مرور کلی بر روش های درمانی پسوریازیس

مرور کلی بر روش های درمانی پسوریازیس

هدف از این دفترچه چیست؟

این دفترچه برای کمک به درک شما در خصوص روش های درمانی حال حاضر جهت درمان پسوریازیس ارائه شده است. این دفترچه به عنوان جایگزینی به جای تجویزهای دکتر شما طراحی نشده است و ما هیچ توصیه ای در خصوص به کار گیری یک روش درمانی ترجیحی نسبت به هر یک از روش های دیگر ارائه نمی دهیم؛ بهترین روش درمانی همان روشی خواهد بود که با نظر شما و دکترتان برای وضعیت خاص شما مناسب باشد.

درباره پسوریازیس و آرتریت پسوریازیس

پسوریازیس (Sor-i’ah-sis) یک بیماری مقاربتی مزمن پوستی است، که حدود ۱٪ – ۳٪ جمعیت انگلستان به ان مبتلا می شوند. علائم ان معمولا به صورت پلاک های قرمز، برجسته ظهور می یابد. ممکن است پلاک ها در هر بخشی از سطح پوست ایجاد شوند اما در اغلب موارد پلاک ها روی آرنج، زانو و پوست سر ایجاد می شوند.

ممکن است حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس دچار آرتروز پسوریازیس شوند  که با ایجاد درد و تورم در مفاصل و تاندون ها، همراه با سفتی به خصوص در صبح ها همراه خواهد بود. نواحی ای که اغلب تحت تأثیر قرار می گیرد عبارتند از دست ها، پاها، پایین کمر، گردن و زانو که این امر موجب می شود که حرکت در این نواحی به شدت محدود شود. برای اطلاعات دقیق تر در مورد پسوریازیس و آرتریت پسوریازیس دفترچه های با عناوین پسوریازیس چیست؟ و آرتریت پسوریازیس چیست؟ را ببینید.

اگر چه هیچ درمانی برای پسوریازیس وجود ندارد، اما می توان ان را کنترل نموده و به حالت عادی بازگرداند. نوع ابتلا در همه بیماران یکسان نبوده و لذا پزشکان این بیماری را در سطوح ملایم، متوسط ​​یا شدید دسته بندی می کنند.

لطفا توجه داشته باشید که:

درمانها به ترتیب حروف الفبا و نه به ترتیب اولویت مورد اشاره قرار گرفته اند. این لیست تنها به عنوان مرجع ارائه می شود و شما بایستی همواره توصیه های مشاور خود را در دستور کار قرار دهید. در برخی از موارد ممکن است بیش از یک دارو داده شده و حالت ترکیب مورد استفاده قرار گیرد.

پسوریازیس  Psoriasis

این بیماری به دلیل فعالیت سیستم ایمنی بدن بر علیه سلول های پوست بیمار است. این بیماری وابسته به ژن است و درمان قطعی آن تقریبا ناممکن است. از سال۲۰۱۵از روش های درمانی ازون و ترکیبات ازون دار مثل کرم ازون دار یا روغن های ازون دار استفاده شده و نتایج حیرت انگیزی بدست آمده است.

پسوریازیس را می توان براساس نوع تظاهرش به پنج دسته تقسیم کرد :

پسوریازیس پلاکی : روش درمان ازون بصورت DIV است.

پسوریازیس معکوس : روش درمان ازون بصورت MHT است.

پسوریازیس پاسچولار : روش درمان ازون بصورت AHT است.

پسوریازیس اریترودرمیک : روش درمان ازون بصورت سرم ازون است.

پسوریازیس خالدار : روش درمان ازون درمانی به روش AHT+ DIV است.

این بیماری در بیماران دیابتی، افسردگی و سندرم خستگی مزمن بیشتر دیده می شود.

روش های ازوت درمانی برای پسوریازی بدون خطر و عارضه هستند و این بیماری در سنین ۳۵-۱۵ سالگی بروز می کند ولی در مواردی که بیمار کهولت سن پیدا کرده می تواند سریع و وسیع اتفاق افتد.

محرک های ایجاد یا تشدید پسوریازیس عبارتند از استرس، صدمه به پوست برخی داروها و عفونت می باشد. اگرچه این بیماری می تواند در هر سنی ظهور کند.

روش های درمان پسوریازیس عبارتند از :

ازون درمانی با روش DIV

کرم های ازون بصورت موضعی

نور درمانی

داروهای سیستمیک

طب مکمل مانند طب سوزنی و اکسیژن درمانی با فشار بالا HBOT

علائم پسوریازیس :

در این بیماری علائم شروع ضایعات پوستی در بین افراد مختلف در سنین مختلف متفاوت است. ولی بطور کلی علائم به شرح زیر است :

تکه های قرمز روی پوست که با فلکس های نقره ای پوشیده شده اند ( بیماری صدف)

نقاط کوچک پوسته پوسته شده در اطفل

پوست خشک و ترک خورده

خارش و سوزش در منطقه

ناخن ضخیم و شکننده

مفاصل متورم و دردناک که بنام پسوریازیس آرتریت

مکان های تظاهر پسوریازیس عبارتند از :

پوست سر در نیمی از بیماران پسوریازیس دیده می شود و درمان آن ازون درمانی با روش DIV و استفاده از لوسیون های ازون دار است.

پسوریازیس صورت که اغلب روی ابرو، بینی و لب بالا، بالای پیشانی و خط موی سر را درگیر می کند. برای درمان از اکسیژن فعال بصورت AHT استفاده می شود.

پسوریازیس تناسلی که می تواند کیفیت زندگی بیمار را به شدت کاهش دهد. پسوریازیس با برخی داروها تداخل پیدا می کند که عبارتند از :

لیتیم Li موجب تشدید علائم پسوریازیس می شود.

داروهای ضد مالاریا

ضد قارچ

عوامل ضد قارچی در مراقبت پسوریازیس به طور معمول جهت درمان درماتیت سبوریک (حالت پوسته پوسته شدن سفید – زرد) و پسوریازیس پوست سر مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین می توان انها را برای مناطقی که پسوریازیس در قسمت هایی از پوست که دارای چین و چروک می باشد و احتمال زیادی برای عفونت موضعی وجود دارد، مورد استفاده قرار داد. این موارد برای از بین بردن مخمر

قارچ (  pityrosporum ovale که با نام مالاسزیا شناخته شده است)، که با شرایطی از جمله شوره سر و شرایط پوسته پوسته شدن همراه مفید خواهد بود. ادعا شده که بعضی از شامپوهای ضد شوره مرسوم نیز در برابر این  میکروب ها موثر بوده است.

روش های درمانی ضد قارچی یاد شده را می توان به تنهایی و یا به صورت ترکیب انها با کورتیکواستروئیدهای موضعی، درمان های ضد باکتری و یا هر دو مورد استفاده قرار داد. گاهی اوقات این موارد به منظور جلوگیری از عفونت قارچی روی پوست که می تواند مستعد آن باشد افزوده می شود. دفترچه اسکارایس پوست سر را ملاحظه نمایید.

عوامل بیولوژیکی

عوامل بیولوژیکی بیشتر از پروتئین های بیولوژیکی (انسانی و یا حیوانی) و کمتر از مواد شیمیایی ساخته می شوند، و بیشتر شبیه روشی است که انسولین در گذشته از منابع حیوانی ساخته می شد.

عوامل بیولوژیکی نسبت به سایر داروهای پسوریازیس متفاوت هستند چرا که بیشتر به جهت جلوگیری از شرایط سیستم ایمنی و کمتر به دلیل انتظار برای بهبود علائم بیماری طراحی شده اند. این باور وجود دارد که سلول های بیش فعال در سیستم ایمنی مسبب رخداد مجموعه ای از وقایع در بدن هستند که در نهایت باعث می شود پسوریازیس در سطح پوست توسعه یافته و در این حالت سلول های پوستی ملتهب شده و با تورم ظاهر می شوند. عوامل بیولوژیکی از طریق مسدود ساختن عملکرد سلول های ایمنی خاص که باعث کاهش این سلولها می شود، به واسطه کاهش تعداد این سلول ها در پوست و خون و یا مسدود کردن فعال سازی سلول های ایمنی و یا انتشار مواد شیمیایی از آنها کار می کنند.

عوامل بیولوژیکی سلول های بیش فعال بدن را هدف قرار می دهند. برخی از انها یک نوع سلول ایمنی با عنوان سلول T را مورد هدف قرار می دهند، در حالی که دیگر نوع پیام های شیمیایی منتشر شده توسط انها را مورد تهاجم قرار می دهند.

در پسوریازیس، بعضی سلول های T به اشتباه فعال شده و با تولید TNF-alpha (فاکتور ناباروری تومور آلفا) در مقدار بیش از حد به سمت پوست حرکت می کنند. یک بار در سطح پوست آنها شروع به مبارزه با عفونت و یا بهبود زخم می کنند؛ پیام های ارسالی از TNF-آلفا موجب رشد سریع سلول های پوست به شکلی سریعتر از حد معمول می شود. این تولید بیش از حد همان چیزی است که باعث می شود سلول ها را در سطح پوست قرار گیرند. برخی عوامل بیولوژیکی با جلوگیری از فعال سازی و / یا مهاجرت سلول های T وارد عمل شده، با کاهش تعداد سلول های T درگیر با پسوریازیس در بدن، یا هر دو ظاهر می شوند.

عوامل بیولوژیکی ایمنی مزمن هنوز ایجاد نشده اند. در نتیجه آنها به عنوان خط اول درمانی مورد نظر نیستند. معیار مسیری که توسط NICE مشخص شده است وجود دارد که بر اساس ان بیماران می توانند پس از امتحان کردن فتوتراپی و دیگر درمان های سیستمیک مانند درمان های خوراکی، به مواد بیولوژیکی دسترسی داشته باشند.

کول تار

روش درمانی کول تار برای مدت بیش از یک قرن در حوزه درماتولوژی مورد استفاده بوده است.  این روش یک درمانی موضعی (استعمال روی پوست) می باشد که عمدتا برای پسوریازیس پوست سر (کوتاه مدت) مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو خاصیت ضدالتهابی و خواص ضد پوسته پوسته شدن داشته و در درمان پسوریازیس پلاک مزمن مفید می باشد. کول تار خالص (کول تار BP، فرمول استاندارد) موثر ترین شکل بوده و به طور معمول در غلظت ۱ تا ۱۰ درصد در یک پایه پارافین نرم مورد استفاده می باشد، اگر چه تعداد بیماران اندکی که به پسوریازیس مبتلا هستند می توانند بوی ان را تحمل کنند.

عصاره های پاک کننده کول تار حاوی محصولات نام اشنایی می باشد که بیشتر جهت استفاده در منزل مناسب هستند اما اثر بخشی انها کمتر بوده و روند بهبودی در انها طولانی تر می باشد. تماس با محصولات کول تار با پوست نرمال معمولا مضر نیست و می توان انها را برای ضایعات گسترده مورد استفاده قرار داد؛ با این حال، تحریک، تماس با مواد آلرژی زا و فولیکولیت استریل (نقاط پرشده در پایه ای از مو) می تواند رخ دهد. عصاره های دارای خلوص بیشتر را می توان بر روی چین و چروک های پوست چهره مورد استفاده قرار داد. حمام و شامپوهای تار نیز مفید بوده و برخی از این محصولات بدون نیاز به نسخه نیز قابل خریداری هستند. ترکیب کول تار با نور ماوراء بنفش B نیز در بیمارستان ها مورد استفاده بوده است. این مورد توسط متخصص آمریکایی پوست، ویلیام بروکرمن در سال ۱۹۲۵ ارائه و فرموله شده و روش Goeckerman نام دارد. برخی از واحد های روزانه بیمارستانی هنوز هم مانند قبل از روش درمانی با محصولات تار در حمام بهره می برند.

روش های درمانی ترکیبی

گاهی اوقات پزشکان یک محصول حاوی یک یا چند ماده فعال با کارکردهای مختلف را تجویز می کنند. ممکن است این کار به منظور ساده کردن روش های درمانی باشد که در هر زمان یک بار مورد استفاده قرار گیرد و یا ممکن است به دلیل موثرتر بودن عوامل فعال در زمان ترکیب شدن باشد. تعداد زیادی برای ترکیبات احتمالی وجود دارد. ممکن است در برخی موارد انها را به عنوان “موارد ویژه” در نظر داشته باشیم که به فرمولاسیون هر دارو اشاره دارد که البته به “نیاز بالینی مخصوص” بیمار بستگی دارد. این موارد باید توسط متخصص داروساز انجام گیرد و تضمین کیفیت مربوطه همراه با طول عمر کوتاه می تواند گران باشد.

دیترانول

بیش از ۱۰۰ سال است که دیترانول در زمینه درمان پسوریازیس مورد استفاده بوده است. در واقع این ماده یک ماده شیمیایی بوته ای می باشد، که از پوست یک درخت Araroba در امریکای جنوبی گرفته شده است. دیترانول در خمیر لاسار (اسید سالیسیلیک و خمیر اکسید روی ساخته شده توسط پوستر آلمانی متخصص پوست لسار) با بیشترین موفقیت جهت بیماران بستری در بیمارستان ها مورد استفاده بوده است. استفاده از دیترانول بدون عوارض جانبی نیست: چرا که می تواند موجب لکه دار شدن پوست و لباس شود و همچنین در صورتی که استعمال ان با دقت همراه نباشد می تواند پوستی که مبتلا نشده بوده را نیز بسوزاند. بنابراین استفاده دقیق در بیمارستان بسیار امن تر می باشد در حالی که استفاده از ان در خانه اغلب و به دلیل دشواری در استعمال ان تاثیر کمتری دارد.

موارد کاربردی زیادی جهت تمرکز پزشکان وجود دارد و همچنین گرایشی برای افرادی که غلظت های مختلف برای انه تجویز می شود جهت استفاده در حالت گام به گام وجود دارد که در آن قدرت محصول با توجه به سطح مفید بودن و یا واکنش منفی افزایش می یابد.

محصولات اختصاصی حاوی دیترانول بیشتر، مقبولیت بیشتری دارد و می توان آنها را روی پلاک های پسوریات اعمال نمود و پس از یک ساعت ان شستشو داد. این روش موجب کاهش ریسک سوزاندن و رنگی شدن توسط دیترانول می شود اما هنوز هم در نظر داشتن این مورد ضروری است که شما در هنگام مصرف محصول دقت لازم را داشته باشید؛ همچنین توصیه می شود به منظور محافظت روی یک حوله کهنه بنشینید تا در صورت لزوم از فیبرها حفاظت شود.

آرام بخش ها

رطوبت موجب تسکین، صاف شدن و هیدراته شدن پوست می شود و برای تمام اختلالات خشکی یا پوسته پوسته شدن مورد استفاده قرار می گیرد. اثرات آنها کوتاه مدت بوده بوده و باید انها به صورت و حتی پس از آن مشاهده بهبودی مورد استفاده قرار داد. این دارو برای اختلالات مربوط به و اگزما؛ و کمتر برای پسوریازیس، مفید هستند هر چند که می توانند زمینه ساز کاهش خارش شده و به حذف علت کمک کنند. مرطوب کننده های ملایم برای بسیاری از بیماران مبتلا به پوست خشک مناسب هستند اما طیف گسترده ای از آماده سازی های چرب تر در دسترس هستند که از جمله انها می توان به پارافین سفید نرم، امولسیون پماد، و پماد پارافین نرم و مایع سفید اشاره داشت. شدت شرایط، ترجیح بیمار و محل شیوع پسوریازیس اغلب در انتخاب نرم کننده دخیل هستند. مرطوب کننده ها باید در جهت رویش مو اعمال شوند.

در موارد نادر ممکن است رشد بعضی از مواد تشکیل دهنده موجب ایجاد حساسیت شود به طوری که اگر واکنش اگزمایی رخ دهد، بهتر است استفاده از نرم کننده متوقف شود. می توان از آماده سازی هایی مانند کرم مرطوب کننده و امولسیون پماد به عنوان جایگزین هایی برای صابون جهت شستشو و در حمام بهره برد؛ این آماده سازها باید قبل از شستشوی کامل بر روی پوست اعمال شوند. اضافه کردن روغن حمام نیز می تواند مفید باشد. با این حال کرم مرطوب کننده برای درمان اگزمای آتوپیک توصیه نشده است چرا که به دنبال ان لاریل سولفات سدیم (مواد شوینده سوزاننده) موجب کم رنگ شدن پوست می شود و همچنین به لایه پوستی آسیب می رساند. آماده سازی شامل تهیه ضد باکتری می باشد که باید از ان مگر در موارد عفونی و موارد استفاده مکرر اجتناب شود.

اوره به عنوان یک عامل مرطوب کننده مورد استفاده می باشد. این ماده در شرایط پوسته پوسته شدن استفاده می شود و ممکن است جهت درمان بیماران مسن مفید واقع شود. گاهی اوقات نیز همراه با دیگر موارد عوامل موضعی مانند کورتیکواستروئیدها برای افزایش نفوذ استفاده می شود. جزوات بهداشتی و پسوریازیس ما را مشاهده نمایید.

داروهای ضدافسردگی

این مورد در طول دهه ۱۹۵۰ به اثبات رسید که متوترکسات در پاکسازی پسوریازیس مفید بوده و در نهایت استفاده از ان در دهه ۱۹۷۰ مورد تایید قرار گرفت. در مورد پسوریازیس، متوترکسات از طریق جلوگیری از تقسیم و ازدیاد بیش از حد سلول های پوستی که سبب پوسته پوسته شدن و کم رنگ شدن پوست می شوند مفید واقع می شود. این دارو تنها زمانی استفاده می شود که شرایط شدید بوده و نسبت به روش های درمانی متداول پاسخ مناسبی دریافت نکنیم چرا که در غیر این صورت عوارض جانبی این دارو نیز مطرح هستند. همچنین می توان از ان در درمان آرتریت بهره برد، بنابراین می توان از ان در هر دو حالت و به صورت همزمان بهره مند شد. در مردان با توجه به شروع خانواده، یک دوره شستشوی سه ماهه جهت اتمام مصرف دارو در نظر گرفته می شود. برای زنان این توصیه وجود دارد که در زمان مصرف هر کدام از این داروها باردار نشوند. سیکلوسپورین یکی دیگر از داروهای ضد افسردگی می باشد که در اصل است برای جلوگیری از احتمال پس زدن در بیماران پیوندی استفاده می شود. پزشکان متوجه شدند که بیمارانی که سابقه قبلی پیوند پسوریازیس داشتند پس از پیوند پلاک های کمتری داشته و لذا تحقیقات بیشتری به خصوص در مورد بیماران پسوریازیس انجام گرفت. این تحقیق نشان داد که سیکلوسپورین به عنوان یک عامل سریع عمل می کند و معمولا به عنوان یک دوره کوتاه در نظر گرفته می شود اما می تواند به طور مداوم و تا یک سال نیز در نظر گرفته شود. سیکلوسپورین در مواردی که پسوریازیس شدید وجود داشته و نسبت به درمان های دیگر بسیار مقاوم می باشد (سر سخت) اثر بخشی بیشتری دارد. اینکه این  دارو دقیقا چطور کار می کند به طور کامل درک نشده است اما ممکن است منجر به نفوذ زیاد اپیدرمال (نرخ بالای تقسیم سلولی) با سرکوب فعالیت لنفوسیت T (سلول های سفید خون) در سطح پایین تر (درم) و لایه های فوقانی (اپیدرمی) پوست پسوریاتیک گردد.

فتوتراپی

افرادی که مبتلا به پسوریازیس هستند گاهی جهت انجام درمان از طریق نور ماوراء بنفش UV به واحد بیمارستان تخصصی مراجعه می کنند. نور ماورا بنفش به طور طبیعی در نور خورشید یافت می شود و دارای سه طبقه بندی می باشد: اشعه ماوراء بنفش A، B و .C UVA نفوذ عمیق تری داشته است و این امر با پیری پوست و چین و چروک همراه خواهد بود؛ UVB موجب قرمز شدن پوست شده و در صورتی که از پوست محافظت نشود موجب قهوه ای رنگ شدن و سوختن ان می شود؛ UVC توسط لایه اوزون جذب شده و به سطح زمین نمی رسد. از اشعه های UVC در روش درمان فتوتراپی استفاده نمی شود.

UVB برای درمان پسوریازیس گوتتا یا پسوریازیس پلاک استفاده شد که البته نتوانست نسبت به درمان های موضعی ساده پاسخ دهد. این روش موجب بروز واکنش های شیمیایی ای می شود که قابلیت سلول های آسیب دیده در زمینه تکثیر را کاهش می دهد. دو نوع روش درمانی مبتنی بر UVB وجود دارد: باند پهن و باند باریک. در روش باند باریک UVB که اغلب با نام TL01 از ان یاد می شود و شایع ترین نوع درمان UVB در انگلستان است روش کاری بسیار شبیه به UVB باند پهناست، اما دقیق تر و شدیدتر می باشد که این موضوع به معنی این است که پلاک ها سریع تر پاک شده و درمان های کمتری برای این مهم لازم می باشد.

PUVA یکی دیگر از روش های درمانی نور UV می باشد. در این روش از نور UVA و یک عصاره گیاهی با نام psoralen استفاده می شود. این ماده شیمیایی موجب حساس تر شدن پوست نسبت به نور شده  و باعث افزایش تاثیر نور UVA  می شود. Psoralen به طور معمول به صورت یک قرص و یا از طریق حمام با یک محلول پسورال مورد استعمال قرار می گیرد. همانند روش درمانی UVB، این روش نیز عموما در بیمارستان مورد استفاده قرار می گیرد اما در برخی از مناطق روستایی یک سرویس خانگی نیز ممکن است در دسترس باشد. هر دو فرم درمان از طریق نور UV دارای اثر انباشتگی بر روی پوست هستند، که طیف انها از freckling، ضخیم شدن اپیدرمال و چروکیده شدن به دلیل دیسپلازی اپیدرمی یا تومورهای پوستی مانند کارسینوم سلول بازال (که با عنوان زخم جوندگان شناخته می شود، چرا که به صورت موضعی و به ندرت گسترش می یابد) متغیر هستند. به این دلیل محدودیتی برای تعداد درمان های مجاز وجود دارد که باید در زمان درمان پوست در نظر گرفته شود. با این حال، سطوح ابتلا به نور خورشید و استفاده از سوله های آفتابی می تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش دهد و ممکن است برای افرادی که سابقه ابتلای خانوادگی به فتوتراپی ملانوم دارند به عنوان یک گزینه درمانی در نظر گرفته شود. افرادی که دارای پوست با تیپ های ۵-۱ هستند. که در این راستا افراد دارای پوست نوع ۱ نسبت به درمان مقاوم تر هستند و اغلب دچار سوختگی بوده و کمتر مرطوب هستند و لذا ممکن است این روش درمانی برای انها کارکرد چندانی نداشته باشد.

رتینوئید

رتینوئید یک مشتق از ویتامین A بوده و می توان ان را به هر دو صورت خوراکی و یا اعمال مستقیم روی پوست مورد استفاده قرار داد. در این راستا نباید این محصولات را با محصولات ویتامین A که از فروشندگان مواد شیمیایی و یا سوپرمارکت ها به عنوان مکمل های ویتامین خریداری می شوند اشتباه گرفت. آیتورتین خوراکی یک روش درمانی موثر مبتنی بر ویتامین A جهت پسوریازیس است و فقط

توسط درماتولوژیست ها در بیمارستان برای موارد پسوریازیس شدید، گسترده، سر سخت تجویز می شود.

این ماده نیمه عمر طولانی مدتی دارد که این موضوع به این معنی است که می تواند برای دوره زمانی قابل توجهی پس از درمان و در بافت پایدار باقی بماند. در مورد زنان این اقدامات ضد بارداری به سپری کردن دوره و به حداقل سه سال ادامه درمان نیاز دارد، چرا که می تواند موجب مانع در جهت رشد کودکان نابالغ گردد.

رتینوئید موضعی برای درمان موارد خفیف تا متوسط ​​پلاک پسوریازیس استفاده می شود که از طریق کاهش شکل پچ های پوست مبتلا موثر واقع شده و در خصوص کف مروارید نیز مفید می باشد زیرا موجب کاهش روند ضخیم شدن پوست – که می تواند کار را برای انجام فعالیت های روزمره دشوار سازد- می شود. همچنین موجب  کاهش روند تشکیل سیتوکین ها و اینترلوکین ها (دو ماده شیمیایی در بدن که نقش ایجاد التهاب را بر عهده دارند) می شود. به عبارت دیگر، مکانیزم ان از طریق کاهش التهاب و کاهش روند رشد پلاک ها موثر واقع می شود. با این حال، در صورتی که با

پوست طبیعی تماس داشته باشد می تواند موجب تحریک شود.

خصوصیت رتینوئید موضعی و جذب سیستمیک پایین آن به معنی این است که عوارض جانبی کمتری نسبت به رتینوئید قبلی ایجاد می کند. دارای نیمه عمر ۱۸ ساعته بوده و در مراحل مکرر ازدیاد پیدا نمی کند. اقدامات پیشگیرانه فقط برای زنان در طول درمان با عوامل موضعی ضروری می باشد. در صورت مصرف خوراکی، باید یک دوره درمان سه ساله در نظر گرفته شود، بنابراین رتینوئید به طور معمول در زنانی که در سن باروری استفاده نمی شود.

استروئیدها

کورتیکواستروئیدهای موضعی برای درمان شرایط التهابی پوست (به غیر از موارد ناشی از عفونت) استفاده می شود و در صورت مصرف صحیح ایمنی لازم را دارا هستند. این مواد در شرایطی مانند اگزما و پسوریازیس موثر هستند. کورتیکواستروئیدهای موضعی در طول مصرف تنها التهاب را مهار می کنند؛ آنها شرایط را بهبود نمی بخشند و حتی ممکن است پس از توقف استفاده از کورتیکواستروئیدهای موضعی مشکلات پوستی بدتر شود. این مورد یک اثر بازگشتی نامیده می شود. این مواد معمولا جهت تسکین و مهار علائم اختلال و در زمانی که اقدامات دیگری مانند مصرف نرم کننده ها بی اثر هستند مورد استفاده قرار می گیرد. کورتیکواستروئیدهای موضعی به چهار دسته اصلی تقسیم می شوند:

  • خفیف
  • متوسط
  • قوی
  • بسیار قوی

قدرت انتخابی توسط پزشکان به شرایط بیمار و میزان و شدت وضعیت بستگی دارد. خطر عوارض جانبی به موازات قدرت مواد استروئیدی و مدت زمان درمان متغیر است. چهره، ناحیه تناسلی و نواحی چرب پوست نسبت به سایر مناطق استروئیدهای بیشتری را جذب خواهند کرد. اگر از شما از یک استروئید در زیر تحت باند (که موجب مسدود شدن ان می شود) استفاده می کنید در این حالت نیز با اثر مشابهی وجود خواهد داشت.

ممکن است عوارض جانبی ایجاد شده بر روی پوست پس از گذشت دو هفته از مصرف نمایان شود. مصرف استروئیدهای قوی و بسیار قوی باید به دقت نظارت شده و محدود به چند هفته باشد که پس از آن یک استروئید خفیف باید جایگزین شود. پالسینگ اصطلاحی است که در هنگام مصرف استروئید برای چهار هفته همراه با استراحت چهار هفته ای یا بیشتر جهت پوست روشن از ان استفاده می شود. این نوع استفاده از استروئید موضعی به پوست اجازه می دهد تا امکان بازیابی بین دوره های درمان جهت بیماران در هر سه ماه فراهم شود. در مورد کودکان فقط استروئیدهای خفیف و متوسط باید به منظور جلوگیری از عقب ماندگی رشد و اختلال آرایشی بلند مدت بالقوه مورد استعمال قرار گیرد؛ در صورتی که کودکان دچار پسوریازیس شدید باشند در این حالت ممکن است متخصص پوست تجویزهای متفاوتی داشته باشد.

اگر درماتیت آلرژیک تماسی نسبت به استروئید موضعی وجود داشته باشد، در این صورت تست پچ لازم بوده و بیماران باید یکی دیگر از انواع استروئید با قدرت مشابه را مورد استفاده قرار دهند. در صورتی که (کاهش پاسخ به دارو) رخ دهد، در این حالت بهتر است که يک محصول ديگر با استفاده از یک مولکول متفاوت مورد استفاده قرار گیرد. باید از مصرف کورتیکواستروئیدهای موضعی بسیار قوی یا سیستمیک اجتناب شود و یا مصرف انها باید تنها تحت نظارت متخصص پسوریازیس (در مواردی مانند پسوریازیس کف پا و یا کف دست) صورت گیرد چرا که اگر چه ممکن است آنها موجب افول پسوریازیس در کوتاه مدت شوند، اما عود و یا بازگشت انها را در پی خواهد داشت (که گاهی اوقات باعث ایجاد پسوریازیس شدید پوسچر نیز می شود). می توان این موارد را با یک درمان موضعی دیگر که می توان ان را برای مدت زمان استراحت چهار هفته ای ادامه داد – به عنوان مثال آماده سازی ویتامین D – ادامه داد. در مورد پسوریازیس پوستی روش منطقی از این قرار است که از یک کورتیکواستروئید قوی تر استفاده کنید. متاسفانه تنها محصولات کورتیکواستروئید قوی و یا بسیار قوی مانند ژل ها، فوم ها، شامپو ها یا لوسیون ها وجود دارد. این امکان نیز وجود دارد که پالسینگ زمانی که شما کنترل لازم را در اختیار دارید موثر باشد. باید روش باید به جهت یک برنامه یک روزه تجویز شود اگر چه در موارد شدید ممکن است متخصص پوست یک برنامه مصرف دو بار در روز را برای کوتاه مدت توصیه کند. اگر پوست سر بسیار پوسته پوسته شده باشد در این صورت متخصص پوست شما می تواند به شما نشان دهد که چگونه از یک مرطوب کننده مناسب استفاده نمایید. عوامل ضد باکتری را می توان با آماده سازهای استروئید با اثر خوب ترکیب کرد. با این حال، آنتی بیوتیک نیز می تواند در برخی از به عنوان یک عامل آلرژی زا عمل کند. درمان های موضعی برای مشکلات موضعی ایده آل هستند، در حالی که آنتی بیوتیک های خوراکی برای عفونت گسترده تر تجویز می شوند. داروهای ترکیبی آنتی بیوتیکی موضعی فقط باید برای مدت دو هفته استفاده شود چرا که در غیر این صورت مقاومت باکتریایی ایجاد شده و اثرات نامطلوبی خواهد داشت.

موارد مشابه با ویتامین D

موارد مشابه با ویتامین D، مانند کالپپتیرول، کلسیتريول و تاکالسیتول نباید با مکمل های ویتامینی که مورد مصرف هستند اشتباه گرفته شود؛ این موارد به منظور دارا بودن یک اثر کاملا متفاوت اصلاح شده اند. آنها موجب کاهش روند تکثیر بیش از حد سلول های پوست شده و همچنین تحریک  تقسیم کراتینوسیت ها – که یک نوع سلول در لایه بالایی پوست هستند که اصلاح روند غیر طبیعی و سریع گردش خون سلولی که پسوریازیس را تبیین می کند- را تصحیح می کند. بر خلاف ویتامین D با منبع طبیعی، آنها اثر کمتر بر روی متابولیسم کلسیم دارند (مکانیسم که سطوح کلسیم در بدن را تنظیم می کند) و لذا ریسک سطوح بالای کلسیم در خون (هیپرکلسمیا) یا در ادرار (هیپرکلسیوریا) را کاهش می یابد. با این وجود محدودیت هایی نیز در زمینه مقدار قابل استفاده در هر مرتبه (۱۰۰ گرم در هفته) جهت محدود ساختن احتمال بروز این عوارض جانبی در نظر گرفته می شود.

سهولت در مصرف و سطوح کم اثرات جانبی موجب شده تا این عوامل نزد متخصصان حوزه پزشکی و افراد مبتلا به پسوریازیس محبوب باشند.

یکی از این عوامل به صورت ترکیبی با کورتیکواستروئید موضعی قوی جهت کمک به کاهش التهاب پوست به کار می رود. این محصولات محدودیت زمانی مصرف چهار هفته ای قبل از متوقف کردن و چهار هفته قبل از آن شروع مجدد دارند. این روند فرصت لازم جهت بازسازی را برای پوست فراهم می اورد. این ماده به صورت پماد یا یک ژل با چربی کمتر ارائه می شود و می توان ان را بر روی بدن و پوست سر استعمال نمود.

سبک زندگی

حفظ یک سبک زندگی سالم تر برای هر کسی که به پسوریازیس مبتلا می باشد توصیه می شود اما ممکن است زمانی که شما در هنگامی که نسبت به ظاهر خود حس خوبی ندارید اعتماد به نفس تان را نیز از دست بدهید و بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس نیز سعی دارند تا از دیده شدن پوست خود جلوگیری کنند. اما اجتناب از ورزش می تواند ریسک ایجاد شرایط مرتبط مانند ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی را افزایش دهد. همچنین ورزش نیز یک راه خوب برای کاهش استرس است، که یک عامل کلیدی در بروز پسوریازیس می باشد. اگه شما نسبت به تاثیری که ممکن است ورزش به دلیل هر شرایطی که از قبل وجود دارد، نگرانی دارید و اینکه اگر برای مدتی ورزش نکرده اید در این صورت

به آرامی و با دقت کار شروع کرده و سپس مدت ان را افزایش دهید. ورزش منظم و سبک زندگی سالم (مانند خودداری از کشیدن سیگار ، داشتن یک رژیم غذایی سالم و کاهش مصرف الکل) می تواند برای بهبود پسوریازیس و اعتماد به نفس و خودآگاهی شما مفید باشد. دفترچه پسوریازیس و قلب و همچنین ابعاد روانشناختی پسوریازیس را ببینید.

خلاصه

به منظور اثر بخشی هر روش درمانی در نظر داشتن این نکته ضروری است که از راهنمایی ارائه شده توسط مسئول خدمات بهداشتی تان پیروی کنید. همیشه برچسب های محصول و یادداشت اطلاعات بیمار (PIL) که همراه با داروهای شما عرضه می شود را بخوانید. درمان های موقت به طور ناگهانی اثر بخشی خود را از دست می دهند (Tachyphylaxis) و یا احساس درمانی کمتری را به دست می دهند. از انجا که ممکن است پسوریازیس یک بیماری مادام العمری باشد لذا برای دکتر شما ضروری است تا هر چند وقت یک بار نسبت به تغییر دارو یا رژیم درمانی شما اقدام نماید. ممکن است این تغییر در درمان به پوست شما اجازه دهد تا نسبت به اثرات درمانی بهبود یافته و یا اینکه بتواند از یک دارو که قبلا آزمایش شده است بیشتر بهره مند شود. روش درمانی که شما و مسئول مراقبت های بهداشتی شما در نظر دارید هر چه که باشد، یک دوره مناسب خواهد بود، حتما مزایا، روند بهبود و هر گونه عوارض جانبی ان را گزارش دهید تا بدین ترتیب اطمینان حاصل شود که شما بهترین سطح مراقبتی را دریافت می کنید.

 

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *