هایپر باریک

موارد منع مصرف برای درمان محفظه پرفشار

در چهل سال گذشته که درمان با اکسیژن پرفشار برای طیف وسیعی از موارد پزشکی توصیه شده است ، اغلب بدون تاییدیه معتبر علمی ، در امور درمانی و سلامت مورد استفاده قرار می گرفت. « جمعیت پزشکی زیردریایی و طبِ هایپربار Undersea & Hyperbaric Medical Society » استفاده از اکسیژن پرفشار را برای مواردی که به نظر می رسد شواهد منطقی علمی یا تجارب کلینیکی معتبر دارد توصیه می نماید. در این موارد، ارجاع فوری مصدوم به مرکزی که مجهز به اتاقک پرفشار می باشد، ضروری است.

کاربرد درمانی اکسیژن پرفشار با شواهد مستند علمی و به عنوان درمان اصلی شامل موارد زیر می باشد: بیماری برداشت فشار ، آمبولی گازی شریانی، مسمومیت شدید با منواکسید کربن و استنشاق دود.

از سوی دیگر کاربردهای کمکی درمان با اکسیژن پرفشار نیز شامل موارد زیر است : پیشگیری و درمان نکروز استخوانی ناشی از امواج رادیویی، بهبود پیوند پوستی و ترمیم بافت، میونکروز کلستریدیومی.

همچنین در موارد زیر شواهد علمی پیشنهادی برای درمان کمکی وجود دارد : استئومیلیت خاموش، آسیب تشدید شده در اثر پرتوگیری، آسیب ایسکیمیک حاد ناشی از تروما ، نقص طولانی مدت ترمیم زخم ، کم خونی اختصاصی ناشی از خونریزی.

بطور واضحی اکسیژن پرفشار در بیماری هایی همچون اسکلروز مولتی پل و دمانس بی اثر است. اما علی رغم خطر درمانی ، استفاده از آن کماکان ادامه دارد. در مواردی برای درمان روماتیسم مفصلی ، سیروز ، زخم معده و دوازدهه که استفاده از اکسیژن پرفشار ، بصورت آزمایشی و با روشهای کلینیکی کاملاَ کنترل شده، مورد استفاده قرار می گیرد، هر چند اثرات آن ثابت نشده است.
پنوموتوراکس درمان نشده -منع مطلق به استفاده از HBO است . قبل از شروع درمان در یک محفظه پرفشار ، آن رفع فشار لازم پنوموتوراکس است . با توجه به قانون بویل از این فرصت برای افزایش رفع فشار پنوموتوراکس زندگی بیمار را تهدید می کند.
استفاده از برخی داروها ، به خصوص cytostatics :

دوکسوروبیسین : باید HBO برای ۲-۳ روز پس از مصرف استفاده نمی شود . ممکن است صدمه به عضله قلب شود.
بلئومایسین : آن اثر سمی اکسیژن در ریه ها را افزایش می دهد . درمان با بلئومایسین، حتی مدت ها قبل به اتمام است، منع مطلق به HBO است .
Cisplatin : برای کاهش سنتز کلاژن و فیبروبلاست. HBO باعث اثر سیتوتوکسیک از مواد مخدر، که به نوبه خود باعث تاخیر در بهبود زخم.

سایر داروها :
دی سولفیرام : مهار تولید آنزیم سوپراکسید دیسموتاز ، بنابراین تضعیف ظرفیت سیستم های آنتی اکسیدانی .
Acetals Mafenide : باعث تاخیر خون شاهرگ محیطی ، که در ترکیب با انقباض عروق مرکزی، ناشی از HBO شفا زخم را تسریع بخشد.
بارداری – در خارج از ایالات اضطراری، مانند مسمومیت با مونوکسید کربن.
سرطان – با توجه به سطح دانش کنونی، همزیستی سرطان است کنتراندیکاسیون HBO نیست. درمان با اکسیژن پرفشار حساسیت سلول های سرطانی به پرتو درمانی ، شیمی درمانی، نوردرمانی را افزایش می دهد. تحقیقات گسترده در این خصوص انجام . او چکیده ای از ادبیات از سال ۱۹۶۰-۲۰۰۱ ، که برای مطالعه مولکولی، سلولی و حیوانی نشان داده شده اند ساخته شده است. آنها در بررسی اثر درمان با اکسیژن پرفشار بر رشد تومور سلول در کشت بافت، رشد تومور در حیوانات آزمایشگاهی ، بهره وری از سیستم های آنتی اکسیدانی و پارامترهای انتخاب شده از سیستم ایمنی بدن متمرکز شده است. علاوه بر این، انجام یک مطالعه که در آن مورد بررسی نظرات پزشکان در استفاده از HBO در بیماران مبتلا به سرطان بر اساس Feldmeier و همکاران ، کار بیشتر منتشر شده هیچ نشانه ای است که HBO علت گسترش سرطان بود. این نیز گزارش های پس از آن را تایید کرد.

اسفروسیتوز مادرزادی – سلول های قرمز خون توسط شکنندگی مشخص شده است؛ درمان با HBO در همولیز ممکن است.
عوارض درمان پرفشار : شایع ترین عارضه در درمان با اکسیژن پرفشار باروتروما از گوش و سینوس باروتروما است ، و باعث درد شدید، بیماران باید پیش از شروع درمان امکان چنین عوارض توصیه و راه هایی برای برابر فشار در گوش میانی ( در بلع، جویدن)

در طول درمان طولانی مدت ( بیش از ۲۰ درمان ) ممکن است به طور موقت مختل دید از راه دور، حل و فصل خود به خود بعد از ۶-۸ هفته علت این عارضه شناخته نشده است .

شرایط استفاده از محفظه فشار

آمبولی گاز شریانی و بیماری برداشت فشار (DCS) از جمله اورژانس‌های پزشکی می‌باشند که به درمان سریع با ایجاد فشار مجدد نیاز دارد. علائم و نشانه بیماریهای برداشت فشار، اغلب ظرف ۱۵ دقیقه تا ۲۴ ساعت بعد از برگشتن یک غواص به سطح آب ظاهر می‌شود. اگر بعد از غواصی بیمار پرواز نماید علایم ممکن است بعداً ظاهر شود. اگر بیمار علائم و نشانه‌های بیماری برداشت فشار را داشته باشد و هر چه زودتر در یک اتاقک درمان شود شانس بهبودی افزایش می‌یابد.

اگرچه همه علائم بیماری برداشت فشار با هم مورد توجه قرار می گیرند ، در شروع درمان یک آسیب غواصی، یک امدادگر نباید وقت را برای تشخیص قطعی تلف نماید. برای هر غواص آسیب دیده می بایست به صورت اورژانسی ، اکسیژن نازال در محل انجام غواصی شروع شود ، حتی اگر علائم اولیه نسبتاً خفیف باشد می تواند به سرعت بدتر شود. لذا نباید با اغماض با علائم بیمار برخورد کرد.

در موارد اثبات شده بیماری بعضی از غواصان ، در ابتدا از قبول درمان امتناع نمودند. جالب اینکه علائم ضعف ، خستگی، یا درد مفاصل را صرفاً به مناسب نبودن لباسهای مرطوب غواصی یا یک غوص سخت نسبت می دادند. این غواصان در مدت چند ساعت دچار فلجی می شدند. در چنین شرایطی لازم است علائم بیمار به سرعت گزارش شده ، ضمن انجام مانیتور دقیق از بیمار ، از اکسیژن ۱۰۰% نیز استفاده شود. گاهی اوقات با شروع تنفس اکسیژن ۱۰۰% ، علائم اولیه بیمار موقتاً بهبود می یابد. این یافته را به عنوان علامت بهبودی کامل بیماری نپندارید زیرا ممکن است پس از مدتی علائم بیماری دوباره بازگردد.

اگر بعد از غواصی هر یک از علائم و نشانه های زیر را تجربه نمودید یا احساس ناخوشایندی داشتید ، به رهبر گروه غواصی مراجعه نموده تا برای درمان با اتاقک پرفشار شما را راهنمایی نماید.

براي كاهش خطر آتشسوزي در اتاقكهاي پر از اکسيژن به علت جرقههاي الكتريسيته ساكن، بيماران و مراقبان بايد لباس ۱۰۰% كتان يا ضدآتش بپوشند. علاوه بر اين بر روي كفشها هم لازم است پوشش از جنس كتان استفاده شود. همه تجهيزات الكتريكي لازم است با ولتاژ كم كار كند يا به طور كامل پوشيده باشند. بعضي از اقلام كه حاوي تركيبات فرار و قابل اشتعال هستند را نبايد به داخل اتاقك برد مثل: فندك، كبريت، سمعك، ساعت، اسپري مو، روغن مو، لنز سخت تماسي، پماد يا موادي كه از ماده مشتعل ساخته ميشود.
در خلال درمان، مراقبان داخل اتاقك، عمليات را هدايت كرده و با پرسنل خارج اتاقك (پزشك و ناظران پزشكي) از طريق يك ميكروفون و اسپيكر ارتباط برقرار ميكنند. مشاهده چشمي نيز از خارج و داخل اتاقك از طريق پنجره، تلويزيون مدار بسته امكانپذير است.
براساس اندازه و شكل اتاقك بيمار، ممكن است به صورت نشسته يا خوابيده در داخل اتاقك قرار بگيرد. بيماران با ماسك بيني، دهاني يا يك هود براي تنفس گازهاي درماني ممكن است از محلول گازي اكسيژن و نيتروژن (نيتروكس) يا اكسيژن و هليوم (هليوكس) استفاده كنند.
بيماراني كه به درمان اكسيژن هيپربار نياز دارند، قادر به شنيدن واضح نيستند در اين موارد در صورت امكان به آهستگي فشار را بالا ميبرنند. اگر بيمار به درمان چند جلسهاي نياز دارد براي وي عمل جراحي به نام ميرينگوتومي ممكن است انجام گيرد. در اين روش با بي حسي موضعي در كانال گوش، پرده گوش بيحس ميشود و سپس با وسيله خاصي، يك سوراخ كوچك در پرده گوش ايجاد ميكنيم. اين سوراخ اجازه ميدهد كه گاز از گوش مياني خارج شود. حتي اگر شيپور اُستاش به طور كامل بسته باشد از طريق گوش تهويه گاز صورت ميگيرد. پرده گوش به خودي خود ظرف چند روز، بدون بر جاي گذاشتن آسيبي يا بيماري شنوايي ترميم ميشود.
از آنجايي كه اتاقكها از جنس استيل است وقتي كه گازهاي زايد از آن خارج ميشود و يا تحت فشار است سروصدا خيلي زياد است به طوري كه امکان صحبت نيست.
به طور كلي درمان در داخل اتاقك ناخوشايند و دردناك نيست. اما بعضي از بيماران ممكن است احساس ترس در مكان بسته داشته باشند كه پزشكان براي آنها از داروي آرامبخش استفاده ميكنند.
قبل از شروع درمان بايد به مواردي نظير تاريخچه تشنج؛ درجه حرارت بالا، اسيدوز يا قندخون پايين توجه کرد. اين درمان ممكن است آستانه تشنج را پايين آورده و نياز باشد داروهاي فرد افزايش يابد. به ندرت در بيماراني كه درمان طولاني مدت داشتهاند ممكن است تغييراتي در بينايي ايجاد شود كه به طور معمول هشت هفته پس از پايان درمان به حالت طبيعي بر ميگردد.

منابع
۱٫
www.wikipedia.org (دانشنامه آزاد ويکيپديا)
۲٫
www.AfghaNews.ir (دانشنامه پزشکي ايران)
۳٫
www.feraydoon.blogfa.com
۴٫
www.ohara.ir (مجموعه مقالات پزشکي)

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *