هایپر باریک

پيشرفتهاي اخير دردرمان بااكسيژن در فشارمحيطي بالا

طب فشار بالا (Hyperbaric) يك روش زيبا براي افزايش اكسيژن محلول در پلاسما و بافتها از طريق استفاده از فشارمحيطي بيش از يك اتمسفر (۱ Atmosphere Absolute)1(ATA)است .

درمان با اكسيژن در فشار بالا HBOT“Hyperbaric Oxygen Therapy” نوعي درمان است كه در آن بيمار همزمان با تنفس اكسيژن ۱۰۰% در محفظه مخصوص تحت فشار محيطي با بيشتر از يك اتمسفر قرار ميگيرد . اين اتاقها اولين بار براي بيماريهاي غواصي بخصوص Decompression Syndromeطراحي شد. در دو دهه اخير با تحقيقات حيواني و باليني,  يافته هاي بسيار ارزشمندي از تاثير HBOT در بيماريهاي مختلف بدست آمده است .كه در اين كتاب بطور كامل كلينه موارد استفاده آنرا توضيح خواهيم داد.

HBOTامروزه يك مصرف جهاني دارد و كليهبيمارستانهاي مجهز دنيا به اتاق فشارمجهز شده اند .اثرات درمانيHBOT   در زخمهاي تروماتيك حاد ، صدمات له كننده (Crush) ، سوختگي ها  و گانگرن گازي و سندرم كامپارتمان (Compartment Syndrome) بقدري موثر است كه مي تواند باعث نجات فرد و يا مانع قطع عضو شود .

در بيماراني كه دچار زخمهاي درمان ناپذير هستند مثل زخم بستر (Bed Sore) كه بنامDecobitus Ulcer معروفند و در زخمهايي كه به دليل اشعه درماني ايجاد شده اند اين روش درماني جنبه حياتي دارد و به عنوان يك درمان مكمل و لازم با روشهاي درماني قبلي در نظر گرفته ميشود .

درموارد از دست رفتن حاد شنوايي و بسياري از بيماريهاي نرولوژيك ديگر HBOT داراي اثرات درماني است .

 

HBOT در سراسر جهان جايگاه قوي درپزشكي مبتني بر شواهد Evidence –Base Medicine (EBM) پيدا كرده و در اين مقاله بطورخلاصه كليه مصارف طبي و موارد منع مصرف آن شرح داده شده است   .

 

 

c11111111111apture

 

 

مقدمهIntroduction

كميته جهاني ,HBOTآنرا اينگونه تعريف ميكند كه :HBOT روش درماني است كه در آن بيمار با تنفس اكسيژن ۱۰۰% در يك محيط بسته كه فشاري بالاتر از يك ATA دارد قرار ميگيرد . بك ATA معادل ۷۶۰ mm جيوه در سطح درياست .

در چهل سال گذشته اين روش براي بسيار از بيماريها امتحان شد . محققاني مثل Gabb وRabin در سال ۱۹۸۷ و دو دهه اخير حدود ۱۳۲ مورد مصرف (Indication) براي آن شمرده اند كه از طريق مطالعات حيواني و باليني اثربخشي آن را دربسياري از اين موارد به اثبات رسانده اند . بگونه ايي كه HBOT در بسياري از بيمارستانهاي جديد ، يك بخش جداگانه دارد مثلا ً در چين ۲۶۰۰ اتاقك فشار و در روسيه ۲۰۰۰ ، در ژاپن ۴۰۰ ، در انگلستان ۲۰۰ و در سراسر اروپاي متحد حدود ۴۰۰ ، در امريكا ۸۰۰ اتاق فشار وجود دارد .در آسياي ميانه ۱۰ عدد و در سريلانكا ۱ واحد اورژانس موجود است . ولي رشد مصرف اتاقك فشار در سراسر دنيا بطور چشمگيري در حال افزايش است . بخصوص با اثرات روزافرون آن بر روي ترميم زخمهاي پاي ديابتي و اين روش يك نقش اساسي درپزشكي مبتني بر شواهد EBM پيدا كرده است .

اساس فيزيولوژيك“Physiological Base”

در شرايط تنفسي نرمال در فشار يك ATA هوا كه داراي ۲۱% اكسيژن است باعث اشباع Hb تا ۹۵% ميشود در اين شرايط در هر ۱۰۰ ميلي ليتر ml از خون حدود ۱۹ ccاكسيژن متصل به Hb، ۰٫۳۲ ccاكسيژن در پلاسما وجود دارد . اگر در همين فشار از اكسيژن ۱۰۰% استفاده كنيم ميزان اكسيژن متصل به Hb به حدود ۲۰ cc و اكسيژن نامحلول پلاسما به حدود ۲٫۰۹ ميلي ليتر ميرسد . اين اكسيژن در پلاسما در فشار ATA 2 به حدود ۴٫۴ ميلي ليتر و در فشار ATA3 به ۶٫۸ ميلي ليتر ميرسد . اين ميزان اكسيژن پلاسمايي اين امكان را ميدهد كه بدن احتياجي به اكسيژن متصل به Hb نداشته باشد . اين مكانيزم ، اصول درمان HBO را تشكيل ميدهد .

Table-1))

براساس قانون هنري Henry Low مقدار گازي كه در يك مايع حل ميشود بطور مستقيم متناسب با فشار جزئي آن در فاز گاز است به شرط اينكه دما ثابت باقي بماند. با افزايش فشار محيطي ميزان انحلال O2 100% افزايش مي يابد و به مقداري ميرسد كه بافتهاي بدن بدون نياز به اكسيژن متصل به Hb توانايي زنده ماندن را خواهند داست اين مهم بنام HyperOxygenation معروف است كه مكانيزم اصلي HBOT است .

 

5555555555555capture

 

Henry’s Law: The amount of a gas that will dissolve in liquid at a give temperature is almost directly proportional to the partial pressure of that gas.  Responsible for Decompression sickness (DCS).

 If the P:O2 at 1 atm = .21 then the amount of the gas dissolved in liquid is approximately

Fig-1

اثرات فيزيولوژيك و بيوشيميايي كه در اثر Hyperemia ايجاد ميشود عبارتند از :

۱- كاهش توليد آلفا توكسين توسط ميكرب C.Perfringens در قانقارياي گازي

۲- اثر ميكروب كشي Bacteriocidal روي ميكرب C.Perfringensو اثر باكتريواستاتسك براي گونه هاي ديگر ميكروبي مثل E.Coli و پسودوموناس ،‌شيگلا ، سالمونلا و پروتئوس .

۳- افزايش فعاليت سلول كشي سلولهاي سفيد . (Increase Leukocyte Killing Activity)

۴- افزايش تكثير فيبروبلاست ها و توليد كلاژن و تسريع Angiogenesis در زخمهاي مشكل ساز و فلاپها و زخمهاي اشعه درماني

۵- افزايش ATP و PhosphoCreatinin  در سلولهاي منطقه سوخته و بافتهاي ايسكميك

۶- كاهش اتصال سلولهاي سفيد به ديواره رگها

۷- ايجاد انقباض عروقي در رگهاي طبيعي

۸- كاهش ادم بعد از صدمات تروماتيك

۹- كاهش نيمه عمر Hb-Co و جدا كردن منواكسيدكربن از Cytochrom Oxidase-C و كاهش صدمات نوروني در مسموميت با گاز CO

۱۰ – كاهش پراكسيد چربي Lipid Per oxidation

هایپر باریک

تکنیکهای اکسیژن درمانی

تکنیک­های اکسیژن درمانی:

اکسیژن درمانی %۱۰۰ (O2)، یک روش ضروری در کمک­های اولیة غواصی است که در مواقع اضطراری از آن استفاده می‏شود. متأسفانه استفادة صحیح تجهیزات اغلب توسط غواصان به طور ضعیف انجام می‏شود. برای جزئیات بیشتر و موارد استفاده از O2 در بیماری decompression به فصل ۱۶ مراجعه کنید.

 

وسایل و تجهیزات اکسیژن تنفسی

این دستگاه برخلاف سیستم Scuba ، O2 را تهیه می­کند. دستگاه شامل سیلندری است که اکسیژن را در برابر فشار حفظ می­کند که با فشار مخزن Scuba قابل مقایسه است، و فشار کاهش یافته در شیر (رگلاتور) به شیر تقاضا و یا به یک جریان ثابت سیستم متصل است. باید از روان کننده­های قابل اشتعال دوری کرد، (مانند روغن و سیلیکون) که می­توانند در حضور O2 منفجر شوند. اکسیژن می­تواند سوختن را سرعت بخشد و باعث احتراق خودبه­خودی شود، درحالیکه آن می­تواند به طور عادی مواد احتراق‎ناپذیر را هم به طور خشمگینانه بسوزاند. برای استفاده از اکسیژن باید از مواد آتش­زا جلوگیری شود. اکسیژن نباید در نزدیکی منابع حرارتی قرار گیرد، و سیگار کشیدن در مجاورت اکسیژن، حتی بیش از حد معمول به سلامتی شما لطمه وارد می­سازد. اکسیژن نباید در مناطق ضعیف تهویه استفاده شود و در جاییکه غلظت بالا است می­تواند از نو ساخته شود. تمام تجهیزات باید تمیز نگه داشته شود و سیلندر دریچه باید به آرامی باز شود و قبل از اینکه O2 به بیمار عرضه شود پاکسازی سیستم انجام شود. اگر بیمار بیهوش است، همیشه مطمئن شوید که دستگاه در آن واحد کار می­کند، و توسط شما و سرپرست کنترل می‏شود. O2 می­تواند در غلظت بالا و یا پایین، بسته به نوع دستگاه استفاده و یا تحویل داده شود. با سیستم جریان ثابت، O2 می­تواند از طریق موارد زیر به بیمار ارائه شود: ماسک اکسیژن پلاستیکی یکبار مصرف (معمولاً اتصالات ضعیف)، Prongs بینی، جراحی بینی یا سیستم احیاکنندة ماسک- کیسة سوپاپه.

جاییکه نیاز است تا اکسیژن %۱۰۰ استفاده شود (به عنوان مثال در کمکهای اولیه برای بیماری decompression)، این بدان معناست که غواص به جز O2 چیزی را استنشاق نکند.

 

c11111111apture

 

بسیاری از ماسکهای اکسیژن در طب استفاده می‏شوند و باید %۱۰۰ اکسیژن به ماسک تحویل داده شود، اما بیمار تنها در حدود %۵۰-۲۵ اکسیژن را مصرف می­کند، زیرا طراحی ماسک اجازه می‏دهد تا این O2 با هوا مخلوط شود و آن ترکیب تنفسی نهایی را (dilutes) رقیق می­سازد. ماسکهای یکبار مصرف پلاستیکی O2 در آمبولانس و اتاقهای بیمارستان به طور مشترک استفاده می‏شود. اینها برای درمان آسیب‎های جدی غواصی کافی نیستند.

شکل ۱-۴۰ oro-nasal ماسکهای پلاستیکی بینی، Catheters و Prongs بینی با اکسیژن %۱۰۰ برای درمان غواصان کافی نیستند.

به صورت یک قاعدة کلی، در موارد زیر %۱۰۰ اکسیژن باید از ابتدا به بیمار عرضه شود مانند:

بیماری decompression ،

آمبولی ناشی از گاز (و سایر علائم باروترومای ریوی)، مسمومیت با گاز مونوکسیدکربن،

موارد نزدیک به غرق شدن.

سایر حوادث غواصی که باعث شوک یا هیپوکسی می‏شوند،

گاهی اوقات می­توانند با غلظت کمتر O2 به مصدوم کمک کنند. به طور کلی، اگر بیمار دچار سیانوز (آبی) شود، به غلظت کافی O2 نیاز دارد تا رنگ پوست صورتی شود. معمولاً %۱۰۰ اکسیژن برای درمان حوادث غواصی مورد نیاز است.

سیستم­های جریان ثابت

چنین تجهیزاتی، جریان دائمی O2 را به ماسک تحویل میدهند و یا از سیستم تحویل جایگزین استفاده می­کنند.

انواع مختلفی از ماسکهای اکسیژن یکبار مصرف موجود است، ماسک Hudson نمونه­ای از این ماسکهاست. هر کدام از این ماسکها، معمولاً با دستورالعمل همراه است که جریان صحیح O2 را برای استفاده در ماسک مشخص می­کند، بیشتر ماسکها جریان اکسیژن را ۶-۴ لیتر در دقیقه استفاده می­کنند.

 

02222222

 

این ماسکها باعث می‏شوند که جریان اکسیژن (O2) با هوای تنفسی رقیق شوند، جریانی که در حین استنشاق متفاوت می­باشد و حداکثر ۳۰ لیتر در دقیقه است. به این خاطر، اکسیژن تنفسی بیمار از %۱۰۰ به ۴۰ تا ۵۰ درصد کاهش می­یابد. اگر درصد اکسیژن استنشاقی زیاد باشد، جریان اکسیژن افزایش می‎یابد. مگر در مواردی که جریان اکسیژن، فراتر از ۳۰ لیتر در دقیقه باشد که در اینصورت استنشاق صددرصد اکسیژن غیرممکن است. میزانِ چنین جریان بالایی از اکسیژن باعث می‏شود که تغذیة اکسیژن اکثر غواصان به سرعت خالی شود.

دستگاه معروف به nasal prong (عکس بالا را ببینید) قابل دسترسی است که اکسیژن را با لوله­های کوچک مستقیماً به سوراخ­های بینی بیمار منتقل می­سازد. بند چرمی الاستیک این دستگاه prongها را در این محل نگه می­دارد. کارایی این سیستم مشابه با اتصالاتِ سُست ماسک اکسیژن معمولی است اما برای استفادة طولانی مدت غواصی، راحت­تر و مؤثرتر می­باشد و هنگامیکه بیمار خواب است، احتمال بیرون آمدن آن کمتر است. هنگامیکه مکمل O2 در غلظت­های پایین مورد نیاز باشد، این سیستم­ها قابل قبول می­باشند.

موارد این رده­بندی براساس شرایط عمومی و واقعیِ پزشکی بیمار خواهد بود که در بیمارستان مشخص می‏شود نظیر حملة قلبی، موارد خفیف دورة نقاهت نزدیک به غرق­شدگی، سندرم آسپیراسیون آب نمک و شوکِ مربوط به صدمة جدی یا حملة کوسه

سیستم­های غلظت بالای اکسیژن

در مواردی مثل بیماری decompression ، barotraumas ریوی یا نزدیک به غرق شدن، انتقال %۱۰۰ اکسیژن به بیمار لازم می­باشد که در اینصورت سیستم مؤثرتری از عرضة O2 ضروری است.

انتقال اکسیژن از طریق شیر تقاضا، یکی شدن مدار اکسیژن با کیسة تنفسی (rebreathing) یا دستگاه کیسة سوپاپة ماسک با ورودی O2 و کیسة مخزن با سرعت بسیار بالایِ جریان O2 انجام می‏شود.

 

c55555555apture

 

دریچه­های تقاضا

ساده­ترین و مؤثرترین راهِ انتقال %۱۰۰ اکسیژن، از طریق سوپاپ تقاضا است مانند رگلاتور مرحلة دوم. به خصوص، برخی از دریچه­های تقاضا برای الغاء اکسیژن (O2) طراحی شده است. برخی از شیرهای تقاضا مانند oxiden و LSP طوری طراحی شده­اند تا اکسیژن را برای تنفس فوری بیماران تأمین سازند. محصولات دیگر، نظیر Robert Shaw (که در oxy viva استفاده می‏شود، و در استرالیا عرضه می‏شود) و شیرهای تقاضای قدیمی­تر می­توانند ۱۰۰ درصد اکسیژن را برای تنفس فوری بیمار تولید سازند و نیز احیاء تنفسی اکسیژن را از طریق کاربر راهنما به بیمار (کسی که تنفسش قطع شده) ارائه دهند. بعلاوه DAN ، کیت اکسیژن را با این نوع شیر تأمین می­کند.

