درمان بیماری خود ایمنی پسوریازیس

جنبه های بالینی پسوریازیس

بیش از ۱۲۵ میلیون نفر در سراسر جهان، حدود ۲-۳ درصد از کل جمعیت، به پسوریازیس مبتلا هستند. مطالعات نشان می دهد که بین ۱۰٪ تا ۳۰٪ از افراد مبتلا به پسوریازیس همچنین دچار آرتریت پسوریازیس (PsA) هستند. پسوریازیس در کودکان امری عادی نیست. حدود یک نفر از سه نفر مبتلا به پسوریازیس گزارش می دهد که یک خویشاوندی مبتلا به پسوریازیس دارد. اگر یک والد پسوریازیس داشته باشد، یک کودک با احتمال حدود ۱۰٪ به پسوریازیس مبتلا خواهد شد. اگر هر دو والدین پسوریازیس داشته باشند، یک کودک با احتمال حدود ۵۰٪ در ابتلا به بیماری مواجه است. سابقه خانوادگی مثبت، عوامل موثر در پیشگیری و سن شروع، تا حدودی موجب پیش بینی پیش آگهی بیماری در کودکان است. سابقه خانوادگی مثبت در کودکان ۲۳٫۴-۷۱٪ از کودکان مبتلا به پسوریازیس گزارش شده است. ۱,۲ دوقلوهای هم سان شانس بیشتری برای تظاهر پسوریازیس نسبت به دوقلوهای غیر هم سان دارند. ۳

این بخش از موضوع تحت عنوان زیر مورد بررسی قرار می گیرد:

  • تاریخچه و ارزیابی
  • انواع بالینی
  • انجمن ها

تاریخ و ارزیابی

این یک هنر برای کشف تاریخ و ارزیابی یک بیمار با هر گونه بیماری است، بیشتر با یک بیماری مانند پسوریازیس، که در حال حاضر یک اختلال سیستمیک با پیامدهای روحی بسیاری همراه است. دانش کمک خواهد کرد تا تاریخچه درستی را که به درمان مناسب کمک می کند، بیابیم. ضمن اینکه کشف تاریخچه بسیار مهم است صرف زمان با بیمار برای به دست اوردن گزارش برای دکتر بیمار خوب است، که راهی طولانی را برای کنترل موثر بیماری در پیش دارد. اعتماد به نفس بیمار اولین گام در رضایتش خواهد بود.

جنبه های زیر باید در هنگام ارزیابی بیمار مورد توجه قرار بگیرد:

  • سن شروع
  • تحریک و تشدید عوامل
  • سیگنال پسوریازیس
  • درجه بندی
  • انجمن ها

سن شروع

تغییرات در مطالعات مربوط به سن شروع پسوریازیس وجود دارد. اولین تظاهرات پسوریازیس ممکن است در هر سنی از زمان تولد تا سن پیری وجود داشته باشد، البته زنان با بروز زود هنگام علائم ابتلا به این بیماری نسبت به مردان مواجه هستند. میانگین سنی شروع برای ظهور اولین علائم پسوریازیس می تواند بین ۱۵ تا ۲۰ سالگی باشد و اوج آن می تواند در ۵۵ سالگی تا ۶۰ سال باشد.۴ سن شروع در موارد پسوریازیس کودکان بین ۸ سال و ۱۲ سال است. سابقه خانوادگی در خصوص پسوریازیس می تواند بیماری زودرس را پیش بینی کند.۶ مدت بیماری ممکن است از چند هفته تا یک عمر متفاوت باشد. این دوره غیر قابل پیش بینی است و تغییرات زیادی دارد. پسوریازیس نوع I و نوع II با سن دو حالته در شروع (شکل ۱ و ۲) مشخص می شود.

نوع I در ۴۰ سالگی یا قبل از ان شروع می شود؛ نوع II بعد از سن ۴۰ سالگی شروع می شود. نوع I بیش از ۷۵٪ موارد بیماری را تشکیل می دهد.

عوامل ایجاد و تشدید

عوامل پیش آگهی در اطفال بیشتر از پسوریازیس افراد بالغ است. این مواورد تا حد زیادی شامل تروما، عفونت، داروها و استرس می باشد. ظهور ضایعات پسوریازیس در پوست غیر درگیر در محل های آسیب های قبلی، به عنوان پاسخ ایسومورفیک یا پدیده کوبنر شناخته می شود. هر نوع تروما شامل آسیب فیزیکی، شیمیایی، حرارتی، جراحی یا التهابی می تواند سبب تشدید پسوریازیس گردد.

فارنژیت استرپتوكوك یا درماتیت استرپتوكوكی پریانال معمولا سبب تشدید پسوریازیس می شود و پسوریازیس پاستولی دوران کودکی می تواند توسط آنتیژن استرپتوکوك ایجاد شود. ۷,۸

 

 

عفونت با ویروس نقص ایمنی بدن انسان می تواند پسوریازیس را تشدید کند. ۹ در حالیکه استفاده از عوامل ضد انعقادی و لیتیوم یک عامل شناخته شده پسوریازیس در بیماران بالغ است (شکل ۳ و ۴)، ضد مالاریا و ترک کورتیکواستروئیدهای موضعی یا خوراکی نقش مهمتری در بازگشت یا القاء پسوریازیس دوران کودکی دارد. ۱۰-۱۲ علاوه بر این، مطالعات متعددی بر تأثیر عوامل روانشناختی  مانند استرس یا عدم حمایت اجتماعی در دوره پسوریازیس تأکید دارند. ۱۳ تمرکز التهابی، شایع ترین عامل مهمی بود که توسط Barisic-Drusko و Rucevic مشاهده شد. ۱۴ باید درک کرد که Gradation در میان بیماران مبتلا به پسوریازیس و در همان فرد در طول زمان وجود دارد که مواردی اعم از علائم ظاهرا سالم تا علائم جزئی وعلائم بالینی واضح هستند.

حتی قبل از توسعه پاپول کلاسیک یا پلاک پسوریازیس، بیمار ممکن است با هر یک از علائم ظریف زیر همراه باشد که نباید کنار گذاشته شود:

  • بدتر شدن پلاك اريتماتوز پيش از آن
  • شروع ناگهانی پوسچول ها
  • عفونت اخیر، به ویژه گلودرد استرپتوکوکی یا تونسیلیتیس
  • درد در پلاک بدون علامت در مجاورت مفصل آسیب دیده
  • خارش (گاهی اوقات در پسوریازیس گوتات)
  • ناخن های دیستروفیک
  • بثورات درازمدت با وجود درد جدید در مفاصل
  • درد مفصل بدون هیچ گونه یافته های پوستی قابل مشاهده

 

علائم به اصطلاح خفیف، معمولا تحت دسته پسوریازیس”stigmata”، به آسانی مورد غفلت قرار گرفته و بررسی نشود در این صورت تشخیص انها به تعویق می افتد (شکل ۵-۱۴) .۱۵

سیگنال های پسوریازیس (کادر ۱)

شايع ترين عوارض پوستي ماکول ها، پاپول ها و پلاک ها هستند. به طور معمول، ماکول ها در ابتدا دیده می شوند و این موارد بر اساس ماکولوپاپول ها و نهایتا سلول های نابالغ، غیرقابل انطباق، سیلورایتی که روی یک اریتم همگن براق قرار دارند پیشرفت می کند. ناحیه درگیر شده پوست با فرم پسوریازیس متفاوت است. انواع بالینی پسوریازیس به شکل بیشتر یا کمتر در بزرگسالان و کودکان با تغییراتی در شیوع انواع ان متفاوت هستند.

پسوریازیس نوع پلاک، پسوریازیس پوستی، پسوریازیس گوتات، پسوریازیس ناخن، پسوریازیس خمشی، پسوریازیس خمیری، پسوریازیس ناپایدار، پسوریازیس پوسته پوسته، نوعی پسوریازیس است که معمولا در کودکان دیده می شود. پسوریازیس مادرزادی، erythroderma پسوریازیس مادرزادی و پسوریازیس اطفال، انواع نادر پسوریازیس مشاهده شده در سال اول زندگی می باشد. پسوریازیس اریتودروماییک و PsA در مقایسه با پسوریازیس بزرگسالی مکرر هستند. دخالت مخاطی در کودکان هندی نادر است .۱۶ پسوریازیس اکنون می تواند به عنوان یک بیماری شناخته شده از “رحم به آرامگاه” در نظر گرفته شود.

بیماری در کودکان با خارش بیشتری همراه است و ضایعات نسبتا نازک تر، نرمتر و کم چرب است. پاپول یا پلاک کلاسیک اریتماتوز بیشتر به تشخیص کمک می کند.

ویژگی های زیر در تشخیص بالینی پسوریازیس مناسب و مفید هستند: ۱۷

  • واکنش ایزومورفیک یا پدیده Koebner، که ظهور ضایعات در مناطق آسیب دیده است
  • علامت Auspitz – خونریزی نقطه عطفی بر پایه مقیاسی است که حذف شده است
  • وجود خوردگی ناخن ها، که می تواند به تشخیص بیماری کمک کند
  • رنگدانه تغییر یافته با ترشحات ضایعات.

دو یافته اول برای ارزیابی فعالیت بیماری مفید است.

درجه بندی

درجه بندی شدت برای پسوریازیس معمولا بر اساس سطح و شدت انجام می شود. شاخص سطح و شدت پسوریازیس (PASI) ابزار مورد استفاده برای اندازه گیری شدت پسوریازیس است. PASI ارزیابی شدت ضایعات و ناحیه آسیب دیده را به یک نمره در محدوده ۰ (بدون بیماری) تا ۷۲ (حداکثر بیماری) ترکیب می کند.

در هر منطقه، شدت با سه علامت بالینی ارزیابی می شود: اریتم (قرمزی)، انحراف (ضخامت) و جدا شدن پوسته ها (پوسته پوسته شدن). پارامترهای شدت در مقیاس ۴-۰ اندازه گیری می شوند، که از هیچ یک تا حداکثر را شامل می شود.

سپس مجموع سه پارامتر شدت برای هر قسمت از پوست محاسبه می شود که در ان نمره ی منطقه ای آن منطقه در وزن بخش مربوطه (۰٫۱ برای سر، ۰٫۲ برای دست ها، ۰٫۳ برای بدن و ۰٫۴ برای پا) ضرب می شود.

روش ساده تر برای ارزیابی شدت می تواند خفیف، متوسط ​​و شدید باشد که به ترتیب کمتر از ۳، ۱۰-۳٪ و بیش از ۱۰٪ سطح بدن (BSA) است. ۱۸

 

شکل ۱۳ پلاک ناخن یک نشانه پسوریازیس است

شکل ۱۴ هايپرکراتوزیس سابونگوال با آنيکوليزیس نشان دهنده پسوريازيس است

 

کادر ۱ سیگنال پسوریازیس

شوره سر شدید

پلاکهای غيرقطبی هايپرکراتوتيک در سطوح عضله ای

ضایعات کراتولیزیس مانند کف دست ها و پاها

زخم های اگزاماتوس در کف دست و پاها

سطوح حاوی اریتم تند بر روی پوست آلت تناسلی مردانه

خوردگی ناخن

هایپرکراتوزیس سابونگوال و آنیکولیز

پارونیشیای چندگانه استریل

انجمن ها

برای پیدا کردن همه انجمن های شناخته شده پسوریازیس، یک تاریخچه دقیق باید کشف شود. یان نکته حایز اهمیت است که یافته های مربوط به دیگر سیستم ها هر زمان که سیستمیک یا فوتوتراپی در نظر گرفته می شود، استخراج شود.

 

متغیرهای کلینیکی

پسوریازیس از جنبه مورفولوژی، توزیع و شدت بسیار متغیر است. علیرغم موارد کلاسیک توصیف شده، مورفولوژی می تواند از پاپول های کوچک (فرم گوتات) تا اریتم تعمیم یافته و مقیاس (فرم اریترودرمیک) متغیر باشد. علاوه بر این، ممکن است یک یا چند مورد از موارد زیر وجود داشته باشد: پوست، ناخن، مخاط و مفصل. این بیماری می تواند بدون علامت، موضعی یا گسترده و غیرفعال باشد. علاوه بر این ممکن است پسوریازیس به صورت یک دوره متغیر را به عنوان پلاک مزمن و پایدار بروز یابد یا ممکن است به شدت با پیشرفت سریع و درگیر شدن گسترده رخ دهد. ممکن است پسوریازیس با علائمی همراه باشد که بیماران از خارش و سوزش شدید شکایت داشته باشند. طیف مختلف پسوریازیس در کادر ۲ مشخص شده است.

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *