابتلای خانوادگی به فتوتراپی ملانوم دارند به عنوان یک گزینه درمانی در نظر گرفته شود. افرادی که دارای پوست با تیپ های ۵-۱ هستند. که در این راستا افراد دارای پوست نوع ۱ نسبت به درمان مقاوم تر هستند و اغلب دچار سوختگی بوده و کمتر مرطوب هستند و لذا ممکن است این روش درمانی برای انها کارکرد چندانی نداشته باشد.

برای اطلاعات به دفترچه فیزیوتراپی و پسوریازیس مراجعه بفرمایید.

رتینوئید

رتینوئید یک مشتق از ویتامین A بوده و می توان ان را به هر دو صورت خوراکی و یا اعمال مستقیم روی پوست مورد استفاده قرار داد. در این راستا نباید این محصولات را با محصولات ویتامین A که از فروشندگان مواد شیمیایی و یا سوپرمارکت ها به عنوان مکمل های ویتامین خریداری می شوند اشتباه گرفت. آیتورتین خوراکی یک روش درمانی موثر مبتنی بر ویتامین A جهت پسوریازیس است و فقط

توسط درماتولوژیست ها در بیمارستان برای موارد پسوریازیس شدید، گسترده، سر سخت تجویز می شود.

این ماده نیمه عمر طولانی مدتی دارد که این موضوع به این معنی است که می تواند برای دوره زمانی قابل توجهی پس از درمان و در بافت پایدار باقی بماند. در مورد زنان این اقدامات ضد بارداری به سپری کردن دوره و به حداقل سه سال ادامه درمان نیاز دارد، چرا که می تواند موجب مانع در جهت رشد کودکان نابالغ گردد.

رتینوئید موضعی برای درمان موارد خفیف تا متوسط ​​پلاک پسوریازیس استفاده می شود که از طریق کاهش شکل پچ های پوست مبتلا موثر واقع شده و در خصوص کف مروارید نیز مفید می باشد زیرا موجب کاهش روند ضخیم شدن پوست – که می تواند کار را برای انجام فعالیت های روزمره دشوار سازد- می شود. همچنین موجب  کاهش روند تشکیل سیتوکین ها و اینترلوکین ها (دو ماده شیمیایی در بدن که نقش ایجاد التهاب را بر عهده دارند) می شود. به عبارت دیگر، مکانیزم ان از طریق کاهش التهاب و کاهش روند رشد پلاک ها موثر واقع می شود. با این حال، در صورتی که با

پوست طبیعی تماس داشته باشد می تواند موجب تحریک شود.

خصوصیت رتینوئید موضعی و جذب سیستمیک پایین آن به معنی این است که عوارض جانبی کمتری نسبت به رتینوئید قبلی ایجاد می کند. دارای نیمه عمر ۱۸ ساعته بوده و در مراحل مکرر ازدیاد پیدا نمی کند. اقدامات پیشگیرانه فقط برای زنان در طول درمان با عوامل موضعی ضروری می باشد. در صورت مصرف خوراکی، باید یک دوره درمان سه ساله در نظر گرفته شود، بنابراین رتینوئید به طور معمول در زنانی که در سن باروری استفاده نمی شود.

استروئیدها

کورتیکواستروئیدهای موضعی برای درمان شرایط التهابی پوست (به غیر از موارد ناشی از عفونت) استفاده می شود و در صورت مصرف صحیح ایمنی لازم را دارا هستند. این مواد در شرایطی مانند اگزما و پسوریازیس موثر هستند. کورتیکواستروئیدهای موضعی در طول مصرف تنها التهاب را مهار می کنند؛ آنها شرایط را بهبود نمی بخشند و حتی ممکن است پس از توقف استفاده از کورتیکواستروئیدهای موضعی مشکلات پوستی بدتر شود. این مورد یک اثر بازگشتی نامیده می شود. این مواد معمولا جهت تسکین و مهار علائم اختلال و در زمانی که اقدامات دیگری مانند مصرف نرم کننده ها بی اثر هستند مورد استفاده قرار می گیرد. کورتیکواستروئیدهای موضعی به چهار دسته اصلی تقسیم می شوند:

  • خفیف
  • متوسط
  • قوی
  • بسیار قوی

قدرت انتخابی توسط پزشکان به شرایط بیمار و میزان و شدت وضعیت بستگی دارد. خطر عوارض جانبی به موازات قدرت مواد استروئیدی و مدت زمان درمان متغیر است. چهره، ناحیه تناسلی و نواحی چرب پوست نسبت به سایر مناطق استروئیدهای بیشتری را جذب خواهند کرد. اگر از شما از یک استروئید در زیر تحت باند (که موجب مسدود شدن ان می شود) استفاده می کنید در این حالت نیز با اثر مشابهی وجود خواهد داشت.

ممکن است عوارض جانبی ایجاد شده بر روی پوست پس از گذشت دو هفته از مصرف نمایان شود. مصرف استروئیدهای قوی و بسیار قوی باید به دقت نظارت شده و محدود به چند هفته باشد که پس از آن یک استروئید خفیف باید جایگزین شود. پالسینگ اصطلاحی است که در هنگام مصرف استروئید برای چهار هفته همراه با استراحت چهار هفته ای یا بیشتر جهت پوست روشن از ان استفاده می شود. این نوع استفاده از استروئید موضعی به پوست اجازه می دهد تا امکان بازیابی بین دوره های درمان جهت بیماران در هر سه ماه فراهم شود. در مورد کودکان فقط استروئیدهای خفیف و متوسط باید به منظور جلوگیری از عقب ماندگی رشد و اختلال آرایشی بلند مدت بالقوه مورد استعمال قرار گیرد؛ در صورتی که کودکان دچار پسوریازیس شدید باشند در این حالت ممکن است متخصص پوست تجویزهای متفاوتی داشته باشد.

اگر درماتیت آلرژیک تماسی نسبت به استروئید موضعی وجود داشته باشد، در این صورت تست پچ لازم بوده و بیماران باید یکی دیگر از انواع استروئید با قدرت مشابه را مورد استفاده قرار دهند. در صورتی که (کاهش پاسخ به دارو) رخ دهد، در این حالت بهتر است که يک محصول ديگر با استفاده از یک مولکول متفاوت مورد استفاده قرار گیرد. باید از مصرف کورتیکواستروئیدهای موضعی بسیار قوی یا سیستمیک اجتناب شود و یا مصرف انها باید تنها تحت نظارت متخصص پسوریازیس (در مواردی مانند پسوریازیس کف پا و یا کف دست) صورت گیرد چرا که اگر چه ممکن است آنها موجب افول پسوریازیس در کوتاه مدت شوند، اما عود و یا بازگشت انها را در پی خواهد داشت (که گاهی اوقات باعث ایجاد پسوریازیس شدید پوسچر نیز می شود). می توان این موارد را با یک درمان موضعی دیگر که می توان ان را برای مدت زمان استراحت چهار هفته ای ادامه داد – به عنوان مثال آماده سازی ویتامین D – ادامه داد. در مورد پسوریازیس پوستی روش منطقی از این قرار است که از یک کورتیکواستروئید قوی تر استفاده کنید. متاسفانه تنها محصولات کورتیکواستروئید قوی و یا بسیار قوی مانند ژل ها، فوم ها، شامپو ها یا لوسیون ها وجود دارد. این امکان نیز وجود دارد که پالسینگ زمانی که شما کنترل لازم را در اختیار دارید موثر باشد. باید روش باید به جهت یک برنامه یک روزه تجویز شود اگر چه در موارد شدید ممکن است متخصص پوست یک برنامه مصرف دو بار در روز را برای کوتاه مدت توصیه کند. اگر پوست سر بسیار پوسته پوسته شده باشد در این صورت متخصص پوست شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه از یک مرطوب کننده مناسب استفاده نمایید. عوامل ضد باکتری را می توان با آماده سازهای استروئید با اثر خوب ترکیب کرد. با این حال، آنتی بیوتیک نیز می تواند در برخی از به عنوان یک عامل آلرژی زا عمل کند. درمان های موضعی برای مشکلات موضعی ایده آل هستند، در حالی که آنتی بیوتیک های خوراکی برای عفونت گسترده تر تجویز می شوند. داروهای ترکیبی آنتی بیوتیکی موضعی فقط باید برای مدت دو هفته استفاده شود چرا که در غیر این صورت مقاومت باکتریایی ایجاد شده و اثرات نامطلوبی خواهد داشت.

موارد مشابه با ویتامین D

موارد مشابه با ویتامین D، مانند کالپپتیرول، کلسیتريول و تاکالسیتول نباید با مکمل های ویتامینی که مورد مصرف هستند اشتباه گرفته شود؛ این موارد به منظور دارا بودن یک اثر کاملا متفاوت اصلاح شده اند. آنها موجب کاهش روند تکثیر بیش از حد سلول های پوست شده و همچنین تحریک  تقسیم کراتینوسیت ها – که یک نوع سلول در لایه بالایی پوست هستند که اصلاح روند غیر طبیعی و سریع گردش خون سلولی که پسوریازیس را تبیین می کند- را تصحیح می کند. بر خلاف ویتامین D با منبع طبیعی، آنها اثر کمتر بر روی متابولیسم کلسیم دارند (مکانیسم که سطوح کلسیم در بدن را تنظیم می کند) و لذا ریسک سطوح بالای کلسیم در خون (هیپرکلسمیا) یا در ادرار (هیپرکلسیوریا) را کاهش می یابد. با این وجود محدودیت هایی نیز در زمینه مقدار قابل استفاده در هر مرتبه (۱۰۰ گرم در هفته) جهت محدود ساختن احتمال بروز این عوارض جانبی در نظر گرفته می شود.

سهولت در مصرف و سطوح کم اثرات جانبی موجب شده تا این عوامل نزد متخصصان حوزه پزشکی و افراد مبتلا به پسوریازیس محبوب باشند.

یکی از این عوامل به صورت ترکیبی با کورتیکواستروئید موضعی قوی جهت کمک به کاهش التهاب پوست به کار می رود. این محصولات محدودیت زمانی مصرف چهار هفته ای قبل از متوقف کردن و چهار هفته قبل از آن شروع مجدد دارند. این روند فرصت لازم جهت بازسازی را برای پوست فراهم می اورد. این ماده به صورت پماد یا یک ژل با چربی کمتر ارائه می شود و می توان ان را بر روی بدن و پوست سر استعمال نمود.

سبک زندگی

حفظ یک سبک زندگی سالم تر برای هر کسی که به پسوریازیس مبتلا می باشد توصیه می شود اما ممکن است زمانی که شما در هنگامی که نسبت به ظاهر خود حس خوبی ندارید اعتماد به نفس تان را نیز از دست بدهید و بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس نیز سعی دارند تا از دیده شدن پوست خود جلوگیری کنند. اما اجتناب از ورزش می تواند ریسک ایجاد شرایط مرتبط مانند ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی را افزایش دهد. همچنین ورزش نیز یک راه خوب برای کاهش استرس است، که یک عامل کلیدی در بروز پسوریازیس می باشد. اگه شما نسبت به تاثیری که ممکن است ورزش به دلیل هر شرایطی که از قبل وجود دارد، نگرانی دارید و اینکه اگر برای مدتی ورزش نکرده اید در این صورت

به آرامی و با دقت کار شروع کرده و سپس مدت ان را افزایش دهید. ورزش منظم و سبک زندگی سالم (مانند خودداری از کشیدن سیگار ، داشتن یک رژیم غذایی سالم و کاهش مصرف الکل) می تواند برای بهبود پسوریازیس و اعتماد به نفس و خودآگاهی شما مفید باشد. دفترچه پسوریازیس و قلب و همچنین ابعاد روانشناختی پسوریازیس را ببینید.

خلاصه

به منظور اثر بخشی هر روش درمانی در نظر داشتن این نکته ضروری است که از راهنمایی ارائه شده توسط مسئول خدمات بهداشتی تان پیروی کنید. همیشه برچسب های محصول و یادداشت اطلاعات بیمار (PIL) که همراه با داروهای شما عرضه می شود را بخوانید. درمان های موقت به طور ناگهانی اثر بخشی خود را از دست می دهند (Tachyphylaxis) و یا احساس درمانی کمتری را به دست می دهند. از انجا که ممکن است پسوریازیس یک بیماری مادام العمری باشد لذا برای دکتر شما ضروری است تا هر چند وقت یک بار نسبت به تغییر دارو یا رژیم درمانی شما اقدام نماید. ممکن است این تغییر در درمان به پوست شما اجازه دهد تا نسبت به اثرات درمانی بهبود یافته و یا اینکه بتواند از یک دارو که قبلا آزمایش شده است بیشتر بهره مند شود. روش درمانی که شما و مسئول مراقبت های بهداشتی شما در نظر دارید هر چه که باشد، یک دوره مناسب خواهد بود، حتما مزایا، روند بهبود و هر گونه عوارض جانبی ان را گزارش دهید تا بدین ترتیب اطمینان حاصل شود که شما بهترین سطح مراقبتی را دریافت می کنید.

 

مرور کلی بر روش های درمانی پسوریازیس

درمان پسوریازیس – قسمت اول

هدف از این دفترچه چیست؟

این دفترچه برای کمک به درک شما در خصوص روش های درمانی حال حاضر جهت درمان پسوریازیس ارائه شده است. این دفترچه به عنوان جایگزینی به جای تجویزهای دکتر شما طراحی نشده است و ما هیچ توصیه ای در خصوص به کار گیری یک روش درمانی ترجیحی نسبت به هر یک از روش های دیگر ارائه نمی دهیم؛ بهترین روش درمانی همان روشی خواهد بود که با نظر شما و دکترتان برای وضعیت خاص شما مناسب باشد.

فهرست مطالب

  • اوزون(اوزن) درمانی
  • ضد قارچ
  • عوامل بیولوژیکی
  • کول تار
  • درمان ترکیبی
  • دیترانول
  • آرام بخش
  • داروهای ضدافسردگی
  • فتوتراپی
  • رتینوئید
  • استروئیدها
  • هم خانواده های ویتامین D
  • سبک زندگی

درباره پسوریازیس و آرتریت پسوریازیس

پسوریازیس (Sor-i’ah-sis) یک بیماری  مزمن پوستی است، که حدود ۱٪ – ۳٪ جمعیت انگلستان به ان مبتلا می شوند. علائم ان معمولا به صورت پلاک های قرمز، برجسته ظهور می یابد. ممکن است پلاک ها در هر بخشی از سطح پوست ایجاد شوند اما در اغلب موارد پلاک ها روی آرنج، زانو و پوست سر ایجاد می شوند.

ممکن است حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس دچار آرتروز پسوریازیس شوند  که با ایجاد درد و تورم در مفاصل و تاندون ها، همراه با سفتی به خصوص در صبح ها همراه خواهد بود. نواحی ای که اغلب تحت تأثیر قرار می گیرد عبارتند از دست ها، پاها، پایین کمر، گردن و زانو که این امر موجب می شود که حرکت در این نواحی به شدت محدود شود. برای اطلاعات دقیق تر در مورد پسوریازیس و آرتریت پسوریازیس دفترچه های با عناوین پسوریازیس چیست؟ و آرتریت پسوریازیس چیست؟ را ببینید.

اگر چه هیچ درمانی برای پسوریازیس وجود ندارد، اما می توان ان را کنترل نموده و به حالت عادی بازگرداند. نوع ابتلا در همه بیماران یکسان نبوده و لذا پزشکان این بیماری را در سطوح ملایم، متوسط ​​یا شدید دسته بندی می کنند.

لطفا توجه داشته باشید که:

درمانها به ترتیب حروف الفبا و نه به ترتیب اولویت مورد اشاره قرار گرفته اند. این لیست تنها به عنوان مرجع ارائه می شود و شما بایستی همواره توصیه های مشاور خود را در دستور کار قرار دهید. در برخی از موارد ممکن است بیش از یک دارو داده شده و حالت ترکیب مورد استفاده قرار گیرد.

پسوریازیس  Psoriasis

این بیماری به دلیل فعالیت سیستم ایمنی بدن بر علیه سلول های پوست بیمار است. این بیماری وابسته به ژن است و درمان قطعی آن تقریبا ناممکن است. از سال۲۰۱۵از روش های درمانی ازون و ترکیبات ازون دار مثل کرم ازون دار یا روغن های ازون دار استفاده شده و نتایج حیرت انگیزی بدست آمده است.

پسوریازیس را می توان براساس نوع تظاهرش به پنج دسته تقسیم کرد :

پسوریازیس پلاکی : روش درمان ازون بصورت DIV است.

پسوریازیس معکوس : روش درمان ازون بصورت MHT است.

پسوریازیس پاسچولار : روش درمان ازون بصورت AHT است.

پسوریازیس اریترودرمیک : روش درمان ازون بصورت سرم ازون است.

پسوریازیس خالدار : روش درمان ازون درمانی به روش AHT+ DIV است.

این بیماری در بیماران دیابتی، افسردگی و سندرم خستگی مزمن بیشتر دیده می شود.

روش های ازوت درمانی برای پسوریازی بدون خطر و عارضه هستند و این بیماری در سنین ۳۵-۱۵ سالگی بروز می کند ولی در مواردی که بیمار کهولت سن پیدا کرده می تواند سریع و وسیع اتفاق افتد.

محرک های ایجاد یا تشدید پسوریازیس عبارتند از استرس، صدمه به پوست برخی داروها و عفونت می باشد. اگرچه این بیماری می تواند در هر سنی ظهور کند.

روش های درمان پسوریازیس عبارتند از :

ازون درمانی با روش DIV

کرم های ازون بصورت موضعی

نور درمانی

داروهای سیستمیک

طب مکمل مانند طب سوزنی و اکسیژن درمانی با فشار بالا HBOT

در این بیماری علائم شروع ضایعات پوستی در بین افراد مختلف در سنین مختلف متفاوت است. ولی بطور کلی علائم به شرح زیر است :

تکه های قرمز روی پوست که با فلکس های نقره ای پوشیده شده اند ( بیماری صدف)

نقاط کوچک پوسته پوسته شده در اطفل

پوست خشک و ترک خورده

خارش و سوزش در منطقه

ناخن ضخیم و شکننده

مفاصل متورم و دردناک که بنام پسوریازیس آرتریت

مکان های تظاهر پسوریازیس عبارتند از :

پوست سر در نیمی از بیماران پسوریازیس دیده می شود و درمان آن ازون درمانی با روش DIV و استفاده از لوسیون های ازون دار است.

پسوریازیس صورت که اغلب روی ابرو، بینی و لب بالا، بالای پیشانی و خط موی سر را درگیر می کند. برای درمان از اکسیژن فعال بصورت AHT استفاده می شود.

پسوریازیس تناسلی که می تواند کیفیت زندگی بیمار را به شدت کاهش دهد. پسوریازیس با برخی داروها تداخل پیدا می کند که عبارتند از :

لیتیم Li موجب تشدید علائم پسوریازیس می شود.

داروهای ضد مالاریا

ضد قارچ

عوامل ضد قارچی در مراقبت پسوریازیس به طور معمول جهت درمان درماتیت سبوریک (حالت پوسته پوسته شدن سفید – زرد) و پسوریازیس پوست سر مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین می توان انها را برای مناطقی که پسوریازیس در قسمت هایی از پوست که دارای چین و چروک می باشد و احتمال زیادی برای عفونت موضعی وجود دارد، مورد استفاده قرار داد. این موارد برای از بین بردن مخمر

قارچ (  pityrosporum ovale که با نام مالاسزیا شناخته شده است)، که با شرایطی از جمله شوره سر و شرایط پوسته پوسته شدن همراه مفید خواهد بود. ادعا شده که بعضی از شامپوهای ضد شوره مرسوم نیز در برابر این  میکروب ها موثر بوده است.

روش های درمانی ضد قارچی یاد شده را می توان به تنهایی و یا به صورت ترکیب انها با کورتیکواستروئیدهای موضعی، درمان های ضد باکتری و یا هر دو مورد استفاده قرار داد. گاهی اوقات این موارد به منظور جلوگیری از عفونت قارچی روی پوست که می تواند مستعد آن باشد افزوده می شود. دفترچه اسکارایس پوست سر را ملاحظه نمایید.

 

عوامل بیولوژیکی

عوامل بیولوژیکی بیشتر از پروتئین های بیولوژیکی (انسانی و یا حیوانی) و کمتر از مواد شیمیایی ساخته می شوند، و بیشتر شبیه روشی است که انسولین در گذشته از منابع حیوانی ساخته می شد.

عوامل بیولوژیکی نسبت به سایر داروهای پسوریازیس متفاوت هستند چرا که بیشتر به جهت جلوگیری از شرایط سیستم ایمنی و کمتر به دلیل انتظار برای بهبود علائم بیماری طراحی شده اند. این باور وجود دارد که سلول های بیش فعال در سیستم ایمنی مسبب رخداد مجموعه ای از وقایع در بدن هستند که در نهایت باعث می شود پسوریازیس در سطح پوست توسعه یافته و در این حالت سلول های پوستی ملتهب شده و با تورم ظاهر می شوند. عوامل بیولوژیکی از طریق مسدود ساختن عملکرد سلول های ایمنی خاص که باعث کاهش این سلولها می شود، به واسطه کاهش تعداد این سلول ها در پوست و خون و یا مسدود کردن فعال سازی سلول های ایمنی و یا انتشار مواد شیمیایی از آنها کار می کنند.

عوامل بیولوژیکی سلول های بیش فعال بدن را هدف قرار می دهند. برخی از انها یک نوع سلول ایمنی با عنوان سلول T را مورد هدف قرار می دهند، در حالی که دیگر نوع پیام های شیمیایی منتشر شده توسط انها را مورد تهاجم قرار می دهند.

در پسوریازیس، بعضی سلول های T به اشتباه فعال شده و با تولید TNF-alpha (فاکتور ناباروری تومور آلفا) در مقدار بیش از حد به سمت پوست حرکت می کنند. یک بار در سطح پوست آنها شروع به مبارزه با عفونت و یا بهبود زخم می کنند؛ پیام های ارسالی از TNF-آلفا موجب رشد سریع سلول های پوست به شکلی سریعتر از حد معمول می شود. این تولید بیش از حد همان چیزی است که باعث می شود سلول ها را در سطح پوست قرار گیرند. برخی عوامل بیولوژیکی با جلوگیری از فعال سازی و / یا مهاجرت سلول های T وارد عمل شده، با کاهش تعداد سلول های T درگیر با پسوریازیس در بدن، یا هر دو ظاهر می شوند.

عوامل بیولوژیکی ایمنی مزمن هنوز ایجاد نشده اند. در نتیجه آنها به عنوان خط اول درمانی مورد نظر نیستند. معیار مسیری که توسط NICE مشخص شده است وجود دارد که بر اساس ان بیماران می توانند پس از امتحان کردن فتوتراپی و دیگر درمان های سیستمیک مانند درمان های خوراکی، به مواد بیولوژیکی دسترسی داشته باشند.

کول تار

روش درمانی کول تار برای مدت بیش از یک قرن در حوزه درماتولوژی مورد استفاده بوده است.  این روش یک درمانی موضعی (استعمال روی پوست) می باشد که عمدتا برای پسوریازیس پوست سر (کوتاه مدت) مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو خاصیت ضدالتهابی و خواص ضد پوسته پوسته شدن داشته و در درمان پسوریازیس پلاک مزمن مفید می باشد. کول تار خالص (کول تار BP، فرمول استاندارد) موثر ترین شکل بوده و به طور معمول در غلظت ۱ تا ۱۰ درصد در یک پایه پارافین نرم مورد استفاده می باشد، اگر چه تعداد بیماران اندکی که به پسوریازیس مبتلا هستند می توانند بوی ان را تحمل کنند.

عصاره های پاک کننده کول تار حاوی محصولات نام اشنایی می باشد که بیشتر جهت استفاده در منزل مناسب هستند اما اثر بخشی انها کمتر بوده و روند بهبودی در انها طولانی تر می باشد. تماس با محصولات کول تار با پوست نرمال معمولا مضر نیست و می توان انها را برای ضایعات گسترده مورد استفاده قرار داد؛ با این حال، تحریک، تماس با مواد آلرژی زا و فولیکولیت استریل (نقاط پرشده در پایه ای از مو) می تواند رخ دهد. عصاره های دارای خلوص بیشتر را می توان بر روی چین و چروک های پوست چهره مورد استفاده قرار داد. حمام و شامپوهای تار نیز مفید بوده و برخی از این محصولات بدون نیاز به نسخه نیز قابل خریداری هستند. ترکیب کول تار با نور ماوراء بنفش B نیز در بیمارستان ها مورد استفاده بوده است. این مورد توسط متخصص آمریکایی پوست، ویلیام بروکرمن در سال ۱۹۲۵ ارائه و فرموله شده و روش Goeckerman نام دارد. برخی از واحد های روزانه بیمارستانی هنوز هم مانند قبل از روش درمانی با محصولات تار در حمام بهره می برند.