این دریچه­های تقاضا معمولاً با اتصال محکم به ماسک بیهوشی استفده می‏شود. با این حال، برخی از آنها می­توانند به قطعة دهانی Scuba متصل شوند و اکسیژن را به غواصِ در حال تنفس عرضه کنند (در این حالت بینی غواص باید با کلیپس بینی یا برخی وسایل دیگر محکم بسته شود).

در مواقع اضطراری و در مکان­های دور، دریچه­های مخصوص تقاضا می­توانند با انتقال اکسیژن (O2) سازگار شوند، و با یک آداپتور به سوپاپ کاهش دهندة اکسیژن متصل شوند، یا منحصراً می­توانند رگلاتور مرحلة اول غواص را به سیلندر اکسیژن متصل سازند، که این کار با استفاده از آداپتور تخصصی صورت می­گیرد.

اگر از این سیستم استفاده شود، لازم است که همة اجزاء سیستم تنفسی (شامل روان­ کننده­ها) با اکسیژن سازگار شوند.

 

فصل ۳-۴۰

در غیر اینصورت بیماری غواص ممکن است با آتش­سوزی، انفجار یا جراحات ناشی از گلولة انفجاری بغرنج شود. هنگام استفاده از این نوع سیستم، و برای اطمینان از آن، رگلاتور باید آزمایش شده باشد، و قبل از اینکه هر کسی از این سیستم تنفس کند پاکسازی آن انجام شود.

 

captjjjjjjjjjjjjjjjjjure

 

برای غواصان یک سیستم (USA) DAN طراحی شده است و این سیستم شیر تقاضا را به منظور استنشاق %۱۰۰ اکسیژن تعبیه کرده است. غواص باید خودبه­خود تنفس کند.

سیستم Rebreathing

اگر تنفس غواص از طریق سیستمی انجام شود که به او اجازه دهد تا برخی از گازهای خارج شدة خود را مجدداً تنفس کند، استفاده از اکسیژن کاهش می­یابد. این سیستم به نیتروژن نیاز دارد تا پس از چند دقیقه تنفس مجدد از طریق مدار تنفسی جریان یابد، و CO2 خارج شده باید در خط کربنات سدیم جذب شود (یا مادة شیمیایی مشابه). به طور تجاری، دستگاه­های قابل دسترسی وجود دارند که از این سیستم استفاده می­کنند. غواصان فنی، غالباً، از دستگاه­هایی استفاده می­کنند که این تجهیزات بتواند %۱۰۰ اکسیژن را به آنان عرضه کند.

فصل ۴-۴۰

متمرکزکنندة اکسیژن PSA

این دستگاهها از غربالهای مولکولی استفاده می­کنند تا نیتروژن را از هوا جدا سازند و غلظت بالای اکسیژن را عرضه کنند. آنها در اندازه­های سَبُک قابل دسترس می­باشند و می­توانند با باتری کار کنند.

کیسه، شیرتقاضا، ماسک دستگاه تنفس مصنوعی

این دستگاه­ها شامل خود لاستیک باد شده یا کیسه­های پلاستیکی و سیستم شیر تقاضا می­باشد که به بیمار اجازه می‏دهد هوا را از طریق ماسک و با فشردن کیسه تصفیه کند. اکسیژن می­تواند در مدار جمع شود تا غلظت اکسیژن تنفسی را افزایش دهد. اگر کیسة مخزن به کیسة inflation متصل شود، غلظت اکسیژن تنفسی تقریباً به %۱۰۰ افزایش می­یابد که با استفاده از جریان زیاد اکسیژن صورت می­گیرد، (تقریباً ۱۲ تا ۱۴ لیتر در دقیقه)، کیسة ذخیرة هوا به خوبی مهروموم می‏شود و حجم تنفسی بیمار کاهش می­یابد. بعلاوه، سیستم سوپاپ اجازه می‏دهد تا بیمار خودبه­خود از دستگاه تنفس کند.

جزئیات عملکرد این دستگاهها بین تولیدکنندگان متفاوت است و دستورالعمل مربوط به آن در کتابچة راهنما طراحی شده و به مشتریان عرضه شده است.

 

یک سیستم احیاکننده rescuscitator ، نشان دهندة نوع ماسک بیهوشی، کیسة تنفسی فشردة دستی، کیسة ذخیرة اکسیژن، و بند ماسک است تا ماسک روی صورت غواص حفظ شود.

سیستم­های مختلف

اکثر کشورها از سیستم­هایی استفاده می­کنند که حدوداً %۱۰۰ اکسیژن را عرضه کند و قابل دسترس باشند، آنها  با استفاده از این سیستم­ها اهداف گوناگونی را دنبال می­کنند.

تولیداتی مانند Age ، AG ، CIG ، Ambu ، LSP ، Drager ، Laerdal و DAN .

در حال حاضر، دستگاههای کامل اکسیژن درمانی و دستگاههای احیا با دریچه تقاضا قابل دسترس می‎باشند و به یمار اجازه می‏دهد که بدون دستگاه، خودبه­خود تنفس کنند، تهویه فشار مثبت با فشار دستی، یا کیسة تنفسی ارائه می‏شود.

Flow meter می­تواند به بخش دیگری از سیستم مجهز شود، و این امکان را فراهم سازد که مقدار بسیار زیادی از اکسیژن به ماسک انتقال داده شود.

جزئیات استفاده از این دستگاهها در بین احیاکننده­ها متفاوت است و در دستورالعمل­هایی شرح داده می‏شوند و به آنها عرضه می‏شوند. کل دستگاه باید در یک جعبة فلزی محکم و ضدزنگ یا در جعبة پلاستیکی سنگین موجود باشد، جعبه­ای که جمع­وجور، در برابر آب مقاوم، و حمل آن آسان است. اگر لازم باشد، این دستگاه باید یک آداپتور داشته باشد و با اتصال به یک سیلندر اکسیژن بزرگتر تکمیل شود.

فصل ۵-۴۰

 

 

 

اطلاعات عمومی

مسمومیت با اکسیژن

(به فصل ۲۱ رجوع کنید). بعد از ۱۸ تا ۲۴ ساعت، اکسیژنِ خالص (%۱۰۰) صدمات برگشت­پذیری را به ریه­ها وارد می­سازد. اکسیژن خالص در مقابل بهره­مندی از شرایط تحت درمان باید سنجیده شود و این امر معمولاً با تصمیم پزشک انجام خواهد شد. اگر توصیه­های پزشکی در موارد بیماری decompression و آمبولی هوا یا وضعیت نزدیک به غرق­شدگی یا سمیت مونوکسیدکربن انجام نشود. سمیت اکسیژن به طور کلی، کمترین ضرر را ایجاد می­سازد و معمولاً بهتر است اکسیژن خالص (%۱۰۰) به بیمار عرضه شود مگر اینکه مشاور پزشکی خلاف آن را ثابت کند. به طور کلی، سمیت اکسیژن با دستگاههای غلظت پایین مَدنظر نمی­باشد زیرا بیماران بیش از ۴۰ درصد اکسیژن را تحویل نمی­گیرند، و برای برآوردِ مدت زمانیکه این افراد در معرض آن قرار دارند، اکسیژن هنوز سَمی نشده است.

موارد غیرمجاز O2 درمانی

علاوه بر مشکلات سمیت O2، مشکلاتی وجود دارند که به طور کلی با مصرف اکسیژن در جامعه مرتبط می­باشند.

از لحاظ نظری، خطر به دنیا آمدن نوزادان نارس (آسیب چشم) و مبتلایان به آمفیزم (تنگی نفس) وجود دارد و هیچ کدام از این گروهها در جامعة غواصی متعدد نمی­باشند. در سالهای اخیر مشکل حساسیت به ۲O در افراد مبتلا به سرطان پدیدار شده است و این افراد تحت درمان با مواد آرام­بخش Bleomycin ، داروهای مشابه قرار داده شده­اند. اگر اکسیژن در غلظت بیش از %۲۱ به آنها داده شود، این افراد از آسیب جدی و شدید ریه رنج می­برند. افراد همیشه با این مشکل مواجه نمی­شوند و درصورت بروز این مشکل، باید از غواصی Scuba منع شوند.

Practicalities of O2 Administration

(سودمندیهای تصفیه اکسیژن)

نقطه­ضعف اصلی دستگاه احیا، عرضة محدو اکسیژن از طریق سیلندر O2 است، زیرا اکسیژن کافی باید فراهم شود تا غواص بتواند از محل حادثه با امکانات پزشکی مناسب منتقل شود. با حمل سیلندرهای اضافی یا با یک آداپتور می­توان بر این مشکل غلبه کرد، این روش با اتصال به سیلندر بزرگتر O2 امکان‎پذیر است. میزان مصرف O2، و ارائه آن تخمین زده می‏شود و بر طبق آن برنامه­ریزی می‏شود. در حین انتقال و زمانیکه اکسیژن عرضه می‏شود، به تهوة مناسب آن می­بایست توجه شود تا از رسیدن اکسیژن به سطوح خطرناک جلوگیری شود.

فصل ۶-۴۰

همة غواصان تشویق می‏شوند تا تحتِ آموزش­های بیشتر احیا و تصفیه اکسیژن قرار گیرند. این مسئله باید برای اساتید و مدرسان غواصی اجباری شود.

مواردی از قبیل آمبولی گاز و به طور کلی بیماری decompression از ابتدا به اکسیژن خالص دمیده شده (O2 %100) نیاز دارند. تواناییِ تولید اکسیژن خالص (%۱۰۰) باید در سیستم مشخص شود. حتی پس از آن، ممکن است اتصالات ضعیف ماسک اجازه دهد که هوایِ اطراف مهره­ها تنفس شوند و اکسیژن رقیق شود. برای جلوگیری از این مشکل، ماسک مناسب و چسبیدن آن به صورت امری ضروری است. اگر بیمار به خواب رود احتمال دارد که ماسک از روی صورتش برداشته شود.

اگر از دریچه تقاضا استفاده شد، مطمئن شوید که در آن زمان، بیمار هوا را از طریق بینی تنفس نمی­کند. این مشکل را می­توان با استفاده از یک گیرة بینی (درصورت لزوم تعبیه شود) یا ماسک صورتِ غواص برطرف ساخت.

هرگاه O2 تجویز شود، خطرِ آتش­سوزیهای جدی وجود دارد زیرا که افزایش غلظت O2، آتش­سوزی را تسریع می­سازد و معمولاً باعث می‏شود که مواد غیرقابل احتراق به طور متلاطم بسوزند. منطقه­ای که O2 تجویز می‏شود باید به خوبی پاکسازی شود و از منابع احتراق و مواد قابل اشتعال (از جمله سیگار) باید اجتناب شود. سیستم باید به آرامی روشن شود و مورد آزمایش قرار گیرد قبل از اینکه به صورت بیمار زده شود.

اطلاعات بیشتر ممکن است از متن «کمکهای اولیة اکسیژن برای غواصان» نوشتة John Lippm ann,J.L ، انتشارات استرالیا- بدست آید.

شکل ۴٫۴۰

احیاکنندة قابل حمل اکسیژن. این سیستم تهویه فشار مثبت با اکسیژن خالص را برای غواص بدون تنفس میسر می­سازد. یا آن را برای غواص در حال تنفس غیرفعال می­سازد. شلنگ طولانی تغذیه می­تواند به سیلندر بزرگتر متصل شود که حاوی اکسیژن خالص است و برای استفادة طولانی مدت به کار برده می‏شود. دستگاه مکش و دستگاه بازکنندة راههای هوایی از این نوع هستند.

فصل ۷-۴۰