پسوریازیس از نوع پلاکی

پسوریازیس از نوع پلاکی

پسوریازیس از نوع پلاکی

پسوریازیس ولگاریس یا پسوریازیس پلاک نوعی بالقوه از بیماری پسوریازیس است که در کودکان و بزرگسالان با فراوانی بالغ بر ۸۰ درصد وجود دارد. پلاک کلاسیک با اریتم و مقیاس سفیدی مشخص می شود؛
کادر ۲ طیف بالینی پسوریازیس مبتنی بر
نوع بیماری – پلاک
– گوتات
– خطی
– پوسچر
– اریترودرمیک
– ناپایدار
سایت مشارکت – پوست سر
– موجی
– Palmoplantar
– مخاطی
– چشم
– ناخن – میخ
– آرتروپاتیک
تظاهرات بیماری – بی وقفه
– خفیف
– در حد متوسط
– متوسط تا شدید
– شدید
– پیش آگهی ضعف

ممکن است در این نوع پوست ملتهب با لکه های خونریزی دقیق مشخص شود، که علامت Auspitz نام دارد. با این حال، در بیماران دارای پوستی تیره، اریتم و پوسته پوسته شدن خیلی واضح نیست. محل های عمومی مورد اسیب شامل پوست سر، ناحیه پشت گوش، آرنج، زانو، ناحیه بند ناف و باسن است. ممکن است ضایعات در ابتدا در قالب ماکولهای اریتماتوز (تخت و کمتر از ۱ سانتیمتر) یا پاپولها شروع شوند و به صورت پلاسما و به صورت متناوب گسترش پیدا کنند و تا پلاکهایی از قطر یک تا چند سانتیمتر تشکیل شوند (شکل های ۱۵ تا ۲۰).
ممکن است در بیماری پسوریازیس پلاکی یک حلقه سفید بلانچینگ به صورت حلقه Woronoff، در پوست احاطه شده دیده شود.
علائم پوستی به طور معمول در پسوریازیس وجود دارد که به طور مشخص نقره ای سفید است و می تواند ضخامت متفاوتی داشته باشد.

(علامت Auspitz). مقدار پوسته ها بین بیماران و حتی در محل های مختلف در یک بیمار معین متفاوت است. در پسوریازیس التهابی حاد یا مزمن، پوسته پوسته شدن می تواند حداقل باشد و ممکن است علائم بالینی اریتما غالب باشد. ۱۹ پوست سر شایع ترین محل اولیه است که تحت تاثیر قرار می گیرد. شمول صورت در کودکان، در اکثر گزارشات دیده می شود که از ۱۸ تا ۴۶ درصد متغیر است. ۲۰
وجود پاسخ کوبرنر (توسعه ضایعه پوستی ایزومورفیک در طول خط تروما) نشانگر فعالیت بیماری است. اگزما گاهی اوقات وقتی که پوسته ها شل شده باشند می تواند پسوریازیس را تقلید کند. با این حال، تظاهرات علامت Auspitz به تشخیص پسوریازیس کمک خواهد کرد، هرچند علامت Auspitz به صورت pathognomonic نیست. همیشه توصیه می شود ویژگی های پنهان پسوریازیس را بررسی کنید، زیرا گاهی اوقات این سیگنال ها واقعی هستند. بیماری بوئن و لنفوم پوستی T به علت پاتولوژیک در پسوریازیس پلاک مزمن است که به درمان پاسخ نمی دهد.
پسوریازیس گوتات
پسوریازیس گوتات (گوتا به معنای یک قطره) که به صورت پاپول کوچک ماهی سالمون، با قطر ۱ تا ۱۰ میلی متر، عمدتا در تنه (شکل ۲۱ تا ۲۳) مشاهده می شود.
اینها معمولا به صورت یک سویه تقسیم می شوند، اگرچه ضایعات گوتات می تواند سر و اندام را نیز در بر بگیرد.
ممکن است ضایعات به صورت پوسته پوسته باشند. این ضایعات معمولا به صورت ناگهانی، ۲-۳ هفته پس از عفونت تنفسی فوقانی (URI) با استرپتوکوک بتا-همولیتیک گروه A ایجاد می شود که می تواند بخش قابل توجهی از پسوریازیس در کودکان یا گاهی اوقات بزرگسالان را در بر داشته باشد. گزارش شده که پسوریازیس گوتات در پی بیماری کاوازاکی شکل می گیرد. تعداد ضایعات ممکن است از ۵ یا ۱۰ تا بیش از ۱۰۰ باشد. پسوریازیس گوتات به ۲٪ موارد کل پسوریازیس تعلق دارد. در کودکان یک قسمت حاد پسوریازیس گوتات معمولا کمترین محدودیت را دارد؛ در بزرگسالان ممکن است عود گوتات بیماری پلاک مزمن را مختل کند. با وجودی که مطالعات چندانی در مورد پیش آگهی طولانی مدت کودکان مبتلا به پسوریازیس حاد ارائه نشده است، تقریبا یک سوم بیماران مبتلا به پسوریازیس گوتات در نهایت با گسترش نوع پسوریازیس پلاك مواجه هستند. پیتیریازیس رزا و پاپول اولیه لیچه پلانوس می توانند به غیر از شدت خارش که در طرح لیچه ما ذکر شده است بسته به تکامل بیماری متفاوت باشند.

 

پسوریازیس خطی

پاپول ها یا پلاک هایی که به دنبال خطوط Blaschke هستند، از ویژگی های این پسوریازیس نادر، متغیر و خطی هستند. برخلاف لنفادین اپیدرمال خطی التهابی (ILVEN)، خارش و یا خفیف خارش وجود ندارد (شکل ۲۴).
وجود پدیده Koebner و تظاهرات علامت Auspitz به تشخیص بالینی کمک می کند که می تواند با بیوپسی بیشتر تایید شود، که بافت شناسی آن ویژگی های پسوریازیس را نشان می دهد. سابقه خانوادگی پسوریازیس در بیماران مبتلا به پسوریازیس خطی Blaschko مثبت است. ۲۲ بیان کمتری در مورد کراتین ۱۰ در پسوریازیس نسبت به سطح طبیعی ILVEN وجود دارد. در حالی که سطح پایین تر نشانگرهای بیان سطح سلول از زیر مجموعه های T -cell مانند CD8، CD45RO، CD2، CD94 و CD161، از ویژگی های ILVEN هستند. ۲۳
پسوریازیس پوسچورال
پسوریازیس پوسچورال به صورت پوسته های استریل به نظر می رسد که به صورت موضعی یا نفوذی در بدن ظاهر شود (شکل های ۲۵ تا ۳۴).
ممکن است چرخه پسوریازیس پوسچولار از طریق اریتم، پوسته های و سپس پوسته پوسته شدن ایجاد شود. پسوریازیس پوسچولار می تواند دونوا یا در بیمار مبتلا به پسوریازیس ولگاریس ایجاد شود. برای رویکرد بالینی، پسوریازیس پوسچولار می تواند به صورت موضعی یا عمومی تعریف شود (کادر ۳). پسوریازیس پوسچولار موضعی عمدتا شامل دست ها و پاها می شود، در حالی که پسوریازیس پوسچولار عمومی (GPP) وقتی که به عنوان اریترومرد معرفی می شود، می تواند منجر به نارسایی چندگانه ای شود.
پالموپلانتار پوسچولوزیس: ارتباط پالموپلانتار پوسچولوزیس (PPP) با پسوریازیس ولگاریس بحث انگیز است. “سیگار کشیدن به عنوان یک عامل تحریک کننده احتمالی نشان داده شده است. ۲۶ PPP قبلا به صورت پسوریازیس پوسچولار در نظر گرفته شده بود، اما حدود ۱۰-۲۰٪ از بیماران مبتلا به PPP دارای پسوریازیس در محل های دیگر هستند. در حال حاضر این مورد شناخته شده است که آنها شرایط متمایز با زمینه های مختلف ژنتیکی هستند. پالموپلانتار پوسچولوزیس بسیار شایع است. این فکر وجود دارد که گیرنده های فعال نیکوتین در غدد تعریق باعث فرآیند التهابی می شوند.

Acrodermatitis continuo از hallopeau: اغلب از نوک انگشت شروع می شود، پوست قرمز می شود و پوسته پوسته ایجاد می شود، و سپس ممکن است بستر ناخن درگیر شده و در ناخن دیستروفی و حتی onycholysis ایجاد شود. پوسچول های Vesiculo به دنبال حاشیه ای از اپیدرم تضعیف شده با پوست قرمز ایجاد می شوند.
ممکن است تغییرات استخوانی رخ دهد که منجر به پوکی استخوان فالانگز ديستال می شود. پایان آزاد انگشت ممکن است با اختلال در عروق خونی مواجه شود.

شکل ۲۹ شکل موضعی پسوریازیس مفصلی تعمیم یافته پس از درمان و از سرگیری مورفولوژی پلاک اولیه
Acrodermatitis continua، هرچند که یک بیماری برای کودکان است، اما ممکن است در بزرگسالان مورد ابتلا به GPP تبدیل شود. ممکن است ترک برداشتن زبان و یا مهاجر حلزونی در پسوریازیس پوسچولار تحت تاثیر قرار گیرد. Tweena manuum معمولا در توزیع و تظاهرات عناصر قارچی نامتقارن است که در ایجاد و تشخیص کمک می کند که بعضی اوقات به چالش کشیده می شود. می توان درماتیت تماسی را با تست پچ مورد تأیید قرار داد.
Parakeratosis pustulosa در کودکان می تواند به طور مداوم نشان دهنده acrodermatitis rmmrc باشد. با این حال، بروز pustules نادر است. در این حالت مقیاس غالب و دیستروفی ناخن وجود دارد. معاینه بافت شناسی پسوریازیس را تأیید می کند که نشان دهنده میکرو ابسه های نوتروفیل می باشد.
پسوریازیس پوسچولار عمومی: در میان بسیاری از عوامل پیش بینی کننده، به نظر می رسد برداشت استروئید شایع ترین مورد است. داروهای زیادی وجود دارد که می تواند GPP را افزایش دهد (کادر ۴).
برای پسوریازیس پوسچولارعمومى حاد (van Zumbusch): دو گروه اصلی تشخیص داده شده است. در ابتدا، پسوریازیس معمولی با شروع اولیه پس از چند سال، که بعدها پس از یک عامل تحریک کننده به پسوریازیس پوسچولار تبدیل می شود. در مرحله دوم، پسوریازیس با پیشرفت خود به خودی به صورت پوسچولار ظاهر می شود. ۲۹ ممکن است این شروع همراه با احساس سوزش و خشکی پوست باشد. شروع ناگهانی تب بالا و اختلال شدید پیش از توسعه فاز عمومی به طور کامل از پوسچرهای دقیق مشخص شده است. لایه های اریتم و پوسچولاسیون برای گسترش پوستی که قبلا تحت تاثیر قرار نگرفته اند، مناطق آسیب دیده و ناحیه تناسلی را به طور خاص درگیر می کنند. پیکره بندی های مختلف مانند پوسچول های جدا شده، دریاچه های پوس، ضایعات دایره ای، پلاک های اریتم با حلقه های پوسچول یا اریترودرام تعمیم یافته دیده می شود. ممکن است امواج پوسچولاسیون یکدیگر را به دنبال داشته و پوسچول ها خشك شوند.
ناخن ها با ضخیم شدن و یا از بین بردن دریاچه های سوبونگوال نیمه خنثی می شوند. ممکن است مخاطی بینی و زبان درگیر باشد، زبان “جغرافیایی” و زبان ضخیم، از نشانه های دهانی مشترک هستند. ۳۰ علائم بهبودی در چند روز یا چند هفته اتفاق می افتد. خستگی، سمیت یا عفونت علت شایع مرگ در موارد درمان نیافته است. بهبودی به وسیله erythroderma یا بازگشت به حالت اولیه است. عود بیماری امری رایج است.

پسوریازیس پوسچولار در نوزادان و کودکان: پسوریازیس پوسچولار در دوران کودکی یک بیماری نادر است که معمولا در ۲ تا ۱۰ سالگی ظاهر می شود و کمتر از ۱٪ از پسوریازیس کودکان را تشکیل می دهد. ۳۱,۳۲ یک بررسی در خصوص ۱۲۶۲ مورد پسوریازیس کودکان، میزان ۰٫۶ درصد از انواع پوسچولار را نشان می دهد. چهار نوع بالینی پسوریازیس پوسچولار در کودکان معرفی شده است: یعنی GPP orvon Zumbusch، پسوریازیس پوسچر حلقوی (APP)، پسوریازیس پوسچولار exanthematic و پسوریازیس پوسچولار موضعی. به نظر می رسد اشکال حلقوی شایع ترین نوع هستند. آنها الزاما و متقابلا منحصر به فرد نیستند و ممکن است انواع مختلف نیز امکان پذیر هستند.۳۳ در کودکان، الگوی بالینی GPP (شکل حاد، اپیزودیک و نوع بالقوه تهدید کننده پسوریازیس برای زندگی) به طور کلاسیک به عنوان لایه های گسترده ای از پوسچولار استریل در پوست erithematous روشن است که در طی ۳-۴ روز، با امواج مکرر التهاب رفع می شود. پوسته شدن حاد معمولا با تب و تغییرات سمی مرتبط است. ۳۴,۳۵ در مقایسه با فرمهای بزرگسالان، اولین مورد GPP معمولا در کودکان شدیدتر می باشد، که با تب بالا همراه با پوسچول های عمومی به وجود می آید. بعضی از این موارد در نهایت پسوریازیس ولگاریس را گسترش می دهند. ۳۶ ممکن است قبل تر از سن شروع، وضعیت شدیدتر بیمار رخ داده باشد.

شکل ۳۴ پسوریازیس پوسچولار خفیف عمومی von Zumbusch

کادر ۳ انواع پسورازیس پوسچولار
۱٫ پسوریازیس پوسچورال موضعی:
• پالموپلانتار پوسچولوزیس
• Acrodermatitis مداوم
۲٫ پسوریازیس پوسچولار عمومی (GPP):
• حاد
• در مورد بارداری
• نوزادان و نوجوانان
• Circinal، حلقوی، خطی
شکل موضعی GPP

کادر ۴ مواد دارویی تسریع کننده پسوریازیس پوسچولار عمومی
سالیسیلات ها
یدید
لیتیم
فینیل بوتازون
Oxyphenbutazone
پروژسترون
تربینافین
Amfebutamone
خروج سیکلوسپورین

سیرسینات، فرم های حلقوی و خطی پسوریازیس پوسچورال:

نوع سیرسینات پسوریازیس پوسچولار به صورت مناطق گسسته اریتما ظاهر می شود که افزایش می یابد و تورم به دنبال دارد. پوسچول ها در لبه های ضایعات دور ظاهر می شوند، حلقه ها ایجاد می شوند، به صورت سانتریفیوژ پخش می شوند و ممکن است سانتریفیوژ erythema annulare را تقلید کنند. پوسچول ها خشک می شوند و ضایعات در حال گسترش هستند. ضایعات حلقوی و دیگر الگوهای ضایعات در GPP حاد دیده می شود، اما مشخص تر از فرم های بین نیمه مزمن یا مزمن پسوریازیس پوسچولار گسترده است. ممکن است این مورد به تنهایی یا به صورت یک مرحله در تکامل GPP رخ دهد. اشکال خطی پسوریازیس پوسچولار گاهی اوقات در زمینه پوسچولوزیس بیشتر تعمیم یافته مشاهده می شود.
شکل موضعی GPP: این مورد باید از PPP یا acropustulosis متمایز باشد. شاید اصطلاح “پسوریازیس با پوسچول” تناسب بیشتری داشته باشد. ممکن است یک یا چند پلاک از پسوریازیس ولگاریس پوسچول ها را ایجاد کند، که به ویژه پس از درمان موضعی بسیار مضر است.
پسوریازیس اریترودرمیک
پسوریازیس اریتودرمی به صورت اریتم تعمیم یافته، درد، خارش و پوسته شدن می شود؛ اشکال مختلف پاسچولی نیز وجود دارد. معمولا این نوع تقریبا کل BSA را پوشش می دهد (شکل ۳۵ تا ۴۵).
ممکن است این نوع با تب، لرز، هیپوترمی و کم آبی بدن همراه باشد، که به دلیل درگیری زیاد با BSA می باشد. بیماران مبتلا به پسوریازیس شدید پوسچولار یا اریترومتری ممکن است برای کنترل متابولیسم و درد به بستری شدن در بیمارستان نیاز داشته باشند. ممکن است بیماران سالمند مبتلای به پسوریازیس اریترومایس بی ثباتی قلب و فشار خون ناشی از شانت زیاد عضلانی در پوست را تجربه کنند.
ادمای پدال، به ویژه در اطراف مچ پا، ممکن است همراه با عفونت نیز گسترش یابد. اختلال در مکانیزم حرارتی منجر به لرزش بخش می شود. عفونت، پنومونی و نارسایی احتقانی قلب ناشی از پسوریازیس اریترومایسمی میتواند خطرناک باشد. پسوریازیس اریتروترومیک یک نوع خاص التهابی از پسوریازیس است که اغلب بر روی اکثر سطوح بدن تاثیر می گذارد. این نوع به طور کلی در افراد مبتلا به پسوریازیس پلاکی ناپایدار وجود دارد که در ان ضایعات به وضوح مشخص نیستند. این ویژگی به صورت دوره ای و قرمزی فراوان در پوست مشخص می شود. تایید هیستوپاتولوژیک برای بررسی علت پسوریازیس اریترودرما همیشه در طول مراحل حاد میسر نیست. هنگامی که بیمار برای اولین بار بدون ارزیابی سابقه پسوریازیس، مورد بررسی قرار می گیرد، باید منتظر فاز حاد در تشخیص باشیم. استروئیدهای سیستمیک باید در مواردی با نهایت احتیاط استفاده شود.

پسوریازیس اریتودرمی در کودکان: پسوریازیس اریترودرمیک، یک بیماری بالقوه نادر در پسوریازیس دوران کودکی است. ممکن است این نوع از هر نوع دیگر و معمولا از نوع پلاک ایجاد شود. ممکن است از هر گونه پسوریازیس ناشی شود. مواد دارویی، عوامل زیست محیطی، روانشناختی و متابولیکی می توانند باعث ایجاد فرم ارثی در این بیماری شوند. این طیف پسوریازیس با اریتم تعمیم یافته، ادم، پوست و سازگاری سیستمیک مشخص می شود. کودک با تب، کم آبی، ناراحتی و سوء تغذیه مواجه است. ظهور کلی می تواند از فرم خفیف تا شدید باشد. شکل اریترودرمی در حدود ۱٫۴٪ موارد پسوریازیس در کودکان و نوجوانان رخ می دهد. به طور کلی، کمتر از ۳٪ از پسوریازیس دوران کودکی با اریترودرمات ظاهر می شود.
پسوریازیس مادرزادی ارثی دردناک: پسوریازیس مادرزادی، به این معنی است که پسوریازیس در هنگام تولد یا ظهور در دوره نوزادی امری استثنایی است. وقوع مادرزادی پسوریازیس، که به عنوان توسعه ی هر یک از انواع بالینی آن در هنگام تولد و یا در طول اولین روزهای زندگی تعریف شده، بسیار نادر است. همبستگی کلینیکوپاتولوژیک در تایید عفونت ادراری مادرزادی ناشی از پسوریازیس امری ضروری است.

پسوریازیس نامنظم

پسوریازیس نامنظم یک مورد اضطراری پوستی است. ممکن است مورد افراد مبتلا به پسوریازیس پلاک مزمن پایدار به طور ناگهانی به پسوریازیس ناپایدار تبدیل شود. همچنین این موضوع شامل اشکال مانند فرم اریترودرمیک و فرم پوسچولار است که می تواند به سرعت در حال پیشرفت بوده و باعث عواقب خطرناک و حتی کشنده پزشکی، حتی مرگ در پی داشته باشد. اریتم و پوسته پوسته شدن پوست اغلب با خارش و درد شدید همراه است. پسوریازیس اریترودرمیک یک نوع خاص پسوریازیس التهابی است که اغلب بر روی اکثر سطوح بدن تاثیر می گذارد. این نوع در افراد مبتلا به پسوریازیس پلاک ناپایدار ظاهر می شود، جایی که ضایعات به وضوح مشخص نشده اند، با دوره ای و قرمزی گسترده و آتشین در پوست (شکل ۴۶) مشخص می شود.
این چنین پسوریازیس اریترودرمیک موجب “پرتاب شدن” شیمیایی بدن می شود که در پی ان کمبود پروتئین و مایع رخ می دهد که می تواند به بیماری شدید منجر شود. عوامل شاخص رایج شامل عفونت، داروها، الکل و توقف ناگهانی استروئیدها می باشد. دوره بیماری غیر قابل پیش بینی است و این وضعیت یک مورد اورژانس پزشکی است و به مراقبت های چند جانبه نیاز دارد.

محل های مورد ابتلا
پسوریازی پوست سر

پسوریازیس پوست سر در حدود ۵۰٪ از بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد. پوست سر معمول ترین جای مورد ابتلا در کودکان و بزرگسالان می باشد. خارش و ریزش مو، علائم شایع هستند، هرچند که این موضوع در همه موارد دیده نمی شود. پوست سر را می توان یا به عنوان یک جای غیر ابتلا و به عنوان بخشی از نوع پسوریازیس پلاکی، پسوریازیس پوسچولار و پسوریازیس اریترودرمیک در نظر گرفت. پوسته پوسته شدن و اریتما معمولا به خط موی جلوی سر اسیب می زند و البته به تمایز ان با درماتیت سبورئیک کمک می کند. گاهی اوقات تنها برخی پلاکها دراین نوع نمایان می شوند. پلاک های pityriasis amiantacea بر روی پوست سر با وجود پوسته هایی مانند آزبست. ریزش موی موضعی در کودکان همراه با pityriasis amiantacea دیده می شود. ممکن است ریزش مو در افراد مبتلا به پسوریازیس اریترومایسمی وجود داشته باشد. این پلاک ها به صورت پلاک های برجسته اریتماتوزی با پوسته های سفید رنگ ظاهر می شوند، که اغلب با درماتیت سبورئیک اشتباه گرفته می شود. پوسته ها سفید رنگ هستند و پلاک فراتر از حاشیه مو گسترش می یابند که همانند درماتیت سبورئیک، پوسته ها چرب است و پچ به ناحیه مقاوم مو محدود می شود (شکل های ۴۷ تا ۵۲).

پسوریازیس فلکسورال / پسوریازیس معکوس
نوعی از پسوریازیس است که سطوح عضله معمولی را جایگزین می کند و روی زمینه های بی نظیری (یعنی axillae، folds inept، creases inframammary) با مقادیر پوسته کم تاثیر می گذارد. با توجه به ماهیت مرطوب منطقه ای که این نوع پسوریازیس قرار دارد (ضایعات ۵۳ تا ۵۶)، ضایعات صاف و ملتهب بدون پوسته پوسته شدن مشخص می شود.
Candida intertrigo باید در نظر گرفته شود و می تواند رشد بیش از حد کاندیدا در پسوریازیس خمشی وجود داشته باشد. پسوریازیس فلکسورال در حدود ۱۰٪ پسوریازیس مربوطه دوران کودکی دیده می شود. بعضی اوقات جای گیری اریتماتوز، پلاک های ضخیم پوستی، از جمله زیره و کشاله ران، می تواند با پسوریازیس نوع پلاك در سایر جاها مرتبط باشد. در نوزادان، درماتیت پوشک ممکن است با پسوریازیس اشتباه گرفته شود و بالعکس. ممکن است این روند با ضایعات ارتیماتو گسترده در پوست کل بدن دنبال شود. در بزرگسالان چاق، پسوریازیس خمشی کشاله ران و زیر بغل به راحتی با Candida Intertrigo اشتباه گرفته می شود.
پسوریازیس پالموپلانتار
پسوریازیس کف دست و پا می تواند به سه روش متفاوت ظاهر شود:

۱٫ بخش های قرمز رنگ شبیه به پسوریازیس در هر جای دیگر
۲٫ ضخیم شدن و پوسته پوسته شدن کف دست و پاها (keratoderma)
۳٫ لایه های کوچک پوسچول های زرد قهوه ای (PPP).
پسوریازیس پالموپلانتار به سمت یک بیماری مکرر مزمن گرایش دارد. در بسیاری از بیماران، پسوریازیس پالموپلانتار، یک بیماری دردناک است، محدود کردن فعالیت های روزمره، منجر به عملکرد ضعیف شغلی می شود.
پسوریازیس پالموپلانتار ، یکی از مواردی است که با بیشترین ناراحتی همراه است، و در حدود ۱۲٫۸٪ از کودکان مبتلا به پسوریازیس در مطالعه هندی به این نوع مبتلا بودند. قبل از تشخیص عوامل ضد انعقادی به عنوان درمان (اشکال ۵۷ تا ۷۰) باید از عوارض Tinea pedes، eczema و keratoderma بنا به دیگر دلایل باید مستثنا شوند.

درگیر شدن مخاطی در ۷٪ کودکان دیده می شود. ممکن است پلاک های حلقوی در زبان در بیماران مبتلا به پسوریازیس قابل مشاهده باشد. زبان جغرافیایی نمونه ای متداول از پسوریازیس پوسچر است (شکل ۷۱).
ترک در زبان یکی دیگر از تظاهرات پسوریازیس پوسچر می باشد.
پسوریازیس چشم (مشارکت چشم)
ممکن است علائم چشمی در حدود ۱۰٪ بیماران پسوریازیس رخ دهد (شکل ۷۲).
میزان درگیر شدن چشم در مردان بیشتر از زنان است. ابتلایی چشمی قبل از ورود درگیر شدن پوست به پسوریازیس امری نادر است. شیوع پسوریازیس چشمی می تواند به طور گسترده ای متفاوت باشد و ممکن است شامل شرایط چشمی مانند xerosis, symblepharon, trichiasis, blepharitis, conjunctivitis,uveitis و iritis و همچنین موارد گزارش شده مربوط به درگیر شدن قرنیه ثانویه باشد که به کراتیت منجر می شود. uveitis مزمن به ویژه در بیماران مبتلا به PsA مشاهده شده است. ۳۶ مشکلات چشمی ممکن است به طور مستقیم به زخم های در اطراف چشم و یا به علت یک بیماری که روی چشم تاثیر گذار است بروز پیدا کند که همچنین در صورت عدم مداوا می تواند به مشکلات در داخل چشم منجر شده و حتی می تواند موجب از دست دادن دائم بینایی شود. پسوریازیس میزان سرایت زودرس و چشمگیری دارد که گاهی اوقات نسبت به مفاصل سریع تر است.
یافته های بالینی در ارتباط با بیماری پسوریاتیک ناخن، با محل آناتومی واحد ناخن که تحت تاثیر بیماری قرار دارد، ارتباط دارد (کادر ۵).
قطره روغن یا پودر سالمون در محل بستر ناخن موجب یک رنگ پریدگی، تغییر رنگ زرد – قرمز در بستر ناخن می شود که شبیه یک قطره روغن در زیر صفحه ناخن است. این پچ شایع ترین علامت تشخیصی برای پسوریازیس ناخن است.
پیتینگ ناشی از دست دادن سلولهای پاراکواتیک از سطح ناخن می باشد.

خطوط Beau خطوط عرضی ناخن هستند که به علت التهاب متناوب باعث توقف رشد می شوند.
Leukonychia یا صفحه ناخن سفید به علت فوم پاراکراتوسی در داخل بدنه صفحه ناخن هستند.
Subungual hyper

پسوریازیس از نوع پلاکیkeratosis بر بستر ناخن و hyponychium تاثیر می گذارد. تکثیر بیش از حد بستر ناخن می تواند منجر به بروز آنتیکولیز گردد.
Onycholysis یک نوع جداسازی دیتالیستی عملکرد صفحه ناخن از بستر ناخن می باشد. این امر موجب آسیب زدن به صفحه ناخن دیستال می شود که منجر به احتمال کلونیزاسیون ثانویه میکروبی می شود.
ممکن است صفحه ناخن دچار عارضه ضخیم شدن، دیستروفی و تغییر رنگ شود. فرو رفتن ناخن در نتیجه ضعف صفحه ناخن و ناشی از روند بیماری است.

خونريزي هاي کوچک خطوط سیاه طولي هستند كه به علت كمبود فضاهاي خوني بين بستر و صفحه ناخن ایجاد می شوند. این مورد نیز همانند علامت Auspitz در پوست می باشد.
لونولای خال خال چیزی جز پچ های اريتماتوز لونولا نیست.
تغییرات ناخن در پسوریازیس ممکن است تا میزان ۴۰٪ مشاهده شود (شکل ۷۹-۷۳).
سوراخ شدن ناخن شایع ترین علامت است. درگیر شدن ناخن می تواند پیش از آن، همزمان با پسوریازیس یا پس از آن رخ دهد و حتی ممکن است به ندرت به صورت جداگانه ظاهر شود. عارضه های ناخن در PsA و درگیری پوستی انگشتی بیشتر دیده می شود. پسوریازیس ناخن ها در حدود سه چهارم بیماران مبتلا به پسوریازیس با آرتریت اتفاق می افتد، اما تنها در حدود یک سوم افراد مبتلا به ضایعات پوستی ظاهر می شود.

پسوریازیس از نوع پلاکی

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *